വായുപുരാണമ്

തതഃ സര്ഗേ ഹ്യവഷ്ടബ്ധേ സിസൃക്ഷോര്ബ്രഹ്മണസ്തു വൈ। പ്രജാസ്താ ധ്യായതസ്തസ്യ സത്യാഭിധ്യായിനസ്തദാ

അതിനുശേഷം സൃഷ്ടി ഉറപ്പായപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന് സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം വന്നപ്പോൾ, സത്യത്തിൽ മനസ്സു നിർത്തി ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ, ആ ജീവികൾ അവിടെ ഉദിച്ചുവന്നു.

മിഥുനാനാം സഹസ്രന്തു സോഽസൃജദ്വൈ മുഖാത്തദാ। ജനാസ്തേ ഹ്യുപപദ്യന്തേ സത്ത്വോദ്രിക്താഃ സുചേതസഃ

അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ വായിൽ നിന്ന് ആയിരം ദമ്പതികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവർ എല്ലാവരും സത്ത്വഗുണം കൂടുതലുള്ളവരും, ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവരുമായിരുന്നു.

സഹസ്രമന്യദ്വക്ഷസ്തോ മിഥുനാനാം സസര്ജ്ജ ഹ। തേ സര്വേ രജസോദ്രിക്താഃ ശുഷ്മിണശ്ചാപ്യശുഷ്മിണഃ

അതിനുശേഷം, തന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു ആയിരം ദമ്പതികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവർ എല്ലാവരും രജോഗുണം കൂടുതലുള്ളവരും, ചിലർ ശക്തിയുള്ളവരും ചിലർ ശക്തിയില്ലാത്തവരുമായിരുന്നു.

സൃഷ്ട്വാ സഹസ്രമന്യത്തു ദ്വന്ദ്വാനാമൂരുതഃ പുനഃ। രജസ്തമോഭ്യാമുദ്രിക്താ ഈഹാശീലാസ്തു തേ സ്മൃതാഃ

പിന്നീട്, ഭുജങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണ്ടും മറ്റൊരു ആയിരം ദമ്പതികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവർ രജസും തമസും കൂടുതലുള്ളവരും, ആഗ്രഹത്തിലും പതിവിലും ആഗ്രഹമുള്ളവരുമാണ്.

പദ്ഭ്യാം സഹസ്രമന്യത്തു മിഥുനാനാം സസര്ജ്ജ ഹ। ഉദ്രിക്താസ്തമസാ സര്വേ നിഃശ്രീകാ ഹ്യല്പതേജസഃ

പിന്നീട്, കാലുകളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു ആയിരം ദമ്പതികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവർ എല്ലാവരും തമോഗുണം കൂടുതലുള്ളവരും, മഹത്വമില്ലാത്തവരും, ശക്തി കുറഞ്ഞവരുമായിരുന്നു.

തതോ വൈ ഹര്ഷമാനാസ്തേ ദ്വന്ദ്വോത്പന്നാസ്തു പ്രാണിനഃ। അന്യോന്യാ ഹൃച്ഛപാവിപ്ടാ മൈഥുനായോപചക്രമുഃ

അതിനുശേഷം, ദമ്പതികളായി ജനിച്ച ആ ജീവികൾ സന്തോഷത്തോടെ, പരസ്പര ഹൃദയാകാംക്ഷയിൽ ആകൃഷ്ടരായി, ലൈംഗികസമ്ബർക്കത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

തതഃപ്രഭൃതി കല്പേഽസ്മിന് മിഥുനോത്പത്തിരുച്യതേ। മാസേ മാസേര്ത്തവം യദ്യത്തദാജ്ഞാസിദ്ധി യോഷിതാത്

അന്നുമുതൽ ഈ കല്പത്തിൽ ദമ്പതികളുടെ ഉത്ഭവം പറയുന്നു; ഓരോ മാസവും സ്ത്രീകളിൽ, ആജ്ഞയനുസരിച്ച് ഗർഭധാരണമാവുന്നു.

തസ്മാത്തദാ ന സുഷുവുഃ സേവിതൈരപി മൈഥുനൈഃ। ആയുഷോഽന്തേ പ്രസൂയന്തേ മിഥുനാന്യേവ തേ സകൃത്

അതിനാൽ, അന്നത്തെ കാലത്ത്, ആവർത്തിച്ച് ലൈംഗികസംയോഗം ചെയ്താലും അവർ ഗർഭം ധരിച്ചില്ല; ആയുസ്സിന്റെ അവസാനം മാത്രമാണ് ആ ദമ്പതികൾക്ക് ഒരിക്കൽ മാത്രം സന്താനമുണ്ടാകുന്നത്.

കുടകാഃ കുവികാശ്ചൈവ ഉത്പദ്യന്തേ മുമൂര്ഷിതാഃ। തതഃപ്രഭൃതി കല്പേഽസ്മിന് മിഥുനാനാം ഹി സമ്ഭവഃ

മരണമാസന്നമായവരിൽ കുടകരും കുവികകളും ജനിക്കുന്നു; അന്നുമുതൽ ഈ കല്പത്തിൽ ദമ്പതികളുടെ ഉത്ഭവം നടക്കുന്നു.

ധ്യാതേ തു മനസാ താസാം പ്രജാനാം ജായതേ സകൃത്। ശബ്ദാദി വിഷയഃ ശുദ്ധഃ പ്രത്യേകം പഞ്ചലക്ഷണഃ

മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചാൽ, ആ ജീവികൾക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും ഒരിക്കൽ മാത്രം ജനനം ലഭിക്കുന്നു; ശബ്ദം മുതലായ ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളിൽ ശുദ്ധിയുള്ളവരും, ഓരോരുത്തർക്കും അഞ്ചു ലക്ഷണങ്ങളുമുള്ളവരുമാണ്.

ഇത്യേവം മനസാ പൂര്വം പ്രാക്സൃഷ്ടിര്യാ പ്രജാപതേഃ। തസ്യാന്വവായേ സമ്ഭൂതാ യൈരിദം പൂരിതം ജഗത്

ഇങ്ങനെ, ആദിയിൽ പ്രജാപതിയുടെ സൃഷ്ടി മനസ്സിലൂടെ ആയിരുന്നു; അവന്റെ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ലോകം നിറഞ്ഞത്.

സരിത്സരഃ സമുദ്രാംശ്ച സേവന്തേ പര്വതാനപി। തദാ നാത്യമ്ബുശീതോഷ്ണാ യുഗേ തസ്മിന് ചരന്തി വൈ

നദികൾ, തടാകങ്ങൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, പർവ്വതങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം അന്നത്തെ കാലത്ത് പരിപാലിക്കപ്പെടുന്നു. അതിവേലിയോ അതിശീതളമോ ഇല്ലാതെ, ആ യുഗത്തിൽ ജീവികൾ സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.

പൃഥ്വീരസോദ്ഭവം നാമ ആഹാരം ഹ്യാഹരന്തി വൈ। താഃ പ്രജാഃ കാമചാരിണ്യോ മാനസീം സിദ്ധിമാസ്ഥിതാഃ

അന്നത്തെ ജീവികൾക്ക് ഭൂമിയിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ആഹാരമാണ് ലഭിക്കുന്നത്. അവർ സ്വച്ഛന്ദമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചതു സാധിച്ചവരായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ധര്മാധര്മൌ ന താസ്വാസ്താം നിര്വിശേഷാഃ പ്രജാസ്തു താഃ। തുല്യമായുഃ സുഖം രൂപം താസാം തസ്മിന് കൃതേ യുഗേ

അവരിൽ ധർമ്മമോ അധർമ്മമോ ഇല്ല; ആ ജീവികൾക്ക് തമ്മിൽ വ്യത്യാസമില്ല, ആയുസ്സും സൗഖ്യവും രൂപവും എല്ലാം തുല്യമാണ് ആ കൃതയുഗത്തിൽ.

ധര്മാധര്മൌ ന താസ്വാസ്താം കല്പാദൌ തു കൃതേ യുഗേ। സ്വേന സ്വേനാധികാരേണ ജജ്ഞിരേ തേ കൃതേ യുഗേ

യുഗചക്രത്തിന്റെ ആദിയിൽ, കൃതയുഗത്തിൽ, അവരിൽ ധർമ്മമോ അധർമ്മമോ ഇല്ല; ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്വഭാവപ്രകാരം ജനിക്കുന്നു.

ചത്വാരി തു സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം ദിവ്യസംഖ്യയാ। ആദ്യം കൃതയുഗം പ്രാഹുഃ സന്ധ്യാനാന്തു ചതുഃ ശതമ്

ദൈവീയമായ കണക്കുപ്രകാരം നാലായിരം വർഷമാണ് ആദ്യ കൃതയുഗം എന്ന് പറയുന്നു; അതിന്റെ സംധ്യകൾക്ക് നാലുനൂറ് വർഷം വീതം.

തതഃ സഹസ്രശസ്താസു പ്രജാസു പ്രഥിതാസ്വപി। ന താസാം പ്രതിഘാതോഽസ്തി ന ദ്വന്ദ്വന്നാപി ച ക്രമഃ

പിന്നീട് ആയിരക്കണക്കിന് പ്രശസ്തരായ ആ ജീവികളിൽ പോലും എതിര്‍പ്പോ സംഘർഷമോ ഇല്ല; തമ്മിൽ മത്സരമോ ക്രമമോ ഇല്ല.

പര്വതോദധിസേവിന്യോ ഹ്യനികേതാശ്രയാസ്തു താഃ। വിശോകാഃ സത്ത്വബഹുലാ ഏകാന്തസുഖിതപ്രജാഃ

പർവ്വതങ്ങളിലും സമുദ്രങ്ങളിലും അവർ വസിക്കുന്നു; സ്ഥിരമായ താമസസ്ഥാനം ഇല്ല. ദുഃഖമില്ലാതെ, ശുദ്ധിയേറിയ മനസ്സോടെ, പൂർണ്ണമായ സന്തോഷത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു.

താ വൈ നികാമചാരിണ്യോ നിത്യം മുദിതമാനസാഃ। പശവഃ പക്ഷിണശ്ചൈവ ന തദാസന് സരീസൃപാഃ

അവർക്ക് മനസ്സിൽ തോന്നുന്നതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കാം, മനസ്സ് എല്ലായ്പ്പോഴും ആനന്ദത്തിലായിരിക്കും. അന്നത്തെ കാലത്ത് മൃഗങ്ങളോ പക്ഷികളോ സർപ്പങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

നോദ്ഭിജ്ജാ നാരകാശ്ചൈവ തേ ഹ്യധര്മപ്രസൂതയഃ। ന മൂലഫലപുഷ്പഞ്ച നാര്ത്തവം ഹ്യൃതവോ ന ച

അണ്ഡത്തിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്നവരും നരകത്തിൽ നിന്നുള്ളവരും, അധർമ്മത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ചവരും അന്നില്ല. മുളകളും പഴങ്ങളും പൂക്കളും ঋതുക്കളും അന്നില്ലായിരുന്നു.

സര്വകാമസുഖഃ കാലോ നാത്യര്ഥം ഹ്യുഷ്ണശീതതാ। മനോഭിലഷിതാഃ കാമാസ്താസാം സര്വത്ര സര്വദാ

എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറയുന്ന സന്തോഷമുള്ള കാലമായിരുന്നു; അതിവേലിയോ അതിശീതളതയോ ഇല്ല. അവരുടെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചതു എല്ലായിടത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും സഫലമാകുന്നു.

ഉത്തിഷ്ഠന്തി പൃഥിവ്യാം വൈ താഭിര്ധ്യാതാ രസോത്ഥിതാഃ। ബലവര്ണകരീ താസാം സിദ്ധിഃ സാ രോഗനാശിനീ

ഭൂമിയിൽ നിന്നു ഉദിക്കുന്ന ദ്രവ്യങ്ങൾ അവർ ധ്യാനിച്ചാൽ ഉയർന്നു വരുന്നു; അതാണ് അവർക്കു ശക്തിയും വർണ്ണവും നൽകുന്ന, രോഗം അകറ്റുന്ന സിദ്ധി.

അസംസ്കാര്യൈഃ ശരീരൈശ്ച പ്രജാസ്താഃ സ്ഥിരയൌവനാഃ। താസാം വിശുദ്ധാത് സങ്കല്പാജ്ജായന്തേ മിഥുനാഃ പ്രജാഃ

ശുദ്ധീകരണം ആവശ്യമില്ലാത്ത ശരീരങ്ങളോടുകൂടി, അവർക്ക് യൗവനം സ്ഥിരമാണ്. അവരുടെ വിശുദ്ധമായ മനസ്സിൽ നിന്നു ഇരട്ടകളായി സന്തതികൾ ജനിക്കുന്നു.

സമം ജന്മ ച രൂപഞ്ച മ്രിയന്തേ ചൈവ താഃ സമമ്। തദാ സത്യമലോഭശ്ച ക്ഷമാ തുഷ്ടിഃ സുഖം ദമഃ

ജനനവും രൂപവും തുല്യമാണ്, മരണം പോലും ഒരുപോലെയാണ്. അപ്പോൾ സത്യം, ലാഭമില്ലായ്മ, ക്ഷമ, തൃപ്തി, സന്തോഷം, ആത്മനിയന്ത്രണം എന്നിവ നിലനിൽക്കുന്നു.

നിര്വിശേഷാഃ കൃതാഃ സര്വാ രൂപായുഃശീലചേഷ്ടിതൈഃ। അബുദ്ധിപൂര്വകം വൃത്തം പ്രജാനാം ജായതേ സ്വയമ്

എല്ലാവർക്കും രൂപം, ആയുസ്സ്, സ്വഭാവം, പ്രവർത്തി എന്നിവയിൽ വ്യത്യാസമില്ല. ജീവികൾക്ക് ആലോചനയില്ലാതെ സ്വാഭാവികമായി നല്ല പെരുമാറ്റം ഉണ്ടാകുന്നു.

അപ്രവൃത്തിഃ കൃതയുഗേ കര്മണോഃ ശുഭപാപയോഃ। വര്ണാശ്രമവ്യവസ്ഥാശ്ച ന തദാസന്ന സങ്കരഃ

കൃതയുഗത്തിൽ നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ പ്രവൃത്തികൾ ഇല്ല; വർണ്ണാശ്രമക്രമം അന്നുണ്ടെങ്കിലും, തമ്മിൽ കലരൽ ഇല്ല.

അനിച്ഛാദ്വേഷയുക്താസ്തേ വര്ത്തയന്തി പരസ്പരമ്। തുല്യരൂപായുഷഃ സര്വാ അധമോത്തമവര്ജ്ജിതാഃ

അവർക്ക് ആഗ്രഹമോ ദ്വേഷമോ ഇല്ലാതെ പരസ്പരം ഇടപെടുന്നു; എല്ലാവർക്കും രൂപവും ആയുസ്സും തുല്യമാണ്, ഉന്നതതയോ താഴ്മയോ ഇല്ല.

സുഖപ്രായാ ഹ്യശോകാശ്ച ഉത്പദ്യന്തേ കൃതേ യുഗേ। നിത്യപ്രഹൃഷ്ടമനസോ മഹാസത്ത്വാ മഹാബലാഃ

കൃതയുഗത്തിൽ ജനിക്കുന്നവർ കൂടുതലും സന്തോഷത്തോടെയും ദുഃഖമില്ലാതെയും ആയിരിക്കും; അവരുടെ മനസ്സുകൾ എപ്പോഴും ആനന്ദത്തിലാണ്, മഹത്തായ ശുദ്ധിയും ശക്തിയും അവർക്കുണ്ട്.

ലാഭാലാഭൌ നാസ്വാസ്താം മിത്രാമിത്രേ പ്രിയാപ്രിയേ। മനസാ വിഷയസ്താസാന്നിരീഹാണാം പ്രവര്ത്തതേ। ന ലിപ്സന്തി ഹി താഽന്യോന്യന്നാനുഗൃഹ്ണന്തി ചൈവ ഹി

ലാഭം നഷ്ടം, സ്നേഹവും വൈരവും, ഇഷ്ടവും അനിഷ്ടവും അന്നില്ല; ആഗ്രഹമില്ലാത്തവർക്ക് വിഷയങ്ങൾ മനസ്സിൽ മാത്രം ഉദിക്കുന്നു; അവർ പരസ്പരം മോഹിക്കുകയോ സഹായിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.