വായുപുരാണമ്

പിതാമഹം സമാസാദ്യ യാവദുത്തരമാനസമ്। ഫല്ഗുതീര്ഥന്തു വിജ്ഞേയം ദേവാനാമപി ദുര്ലഭമ് ।। ൪൯.

പിതാമഹൻ മുതൽ ഉത്തരമാണസം വരെ എത്തുമ്പോൾ, ഫൽഗു തീർത്ഥം ദേവന്മാർക്കു പോലും പ്രാപിക്കാനാവാത്തതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

ക്രൌഞ്ചപാദാത്ഫല്ഗുതീര്ഥം യാവത്സാക്ഷാദ്ഗയാശിരഃ। മുഖം ഗയാസുരസ്യൈതത്തസ്മാച്ഛ്രാദ്ധമിഹാക്ഷയമ് ।। ൪൯.

ക്രൗഞ്ചന്റെ പാദം മുതൽ ഫൽഗു തീർത്ഥം വരെ, നേരെ ഗയയുടെ തലവരെ, ഇതാണ് ഗയാസുരന്റെ വായ്. അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ ചെയ്യുന്ന ശ്രാദ്ധം അക്ഷയമാണ്.

മുണ്ഡപൃഷ്ഠാന്നഗാധസ്താത്സാക്ഷാത്തത്ഫല്ഗുതീര്ഥ കമ്। ആദ്യോ ഗദാധരോ ദേവോ വ്യക്താവ്യക്താത്മനാ സ്ഥിതഃ ।। ൪൯.

മുണ്ടപൃഷ്ഠം മുതൽ പർവതത്തിന് കീഴിലൂടെ നേരെ ഫൽഗു തീർത്ഥം വരെയാണ് ആദിദേവനായ ഗദാധരൻ, പ്രകടവും അപ്രകടവുമായ സ്വഭാവത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നത്.

വിഷ്ണ്വാദിപദരൂപേണ പിതൄണാം മുക്തിഹേതവേ। ഏതദ്വിഷ്ണുപദം ദിവ്യം ദര്ശനാത്പാപനാശനമ് ।। ൪൯.

വിഷ്ണുവിന്റെയും മറ്റും പരമപദങ്ങളായ രൂപത്തിൽ, പിതാക്കന്മാരുടെ മോക്ഷത്തിനായി, ഇതാണ് ദിവ്യമായ വിഷ്ണുപദം; ഇതു കാണുമ്പോൾ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു.

സ്പര്ശനാത്പൂജനാദ്വാപി പിതൄണാം ദത്തമക്ഷയമ്। ശ്രാദ്ധം സപിണ്ഡകം കൃത്വാ കുലസാഹസ്രമാത്മനാ ।। ൪൯.

ഇവിടെ സ്പർശിച്ചാലോ, പൂജിച്ചാലോ, പിതാക്കന്മാർക്ക് നൽകിയതൊന്നും അക്ഷയമാകും. പിണ്ഡം നൽകി ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ, ഒരാൾ തന്റെ ആയിരം കുടുംബങ്ങളെ ഉദ്ധരിക്കും.

നയേദ്വിപ്ണുപദം ദിവ്യമനന്തം ശിവമവ്യയമ്। ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ രുദ്രപദേ നയേത്കുലശതം നരഃ ।। ൪൯.

വിഷ്ണുപദം ദിവ്യവും അനന്തവും ശിവവും അക്ഷയവുമാണ്; രുദ്രപദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ, ഒരാൾ തന്റെ നൂറു കുടുംബങ്ങളെ ഉദ്ധരിക്കും.

സഹാത്മനാ ശിവപുരം തഥാ ബ്രഹ്മപദേ നരഃ। ബ്രഹ്മലോകം കുലശതം സമുദ്ധൃത്യ നയേത്പിതൄന് ।। ൪൯.

താനുമൊപ്പം ശിവപുരിയിലേക്കും, അങ്ങനെ തന്നെ ബ്രഹ്മപദത്തിലേക്കും, ഒരാൾ നൂറു കുടുംബങ്ങളെ ഉദ്ധരിച്ച് പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും.

കശ്യപസ്യ പദേ ശ്രാദ്ധീ ബ്രഹ്മലോകം നയേത്പിതൄന്। ദക്ഷിണാഗ്നിപദേ ശ്രാദ്ധീ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൯.

കശ്യപന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവൻ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും. ദക്ഷിണാഗ്നി പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ, പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

ഗാര്ഹപത്യപദേ ശ്രാദ്ധീ വാജപേയഫലം ലഭേത്। ശ്രാദ്ധം കൃത്വാഹവനീയേ അശ്വമേധഫലം ലഭേത് ।। ൪൯.

ഗാർഹപത്യ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ വാജപേയ യാഗഫലം ലഭിക്കും; ആഹവനീയ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ അശ്വമേധഫലം ലഭിക്കും.

ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ സഭ്യപദേ ജ്യോതിഷ്ടോമഫലം ലഭേത് । ആവസഥ്യപദേ ശ്രാദ്ധീ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൯.

സഭ്യ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ ജ്യോതിഷ്ടോമ യാഗഫലം ലഭിക്കും; ആവസത്യ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ ശക്രപദേ ഇന്ദ്രലോകം നയേത്പിതൄന്। അഗസ്ത്യസ്യ പദേ ശ്രാദ്ധീ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൯.

ശക്രന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ഇന്ദ്രലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും; അഗസ്ത്യന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

ക്രൌഞ്ചമാതങ്ഗയോഃ ശ്രാദ്ധീ ബ്രഹ്മലോകം നയേത്പിതൄന്। ശ്രാദ്ധീ സൂര്യ്യപദേ പഞ്ച പാപിനോഽര്ക്കപുരം നയേത് ।। ൪൯.

ക്രൗഞ്ചനും മാതംഗനും പദങ്ങളിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും; സൂര്യന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ അഞ്ച് പാപികളെ അർക്കപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

കാര്തികേയപദേ ശ്രാദ്ധീ ശിവലോകം നയേത്പിതൄന്। ഗണേശസ്യ പദേ ശ്രാദ്ധീ രുദ്രലോകം നയേത്പിതൄന് ।। ൪൯.

കാർത്തികേയന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ശിവലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും; ഗണേശന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ രുദ്രലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും.

ഗജകര്ണതര്പണകൃന്നിര്മലം സ്വര്നയേത്പിതൄന്। അന്യേഷാഞ്ച പദേ ശ്രാദ്ധീ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൯.

ഗജകർണ്ണനു തർപ്പണം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ നിർമ്മലമായ സ്വർഗത്തിലേക്കു നയിക്കും; മറ്റു പദങ്ങളിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

സര്വ്വേഷാം കാശ്യപം ശ്രേഷ്ഠം വിഷ്ണോ രുദ്രസ്യ വൈ പദമ്। ബ്രഹ്മണശ്ച പദം ചാപി ശ്രേഷ്ഠം തത്ര പ്രകീര്ത്തിതമ് ।। ൪൯.

എല്ലാവരിലും കശ്യപന്റെ സ്ഥലം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്; വിഷ്ണുവിന്റെയും രുദ്രന്റെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും പദങ്ങളും അവിടെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായവയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രാരമ്ഭേ ച സമാപ്തൌ ച തേഷാമന്യതമം സ്മൃതമ്। ശ്രേയസ്കരം ഭവേത്തത്ര ശ്രാദ്ധകര്ത്തുശ്ച നാരദ ।। ൪൯.

ആരംഭത്തിലും സമാപ്തിയിലും ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഓർത്താൽ, അതു ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവർക്കു അവിടെ ഏറ്റവും ഉത്തമഫലം നൽകും, നാരദാ.

കശ്യപസ്യ പദേ ദിവ്യേ ഭാരദ്വാജോ മുനിഃ പുരാ। ശ്രാദ്ധം കൃത്വോദ്യതോ ദാതും പിത്രാദിഭ്യശ്ച പിണ്ഡകമ് ।। ൪൯.

പഴയകാലത്ത് കശ്യപന്റെ ദിവ്യസ്ഥലത്ത് ഭാരദ്വാജമുനി ശ്രാദ്ധം നടത്തി, പിതാക്കന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി.

ശുക്ലകൃഷ്ണൌ തതോ ഹസ്തൌ പദമുദ്ഭിദ്യ നിര്ഗതൌ। ദൃഷ്ട്വാ ഹസ്തദ്വയം തത്ര മുനിഃ സംശയമാഗതഃ ।। ൪൯.

അതിനുശേഷം, ഒരു വെള്ളയും ഒരു കറുപ്പും ആയ രണ്ട് കൈകൾ ആ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു. ആ കൈകൾ കണ്ടപ്പോൾ ആ മുനിവൻ മനസ്സിൽ സംശയത്തോടെ നിന്നു.

തതഃ സ്വമാതരം ശാന്താം പപ്രച്ഛ സ മഹാമുനിഃ। കശ്യപസ്യ പദേ ദിവ്യേ ശുക്ലേ കൃഷ്ണേഽഥ വാ കരേ ।। ൪൯.

അപ്പോൾ ആ മഹാമുനിവൻ സമാധാനമായ അമ്മയോടു ചോദിച്ചു: 'കശ്യപന്റെ പുണ്യസ്ഥാനത്ത് ഈ വെള്ളയും കറുപ്പും ആയ ദിവ്യകൈകൾ ആരുടേതാണ്?'

പിണ്ഡോ ദേയോ മയാ മാതര്ജാനാസി പിതരം വദ ശാന്തോവാച ൪൯.

'അമ്മേ, ഞാൻ പിണ്ഡം അർപ്പിക്കണോ? അച്ഛനാരാണെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ? പറയൂ,' എന്ന് ശാന്ത പറഞ്ഞു.

ഭാരദ്വാജസ്തതഃ പിണ്ഡം ദാതും കൃഷ്ണായ ചോദ്യതഃ। ശ്വേതോഽദൃശ്യോഽബ്രവീത്തത്ര പുത്രസ്ത്വം ഹി മമൌരസഃ ।। ൪൯.

