വായുപുരാണമ്

കുലാനാം ശതമുദ്ധൃത്യ ബ്രഹ്മലോകം നയേത് പിതൄന്। ഗയാ ഗയോ ഗയാ ദിത്യോ ഗായത്രീ ച ഗദാധരഃ ।। ൫൦.

നൂറ് കുടുംബങ്ങളെ ഉയർത്തി, പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് നയിക്കാം; ഗയ, ഗയ, ഗയാദിത്യ, ഗായത്രി, ഗദാധരൻ എന്നിവരെല്ലാം ഇവിടെ പറയപ്പെടുന്നു.

ഗയാ ഗയാസുരശ്ചൈവ ഷങ്ഗയാ മുക്തിദായകാഃ। ഗയാഖ്യാനമിദം പുണ്യം യഃ പഠേത്സതതം നരഃ ।। ൫൦.

ഗയ, ഗയാസുരൻ, ആറു ഗയകൾ — ഇവയെല്ലാം മോക്ഷം നൽകുന്നവരാണ്; ഈ ഗയാഖ്യാനം നിരന്തരം വായിക്കുന്നവൻ — മനുഷ്യനേ,

ശ്രൃണുയാച്ഛ്രദ്ധയാ യസ്തു സ യാതി പരമാം ഗതിമ്। പാഠയേദ്വാ ഗയാഖ്യാനം വിപ്രേഭ്യഃ പുണ്യകൃന്നരഃ ।। ൫൦.

ആശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നവനും പരമഗതിയിലേക്ക് എത്തും; അല്ലെങ്കിൽ ഗയാഖ്യാനം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് വായിച്ചുകൊടുക്കുന്ന പുണ്യവാനുമാണ്,

ഗയാശ്രാദ്ധം കൃതം തേന കൃതം തേന സുനിശ്ചിതമ്। ഗയായാ മഹിമാനഞ്ച ഹ്യഭ്യസേദ്യഃ സമാഹിതഃ ।। ൫൦.

അവനാൽ ഗയാശ്രാദ്ധം നിർവഹിച്ചതുപോലെയാണ്, തീർച്ചയായും ചെയ്തതുപോലെയാണ്; ഗയയുടെ മഹിമ ശ്രദ്ധയോടെ പഠിക്കുന്നവനും,

തേനേഷ്ടം രാജസൂയേന അശ്വമേധേന നാരദ। ലിഖേദ്വാ ലേഖയേദ്വാപി പൂജയേദ്വാപി പുസ്തകമ് ।। ൫൦.

അവനാൽ രാജസൂയയാഗവും അശ്വമേധയാഗവും ചെയ്തതുപോലെ ഫലം ലഭിക്കും, നാരദാ; അല്ലെങ്കിൽ ഈ പുസ്തകം എഴുതിയാലും എഴുതിച്ചാലും പൂജിച്ചാലും.

തസ്യ ഗേഹേ സ്ഥിരാ ലക്ഷ്മീഃ സുപ്രസന്നാ ഭവിഷ്യതി। ഉപാഖ്യാനമിദം പുണ്യം ഗൃഹേ തിഷ്ഠതി പുസ്തകമ് ।। ൫൦.

ആ വീട്ടിൽ സ്ഥിരമായ ഐശ്വര്യവും ഏറ്റവും ശുഭമായ ഭാഗ്യവും നിലനിൽക്കും; ഈ പുണ്യകഥ പുസ്തകമായി വീട്ടിൽ സൂക്ഷിച്ചാൽ അങ്ങനെയാകും.

സര്പാഗ്നിചൌരജനിതം ഭയം തത്ര ന വിദ്യതേ। ശ്രാദ്ധകാലേ പഠേദ്യസ്തു ഗയാമാഹാത്മ്യമുത്തമമ് ।। ൫൦.

അവിടെ പാമ്പ്, അഗ്‌നി, കള്ളൻ എന്നിവകൊണ്ടുള്ള ഭയം ഉണ്ടാകില്ല; പിതൃകർമ്മ സമയത്ത് ഗയാമഹാത്മ്യം വായിക്കുന്നവനു അങ്ങനെ അനുഭവപ്പെടും.

വിധിഹീനന്തു തത്സര്വം പിതൄണാന്തു ഗയാസമമ്। യാനി തീര്ഥാനി ത്രൈലോക്യേ താനി ദൃഷ്ടാനി തത്ര വൈ। യേന ജ്ഞാതം ഗയാഖ്യാനം ശ്രുതം വാ പഠിതം മുനേ ।। ൫൦.

അവിടെ യഥാസംബന്ധമായ രീതിയിൽ ചെയ്താലും പിതൃകർമ്മങ്ങൾ ഗയയിൽ ചെയ്തതുപോലെ ഫലം നൽകും; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും അവിടെ കണ്ടതുപോലെയാകും, ഗയാകഥ അറിഞ്ഞോ, കേട്ടോ, വായിച്ചോ ഉള്ളവർക്കു.

സനത്കുമാരോ മുനിപുങ്ഗവായ പുണ്യാം കഥാഞ്ചാഥ നിവേദ്യ ഭക്ത്യാ। സ്വമാശ്രമം പുണ്യവനൈരുപേതം വിസൃജ്യ സംഗീതഗുരും ജഗാമ ।। ൫൦.

സനത്കുമാരൻ ഭക്തിപൂർവ്വം ഈ പുണ്യകഥ മഹർഷിക്ക് പറഞ്ഞശേഷം, തന്റെ ഗുരുവിനെ വിടപറഞ്ഞ്, പുണ്യവനങ്ങൾ ചുറ്റപ്പെട്ട തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.

ബ്രഹ്മാണം ലോകകര്ത്താരം സര്വജ്ഞമപരാജിതമ്। പ്രഭും ഭൂതഭവിഷ്യസ്യ സാമ്പ്രതസ്യ ച സത്പതിമ്

ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ച ബ്രഹ്മാവിനെയും, എല്ലാം അറിയുന്നവനെയും, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനെയും, ഭൂതഭവ്യവർത്തമാനങ്ങളുടെ സത്യാധിപതിയെയും ഞാൻ വണങ്ങുന്നു.

ജ്ഞാനമപ്രതിമം യസ്യ വൈരാഗ്യം ച ജഗത്പതേഃ। ഐശ്വര്യഞ്ചൈവ ധര്മശ്ച സഹസിദ്ധിചതുഷ്ടയഃ

ലോകപതിയായ അവനു തുല്യരഹിതമായ ജ്ഞാനവും, പരമമായ വൈരാഗ്യവും, സമ്പൂർണ്ണമായ ഐശ്വര്യവും, ധർമ്മവും, നാലു വിധത്തിലുള്ള സിദ്ധികളും ഉണ്ട്.

യ ഇമാന് പശ്യതേ ഭാവാന്നിത്യം സദസദാത്മകാന്। ആവിശന്തി പുനസ്തം വൈ ക്രിയാഭാവാര്ഥമീശ്വരമ്

സത്യം അസ്തിത്വം ഇല്ലാത്തതും ഉള്ളതുമായ ഈ ഭാവങ്ങളെ എപ്പോഴും കാണുന്നവനാണ് അവൻ; എല്ലാ ജീവികളും വീണ്ടും അവനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, പ്രവർത്തനത്തിനായി, ആ ഈശ്വരനിൽ.

ലോകകൃല്ലോകതത്ത്വജ്ഞോ യോഗമാസ്ഥായ തത്ത്വവിത്। അസൃജത് സര്വഭൂതാനി സ്ഥാവരാണി ചരാണി ച

ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചവനും, അവയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം അറിയുന്നവനും, യോഗത്തിൽ സ്ഥിരനായി ജ്ഞാനത്തിൽ നിലകൊണ്ടവനും, എല്ലാ ചലനശീലികളെയും അചലന്മാരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

