വായുപുരാണമ്

ഏഷാഞ്ച ഋഷിമുഖ്യാനാം പുരാണം പ്രതി ധീമതാമ്। ശുശ്രൂഷാസ്തി മഹാബുദ്ധേ തച്ഛ്രാവയിതുമര്ഹസി

ഈ പ്രധാനമുനിമാരിൽ പൊരാണം കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമുണ്ട്, മഹാബുദ്ധിയുള്ളവനേ; അതിനാൽ നീ അവർക്കു അത് വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കണം.

സര്വേ ഹീമേ മഹാത്മാനോ നാനാ ഗോത്രാഃ സമാഗതാഃ। സ്വാന് സ്വാന് വംശാന് പുരാണൈസ്തു ശ്രൃണുയുര്ബ്രഹ്മവാദിനഃ

ഇവരൊക്കെയും മഹാത്മാക്കളാണ്, വിവിധ വംശങ്ങളിൽ നിന്നു കൂടിയവരാണ്; ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരായ ഇവർ തങ്ങളുടെ തന്തുവംശങ്ങൾ പൊരാണങ്ങളിൽ നിന്ന് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സപുത്രാന് ദീര്ഘസത്രേഽസ്മിഞ്ഛ്രവയേഥാ മുനീനഥ। ദീക്ഷിഷ്യമാണൈരസ്മാഭി സ്തേന പ്രാഗസി സംസ്മൃതഃ

മഹാമുനിനാഥാ, ഈ ദീർഘസത്രത്തിൽ, മക്കളോടൊപ്പം മുനിമാരെ നീ കേൾപ്പിക്കണം; ദീക്ഷയെടുക്കാൻ പോകുന്ന ഞങ്ങൾ അതിനായി നിന്നെ ഓർത്തിരിക്കുന്നു.

ഇതി സന്നോദിതഃ സൂതസ്തൈരേവ മുനിഭിഃ പുരാ। പുരാണാര്ഥം പുരാണജ്ഞൈഃ സത്യവ്രതപരായണൈഃ

ഇങ്ങനെ സത്യനിഷ്ഠരായ, പൊരാണജ്ഞാനികളായ ആ മുനിമാർ സൂതനെ വിളിച്ചു, പൊരാണത്തിന്റെ അർത്ഥം വിശദീകരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

സ്വധര്മ ഏഷ സൂതസ്യ സദ്ഭിര്ദൃഷ്ടഃ പുരാതനൈഃ। ദേവതാനാമൃഷീണാഞ്ച രാജ്ഞാഞ്ചാമിതതേജസാമ്

സൂതന്റെ ഈ കർമ്മം പുരാതന സന്മാർഗ്ഗികൾ ദൈവങ്ങൾക്കും, മുനിമാർക്കും, അതിവിശാലശക്തിയുള്ള രാജാക്കന്മാർക്കും വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കലാണ് എന്ന് കണ്ടു.

വംശാനാം ധാരണം കാര്യം ശ്രുതാനാഞ്ച മഹാത്മനാമ്। ഇതിഹാസപുരാണേഷു ദിഷ്ടാ യേ ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ

മഹാത്മാക്കളുടെയവരുടെ വംശാവലി സംരക്ഷിക്കുകയും, അതിഹാസങ്ങളിലും പൊരാണങ്ങളിലും കേട്ടതുപോലെ അവയെ നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യണമെന്ന് ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ന ഹി വേദേഷ്വധികാരഃ കശ്വിത് സൂതസ്യ ദൃശ്യതേ। വൈന്യസ്യ ഹി പൃഥോര്യജ്ഞേ വര്ത്തമാനേ മഹാത്മനഃ। സുത്യായാമഭവത് സൂതഃ പ്രഥമം വര്ണവൈകൃതഃ

വേദങ്ങളിൽ സൂതന് അവകാശമില്ലെന്ന് കാണപ്പെടുന്നു; വെയ്ന്യനായ മഹാത്മാവായ പൃഥുവിന്റെ യാഗത്തിൽ, സോമപാന സമയത്ത് സൂതൻ ആദ്യമായി വേറിട്ട വർഗ്ഗമായി ഉദിച്ചുവന്നു.

ഐന്ദ്രേണ ഹവിഷാ തത്ര ഹവിഃ പൃക്തം ബൃഹസ്പതേഃ। ജുഹാവേന്ദ്രായ ദേവായ തതഃ സൂതോ വ്യജായത। പ്രമാദാത്തത്ര സഞ്ജജ്ഞേ പ്രായശ്ചിത്തഞ്ച കര്മസു

അവിടെ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി അർപ്പിച്ച ഹവിസിൽ ബ്രഹസ്പതിക്ക് വേണ്ടിയിരുന്ന ഹവിസ് ഇന്ദ്രനു അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അതിൽ നിന്നാണ് സൂതൻ ജനിച്ചത്. ആ തെറ്റിനായി പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തതുമുണ്ട്.

ശിഷ്യഹവ്യേന യത് പൃക്തമഭിഭൂതം ഗുരോര്ഹവിഃ। അധരോത്തരചാരേണ ജജ്ഞേ തദ്വര്ണവൈകൃതഃ

ശിഷ്യന്റെ ഹവിസ് ഗുരുവിന്റെ ഹവിസുമായി കലർന്നപ്പോൾ, ക്രമം തെറ്റി ഗുരുവിന്റെ ഹവിസ് കീഴ്പ്പെട്ടപ്പോൾ, അങ്ങനെ വർഗ്ഗഭേദം ഉണ്ടായി.

യച്ച ക്ഷത്രാത് സമഭവദ്ബ്രാഹ്മണാഽവരയോനിതഃ। തതഃ പൂര്വേണ സാധര്മ്യാത്തുല്യധര്മാ പ്രകീര്ത്തിതഃ

ക്ഷത്രിയയിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, മുമ്പുള്ളവനോടു സാമ്യം കൊണ്ടു, അവനു സമാനമായ കർമ്മങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

മധ്യമോ ഹ്യേഷ സൂതസ്യ ധര്മഃ ക്ഷത്രോപജീവനമ്। രഥനാഗാശ്വചരിതം ജഘന്യഞ്ച ചികിത്സിതമ്

സൂതന്റെ ഇടത്തരം കർമ്മം ക്ഷത്രിയരെ സേവിച്ച് ജീവിക്കുക, രഥം, ആന, കുതിര എന്നിവയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടുക, അവസാനമായി വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടുക എന്നതാണ്.

തത് സ്വധര്മമഹം പൃഷ്ടോ ഭവദ്ഭിര്ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ। കസ്മാത് സമ്യങ്ന വിബ്രൂയാം പുരാണമൃഷിപൂജിതമ്

ഭഗവദ്ഭാവനയുള്ളവരായ നിങ്ങൾ എന്റെ ധർമ്മം ചോദിച്ചു. അതിനാൽ, പുരാതന ഋഷിമാരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട പുരാണം ഞാൻ ശരിയായി പറയാതിരിക്കേണ്ടതെന്തിന്?

പിതൄണാം മാനസീ കന്യാ വാസവീ സമപദ്യത। അപധ്യാതാ ച പിതൃഭിര്മത്സ്യയോനൌ ബഭൂവ സാ

പിതാക്കളുടെയൊക്കെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച മകൾ വാസവിയായി. പിതാക്കന്മാർ അവളെ ശപിച്ചതിനാൽ, അവൾ മീനിന്റെ രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു.

അരണീവ ഹുതാശസ്യ നിമിത്തം യസ്യ ജന്മനഃ। തസ്യാം ജാതോ മഹായോഗീ വ്യാസോ വേദവിദാം വരഃ

ഹോമത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന അരണിപോലെ, അവൾ മഹായോഗിയായ, വേദജ്ഞന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വ്യാസന്റെ ജനനത്തിന് കാരണമായി. അതിൽ നിന്നാണ് വ്യാസൻ ജനിച്ചത്.

തസ്മൈ ഭഗവതേ കൃത്വാ നമോ വ്യാസായ വേധസേ।। പുരുഷായ പുരാണായ ഭൃഗുവാക്യപ്രവര്ത്തിനേ। മാനുഷച്ഛദ്മരൂപായ വിഷ്ണവേ പ്രഭവിഷ്ണവേ

ആ മഹാത്മാവായ, സൃഷ്ടികർത്താവായ വ്യാസനോടും, ആദിപുരുഷനോടും, പുരാതനനോടും, ഭൃഗുവിന്റെ വാക്കുകൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവനോടും, മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച വിഷ്ണുവിനോടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

ജാതമാത്രഞ്ച യം വേദ ഉപതസ്ഥേ സസങ്ഗ്രഹഃ। ധര്മമേവ പുരസ്കൃത്യ ജാതൂകര്ണാദവാപ തമ്

ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ, ശാഖകളോടെ വേദം അവനെ സേവിച്ചു. ധർമ്മത്തെ മുൻനിർത്തി, ജാതൂകർണനിൽ നിന്ന് അവൻ അതിനെ സ്വീകരിച്ചു.

മതിം മന്ഥാനമാവിധ്യ യേനാസൌ ശ്രുതിസാഗരാത്। പ്രകാശം ജനിതോ ലോകേ മഹാഭാരതചന്ദ്രമാഃ

തന്റെ മനസ്സിനെ കുഴച്ചുകൊണ്ട്, വേദസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് മഹാഭാരതചന്ദ്രനെ ലോകത്ത് പ്രകാശിപ്പിച്ചു.

വേദദ്രുമശ്ച യം പ്രാപ്യ സശാഖഃ സമപദ്യത। ഭൂമികാലഗുണാന് പ്രാപ്യ ബഹുശാഖോ യഥാ ദ്രുമഃ

വേദവൃക്ഷം അവനെ പ്രാപിച്ചതോടെ, അതിന് അനേകം ശാഖകൾ ഉണ്ടായി. ഭൂമി, കാലം എന്നിവയുടെ ഗുണങ്ങൾ ലഭിച്ചതിനാൽ, ആ വൃക്ഷം പലതരം ശാഖകളോടെ വിരിഞ്ഞു.

തസ്മാദഹമുപശ്രുത്യ പുരാണം ബ്രഹ്മവാദിനഃ। സര്വജ്ഞാത്സര്വവേദേഷു പൂജിതാദ്ദീപ്തതേജസഃ

അതിനാൽ, സർവ്വജ്ഞനും, സർവ്വവേദങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യവും, മഹത്തായ തേജസ്സും ഉള്ള ബ്രഹ്മജ്ഞാനിയുമായി ഞാൻ പുരാണം കേട്ടിരിക്കുന്നു.

പുരാണം സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി യദുക്തം മാതരിശ്വനാ। പൃഷ്ടേന മുനിഭിഃ പൂര്വം നൈമിഷീയൈര്മഹാത്മഭിഃ

മുന്പ് നൈമിഷാരണ്യത്തിലെ മഹർഷിമാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, മാതരിശ്വാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പുരാണം വിശദമായി പറയാം.

മഹേശ്വരഃ പരോഽവ്യക്തശ്ചതുര്ബാഹുശ്ചതുര്മുഖഃ। അചിന്ത്യശ്ചാപ്രമേയശ്ച സ്വയമ്ഭൂര്ഹേതുരീശ്വരഃ

മഹേശ്വരൻ, പരമൻ, അവ്യക്തൻ, നാലു കൈകളും നാലു മുഖവും ഉള്ളവൻ, ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്തതും അളക്കാൻ കഴിയാത്തതും, സ്വയം ജനിച്ചവനും, കാരണം, ഈശ്വരൻ—

അവ്യക്തം കാരണം യദ്യന്നിത്യം സദസദാത്മകമ്। മഹദാദിവിശേഷാന്തം സൃജതീതി വിനിശ്ചയഃ

അവ്യക്തം എന്നത് കാരണമാകുന്നു; അത് ശാശ്വതവും, സത്തും അസത്തും ഉള്ളതും, മഹത്തിൽ നിന്ന് വിശേഷം വരെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതുമാണ്—ഇതാണ് ഉറപ്പായ അറിവ്.

അണ്ഡം ഹിരണ്മയഞ്ചൈവ ബഭൂവാപ്രതിമം തതഃ। അണ്ഡസ്യാവരണഞ്ചാദ്ഭിരപാമപി ച തേജസാ

അതിനുശേഷം, അതുല്യമായ സ്വർണ്ണമുണ്ടായ അണ്ടം ഉദിച്ചുവന്നു. ആ അണ്ടത്തിന്റെ പുറം വെള്ളവും, തീയും കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു.

വായുനാ തസ്യ നഭസാ നഭോ ഭൂതാദിനാ വൃതമ്। ഭൂതാദിര്മഹതാ ചൈവ അവ്യക്തേനാവൃതോ മഹാന്

വായു, ആകാശം, ഭൂതാദി എന്നിവകൊണ്ട് അത് ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു. ഭൂതാദി മഹത്താൽ മൂടപ്പെട്ടു, മഹത് അവ്യക്തം കൊണ്ടും മറഞ്ഞു.

അതോഽത്ര വിശ്വദേവാനാമൃഷീണാഞ്ചോപവര്ണിതമ്। നദീനാം പര്വതാനാഞ്ച പ്രാദുര്ഭാവോഽത്ര ശസ്യതേ

ഇവിടെ വിശ്വദേവന്മാരുടെയും, ഋഷിമാരുടെയും, നദികളുടെയും, പർവതങ്ങളുടെയും ഉദ്ഭവം വിവരിക്കുന്നു.

മന്വന്തരാണാം സര്വേഷാം കല്പാനാഞ്ചോപവര്ണനമ്। കീര്ത്തനം ബ്രഹ്മക്ഷത്രസ്യ ബ്രഹ്മ ജന്മ ച കീര്ത്ത്യതേ

മന്വന്തരങ്ങളുടെയും, കല്പങ്ങളുടെയും വിവരണവും, ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയരുടെ മഹത്വവും, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ജനനവും ഇവിടെ പാടപ്പെടുന്നു.

അതോ ബ്രഹ്മണി സ്രഷ്ടൃത്വം പ്രജാസര്ഗോപവര്ണനമ്। അവസ്ഥാശ്ചാത്ര കീര്ത്ത്യന്തേ ബ്രഹ്മണോഽവ്യക്തജന്മനഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടികാര്യവും, ജീവികളുടെ സൃഷ്ടിയുടെ വിവരണവും, അവ്യക്തജനനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അവസ്ഥകളും ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു.

കല്പാനാം വത്സരാശ്ചൈവ ജഗതഃ സ്ഥാപനന്തഥാ। ശയനഞ്ച ഹരേരത്ര പൃഥിവ്യുദ്ധരണന്തഥാ

കല്പങ്ങളുടെ വർഷങ്ങൾ, ലോകത്തിന്റെ സ്ഥാപനം, ഹരിയുടെ ശയനം, ഭൂമിയെ ഉയർത്തൽ എന്നിവയും ഇവിടെ പറയുന്നു.

സന്നിവേശഃ പുരാദീനാം വര്ണാശ്രമവിഭാഗശഃ। വൃക്ഷാണാം ഗൃഹസംസ്ഥാനാം സിദ്ധാനാഞ്ചവിനാശനമ്

നഗരങ്ങളുടെ ക്രമീകരണം, വർണ്ണാശ്രമങ്ങളുടെ വിഭജനം, വൃക്ഷങ്ങളും വീടുകളും എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നത്, സിദ്ധന്മാരുടെ നാശം എന്നിവയും വിവരിക്കുന്നു.