വായുപുരാണമ്

ദൃഷ്ട്വാ പുനഃ പ്രജാശ്ചാപി സ്വാന്തനുന്താ മപൌഹത। സാപവിദ്ധാ തനുസ്തേന ജ്യോത്സ്നാ സദ്യസ്ത്വജായത

സ്വന്തം സന്തതികളെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ രൂപം വീണ്ടും ഉപേക്ഷിച്ചു. ഉപേക്ഷിച്ച ആ ദേഹം ഉടനെ ജ്യോത്സ്നയായി മാറി.

തസ്മാദ്ഭവന്തി സംദൃഷ്ടാ ജ്യോത്സ്നായാ ഉദ്ഭവേ പ്രജാഃ। ഇത്യേതാസ്തനവസ്തേന വ്യപവിദ്ധാ മഹാത്മനാ

അതിനാൽ ജ്യോത്സ്നയുടെ ജനനത്തിൽ നിന്നാണ് ജീവികൾ ഉണ്ടാകുന്നത് എന്ന് കാണാം. മഹാത്മാവ് ഉപേക്ഷിച്ച രൂപങ്ങൾ ഇവയാണു.

സദ്യോ രാത്ര്യഹനീ ചൈവ സന്ധ്യാ ജ്യോത്സ്നാ ച ജജ്ഞിരേ। ജയോത്സ്നാ സന്ധ്യാ തഥാഹശ്ച സത്ത്വമാത്രാത്മകം സ്വയമ്। തമോമാത്രാത്മികാ രാത്രിഃ സാ വൈ തസ്മാത്ര്ത്രിയാമി കാ

ഉടനെ രാത്രി, പകൽ, സന്ധ്യ, ജ്യോത്സ്ന എന്നിവ ജനിച്ചു. ജ്യോത്സ്നയും സന്ധ്യയും പകലും ശുദ്ധസത്ത്വസ്വഭാവമുള്ളവയാണ്. രാത്രി മാത്രം തമസ്സിൽ നിന്നുള്ളതായാണ്, അതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ മൂന്നാമത്തേതെന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

തസ്മാദ്ദേവാ ദിവ്യതത്ത്വാത് ദൃഷ്‌ടാ സൃഷ്ടാ മുഖാത്തു വൈ। യസ്മാത്തേഷാം ദിവാ ജന്മ ബലിനസ്തേന തേ ദിവാ ॥൧.൯.

അതുകൊണ്ട് ദേവന്മാർ ദൈവസ്വഭാവത്തിൽ നിന്നാണ്, അവരെ വായിൽ നിന്നാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്. പകൽ ജനിച്ചവരായതിനാൽ അവർക്ക് പകൽ ശക്തിയുണ്ട്.

തന്വാ യദസുരാന് രാത്രൌ ജഘനാദസൃ ജത് പ്രഭുഃ

ആ രൂപത്തിൽ, പ്രഭു രാത്രിയിൽ ശരീരത്തിന്റെ താഴത്തെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് അസുരന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഏതാന്യേവ ഭവിഷ്യാണാം ദേവാനാമസുരൈഃ സഹ। പിതൄണാം മാനവാനാഞ്ച അതീതാനാഗതേഷു വൈ। മന്വന്തരേഷു സര്വേഷാം നിമിത്താനി ഭവന്തി ഹി

ഇവയേയാണ് ഭാവിയിൽ വരുന്ന ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും മനുമാർക്കും, കഴിഞ്ഞതിലും വരാനിരിക്കുന്നതിലും, എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും കാരണമാകുന്നത്.

ജ്യോത്സ്നാ രാത്ര്യഹനീ സന്ധ്യാ ചത്വാര്യാഭാസിതാനി വൈ। ഭാന്തി യസ്മാത്തതോ ഭാസി ഭാശബ്ദോഽയം മനീഷിഭിഃ। വ്യാപ്തിദീപ്ത്യാം നിഗദിതഃ പുനശ്ചാഹ പ്രജാപതിഃ

ജ്യോത്സ്ന, രാത്രി, പകൽ, സന്ധ്യ — ഈ നാലും പ്രകാശിക്കുന്നു. പ്രകാശം കൊണ്ടാണ് 'ഭാ' എന്ന പദം ജ്ഞാനികൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്; വ്യാപനവും ദീപ്തിയും അതിൽ ഉണ്ട്. പ്രജാപതി വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

സോഽമ്ഭാംസ്യേതാനി ദൃഷ്ട്വാ തു ദേവദാനവമാനവാന്। പിതൄംശ്ച വാസൃജത്സോഽന്യാനാത്മനോ വിബുധാന് പുനഃ

ഈ ജലങ്ങളെ, ദേവന്മാരെയും, ദാനവന്മാരെയും, മനുഷ്യരെയും, പിതാക്കളെയും കണ്ടശേഷം, അവൻ വീണ്ടും തന്റെ അത്മാവിൽ നിന്ന് മറ്റു ജ്ഞാനികളെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

താമുത്കൃത്യ തനും കൃത്സ്നാന്തതോഽന്യാമസൃജത് പ്രഭുഃ। മൂര്തിം രജസ്തമഃപ്രായാം പുനരേവാഭ്യയൂയുജത്

ആ മുഴുവൻ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, പ്രഭു മറ്റൊരു രൂപം സൃഷ്ടിച്ചു. രാജസ്സും തമസ്സും പ്രധാനമായ മറ്റൊരു രൂപം വീണ്ടും ചേർത്തു.

അന്ധകാരേ ക്ഷുധാവിഷ്ട സ്തതോഽന്യാം സൃജതേ പുനഃ। തേന സൃഷ്ടാഃ ക്ഷുധാത്മാനസ്തേഽമ്ഭാംസ്യാദാതുമുദ്യതാഃ

അന്ധകാരത്തിൽ, വിശപ്പാൽ പീഡിതനായവൻ മറ്റൊരു രൂപം വീണ്ടും സൃഷ്ടിച്ചു. വിശപ്പിൽ നിന്നുള്ള ആ സൃഷ്ടികൾ ജലങ്ങൾ കുടിക്കാനായി ഉത്സുകരായി.

അമ്ഭാംസ്യേതാനി രക്ഷാമ ഉക്തവന്തശ്ച തേഷു ച। രാക്ഷസാസ്തേ സ്മൃതാ ലോകേ ക്രോധാത്മാനോ നിശാചരാഃ

'ഈ ജലങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാം' എന്ന് അവർ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു. അവർ ലോകത്ത് രാക്ഷസന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു; കോപസ്വഭാവമുള്ള, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ.

യേഽബ്രുവന് ക്ഷിണുമോഽമ്ഭാംസി തേഷാം ദൃഷ്ടാഃ പരസ്പരമ്। തേന തേ കര്മണാ യക്ഷാ ഗുഹ്യകാഃ ക്രൂരകര്മിണഃ

ജലം കുറയ്ക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ വഴക്കിട്ടു. ആ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി അവർ യക്ഷന്മാരും ഗുഹ്യകന്മാരും, ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവരും ആയി.

രക്ഷണേ പാലനേ ചാപി ധാതുരേഷ വിഭാവ്യതേ। യ ഏഷ ക്ഷിതിധാതുര്വൈ ക്ഷയണേ സന്നിരുച്യതേ

രക്ഷയും സംരക്ഷണവും ചെയ്യുന്നതിൽ ഈ ഭൂതം അറിയപ്പെടുന്നു. ഈ ഭൂമി എന്നത് കുറയുന്ന സ്വഭാവം കൊണ്ടാണ് ഈ പേരിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

താന്ദൃഷ്ട്വാ ഹ്യപ്രിയേണാസ്യ കേശാ അശീര്യംത ധീമതഃ। ശീതോഷ്ണാച്ചോച്ഛ്രിതാ ഹ്യൂര്ദ്ധ്വം തദാരോഹന്ത തം പ്രഭുമ് ॥൧.൯.

അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, അതിനാൽ ദുഃഖത്തോടെ ആ ജ്ഞാനിയുടെ മുടി വീണുപോയി. തണുപ്പും ചൂടും കാരണം മുടി മേലേക്ക് ഉയർന്നു, പിന്നെ അതു ആ പ്രഭുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.

ഹീനാ മച്ഛിരസോ വ്യാലാ യസ്മാച്ചൈവാപസര്പിതാഃ। വ്യാലാത്മാനഃ സ്മൃതാ വ്യാലാദ്ധീനത്വാദഹയഃ സ്മൃതാഃ

എന്റെ തലയിൽ നിന്ന് പിന്നോട്ട് പോയതും, കുറഞ്ഞതുമായവരായതിനാൽ, പാമ്പുപോലുള്ള സ്വഭാവമുള്ളവർക്ക് പാമ്പ് എന്ന പേരാണ് ലഭിച്ചത്. അവരുടെ താഴ്ന്ന നില കാരണം അവരെ അഹികൾ എന്നും വിളിക്കുന്നു.

പന്നത്വാത്പന്നഗാശ്ചൈവ സര്പാശ്ചൈവാപസര്പിണഃ। തേഷാം പൃഥിവ്യാം നിലയാഃ സൂര്യാചന്ദ്രമസോരധഃ

പcrawl ചെയ്യുന്നതിനാൽ അവരെ പന്നഗന്മാർ എന്നും, മാറി പോകുന്നതിനാൽ സർപ്പങ്ങൾ എന്നും വിളിക്കുന്നു. അവർക്കുള്ള വാസസ്ഥലം ഭൂമിയിൽ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും താഴെയാണ്.

തസ്യ ക്രോധോദ്ഭവോ യോഽസാവഗ്നിഗര്ഭസ്സുദാരുണഃ। സ തു സര്പസഹോത്പന്നാനാവിവേശ വിഷാത്മികാന്

അവന്റെ കോപത്തിൽ നിന്ന് തീയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഭയങ്കരമായ ഒരു ജീവി ഉദിച്ചു. അതു വിഷസ്വഭാവമുള്ള പാമ്പുകളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു.

സര്പാന് ദൃഷ്ട്വാ തതഃ ക്രോധാത് ക്രോധാത്മാനോ വിനിര്മമേ। വര്ണേന കപിശേനോഗ്രാസ്തേ ഭൂതാഃ പിശിതാശനാഃ

പാമ്പുകളെ കണ്ടപ്പോൾ, കോപത്തിൽ നിന്ന് അവൻ ക്രൂരസ്വഭാവമുള്ള ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവർ കാപ്പി നിറത്തിൽ, ഭയങ്കരരും മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു.

ഭൂതത്വാത്തേ സ്മൃതാ ഭൂതാഃ പിശാചാഃ പിശിതാശനാത്। വയതോ ഗാസ്തതസ്തസ്യ ഗന്ധര്വോ ജജ്ഞിരേ തദാ

അവരുടെ സ്വഭാവം കൊണ്ടാണ് അവരെ ഭൂതങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവരെ പിശാചുകൾ എന്നും പറയുന്നു. അവന്റെ ശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് ഗന്ധർവൻ ജനിച്ചു.

ധ്യായതീത്യേഷ ധാതുര്വൈ യാത്രാര്ഥേ പരിപഠ്യതേ। പിബതോ ജജ്ഞിരേ ഗാസ്തു ഗംധര്വാസ്തേന തേ സ്മൃതാഃ ।.

യാത്രയ്ക്കായി ഈ ഘടകം ചൊല്ലപ്പെടുന്നു. കുടിച്ചപ്പോൾ പശുക്കൾ ജനിച്ചു, അതുകൊണ്ട് ഗന്ധർവർ എന്നും അവർ അറിയപ്പെടുന്നു.

അഷ്ടാസ്വേതാസു സൃഷ്ടാസു ദേവയോനിഷു സ പ്രഭുഃ। തതഃ സ്വച്ഛന്ദതോഽന്യാനി വയാംസി വയ സോഽസൃജത്

എട്ട് ദൈവീയ വർഗ്ഗങ്ങൾ ആ പ്രഭു സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, പിന്നെ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം മറ്റു പക്ഷികളും പറക്കുന്ന ജീവികളും സൃഷ്ടിച്ചു.

ഛാദ്യതസ്താനി ഛന്ദാംസി വയസോഽപി വയാംസ്യപി। ശൂന്യാന് ദൃഷ്ട്വാ തു ദേവോ വൈഽസൃജത്പക്ഷിഗണാനപി

അവയെ മറച്ചുവെച്ചു, അങ്ങനെ തന്നെ ഛന്ദസ്സുകളും പക്ഷികളും പറക്കുന്നവരും. ശൂന്യത കാണുമ്പോൾ ദേവൻ പക്ഷികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

മുഖതോഽജാന് സസര്ജ്ജാഥ വക്ഷസശ്ചവയോഽസൃജത്। ഗാശ്ചൈവാഥോദരാദ്ബ്രഹ്മാ പാര്ശ്വാഭ്യാഞ്ച വിനിര്മമേ

അവൻ തന്റെ വായിൽ നിന്ന് ചിലരെ, നെഞ്ചിൽ നിന്ന് പക്ഷികളെ, വയറിൽ നിന്ന് പശുക്കളെ, ഇരു ചിറകുകളിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

പദ്ഭ്യാഞ്ചാശ്ചാന് സമാതങ്ഗാന് ശരഭാന് ഗവയാന് മൃഗാന്। ഉഷ്ട്രാനശ്ചതരാംശ്ചൈവ താശ്വാന്യാശ്ചൈവ ജാതയഃ ॥൧.൯.

അവന്റെ കാലുകളിൽ നിന്ന് ആനകൾ, ശരഭങ്ങൾ, ഗവയങ്ങൾ, മൃഗങ്ങൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ, നാലുകാലികളായ മറ്റു ജീവികളും, കുതിരയുടെ മറ്റു ജാതികളും ജനിച്ചു.

ഓഷധ്യഃ ഫലമൂലാനി രോമതസ്തസ്യ ജജ്ഞിരേ। ഏവം പശ്വോഷധീഃ സൃഷ്ട്വാ ന്യയുഞ്ജത്സോഽധ്വരേ പ്രഭുഃ

അവന്റെ രോമങ്ങളിൽ നിന്ന് ഔഷധികളും പഴങ്ങളും ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെ പശുക്കളെയും ഔഷധികളെയും സൃഷ്ടിച്ച്, ആ പ്രഭു അവയെ യാഗത്തിനായി നിയോഗിച്ചു.

തസ്മാദാദൌ തു കല്പസ്യ ത്രേതായുഗമുഖേ തദാ। ഗൌരജഃ പുരുഷോ മേഷോ ഹ്യശ്വോഽശ്വതരഗര്ദ്ദഭൌ। ഏതാന് ഗ്രാമ്യാന് പശൂനാഹുരാരണ്യാംശ്ച നിബോധത

അതിനാൽ കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, കാള, മനുഷ്യൻ, ആട്, കുതിര, കുഴിത്തേർ, കഴുത ഇവയെല്ലാം ഗ്രാമ്യപശുക്കൾ എന്നാണ് പറയുന്നത്. ഇനി കാട്ടുപശുക്കളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

ശ്വാപദാ ദ്വിഖുരോ ഹസ്തീ വാനരഃ പക്ഷിപഞ്ചമാഃ। ഉന്ദകാഃ പശവഃ സൃഷ്ടാഃ സപ്തമാസ്തു സരീസൃപാഃ

ശ്വാപദങ്ങൾ, ഇരുകുരുക്കളുള്ളവ, ആന, കുരങ്ങ്, പക്ഷികൾ അഞ്ചാമതായി, ജലജീവികൾ പശുക്കളായി, സപ്തമമായി സർപ്പങ്ങൾ എന്നിവ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.

ഗായത്രം വരുണഞ്ചൈവ ത്രിവൃത്സൌമ്യം രഥന്തരമ്। അഗ്നിഷ്ടോമം ച യജ്ഞാനാം നിര്മമേ പ്രഥമാന്മുഖാത്

ഗായത്രി, വരുണൻ, ത്രിവൃത്, സൗമ്യ, രഥാന്തരം, യാഗങ്ങളിൽ അഗ്നിഷ്ടോമം എന്നിവയെ അവൻ ആദ്യം തന്റെ വായിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു.

ഛന്ദാംസി ത്രൈഷ്ടുഭങ്കര്മ സ്തോമം പഞ്ചദശന്തഥാ। ബൃഹത്സാമമഥോക്ഥഞ്ച ദക്ഷിണാത്സോഽസൃജന്മുഖാത്

ഛന്ദസ്സുകൾ, ത്രൈഷ്ടുബ്, കർമ്മം, പതിനഞ്ചു ഭാഗങ്ങളുള്ള സ്തോത്രം, ബൃഹത്സാമം, ഉക്തം എന്നിവ അവൻ വലതുവശത്തുള്ള വായിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു.