വായുപുരാണമ്

അമ്ഭാംസ്യേതാനി രക്ഷാമ ഉക്തവന്തശ്ച തേഷു ച। രാക്ഷസാസ്തേ സ്മൃതാ ലോകേ ക്രോധാത്മാനോ നിശാചരാഃ

'ഈ ജലങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാം' എന്ന് അവർ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു. അവർ ലോകത്ത് രാക്ഷസന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു; കോപസ്വഭാവമുള്ള, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ.

യേഽബ്രുവന് ക്ഷിണുമോഽമ്ഭാംസി തേഷാം ദൃഷ്ടാഃ പരസ്പരമ്। തേന തേ കര്മണാ യക്ഷാ ഗുഹ്യകാഃ ക്രൂരകര്മിണഃ

ജലം കുറയ്ക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ വഴക്കിട്ടു. ആ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി അവർ യക്ഷന്മാരും ഗുഹ്യകന്മാരും, ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവരും ആയി.

രക്ഷണേ പാലനേ ചാപി ധാതുരേഷ വിഭാവ്യതേ। യ ഏഷ ക്ഷിതിധാതുര്വൈ ക്ഷയണേ സന്നിരുച്യതേ

രക്ഷയും സംരക്ഷണവും ചെയ്യുന്നതിൽ ഈ ഭൂതം അറിയപ്പെടുന്നു. ഈ ഭൂമി എന്നത് കുറയുന്ന സ്വഭാവം കൊണ്ടാണ് ഈ പേരിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

താന്ദൃഷ്ട്വാ ഹ്യപ്രിയേണാസ്യ കേശാ അശീര്യംത ധീമതഃ। ശീതോഷ്ണാച്ചോച്ഛ്രിതാ ഹ്യൂര്ദ്ധ്വം തദാരോഹന്ത തം പ്രഭുമ് ॥൧.൯.

അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, അതിനാൽ ദുഃഖത്തോടെ ആ ജ്ഞാനിയുടെ മുടി വീണുപോയി. തണുപ്പും ചൂടും കാരണം മുടി മേലേക്ക് ഉയർന്നു, പിന്നെ അതു ആ പ്രഭുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.

ഹീനാ മച്ഛിരസോ വ്യാലാ യസ്മാച്ചൈവാപസര്പിതാഃ। വ്യാലാത്മാനഃ സ്മൃതാ വ്യാലാദ്ധീനത്വാദഹയഃ സ്മൃതാഃ

എന്റെ തലയിൽ നിന്ന് പിന്നോട്ട് പോയതും, കുറഞ്ഞതുമായവരായതിനാൽ, പാമ്പുപോലുള്ള സ്വഭാവമുള്ളവർക്ക് പാമ്പ് എന്ന പേരാണ് ലഭിച്ചത്. അവരുടെ താഴ്ന്ന നില കാരണം അവരെ അഹികൾ എന്നും വിളിക്കുന്നു.

പന്നത്വാത്പന്നഗാശ്ചൈവ സര്പാശ്ചൈവാപസര്പിണഃ। തേഷാം പൃഥിവ്യാം നിലയാഃ സൂര്യാചന്ദ്രമസോരധഃ

പcrawl ചെയ്യുന്നതിനാൽ അവരെ പന്നഗന്മാർ എന്നും, മാറി പോകുന്നതിനാൽ സർപ്പങ്ങൾ എന്നും വിളിക്കുന്നു. അവർക്കുള്ള വാസസ്ഥലം ഭൂമിയിൽ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും താഴെയാണ്.

തസ്യ ക്രോധോദ്ഭവോ യോഽസാവഗ്നിഗര്ഭസ്സുദാരുണഃ। സ തു സര്പസഹോത്പന്നാനാവിവേശ വിഷാത്മികാന്

അവന്റെ കോപത്തിൽ നിന്ന് തീയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഭയങ്കരമായ ഒരു ജീവി ഉദിച്ചു. അതു വിഷസ്വഭാവമുള്ള പാമ്പുകളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു.

സര്പാന് ദൃഷ്ട്വാ തതഃ ക്രോധാത് ക്രോധാത്മാനോ വിനിര്മമേ। വര്ണേന കപിശേനോഗ്രാസ്തേ ഭൂതാഃ പിശിതാശനാഃ

പാമ്പുകളെ കണ്ടപ്പോൾ, കോപത്തിൽ നിന്ന് അവൻ ക്രൂരസ്വഭാവമുള്ള ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവർ കാപ്പി നിറത്തിൽ, ഭയങ്കരരും മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു.

ഭൂതത്വാത്തേ സ്മൃതാ ഭൂതാഃ പിശാചാഃ പിശിതാശനാത്। വയതോ ഗാസ്തതസ്തസ്യ ഗന്ധര്വോ ജജ്ഞിരേ തദാ

അവരുടെ സ്വഭാവം കൊണ്ടാണ് അവരെ ഭൂതങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവരെ പിശാചുകൾ എന്നും പറയുന്നു. അവന്റെ ശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് ഗന്ധർവൻ ജനിച്ചു.

ധ്യായതീത്യേഷ ധാതുര്വൈ യാത്രാര്ഥേ പരിപഠ്യതേ। പിബതോ ജജ്ഞിരേ ഗാസ്തു ഗംധര്വാസ്തേന തേ സ്മൃതാഃ ।.

യാത്രയ്ക്കായി ഈ ഘടകം ചൊല്ലപ്പെടുന്നു. കുടിച്ചപ്പോൾ പശുക്കൾ ജനിച്ചു, അതുകൊണ്ട് ഗന്ധർവർ എന്നും അവർ അറിയപ്പെടുന്നു.

അഷ്ടാസ്വേതാസു സൃഷ്ടാസു ദേവയോനിഷു സ പ്രഭുഃ। തതഃ സ്വച്ഛന്ദതോഽന്യാനി വയാംസി വയ സോഽസൃജത്

എട്ട് ദൈവീയ വർഗ്ഗങ്ങൾ ആ പ്രഭു സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, പിന്നെ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം മറ്റു പക്ഷികളും പറക്കുന്ന ജീവികളും സൃഷ്ടിച്ചു.

ഛാദ്യതസ്താനി ഛന്ദാംസി വയസോഽപി വയാംസ്യപി। ശൂന്യാന് ദൃഷ്ട്വാ തു ദേവോ വൈഽസൃജത്പക്ഷിഗണാനപി

അവയെ മറച്ചുവെച്ചു, അങ്ങനെ തന്നെ ഛന്ദസ്സുകളും പക്ഷികളും പറക്കുന്നവരും. ശൂന്യത കാണുമ്പോൾ ദേവൻ പക്ഷികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

മുഖതോഽജാന് സസര്ജ്ജാഥ വക്ഷസശ്ചവയോഽസൃജത്। ഗാശ്ചൈവാഥോദരാദ്ബ്രഹ്മാ പാര്ശ്വാഭ്യാഞ്ച വിനിര്മമേ

അവൻ തന്റെ വായിൽ നിന്ന് ചിലരെ, നെഞ്ചിൽ നിന്ന് പക്ഷികളെ, വയറിൽ നിന്ന് പശുക്കളെ, ഇരു ചിറകുകളിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

പദ്ഭ്യാഞ്ചാശ്ചാന് സമാതങ്ഗാന് ശരഭാന് ഗവയാന് മൃഗാന്। ഉഷ്ട്രാനശ്ചതരാംശ്ചൈവ താശ്വാന്യാശ്ചൈവ ജാതയഃ ॥൧.൯.

അവന്റെ കാലുകളിൽ നിന്ന് ആനകൾ, ശരഭങ്ങൾ, ഗവയങ്ങൾ, മൃഗങ്ങൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ, നാലുകാലികളായ മറ്റു ജീവികളും, കുതിരയുടെ മറ്റു ജാതികളും ജനിച്ചു.

ഓഷധ്യഃ ഫലമൂലാനി രോമതസ്തസ്യ ജജ്ഞിരേ। ഏവം പശ്വോഷധീഃ സൃഷ്ട്വാ ന്യയുഞ്ജത്സോഽധ്വരേ പ്രഭുഃ

അവന്റെ രോമങ്ങളിൽ നിന്ന് ഔഷധികളും പഴങ്ങളും ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെ പശുക്കളെയും ഔഷധികളെയും സൃഷ്ടിച്ച്, ആ പ്രഭു അവയെ യാഗത്തിനായി നിയോഗിച്ചു.

തസ്മാദാദൌ തു കല്പസ്യ ത്രേതായുഗമുഖേ തദാ। ഗൌരജഃ പുരുഷോ മേഷോ ഹ്യശ്വോഽശ്വതരഗര്ദ്ദഭൌ। ഏതാന് ഗ്രാമ്യാന് പശൂനാഹുരാരണ്യാംശ്ച നിബോധത

അതിനാൽ കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, കാള, മനുഷ്യൻ, ആട്, കുതിര, കുഴിത്തേർ, കഴുത ഇവയെല്ലാം ഗ്രാമ്യപശുക്കൾ എന്നാണ് പറയുന്നത്. ഇനി കാട്ടുപശുക്കളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

ശ്വാപദാ ദ്വിഖുരോ ഹസ്തീ വാനരഃ പക്ഷിപഞ്ചമാഃ। ഉന്ദകാഃ പശവഃ സൃഷ്ടാഃ സപ്തമാസ്തു സരീസൃപാഃ

ശ്വാപദങ്ങൾ, ഇരുകുരുക്കളുള്ളവ, ആന, കുരങ്ങ്, പക്ഷികൾ അഞ്ചാമതായി, ജലജീവികൾ പശുക്കളായി, സപ്തമമായി സർപ്പങ്ങൾ എന്നിവ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.

ഗായത്രം വരുണഞ്ചൈവ ത്രിവൃത്സൌമ്യം രഥന്തരമ്। അഗ്നിഷ്ടോമം ച യജ്ഞാനാം നിര്മമേ പ്രഥമാന്മുഖാത്

ഗായത്രി, വരുണൻ, ത്രിവൃത്, സൗമ്യ, രഥാന്തരം, യാഗങ്ങളിൽ അഗ്നിഷ്ടോമം എന്നിവയെ അവൻ ആദ്യം തന്റെ വായിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു.

ഛന്ദാംസി ത്രൈഷ്ടുഭങ്കര്മ സ്തോമം പഞ്ചദശന്തഥാ। ബൃഹത്സാമമഥോക്ഥഞ്ച ദക്ഷിണാത്സോഽസൃജന്മുഖാത്

ഛന്ദസ്സുകൾ, ത്രൈഷ്ടുബ്, കർമ്മം, പതിനഞ്ചു ഭാഗങ്ങളുള്ള സ്തോത്രം, ബൃഹത്സാമം, ഉക്തം എന്നിവ അവൻ വലതുവശത്തുള്ള വായിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു.

സാമാനി ജഗതീ ച്ഛന്ദസ്തോമം പഞ്ചദശന്തഥാ। വൈരൂപ്യമതിരാത്രഞ്ച പശ്ചിമാദസൃജന്മുഖാത്

അവന്റെ വായിൽനിന്ന് സാമഗാനങ്ങൾ, ജഗതീഛന്ദസ്സ്, പതിനഞ്ച് തരം ഗാനം, വ്യത്യാസങ്ങൾ, അതിരാത്രയാഗം എന്നിവയെല്ലാം പടിഞ്ഞാറ് ദിക്കിൽനിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു.

ഏകവിംശമഥര്വാണമാപ്തോര്യാമാണമേവ ച। അനുഷ്ടുഭം സവൈരാജമുത്തരാദസൃജന്മുഖാത്

അവന്റെ വായിൽനിന്ന് ഇരുപത്തൊന്ന് അതർവണഗാനങ്ങൾ, ആപ്തോര്യാമയാഗം, അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സ്, വൈരാജം എന്നിവയെല്ലാം വടക്കു ദിക്കിൽനിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു.

വിദ്യുതോഽശനിമേഘാംശ്ച രോഹിതേന്ദ്രധനൂംഷി ച। വയാംസി ച സസര്ജ്ജാദൌ കല്പസ്യ ഭഗവാന് പ്രഭുഃ

യുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഭഗവാൻ മിന്നൽ, ആലിപ്പഴം, മേഘങ്ങൾ, ചുവന്ന ഇന്ദ്രധനുസ്സ്, കാറ്റുകൾ എന്നിവ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഉച്ചാവചാനി ഭൂതാനി ഗാത്രേബ്യസ്തസ്യ ജജ്ഞിരേ। ബ്രഹ്മണസ്തു പ്രജാസര്ഗം സൃജതോ ഹി പ്രജാപതേഃ

ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ അംഗങ്ങളിൽനിന്ന് വിവിധ രൂപങ്ങളിലായ ജീവികൾ ഉദിച്ചു.

സൃഷ്ട്വാ ചതുഷ്ടയം പൂര്വം ദേവാസുരപിതൄന് പ്രജാഃ। തതഃ സൃജതി ഭൂതാനി സ്ഥാവരാണി ചരാണി ച ॥൧.൯.

ആദ്യം ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, പിതൃവർഗ്ഗം, മനുഷ്യർ എന്നിങ്ങനെ നാലു വിഭാഗങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച്, പിന്നെ ചലനമില്ലാത്തവയും ചലിക്കുന്നവയും സൃഷ്ടിച്ചു.

യക്ഷാന് പിശാചാന് ഗന്ധര്വാന് തഥൈവാപ്സരസാങ്ഗണാന്। നരകിന്നരരക്ഷാംസി വയഃ പശുമൃഗോരഗാന്

അവൻ യക്ഷന്മാരെയും പിശാചുകളെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും അപ്പ്സരസ്സുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളെയും മനുഷ്യരെയും കിന്നരന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും പക്ഷികൾ, മൃഗങ്ങൾ, പാമ്പുകൾ എന്നിവയും സൃഷ്ടിച്ചു.

അവ്യയഞ്ച വ്യയം ചൈവ യദിദം സ്ഥാണു ജങ്ഗമമ്। തേഷാം യേ യാനി കര്മാണി പ്രാക്സൃഷ്ട്യാം പ്രതിപേദിരേ। താന്യേവ പ്രതിപദ്യന്തേ സൃജ്യമാനാഃ പുനഃ പുനഃ

നശിക്കാത്തതും നശിക്കുന്നതും, നിലനിൽക്കുന്നതും ചലിക്കുന്നതുമായ എല്ലാ ജീവികളും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മുമ്പ് നേടിയിരുന്ന കർമ്മങ്ങൾ വീണ്ടും ഏറ്റെടുക്കുന്നു.

ഹിംസ്രാഹിംസ്രേ മൃദുക്രൂരേ ധര്മാധര്മാവൃതാനൃതേ। തദ്ഭാവിതാഃ പ്രപദ്യന്തേ തസ്മാത്തത്തസ്യ രോചതേ

ഹിംസ്രമായവരോ അഹിംസ്രമായവരോ, മൃദുവോ ക്രൂരമോ, ധാർമ്മികരോ അധാർമ്മികരോ, സത്യവാനോ അസത്യവാനോ ആയിരിക്കും; അവരവരുടെ സ്വഭാവപ്രകാരം അവരവർക്കു യോജിച്ച രൂപം ലഭിക്കുന്നു.

മഹാഭൂതേഷു നാനാത്വമിന്ദ്രിയാര്ഥേഷു മൂര്ത്തിഷു। വിനിയോഗഞ്ച ഭൂതാനാം ധാതൈവ വ്യദധാത് സ്വയമ്

മഹാഭൂതങ്ങളിൽ വൈവിധ്യവും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും രൂപങ്ങൾക്കും ഉള്ള വ്യത്യാസവും, ജീവികൾക്കുള്ള ഉത്തരവാദിത്വവും സ്രഷ്ടാവ് തന്നെ നിശ്ചയിച്ചു.

കേചിത് പുരുഷകാരന്തു പ്രാഹുഃ കര്മ ച മാനവാഃ। ദൈവമിത്യപരേ വിപ്രാഃ സ്വഭാവം ദൈവചിന്തകാഃ

ചിലർ മനുഷ്യശ്രമവും കർമ്മവും പറയുന്നു; മറ്റുചിലർ വിധിയാണെന്ന് പറയുന്നു; ചില ജ്ഞാനികൾ സ്വഭാവം തന്നെയാണ് ദൈവം എന്നു കരുതുന്നു.