തമജം വിശ്വകര്മാണം ചിത്പതിം ലോകസാക്ഷിണമ്। പുരാണാഖ്യാനജിജ്ഞാസുര്വ്രജാമി ശരണം പ്രഭുമ്

ജനനമില്ലാത്തവനും, സർവ്വസൃഷ്ടിക്കാരനുമായ പ്രഭുവിനെയും, ചൈതന്യത്തിന്റെ അധിപതിയെയും, ലോകങ്ങളുടെ സാക്ഷിയെയും, പുരാണകഥകൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മവായുമഹേന്ദ്രേഭ്യോ നമസ്കൃത്യ സമാഹിതഃ। ഋഷീണാഞ്ച വരിഷ്ഠായ വസിഷ്ഠായ മഹാത്മനേ

ബ്രഹ്മാവിനെയും, വായുവിനെയും, ഇന്ദ്രനെയും, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠനെയും, മനസ്സോടെ വണങ്ങി,

തന്നപ്ത്ത്രേ ചാതിയശസേ ജാതൂകര്ണായ ചര്ഷയേ। വസിഷ്ഠായ ച ശുചയേ കൃഷ്ണദ്വൈപായനായ ച

അവരുടെ പ്രശസ്തനായ മകനായ ജാതൂകർണ്ണമഹർഷിയെയും, വിശുദ്ധനായ വസിഷ്ഠനെയും, കൃഷ്ണദ്വൈപായനനെയും ഞാൻ വണങ്ങുന്നു.

പുരാണം സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി ബ്രഹ്മോക്തം വേദസമ്മിതമ്। ധര്മാര്ഥന്യായസംയുക്തൈരാഗമൈഃ സുവിഭൂഷിതമ്

ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞ, വേദത്തോടു ഒത്ത, ധർമ്മം, അർത്ഥം, നീതി എന്നിവയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പുരാണം ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിശദീകരിക്കുന്നു.

അസീമകൃഷ്ണേ വിക്രാന്തേ രാജന്യേഽനുപമത്വിഷി। പ്രശാസതീമാം ധര്മേണ ഭൂമിം ഭൂമിപസത്തമേ

അസീമകൃഷ്ണൻ എന്ന രാജാവ്, രാജാക്കന്മാരിൽ അപാരമായ വീരത്വം ഉള്ളവൻ, ഈ ഭൂമിയെ ധർമ്മത്തോടെ ഭരിച്ചപ്പോൾ,

ഋഷയഃ സംശിതാത്മാനഃ സത്യവ്രതപരായണാഃ। ഋജവോ നഷ്ടരജസഃ ശാന്താ ദാന്താ ജിതേന്ദ്രിയാഃ

ആർജ്ജവവും, സത്യനിഷ്ഠയും, ആത്മനിയന്ത്രണവും, ശാന്തതയും, ഇന്ദ്രിയജയവും ഉള്ള, സത്യവ്രതത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ള, മനസ്സു ശുദ്ധമായ ഋഷിമാർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ധര്മക്ഷേത്രേ കുരുക്ഷേത്രേ ദീര്ഘസത്രന്തു ഈജിരേ। നദ്യാസ്തീരേ ദൃഷദ്വത്യാഃ പുണ്യായാഃ ശുചിരോധസഃ। ദീക്ഷിതാസ്തേ യഥാശാസ്ത്രം നൈമിഷാരണ്യഗോചരാഃ

ധർമ്മഭൂമിയായ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ, ദൃശ്യദ്വതീ എന്ന പുണ്യനദിയുടെ ശുദ്ധമായ തീരത്ത്, അവർ ദീർഘയാഗം നടത്തി; ശാസ്ത്രാനുസരണം ദീക്ഷയേറ്റു, നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ വസിച്ചു.

ദ്രഷ്ടും താന് സ മഹാബുദ്ധിഃ സൂതഃ പൌരാണികോത്തമഃ। ലോമാനി ഹര്ഷയാഞ്ചക്രേ ശ്രോത്രൂണാം യത് സുഭാഷിതൈഃ। കര്മണാ പ്രഥിതസ്തേന ലോകേഽസ്മിഁല്ലോമഹര്ഷണഃ

അവരെ കാണാൻ, മഹാബുദ്ധിയുള്ള സൂതൻ, പുരാണകഥകളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, തന്റെ മനോഹരമായ വാക്കുകൾകൊണ്ട് ശ്രോതാക്കളുടെ രോമങ്ങൾ നട്ടെളിയിച്ചു; അതുകൊണ്ട് ലോകത്തിൽ അവൻ രോമഹർഷണൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി.

തപഃശ്രുതാചാരനിധേര്വേദവ്യാസസ്യ ധീമതഃ। ശിഷ്യോ ബഭൂവ മേധാവീ ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതഃ

വേദവ്യാസൻ എന്ന ധീരനായ ഗുരുവിന്റെ ശിഷ്യനായ, തപസ്സിലും, പഠനത്തിലും, നല്ല പെരുമാറ്റത്തിലും സമ്പന്നനായ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായവനാണ് അവൻ.

പുരാണ വേദോ ഹ്യഖിലോ യസ്മിന് സമ്യക് പ്രതിഷ്ഠിതഃ। ഭാരതീ ചൈവ വിപുലാ മഹാഭാരതവര്ദ്ധിനീ

പൊരാണവും വേദവും മുഴുവനായും അതിൽ ഉറപ്പോടെ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മഹാഭാരതത്തെ വളർത്തുന്ന വിശാലമായ ഭാരതിയും അതിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാര്ഥാഃ കഥാ യസ്മിന് പ്രതിഷ്ഠിതാഃ। സൂക്താഃ സുപരിഭാഷാശ്ച ഭൂമാവോഷധയോ യഥാ

ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകളും, മനോഹരമായ വാക്കുകളും, വ്യക്തമായ പ്രസ്താവനകളും അതിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു, ഭൂമിയിൽ ഔഷധങ്ങൾ വളരുന്നതുപോലെ.

സ താന് ന്യായേന സുധിയോ ന്യായവിന്മുനിപുങ്ഗവാന്। അഭിഗമ്യോപസംസൃത്യ നമസ്കൃത്യ കൃതാഞ്ജലിഃ। തോഷയാമാസ മേധാവീ പ്രണിപാതേന താനൃഷീന്

ന്യായത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ബുദ്ധിമാൻ അവൻ, ആ മഹാന്മാരായ ന്യായജ്ഞന്മാരെയും ജ്ഞാനികളെയും സമീപിച്ച്, കൈകൂപ്പി വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു, അവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

തേ ചാപി സര്ത്രിണഃ പ്രീതാഃ സസദസ്യാ മഹൌജസഃ। തസ്മൈ സാമ ച പൂജാഞ്ച യഥാവത് പ്രതിപേദിരേ

അവശേഷിച്ച മഹാശക്തിയുള്ള സപാരിഷദ്മാരായ സന്യാസിമാർ അതിനാൽ സന്തുഷ്ടരായി, അവനെ യോഗ്യമായ ആദരവും പൂജയും നൽകി.

അഥ തേഷാം പുരാണസ്യ ശുശ്രൂഷാ സമപദ്യത। ദൃഷ്ട്വാ തമാതിവിശ്വസ്തം വിദ്വാംസം ലോമഹര്ഷണമ്

അവിടെ, അത്യന്തം വിശ്വാസത്തോടെ ഇരുന്ന ജ്ഞാനിയായ ലോമഹർഷണനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർക്കു പൊരാണം കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ജനിച്ചു.

തസ്മിന് സത്രേ ഗൃഹപതിഃ സര്വശാസ്ത്രവിശാരദഃ। ഇങ്ഗിതൈര്ഭാവമാലക്ഷ്യ തേഷാം സൂതമനോദയത്

ആ സത്രത്തിൽ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ള ഗൃഹസ്ഥൻ, അവരുടെ മനസ്സിലുളളത് അവരുടെയംഗസൂചനകളിലൂടെ മനസ്സിലാക്കി, സൂതനെ സംസാരിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.