വായുപുരാണമ്

സാവര്ണാദ്യാശ്ച കീര്ത്ത്യന്തേ മനവോ മേരുമാശ്രിതാഃ। ധ്രുവസ്യോത്താനപാദസ്യ പ്രജാസര്ഗോപവര്ണനമ്

സാവർണിമുതലായ മനുമാർ മെരുവിൽ വസിക്കുന്നവരായി വിവരിക്കുന്നു; ധ്രുവനും ഉത്താനപാദനും സൃഷ്ടിച്ച ജീവികളുടെ കഥയും പറയുന്നു.

പൃഥുനാപി ച വൈന്യേന ഭൂമേര്ദ്ദോഹപ്രവര്ത്തനമ്। പാത്രാണാം പയസാം ചൈവ വംശാനാം ച വിശേഷണമ്। ബ്രഹ്മാദിഭിഃ പൂര്വമേവ ദുഗ്ധാ ചേയം വസുന്ധരാ

വേനന്റെ പുത്രനായ പൃഥു ഭൂമിയെ ആദ്യമായി പാൽകറക്കാൻ തുടങ്ങിയത്, പാത്രങ്ങൾ, പാൽവകകൾ, വംശങ്ങളുടെ വ്യത്യാസങ്ങൾ എന്നിവയും, മുമ്പ് ബ്രഹ്മാദിമാർ ഈ ഭൂമിയെ പാൽകറക്കിയത് എന്നിവയും വിവരിക്കുന്നു.

ദശഭ്യസ്തു പ്രചേതേഭ്യോ മാരിഷായാം പ്രജാപതേഃ। ദക്ഷസ്യ കീര്ത്ത്യതേ ജന്മ സോമസ്യാംശേന ധീമതഃ

പതിനാലു പ്രചേതസുമാരിൽ മരിഷയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച പ്രജാപതിയായ ദക്ഷന്റെ ജനനവും, അവൻ ധീരനും സോമന്റെ അംശവുമാണെന്നതും പറയുന്നു.

ഭൂതഭവ്യഭവേശത്വം മഹേന്ദ്രാണാം ച കീര്ത്ത്യതേ। മന്വാദികാ ഭവിഷ്യന്തി ആഖ്യാനൈര്ബഹുഭിര്വൃതാഃ

ഭൂതഭവ്യഭവേഷന്മാരായ മഹേന്ദ്രന്മാർക്ക് ആധിപത്യം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് പറയുന്നു; മനുമുതലായവരെക്കുറിച്ച് അനേകം കഥകൾ ഉണ്ടാകും.

വൈവസ്വതസ്യ ച മനോഃ കീര്ത്ത്യതേ സര്ഗവിസ്തരഃ। ദേവസ്യ മഹതോ യജ്ഞേ വാരുണീം ബിഭ്രതസ്തനുമ്। ബ്രഹ്മശുക്രാത് സമുത്പത്തിര്ഭൃഗ്വാദീനാം ച കീര്ത്യതേ

വൈവസ്വത മനുവിന്റെ സൃഷ്ടിയുടെ വിശദവിവരണം പറയുന്നു; മഹാദേവന്റെ വലിയ യാഗത്തിൽ വാരുണീ രൂപം ധരിച്ചിരുന്നതും, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ശുക്രനും ഭൃഗുവും തുടങ്ങിയവരുടെ ഉത്ഭവവും വിവരിക്കുന്നു.

വിനിവൃത്തേ പ്രജാസര്ഗേ ചാക്ഷുഷസ്യ മനോഃ ശുഭേ। ദക്ഷസ്യ കീര്ത്ത്യതേ സര്ഗോ ധ്യാനാദ്വൈവസ്വതൈഽന്തരേ

ചാക്ഷുഷ മനുവിന്റെ കാലത്ത് ജീവികളുടെ സൃഷ്ടി അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ദക്ഷൻ ധ്യാനത്തിലൂടെ വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിൽ സൃഷ്ടി നടത്തിയതും പറയുന്നു.

നാശയാമാസ ശാപായ ആത്മനോ ബ്രഹ്മണഃ സുതഃ

ശാപം മൂലം ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രൻ സ്വയം നശിപ്പിച്ചു.

തതോ ദക്ഷോഽസൃജത് കന്യാ വീരിണ്യാമേവ വിശ്രുതാഃ। കീര്ത്ത്യതേ ധര്മസര്ഗശ്ച കാശ്യപസ്യ ച ധീമതഃ

അതിനു ശേഷം ദക്ഷൻ വീരിണിയിൽ പ്രശസ്തയായ പുത്രിമാരെ സൃഷ്ടിച്ചു; ധർമ്മന്റെയും ബുദ്ധിമാനായ കശ്യപന്റെയും സൃഷ്ടിയും ഇവിടെ പറയുന്നു.

അത ഊര്ധ്വം ബ്രഹ്മണശ്ച വിഷ്ണോശ്ചൈവ ഭവസ്യ ച। ഏകത്വം ച പൃഥക്ത്വം ച വിശേഷത്വം ച കീര്ത്യതേ

ഇതിനു ശേഷം ബ്രഹ്മാവിന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും ശിവന്റെയും ഏകത്വം, വ്യത്യാസം, പ്രത്യേകത എന്നിവ വിശദമായി പറയുന്നു.

ഈശത്വാച്ച യഥാ ശപ്താ ജാതാ ദേവാഃ സ്വയമ്ഭുവാ। മരുത്പ്രസാദോ മരുതാം ദിത്യാ ദേവാംശസമ്ഭവാഃ

ഭരണാധികാരത്താൽ ദേവന്മാർ ശപിക്കപ്പെട്ട് സ്വായംഭുവയിൽ ജനിച്ചതും, മരുതുകളുടെ അനുഗ്രഹവും, ദിതിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച മരുതുകളും, ദേവന്മാർ അംശങ്ങളിൽ നിന്നു ഉണ്ടായതും പറയുന്നു.

കീര്ത്ത്യന്തേ മരുതാഞ്ചാഥ ഗണാസ്തേ സപ്തസപ്തകാഃ। ദേവത്വം പിതൃവാക്യേന വായുസ്കന്ധേന ചാശ്രയഃ

മരുതുകളെയും അവരുടെ ഏഴെഴു കൂട്ടങ്ങളെയും വിവരിക്കുന്നു; പിതാക്കന്മാരുടെ വാക്കുകൾകൊണ്ടും വായുവിന്റെ സംഘത്താലും അവർക്ക് ദൈവത്വം ലഭിച്ചതും പറയുന്നു.

ദൈത്യാനാം ദാനവാനാഞ്ച ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്। സര്വഭൂതപിശാചാനാം പശൂനാം പക്ഷിവീരുധാമ്। ഉത്പത്തയശ്ചാപ്സരസാം കീര്ത്ത്യന്തേ ബഹുവിസ്തരാത്

ദൈത്യന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും ഗന്ധർവ്വന്മാരുടെയും പാമ്പുകളുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും എല്ലാ ജീവികളുടെയും പിശാചുകളുടെയും മൃഗങ്ങളുടെയും പക്ഷികളുടെയും ചെടികളുടെയും കൂടാതെ അപ്സരസ്സുമാരുടെ ജനനംവരെ എല്ലാം വളരെ വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

സമുദ്രസംയോഗകൃതം ജന്മൈരാവതഹസ്തിനഃ। വൈനതേയസമുത്പത്തിസ്തഥാ ചാസ്യാഭിഷേചനമ്

സമുദ്രം കുലുക്കിയപ്പോൾ ജനിച്ച എയരാവതം എന്ന ആനയുടെ ജനനവും, ഗരുഡന്റെ ഉദ്ഭവവും, അവന്റെ അഭിഷേകവും ഇവിടെ പറയപ്പെടുന്നു.

ഭൃഗൂണാം വിസ്തരശ്ചോക്തസ്തഥാ ചാങ്ഗിരസാമപി। കശ്യപസ്യ പുലസ്ത്യസ്യ തഥൈവാത്രേര്മ്മഹാത്മനഃ

ഭൃഗുവംശത്തിന്റെ വിശദമായ കഥകളും, അംഗിരസന്മാരുടെയും, കശ്യപൻ, പുലസ്ത്യൻ, അത്രി എന്ന മഹാത്മാവിന്റെ കഥകളും ഇവിടെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

പരാശരസ്യ ച മുനേഃ പ്രജാനാം യത്ര വിസ്തരഃ। ദേവതാനാമൃഷീണാഞ്ച പ്രജോത്പത്തിസ്തതഃ പരമ്

മഹർഷി പരാശരന്റെ വംശവും, അവിടെ ജീവികളുടെ വർദ്ധനയും, ദേവന്മാരുടെയും ഋഷിമാരുടെയും സൃഷ്ടിയും പിന്നീട് വിശദമായി പറയപ്പെടുന്നു.

തിസ്രഃ കന്യാഃ പ്രകീര്ത്ത്യന്തേ യാസു ലോകാഃ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ। പിതൃദൌഹിത്രനിര്ദ്ദേശോ ദേവാനാം ജന്മ ചോച്യതേ

ലോകങ്ങൾ അധിഷ്ഠിതമായ മൂന്ന് കന്യാകളുടെ കഥയും, പിതൃവംശത്തിലെ മകളുടെ പരാമർശവും, ദേവന്മാരുടെ ജനനവും ഇവിടെ പറയുന്നു.

വിസ്തരസ്തേ ഭഗവതഃ പഞ്ചാനാം സുമഹാത്മനാമ്। ഇലായാ വിസ്തരശ്ചോക്ത ആദിത്യസ്യ തതഃ പരമ്

അഞ്ചു മഹാത്മാക്കളായ ഭഗവാന്മാരുടെ കഥകളും, ഇലയുടെയും, അതിനുശേഷം ആദിത്യന്റെ കഥയും വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

വികുക്ഷിചരിതഞ്ചോക്തം ധുന്ധോശ്ചൈവ നിബര്ഹണമ്। ബൃഹദ്ബലാന്തസംക്ഷേപാദിക്ഷ്വാക്വാദ്യാഃ പ്രകീര്ത്തിതാഃ

വികുക്ഷിയുടെ പ്രവൃത്തികളും, ധുന്ധുവിന്റെ നാശവും, ഇക്ഷ്വാകുവംശം തുടങ്ങി ബൃഹദ്ബലൻവരെ ഉള്ള രാജാക്കന്മാരുടെ കഥയും സംക്ഷേപമായി പറയുന്നു.

നിമ്യാദീനാം ക്ഷിതീശാനാം യാവജ്ജഹുഗണാദിതി। കീര്ത്ത്യതേ വിസ്തരോ യശ്ച യയാതേരപി ഭൂപതേഃ

നിമി മുതലായ രാജാക്കന്മാരുടെ കഥകളും, ജഹ്നുവിന്റെ വംശം വരെയുള്ള വിവരങ്ങളും, യയാതി രാജാവിന്റെ വംശവും ഇവിടെ പറയപ്പെടുന്നു.

യദുവംശസമുദ്ദേശോ ഹൈഹയസ്യ ച വിസ്തരഃ। ക്രോഷ്ടോരനന്തരം ചോക്തസ്തഥാ വംശസ്യ വിസ്തരഃ

യദുവംശത്തിന്റെ കഥയും, ഹൈഹയരുടെ വിശദമായ ചരിത്രവും, ക്രോഷ്ടുവിന് ശേഷം വംശത്തിന്റെ വർദ്ധനയും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

ജ്യാമഘസ്യ ച മാഹാത്മ്യം പ്രജാസര്ഗശ്ച കീര്ത്ത്യതേ। ദേവാവൃധസ്യ ത്വര്കസ്യ വൃഷ്ടേശ്ചൈവ മഹാത്മനഃ

ജ്യാമഘന്റെ മഹത്വവും, ജീവികളുടെ സൃഷ്ടിയും, ദേവാവൃദ്ധൻ, അർക്കൻ, മഹാത്മാവായ വൃഷ്ടി എന്നിവരുടെ കഥകളും ഇവിടെ പറയുന്നു.

അത്രിമിത്രാന്വയശ്ചൈവ വിഷ്ണോര്ദ്ദിവ്യാഭിശംസനമ്। വിവസ്വതോഽഥ സംപ്രാപ്തിര്മണിരത്നസ്യ ധീമതഃ

അത്രി, മിത്രൻ എന്നിവരുടെ വംശവും, വിഷ്ണുവിന്റെ ദിവ്യസ്തുതിയും, വിവസ്വാൻ്റെ പുത്രനായ മണിരത്നന്റെ വരവുമാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്.

യുധാ ജിതഃ പ്രജാസര്ഗഃ കീര്ത്ത്യതേ ച മഹാത്മനഃ। കീര്ത്ത്യതേ ചാന്വയഃ ശ്രീമാന് രാജര്ഷേര്ദേവമീഢുഷഃ

യുധാജിത് എന്ന മഹാത്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയും, രാജർഷിയായ ദേവമീഢുഷന്റെ മഹിമയുള്ള വംശവും ഇവിടെ വിശദമായി പറയുന്നു.

പുനശ്ച ജന്മ ചാപ്യുക്തം ചരിതഞ്ച മഹാത്മനഃ। കംസസ്യചാപി ദൌരാത്മ്യമേകാന്തേന സമുദ്ഭവഃ

പുനരായും മഹാത്മാവിന്റെ ജനനവും പ്രവർത്തികളും, കംസന്റെ അത്യന്തം ദുഷ്ടതയും അതുല്യമായ ജനനവും ഇവിടെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

വാസുദേവസ്യ ദേവക്യാം വിഷ്ണോര്ജ്ജന്മ പ്രജാപതേഃ। വിഷ്ണോരനന്തരഞ്ചാപി പ്രജാസര്ഗോപവര്ണനമ്

വസുദേവനും ദേവകിയുടെയും മകനായി പ്രജാപതിയായ വിഷ്ണുവിന്റെ ജനനവും, അതിനുശേഷം വിഷ്ണു സൃഷ്ടിച്ച ജീവികളും വിശദമായി പറയുന്നു.

ദൈവാസുരേ സമുത്പന്നേ വിഷ്ണുനാ സ്ത്രീവധേ കൃതേ। സംരക്ഷതാ ശക്രവധം ശാപഃ പ്രാപ്തഃ പുരാ ഭൃഗോഃ। ഭൃഗുശ്ചോത്ഥാപയാമാസ ദിവ്യാം ശുക്രസ്യ മാതരമ്

ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ യുദ്ധം നടന്നപ്പോൾ, വിഷ്ണു ഒരു സ്ത്രീയെ കൊല്ലുകയും, ഇന്ദ്രനെ രക്ഷിക്കുമ്പോൾ ഭൃഗുവിൽ നിന്ന് ശാപം ലഭിക്കുകയും, ഭൃഗു ശുക്രന്റെ ദിവ്യമായ മാതാവിനെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ദേവാനാമസുരാണാം ച സംഗ്രാമാ ദ്വാദശായുതാഃ। നാരസിംഹപ്രഭൃതയഃ കീര്ത്ത്യന്തേ പ്രാണനാശനാഃ

ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ നരസിംഹൻ മുതലായവരെ ഉൾപ്പെടുത്തി നടന്ന പന്ത്രണ്ടായിരം യുദ്ധങ്ങൾ, ജീവന്മാരുടെ നാശം വരുത്തിയവ, ഇവിടെ വിശദമായി പറയുന്നു.

ശുക്രേണാരാധനം സ്ഥാണോര്ധീരേണ തപസാ കൃതമ്। വരദാനപ്രലുബ്ധേന യത്ര ശര്വസ്തവഃ കൃതഃ। അനന്തരം വിനിര്ദിഷ്ടം ദേവാസുരവിചേഷ്ടിതമ്

ശുക്രൻ ദൃഢമായ തപസ്സിലൂടെ ശിവനെ ആരാധിക്കുകയും, വരദാനത്തിന് ആകർഷിതനായി ശർവന്റെ സ്തുതി പാടുകയും ചെയ്തു. അതിനുശേഷം ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും പ്രവർത്തികൾ വിവരിക്കുന്നു.

ജയന്ത്യാ സഹ സക്തേ തു യത്ര ശുക്രേ മഹാത്മനി। അസുരാന്മോഹയാമാസ ശുക്രരൂപേണ ബുദ്ധിമാന്। ബൃഹസ്പതിസ്തു താന് ശുക്രഃ ശശാപ സുമഹാദ്യുതിഃ

ജയന്തിയോടൊപ്പം ചേർന്ന് മഹാത്മാവായ ശുക്രൻ, ശുക്രന്റെ രൂപം ധരിച്ച് അസുരന്മാരെ വഞ്ചിച്ചു; പിന്നീട് ബൃഹസ്പതി അതീവ പ്രകാശത്തോടെ അവരെ ശുക്രൻ എന്ന നിലയിൽ ശപിച്ചു.