വായുപുരാണമ്

ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ ശക്രപദേ ഇന്ദ്രലോകം നയേത്പിതൄന്। അഗസ്ത്യസ്യ പദേ ശ്രാദ്ധീ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൯.

ശക്രന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ഇന്ദ്രലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും; അഗസ്ത്യന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

ക്രൌഞ്ചമാതങ്ഗയോഃ ശ്രാദ്ധീ ബ്രഹ്മലോകം നയേത്പിതൄന്। ശ്രാദ്ധീ സൂര്യ്യപദേ പഞ്ച പാപിനോഽര്ക്കപുരം നയേത് ।। ൪൯.

ക്രൗഞ്ചനും മാതംഗനും പദങ്ങളിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും; സൂര്യന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ അഞ്ച് പാപികളെ അർക്കപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

കാര്തികേയപദേ ശ്രാദ്ധീ ശിവലോകം നയേത്പിതൄന്। ഗണേശസ്യ പദേ ശ്രാദ്ധീ രുദ്രലോകം നയേത്പിതൄന് ।। ൪൯.

കാർത്തികേയന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ശിവലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും; ഗണേശന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ രുദ്രലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും.

ഗജകര്ണതര്പണകൃന്നിര്മലം സ്വര്നയേത്പിതൄന്। അന്യേഷാഞ്ച പദേ ശ്രാദ്ധീ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൯.

ഗജകർണ്ണനു തർപ്പണം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ നിർമ്മലമായ സ്വർഗത്തിലേക്കു നയിക്കും; മറ്റു പദങ്ങളിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

സര്വ്വേഷാം കാശ്യപം ശ്രേഷ്ഠം വിഷ്ണോ രുദ്രസ്യ വൈ പദമ്। ബ്രഹ്മണശ്ച പദം ചാപി ശ്രേഷ്ഠം തത്ര പ്രകീര്ത്തിതമ് ।। ൪൯.

എല്ലാവരിലും കശ്യപന്റെ സ്ഥലം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്; വിഷ്ണുവിന്റെയും രുദ്രന്റെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും പദങ്ങളും അവിടെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായവയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രാരമ്ഭേ ച സമാപ്തൌ ച തേഷാമന്യതമം സ്മൃതമ്। ശ്രേയസ്കരം ഭവേത്തത്ര ശ്രാദ്ധകര്ത്തുശ്ച നാരദ ।। ൪൯.

ആരംഭത്തിലും സമാപ്തിയിലും ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഓർത്താൽ, അതു ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവർക്കു അവിടെ ഏറ്റവും ഉത്തമഫലം നൽകും, നാരദാ.

കശ്യപസ്യ പദേ ദിവ്യേ ഭാരദ്വാജോ മുനിഃ പുരാ। ശ്രാദ്ധം കൃത്വോദ്യതോ ദാതും പിത്രാദിഭ്യശ്ച പിണ്ഡകമ് ।। ൪൯.

പഴയകാലത്ത് കശ്യപന്റെ ദിവ്യസ്ഥലത്ത് ഭാരദ്വാജമുനി ശ്രാദ്ധം നടത്തി, പിതാക്കന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി.

ശുക്ലകൃഷ്ണൌ തതോ ഹസ്തൌ പദമുദ്ഭിദ്യ നിര്ഗതൌ। ദൃഷ്ട്വാ ഹസ്തദ്വയം തത്ര മുനിഃ സംശയമാഗതഃ ।। ൪൯.

അതിനുശേഷം, ഒരു വെള്ളയും ഒരു കറുപ്പും ആയ രണ്ട് കൈകൾ ആ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു. ആ കൈകൾ കണ്ടപ്പോൾ ആ മുനിവൻ മനസ്സിൽ സംശയത്തോടെ നിന്നു.

തതഃ സ്വമാതരം ശാന്താം പപ്രച്ഛ സ മഹാമുനിഃ। കശ്യപസ്യ പദേ ദിവ്യേ ശുക്ലേ കൃഷ്ണേഽഥ വാ കരേ ।। ൪൯.

അപ്പോൾ ആ മഹാമുനിവൻ സമാധാനമായ അമ്മയോടു ചോദിച്ചു: 'കശ്യപന്റെ പുണ്യസ്ഥാനത്ത് ഈ വെള്ളയും കറുപ്പും ആയ ദിവ്യകൈകൾ ആരുടേതാണ്?'

പിണ്ഡോ ദേയോ മയാ മാതര്ജാനാസി പിതരം വദ ശാന്തോവാച ൪൯.

'അമ്മേ, ഞാൻ പിണ്ഡം അർപ്പിക്കണോ? അച്ഛനാരാണെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ? പറയൂ,' എന്ന് ശാന്ത പറഞ്ഞു.

ഭാരദ്വാജസ്തതഃ പിണ്ഡം ദാതും കൃഷ്ണായ ചോദ്യതഃ। ശ്വേതോഽദൃശ്യോഽബ്രവീത്തത്ര പുത്രസ്ത്വം ഹി മമൌരസഃ ।। ൪൯.

അതിനുശേഷം ഭാരദ്വാജൻ കറുത്ത കൈയിലേക്ക് പിണ്ഡം നൽകാൻ തയ്യാറായി. അപ്പോൾ വെള്ള കൈ മറഞ്ഞുപോയി, 'നീ എന്റെ സ്വന്തം മകനാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞു.

കൃഷ്ണോഽബ്രവീന്മമ ക്ഷേത്രം തതോ മേ ദേഹി പിണ്ഡകമ്। സ്വൈരിണ്യഥാബ്രവീദ്ദാതും ക്ഷേത്രിണേ ബീജിനേ തതഃ ।। ൪൯.

കറുത്ത കൈ പറഞ്ഞു: 'ഇത് എന്റെ സ്ഥലം, അതിനാൽ പിണ്ഡം എനിക്ക് തരിക.' സ്വതന്ത്രയായ സ്ത്രീ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'സ്ഥലവും വിതയും ഒരാളായവനാണ് പിണ്ഡം ലഭിക്കേണ്ടത്.'

ഭാരദ്വാജസ്തതഃ പിണ്ഡം കശ്യപസ്യ പദേ ദദൌ । ഹംസയുക്തവിമാനേന ബ്രഹ്മലോകമുഭൌ ഗതൌ ।। ൪൯.

അതിനുശേഷം ഭാരദ്വാജൻ കശ്യപന്റെ പദത്തിൽ പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചു. പിന്നെ ഇരുവരും ഹംസയുക്തമായ രഥത്തിൽ ഇരുന്നു ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.

രാമോ രുദ്രപദേ ശ്രാദ്ധേ പിണ്ഡദാനായ ചോദ്യതഃ। പിതാ ദശരഥഃ സ്വര്ഗാത്പ്രസാര്യ്യ കരമാഗതഃ ।। ൪൯.

രാമൻ, രുദ്രന്റെ സ്ഥാനത്ത് ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ, പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ അച്ഛൻ ദശരഥൻ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് കൈ നീട്ടി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

നാദാത്പിണ്ഡം കരേ രാമോ ദദൌ രുദ്രപദേ തതഃ। ശാസ്ത്രാര്ഥാതിക്രമാദ്ഭീതം രാമം ദശരഥോഽബ്രവീത് ।। ൪൯.

രാമൻ അച്ഛന്റെ കൈയിൽ പിണ്ഡം വെച്ചില്ല; പകരം രുദ്രന്റെ സ്ഥാനത്ത് അർപ്പിച്ചു. ശാസ്ത്രാർത്ഥം ലംഘിച്ചതിനാൽ ഭയപ്പെട്ട രാമനോട് ദശരഥൻ പറഞ്ഞു.

താരിതോഽഹം ത്വയാ പുത്ര രുദ്രലോകമവാപ്നുയാമ്। ഹസ്തേ പിണ്ഡപ്രദാനേന സ്വര്ഗതിര്ന ഹി മേ ഭവേത് ।। ൪൯.

'മകനേ, നീ എന്നെ രക്ഷിച്ചു; ഞാൻ രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കട്ടെ. കൈയിൽ പിണ്ഡം നൽകി എനിക്ക് സ്വർഗമാർഗം ലഭിക്കില്ലായിരുന്നു.'

ത്വഞ്ച രാജ്യം ചിരം കൃത്വാ പാലയിത്വാ ദ്വിജാന്പ്രജാഃ। യജ്ഞാന്സദക്ഷിണാന്കൃത്വാ വിഷ്ണുലോകം വ്രജിഷ്യസി ।। ൪൯.

'നീ ദീർഘകാലം രാജ്യം ഭരിച്ച്, ദ്വിജന്മാരെയും ജനങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ച്, യജ്ഞങ്ങൾ യഥാസമയം ദാനം നൽകി നടത്തി, വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും.'

പുര്യ്യയോധ്യാജനൈഃ സാര്ദ്ധം കൃമികീടാദിഭിഃ സഹ। ഇത്യുക്ത്വാസൌ ദശരഥോ രുദ്രലോകം പരം യയൌ ।। ൪൯.

അയോധ്യയിലെ ജനങ്ങളോടും, കീടങ്ങൾ, പുഴു മുതലായവരോടും കൂടെ, ദശരഥൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പരമരുദ്രലോകത്തേക്ക് പോയി.

ഭീഷ്മോ വിഷ്ണുപദേ ശ്രേഷ്ഠേ ആഹൂയ പിതരം സ്വകമ്। ശ്രാദ്ധം കൃത്വോദ്യതോ ദാതും പിത്രാദിഭ്യശ്ച പിണ്ഡകമ് ।। ൪൯.

ഭീഷ്മൻ, ഉത്തമമായ വിഷ്ണുപദത്തിൽ, തന്റെ അച്ഛനെ വിളിച്ചു. ശ്രാദ്ധം നടത്തി, പിതാക്കളോടും മുതിർന്നവരോടും പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി.

പിതുര്വിനിര്ഗതൌ ഹസ്തൌ ഗയാശിരസി ശന്തനോഃ। നാദാത്പിണ്ഡം കരോ ഭീഷ്മോ ദദൌ വിഷ്ണുപദേ തതഃ ।। ൪൯.

ഗയാശിരസ്സിൽ ശന്തനുവിന്റെ തലയിൽ അച്ഛന്റെ കൈകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഭീഷ്മൻ ആ കൈയിൽ പിണ്ഡം വെച്ചില്ല; പകരം വിഷ്ണുപദത്തിൽ അർപ്പിച്ചു.

ശന്തനുഃ പ്രാഹ സന്തുഷ്ടഃ ശാസ്ത്രാര്ഥേ നിശ്ചലോ ഭവാന്। ത്രികാലദൃഷ്ടിര്ഭവത് ചാന്തേ വിഷ്ണുശ്ച തേ ഗതിഃ ।। ൪൯.

ശന്തനു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'നീ ശാസ്ത്രാർത്ഥത്തിൽ അചഞ്ചലനാണ്; മൂന്നു കാലവും കാണുന്ന ദൃഷ്ടി നിനക്ക് ലഭിക്കും; അവസാനം വിഷ്ണുവാണ് നിന്റെ ലക്ഷ്യം.'

സ്വേച്ഛയാ മരണം ചാസ്തു ഇത്യുക്ത്വാ മുക്തിമാഗതഃ। കനകേശഞ്ച കേദാരം നാരസിംഹം ച വാമനമ് ।। ൪൯.

'നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം മരണം വരട്ടെ,' എന്ന് പറഞ്ഞ് മോക്ഷം പ്രാപിച്ചു; കനകേശൻ, കെദാരം, നരസിംഹൻ, വാമനൻ എന്നിവരും.

ഉദങ്മാര്ഗേ സമഭ്യര്ച്ച്യ പിതൄന്സര്വ്വാംശ്ച താരയേത്। ഗയാശിരസി യഃ പിണ്ഡാന്യേഷാം നാമ്നാ തു നിര്വപേത് ।। ൪൯.

ഉത്തരദിശയിലൂടെ എല്ലാ പിതാക്കളെയും ആരാധിച്ച്, ഗയാശിരസ്സിൽ അവരുടെ പേരിൽ പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നവൻ അവരെ രക്ഷിക്കും.

നരകസ്ഥാ ദിവം യാന്തി സ്വര്ഗസ്ഥാ മോക്ഷമാപ്നുയുഃ। ഗയാശിരസി യഃ പിണ്ഡം ശമീപത്രപ്രമാണതഃ ।। ൪൯.

നരകത്തിൽ ഉള്ളവർ സ്വർഗത്തിൽ എത്തും; സ്വർഗത്തിൽ ഉള്ളവർ മോക്ഷം നേടും; ഗയാശിരസ്സിൽ ശമീ ഇലയുടെ അളവിൽ പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ.

കന്ദമൂലഫലാദ്യൈര്വാ ദദ്യാത്സ്വര്ഗം നയേത്പിതൄന്। പദാനി യത്ര ദൃശ്യന്തേ വിഷ്ണ്വാദീനാം തദഗ്രതഃ ।। ൪൯.

കിഴങ്ങ്, മൂല, പഴം മുതലായവകൊണ്ടെങ്കിലും നൽകുമ്പോൾ, പിതാക്കന്മാർ സ്വർഗത്തിലേക്ക് എത്തും; വിഷ്ണുവിന്റെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും പാദചിഹ്നങ്ങൾ കാണുന്നിടത്ത്, അവയുടെ മുന്നിൽ അർപ്പിക്കണം.

ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ സപിണ്ഡഞ്ച തേഷാം ലോകാന്നയേത്പിതൄന്। സര്വ്വത്ര മുണ്ഡപൃഷ്ഠാദ്രിഃ പദൈരേഭിഃ സുലക്ഷിതഃ ।। ൪൯.

ശ്രാദ്ധവും സപിണ്ഡവും ചെയ്താൽ, പിതാക്കന്മാരെ അവരുടെ ലോകങ്ങളിലേക്കു നയിക്കാം. എല്ലായിടത്തും മുണ്ടപൃഷ്ഠപർവതം ഈ പടികൾകൊണ്ട് വ്യക്തമായി കാണാം.

പ്രയാന്തി പിതരഃ സര്വ്വേ ബ്രഹ്മലോകമനാമയമ്। ഹേത്യസുരസ്യ യച്ഛീര്ഷം ഗദയാ തദ്ദ്വിധാകൃതമ് ।। ൪൯.

എല്ലാ പിതാക്കന്മാരും കുഴപ്പമില്ലാത്ത ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കു പോകുന്നു. ഹേത്യസുരന്റെ തല ഗദയാൽ രണ്ടായി പിളർന്നിരുന്നു.

തതഃ പ്രക്ഷാലിതാ യസ്മാത്തീര്ഥം തച്ച വിമുക്തയേ। ഗദാലോലമിതി ഖ്യാതം സര്വ്വേഷാമുത്തമോത്തമമ് ।। ൪൯.

അതുകൊണ്ട് അവിടെ കഴുകിയതുകൊണ്ടാണ് ആ തീർത്ഥം മോക്ഷത്തിനായി പ്രശസ്തമായത്. അതിനെ ഗദാലോലമെന്നു വിളിക്കുന്നു, എല്ലാത്തിലും ഉത്തമമായത്.

ഗദാലോലേ മഹാതീര്ഥേ ഗദാപ്രക്ഷാലനാദ്ധരേഃ। സ്നാനം കരോമി സിദ്ധ്യര്ഥമക്ഷയം പദമാപ്നുയാമ് ।। ൪൯.

ഹരിയുടെ ഗദാ കഴുകിയ ഗദാലോലമെന്ന മഹാതീർത്ഥത്തിൽ, ഞാൻ സിദ്ധിക്കായി സ്നാനം ചെയ്യുന്നു, അക്ഷയമായ സ്ഥിതിയിലേക്കു എത്താൻ.