അതിനുശേഷം ഭാരദ്വാജൻ കറുത്ത കൈയിലേക്ക് പിണ്ഡം നൽകാൻ തയ്യാറായി. അപ്പോൾ വെള്ള കൈ മറഞ്ഞുപോയി, 'നീ എന്റെ സ്വന്തം മകനാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞു.

കൃഷ്ണോഽബ്രവീന്മമ ക്ഷേത്രം തതോ മേ ദേഹി പിണ്ഡകമ്। സ്വൈരിണ്യഥാബ്രവീദ്ദാതും ക്ഷേത്രിണേ ബീജിനേ തതഃ ।। ൪൯.

കറുത്ത കൈ പറഞ്ഞു: 'ഇത് എന്റെ സ്ഥലം, അതിനാൽ പിണ്ഡം എനിക്ക് തരിക.' സ്വതന്ത്രയായ സ്ത്രീ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'സ്ഥലവും വിതയും ഒരാളായവനാണ് പിണ്ഡം ലഭിക്കേണ്ടത്.'

ഭാരദ്വാജസ്തതഃ പിണ്ഡം കശ്യപസ്യ പദേ ദദൌ । ഹംസയുക്തവിമാനേന ബ്രഹ്മലോകമുഭൌ ഗതൌ ।। ൪൯.

അതിനുശേഷം ഭാരദ്വാജൻ കശ്യപന്റെ പദത്തിൽ പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചു. പിന്നെ ഇരുവരും ഹംസയുക്തമായ രഥത്തിൽ ഇരുന്നു ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.

രാമോ രുദ്രപദേ ശ്രാദ്ധേ പിണ്ഡദാനായ ചോദ്യതഃ। പിതാ ദശരഥഃ സ്വര്ഗാത്പ്രസാര്യ്യ കരമാഗതഃ ।। ൪൯.

രാമൻ, രുദ്രന്റെ സ്ഥാനത്ത് ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ, പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ അച്ഛൻ ദശരഥൻ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് കൈ നീട്ടി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

നാദാത്പിണ്ഡം കരേ രാമോ ദദൌ രുദ്രപദേ തതഃ। ശാസ്ത്രാര്ഥാതിക്രമാദ്ഭീതം രാമം ദശരഥോഽബ്രവീത് ।। ൪൯.

രാമൻ അച്ഛന്റെ കൈയിൽ പിണ്ഡം വെച്ചില്ല; പകരം രുദ്രന്റെ സ്ഥാനത്ത് അർപ്പിച്ചു. ശാസ്ത്രാർത്ഥം ലംഘിച്ചതിനാൽ ഭയപ്പെട്ട രാമനോട് ദശരഥൻ പറഞ്ഞു.

താരിതോഽഹം ത്വയാ പുത്ര രുദ്രലോകമവാപ്നുയാമ്। ഹസ്തേ പിണ്ഡപ്രദാനേന സ്വര്ഗതിര്ന ഹി മേ ഭവേത് ।। ൪൯.

'മകനേ, നീ എന്നെ രക്ഷിച്ചു; ഞാൻ രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കട്ടെ. കൈയിൽ പിണ്ഡം നൽകി എനിക്ക് സ്വർഗമാർഗം ലഭിക്കില്ലായിരുന്നു.'

ത്വഞ്ച രാജ്യം ചിരം കൃത്വാ പാലയിത്വാ ദ്വിജാന്പ്രജാഃ। യജ്ഞാന്സദക്ഷിണാന്കൃത്വാ വിഷ്ണുലോകം വ്രജിഷ്യസി ।। ൪൯.

'നീ ദീർഘകാലം രാജ്യം ഭരിച്ച്, ദ്വിജന്മാരെയും ജനങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ച്, യജ്ഞങ്ങൾ യഥാസമയം ദാനം നൽകി നടത്തി, വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും.'

പുര്യ്യയോധ്യാജനൈഃ സാര്ദ്ധം കൃമികീടാദിഭിഃ സഹ। ഇത്യുക്ത്വാസൌ ദശരഥോ രുദ്രലോകം പരം യയൌ ।। ൪൯.

അയോധ്യയിലെ ജനങ്ങളോടും, കീടങ്ങൾ, പുഴു മുതലായവരോടും കൂടെ, ദശരഥൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പരമരുദ്രലോകത്തേക്ക് പോയി.

ഭീഷ്മോ വിഷ്ണുപദേ ശ്രേഷ്ഠേ ആഹൂയ പിതരം സ്വകമ്। ശ്രാദ്ധം കൃത്വോദ്യതോ ദാതും പിത്രാദിഭ്യശ്ച പിണ്ഡകമ് ।। ൪൯.

ഭീഷ്മൻ, ഉത്തമമായ വിഷ്ണുപദത്തിൽ, തന്റെ അച്ഛനെ വിളിച്ചു. ശ്രാദ്ധം നടത്തി, പിതാക്കളോടും മുതിർന്നവരോടും പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി.