വായുപുരാണമ്

ആത്മാനം വിഭജസ്വേതി സോക്താ ദേവീ സ്വയംഭുവാ। സാ തു പ്രോക്താ ദ്വിധാഭൂതാ ശൂക്ലാ കൃഷ്ണാ ച വൈ ദ്വിജാഃ। തസ്യാ നാമാനി വക്ഷ്യാമി ശ്രൃണുധ്വം സുസമാഹിതാഃ

സ്വയംഭുവൻ 'നിന്റെ രൂപം വിഭജിക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേവി അങ്ങനെ ചെയ്തു; അവൾ രണ്ടായി: ഒന്ന് വെളുപ്പും ഒന്ന് കറുപ്പും. ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ പേരുകൾ പറയാം, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

സ്വാഹാ സ്വധാ മഹാവിദ്യാ മേധാ ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ। അപര്ണാ ചൈകപര്ണാ ച തഥാ സ്യാദേവ പാടലാ

സ്വാഹാ, സ്വധാ, മഹാവിദ്യ, മേധ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, അപർണ്ണ, ഏകപർണ്ണ, പാടലാ—ഇവയാണ് അവളുടെ പേരുകൾ.

ഉമാ ഹൈമവതീ ഷഷ്ഠീ കല്യാണീ ചൈവ നാമതഃ। ഖ്യാതിഃ പ്രജ്ഞാ മഹാഭാഗാ ലോകേ ഗൌരീതി വിശ്രുതാ

ഉമ, ഹൈമവതി, ഷഷ്ഠി, കല്യാണി, ഖ്യാതി, പ്രജ്ഞ, മഹാഭാഗ്യവതിയായ അവൾ ലോകത്തിൽ ഗൗരിയായി അറിയപ്പെടുന്നു.

വിശ്വരൂപമഥാര്യായാഃ പൃഥഗ്ദേഹവിഭാവനാത്। ശ്രൃണു സംക്ഷേപതസ്തസ്യാ യഥാവദനുപൂര്വശഃ ॥൧.൯.

സകലരൂപങ്ങളുള്ള ആ മഹാത്മാവിന്റെ ശരീരം പലവിധമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, ഞാൻ അവളെ കുറിച്ച് ക്രമത്തിൽ സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

പ്രകൃതിര്നിയതാ രൌദ്രീ ദുര്ഗാ ഭദ്രാ പ്രമാഥിനീ। കാലരാത്രിര്മഹാമായാ രേവതീ ഭുതനായികാ

അവൾ പ്രകൃതി, നിയമിത, രൗദ്രി, ദുര്‍ഗ്ഗ, ഭദ്ര, പ്രമാഥിനി, കാലരാത്രി, മഹാമായ, രേവതി, ഭൂതങ്ങളുടെ നായിക—ഇവയാണ് അവളുടെ മറ്റു രൂപങ്ങൾ.

ദ്വാപരാന്തവികാരേഷു ദേവ്യാ നാമാനി മേ ശ്രൃണു। ഗൌതമീ കൌശികീ ആര്യാ ചണ്ഡീ കാത്യായനീ സതീ

ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ അവസാനം സംഭവിച്ച മാറ്റങ്ങളിൽ, അമ്മേ, എന്റെ പേരുകൾ കേൾക്കു: ഗൗതമി, കൗശികി, ആര്യ, ചണ്ടി, കാത്യായനി, സതി.

കുമാരീ യാദവീ ദേവീ വരദാ കൃഷ്ണപിങ്ഗലാ। ബര്ഹിര്ധ്വജാ ശൂലധരാ പരമബ്രഹ്മചാരിണീ

കുമാരി, യാദവി, ദേവി, വരദാ, കൃഷ്ണപിംഗല, ബർഹിർധ്വജ, ശൂലധര, പരമബ്രഹ്മചാരിണി.

മാഹേന്ദ്രീ ചേന്ദ്രഭഗിനീ വൃഷകന്യൈകവാസസീ। അപരാജിതാ ബഹുഭുജാ പ്രഗല്ഭാ സിംഹവാഹിനീ

മാഹേന്ദ്രി, ഇന്ദ്രന്റെ സഹോദരി, വൃഷകന്യ, ഏകവാസസി, അപരാജിത, ബഹുഭുജ, പ്രഗൽഭ, സിംഹവാഹിനി.

ഏകാനസാ ദൈത്യഹനീ മായാ മഹിഷമര്ദ്ദിനീ। അമോഘാ വിന്ധ്യനിലയാ വിക്രാന്താ ഗണനായികാ

ഏകനസ, ദൈത്യഹന്ത, മായ, മഹിഷമർദ്ദിനി, അമോഘ, വിന്ധ്യനിലയ, വിക്രാന്ത, ഗണനായിക.

ദേവീനാമവികാരാണി ഇത്യേതാനി യഥാക്രമമ്। ഭദ്രകാല്യാസ്തവോക്താനി ദേവ്യാ നാമാനി തത്ത്വതഃ

ഈ പേരുകൾ തന്നെയാണ് ഭദ്രകാളിയുടെ സ്തുതിയിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദേവിയുടെ യഥാർത്ഥവും മാറ്റമില്ലാത്തതുമായ പേരുകൾ.

യേ പഠന്തി നരാസ്തേഷാം വിദ്യതേ ന പരാഭവഃ। അരണ്യേ പ്രാന്തരേ വാപി പുരേ വാപി ഗൃഹേഽപി വാ

ഈ പേരുകൾ ജപിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് എവിടെയും തോൽവി ഉണ്ടാകില്ല; കാട്ടിലോ, അതിരിലോ, നഗരത്തിലോ, വീട്ടിലോ എവിടെയായാലും.

രക്ഷാമേതാം പ്രയുഞ്ജീത ജലേ വാപി സ്ഥലേഽപി വാ। വ്യാധ്രകുമ്ഭീരചൌരേഭ്യോ ഭൂതസ്ഥാനേ വിശേഷതഃ। ആധിഷ്വപി ച സര്വാസു ദേവ്യാ നാമാനി കീര്ത്തയേത്

ജലത്തിലോ കരയിലോ, കടുവ, മുക്ക, കള്ളന്മാർ, ഭൂതങ്ങൾ എന്നിവരിൽ നിന്ന് പ്രത്യേകിച്ച് രക്ഷയ്ക്ക് ഈ പേരുകൾ ഉപയോഗിക്കണം; എല്ലാ കഷ്ടതകളിലും ദേവിയുടെ പേരുകൾ ജപിക്കണം.

അര്ഭകഗ്രഹഭൂതൈശ്ച പൂതനാമാതൃഭിഃ സദാ। അഭ്യര്ദിതാനാം ബാലാനാം രക്ഷാമേതാം പ്രയോജയേത്

കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഗ്രഹങ്ങൾ, ഭൂതങ്ങൾ, പൂതനയും മറ്റ് മാതാക്കളും ബാധിക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴും ഈ രക്ഷാവിധി പ്രയോഗിക്കണം.

മഹാദേവീ കുലേ ദ്വേ തു പ്രജ്ഞാ ശ്രീശ്ച പ്രകീര്ത്ത്യതേ। ആഭ്യാം ദേവീസഹസ്രാണി യൈര്വ്യാപ്തമഖിലം ജഗത് ॥൧.൯.

മഹാദേവിയുടെ വംശത്തിൽ രണ്ട് പേരാണ് പ്രസിദ്ധം: ജ്ഞാനം, ശ്രീ. ഇവരാൽ ആയിരക്കണക്കിന് ദേവികൾ ലോകമൊട്ടാകെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

സാഽസൃജദ് വ്യവസായന്തു ധര്മം ഭൂതസുഖാവഹമ്। സങ്കല്പഞ്ചൈവ കല്പാദൌ ജജ്ഞിരേഽവ്യക്തയോനിതഃ

അവൾ നിർണയം, സത്യം, സുഖം നൽകുന്ന ധർമ്മം എന്നിവ സൃഷ്ടിച്ചു; കല്പത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ സങ്കൽപം അവ്യക്തമായ ഉറവിടത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചു.

മാനസശ്ച രുചിര്ന്നാമ വിജ്ഞേയോ ബ്രഹ്മണഃ സുതഃ। പ്രാണാത് സ്വാദസൃജദ്ദക്ഷഞ്ചക്ഷുര്ഭ്യാഞ്ച മരീചികമ്

മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച രുചി എന്ന പുത്രൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനായി അറിയപ്പെടുന്നു; പ്രാണത്തിൽ നിന്ന് ദക്ഷനെ, കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് മരീചിയെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഭൃഗുസ്തു ഹൃദയാജ്ജജ്ഞേ ഋഷിഃ സലിലജന്മനഃ। ശിരസോഽങ്ഗിരസഞ്ചൈവ ശ്രോത്രാദത്രിന്തഥൈവ ച

ജലത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഭൃഗു ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു; തലയിൽ നിന്ന് അംഗിരസ്, ചെവിയിൽ നിന്ന് അത്രി ജനിച്ചു.

പുലസ്ത്യഞ്ച തഥോദാനാദ്യ്വാനാച്ച പുലഹം പുനഃ। സമാനജം വസിഷ്ഠന്തു അപാനാന്നിര്മമേ ക്രതുമ്

പുലസ്ത്യ outgoing ശ്വാസത്തിൽ നിന്ന്, പുലഹ vital വായുവിൽ നിന്ന്, വസിഷ്ഠ സമാനവായുവിൽ നിന്ന്, കൃതു അപാനത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.

അഭിമാനാത്മകം ഭദ്രം നിര്മമേ നീലലോഹിതമ്। ഇത്യേതേ ബ്രഹ്മണഃ പുത്രാഃ പ്രാണജാ ദ്വാദശ സ്മൃതാഃ

അഹങ്കാരസ്വഭാവമുള്ള ഭദ്രനും നീലലോഹിതനും സൃഷ്ടിച്ചു; ഇങ്ങനെ പ്രാണത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഈ പന്ത്രണ്ടുപേരും ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു.

ഇത്യേതേ മാനസാഃ പുത്രാ വിജ്ഞേയാ ബ്രഹ്മണഃ സുതാഃ। ഭൃഗ്വാദയസ്തു യേ സൃഷ്ടാ നാ ചൈതേ ബ്രഹ്മവാദിനഃ

ഇവരാണ് മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാർ; ഭൃഗു മുതലായവരെ സൃഷ്ടിച്ചെങ്കിലും അവർ ബ്രഹ്മതത്ത്വം പ്രസ്താവിക്കുന്നവരല്ല.

ഗൃഹമേധിനഃ പുരാണാസ്തേ ധര്മസ്തൈഃ പ്രാക് പ്രവാര്ത്തിതഃ। ദ്വാദശൈതേ പ്രവര്ത്തന്തേ സഹ രുദ്രേണ വൈപ്രജാഃ

പഴയ ഗൃഹസ്ഥന്മാരാണ് ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ചത്; ഈ പന്ത്രണ്ടുപേരും രുദ്രനോടൊപ്പം പ്രജാപതിമാരാണ്.

ഋഭുഃ സനത്കുമാരസ്തു ദ്വാവേതാവൂര്ദ്ധ്വരേതസൌ। പൂര്വോത്പന്നൌ പുരാ തേഭ്യഃ സര്വേഷാമപി പൂര്വജൌ

ഋഭു, സനത്കുമാരൻ — ഈ രണ്ടുപേരും ഊർജ്ജസ്വലമായ വിത്തുള്ളവർ; അവരൊക്കെക്കാൾ മുമ്പ് ജനിച്ച മൂപ്പന്മാരാണ്.

വ്യതീതേ പ്രഥമേ കല്പേ പുരാണേ ലോകസാധകൌ। വൈരാജേ താവുഭൌ ലോകേ തേജഃ സംക്ഷിപ്യ ചാസ്ഥിതൌ

കഴിഞ്ഞുപോയ ആദ്യകാല പഴയ കല്പത്തിൽ, ലോകങ്ങളെ സിദ്ധീകരിച്ച ആ ഇരുവരും, തങ്ങളുടെ തേജസ് ഒതുക്കി, വൈരാജലോകത്തിൽ പാർത്തിരുന്നു.

താവുഭൌ യോഗധര്മാണാവാരോപ്യാത്മാനമാത്മനി। പ്രജാധര്മഞ്ച കാമഞ്ച വര്ത്തയേതാം മഹൌജസാ ॥൧.൯.

അവരിരുവരും യോഗവും ധർമ്മവും ആധാരമാക്കി, ആത്മാവിനെ ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിച്ച്, വലിയ ശക്തിയോടെ സന്താനത്തെയും ആഗ്രഹത്തെയും നിലനിർത്തുന്നു.

യഥോത്പന്നസ്തഥൈവേഹ കുമാര ഇതി ചോച്യതേ। തസ്മാത്സനത്കുമാരോയമിതി നാമാസ്യ കീര്തിതമ്

അവൻ ജനിച്ചതുപോലെയാണ് ഇവിടെ കുമാരൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് അവന്റെ പേര് സനത്കുമാരൻ എന്നായി പ്രശസ്തമായത്.

തേഷാം ദ്വാദശ തേ വംശാ ദിവ്യാ ദേവഗുണാന്വിതാഃ। ക്രിയാവന്തഃ പ്രജാവന്തോ മഹര്ഷിഭിരലംകൃതാഃ

അവരിൽ പന്ത്രണ്ടു വംശങ്ങൾ ദൈവികവും ദേവഗുണങ്ങളോടുകൂടിയതുമാണ്. അവർ പ്രവർത്തികളിലും സന്താനത്തിലും സമൃദ്ധരാണ്, മഹർഷിമാരാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരും ആണു.

ഇത്യേഷ കരണോദ്ഭൂതോ ലോകാന് സ്രഷ്ടും സ്വയംഭുവഃ। മഹദാദിവിശേഷാന്തോ വികാരഃ പ്രകൃതേഃ സ്വയമ്

ഇങ്ങനെ, ഉപകരണത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച മഹത്തിൽ നിന്ന് വിശേഷങ്ങളിലേക്കുള്ള ഈ പരിവർത്തനം ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ സ്വയംഭുവായ പ്രകൃതിയുടെ മാറ്റമാണ്.

ചന്ദ്രസൂര്യപ്രഭാലോകോ ഗ്രഹനക്ഷത്രമണ്ഡിതഃ। നദീഭിശ്ച സമുദ്രൈശ്ച പര്വതൈശ്ച സമാവൃതഃ

ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നൽകുന്ന പ്രകാശത്തിൽ തെളിഞ്ഞു, ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും അലങ്കരിച്ച്, നദികളും സമുദ്രങ്ങളും പർവതങ്ങളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു.

പുരൈശ്ച വിവിധാകാരൈഃ പ്രീതൈര്ജ്ജനപദൈസ്തഥാ। തസ്മിന് ബ്രഹ്മവനേഽവ്യക്തേ ബ്രഹ്മാ ചരതി ശര്വരീമ്

നാനാരൂപത്തിലുള്ള നഗരങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന ജനങ്ങളും അതിനെ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. ആ അവ്യക്തമായ ബ്രഹ്മാവനത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.