വായുപുരാണമ്

ഗോപ്രചാരസമീപസ്ഥാ ആമ്രാ ബ്രഹ്മപ്രകല്പിതാഃ। തേഷാം സേചനമാത്രേണ പിതരോ മോക്ഷഗാമിനഃ ।। ൪൯.

പശുക്കളുടെ വഴിക്ക് സമീപമുള്ള ആമ്പഴവൃക്ഷങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവാണ് സ്ഥാപിച്ചത്; അവയ്ക്ക് വെള്ളം തളിക്കുമ്പോൾ മാത്രം പിതാക്കന്മാർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും.

ആമ്രം ബ്രഹ്മസരോദ്ഭൂതം ബ്രഹ്മദേവമയം തരുമ്। വിഷ്ണുരൂപം പ്രസിഞ്ചാമി പിതൄണാം മുക്തിഹേതവേ ।। ൪൯.

ബ്രഹ്മസരസ്സിൽ ജനിച്ച, ബ്രഹ്മദൈവത്വം നിറഞ്ഞ, വിഷ്ണുരൂപിയായ ആമ്പഴവൃക്ഷത്തിന് ഞാൻ വെള്ളം തളിക്കുന്നു, പിതാക്കന്മാരുടെ മോക്ഷത്തിനായി.

ഏകോ മുനിഃ കുമ്ഭകുശാഗ്രഹസ്ത ആമ്രസ്യ മൂലേ സലിലം ദദാമി। ആമ്രശ്ച തൃപ്താ ഏകാ ക്രിയാദ്വ്യര്ഥകരീ പ്രസിദ്ധാ ।। ൪൯.

ഒറ്റയായ ഒരു മുനി കുമ്പവും കുശാഗ്രവും കൈയിൽ പിടിച്ച് ആമ്പഴവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ വെള്ളം അർപ്പിക്കുന്നു; ആമ്പഴവും തൃപ്തനുമാണ് പ്രശസ്തം, എന്നാൽ ഫലമില്ലാതെ ചെയ്ത ഒരു കർമ്മം അറിയപ്പെടുന്നു.

തതോ യമ ബലിം ദദ്യാന്മന്ത്രേണാനേന സംയതഃ। യമരാജധര്മ്മരാജൌ നിശ്ചലാര്ഥം വ്യവസ്ഥിതൌ ।। ൪൯.

പിന്നീട്, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ആത്മസംയമനത്തോടെ യമനു ബലി അർപ്പിക്കണം; യമനും ധർമ്മരാജാവും അചഞ്ചലമായ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.

താഭ്യാം ബലിം പ്രയച്ഛാമി പുതൄണാം മുക്തിഹേതവേ। തതഃ ശ്വാനബലിം ദദ്യാന്മന്ത്രേണാനേന നാരദ ।। ൪൯.

അവർക്കു ഇരുവർക്കും ഞാൻ പിതാക്കന്മാരുടെ മോക്ഷത്തിനായി ബലി അർപ്പിക്കുന്നു; അതിനുശേഷം, നാരദാ, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നായ്ക്കൾക്കു ബലി അർപ്പിക്കണം.

ദ്വൌ ശ്വാനൌ ശ്യാമശബലൌ വൈവസ്വതകുലോദ്ഭവൌ। താഭ്യാം ബലിം പ്രയച്ഛാമി രക്ഷേതാം പഥി സര്വ്വാദാ ।। ൪൯.

വൈവസ്വതവംശത്തിൽ ജനിച്ച ഒരു കറുത്ത നായയും ഒരു പുള്ളിക്കാരനായും ഇരുവരും; അവർക്കു ഞാൻ ബലി അർപ്പിക്കുന്നു, അവർ എപ്പോഴും വഴിയെ കാക്കട്ടെ.

തതഃ കാകബലിം ദദ്യാന്മന്ത്രേണാനേന നാരദ। ഐന്ദ്രവാരുണവായവ്യയാമ്യാ വൈ നൈഋതാസ്തഥാ ।। ൪൯.

പിന്നീട്, നാരദാ, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് കാക്കകൾക്കു ബലി അർപ്പിക്കണം; ഇന്ദ്രൻ, വരുണൻ, വായു, യമൻ, നൈരൃതൻ എന്നിവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവർക്കും അതുപോലെ.

വായസാഃ പ്രതിഗൃഹ്ണന്തു ഭൂമൌ പിണ്ഡം സമര്പിതമ്। ഫല്ഗുതീര്ഥേ ചതുര്ഥേഽഹ്നി സ്നാനാദികമഥാചരേത് ।। ൪൯.

കാക്കകൾ നിലത്ത് അർപ്പിച്ച പിണ്ഡം സ്വീകരിക്കട്ടെ; നാലാം ദിവസം ഫൽഗു തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനാദി കര്‍മ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം.

ഗയാശിരസ്യഥ ശ്രാദ്ധം പാദേ കുര്യ്യാത്സപിണ്ഡകമ്। സാക്ഷാദ്ഗയാശിരസ്തത്ര ഫല്ഗുതീര്ഥാശ്രിതം കൃതമ് ।। ൪൯.

പിന്നീട്, ഗയാശിരസ്സിൽ, പാദത്തിൽ പിണ്ഡം ചേർത്ത് ശ്രാദ്ധം നടത്തണം; ഫൽഗു തീർത്ഥത്തിൽ ചെയ്തതു തന്നെ ഗയാശിരസ്സിൽ ചെയ്തതുപോലെയാണ്.

നാഗാജ്ജനാര്ദ്ദനാദ്ബ്രഹ്മയൂപാച്ചോത്തരമാനസാത്। ഏതദ്ഗയാശിരഃ പ്രോക്തം ഫല്ഗുതീര്ഥം തദുച്യതേ ।। ൪൯.

നാഗൻ, ജനാർദ്ദനൻ, ബ്രഹ്മയൂപം, ഉത്തരമാണസം എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഗയയുടെ തല എന്ന് പറയുന്നത്. അതാണ് ഫൽഗു തീർത്ഥം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നത്.

പിതാമഹം സമാസാദ്യ യാവദുത്തരമാനസമ്। ഫല്ഗുതീര്ഥന്തു വിജ്ഞേയം ദേവാനാമപി ദുര്ലഭമ് ।। ൪൯.

പിതാമഹൻ മുതൽ ഉത്തരമാണസം വരെ എത്തുമ്പോൾ, ഫൽഗു തീർത്ഥം ദേവന്മാർക്കു പോലും പ്രാപിക്കാനാവാത്തതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

ക്രൌഞ്ചപാദാത്ഫല്ഗുതീര്ഥം യാവത്സാക്ഷാദ്ഗയാശിരഃ। മുഖം ഗയാസുരസ്യൈതത്തസ്മാച്ഛ്രാദ്ധമിഹാക്ഷയമ് ।। ൪൯.

ക്രൗഞ്ചന്റെ പാദം മുതൽ ഫൽഗു തീർത്ഥം വരെ, നേരെ ഗയയുടെ തലവരെ, ഇതാണ് ഗയാസുരന്റെ വായ്. അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ ചെയ്യുന്ന ശ്രാദ്ധം അക്ഷയമാണ്.

മുണ്ഡപൃഷ്ഠാന്നഗാധസ്താത്സാക്ഷാത്തത്ഫല്ഗുതീര്ഥ കമ്। ആദ്യോ ഗദാധരോ ദേവോ വ്യക്താവ്യക്താത്മനാ സ്ഥിതഃ ।। ൪൯.

മുണ്ടപൃഷ്ഠം മുതൽ പർവതത്തിന് കീഴിലൂടെ നേരെ ഫൽഗു തീർത്ഥം വരെയാണ് ആദിദേവനായ ഗദാധരൻ, പ്രകടവും അപ്രകടവുമായ സ്വഭാവത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നത്.

വിഷ്ണ്വാദിപദരൂപേണ പിതൄണാം മുക്തിഹേതവേ। ഏതദ്വിഷ്ണുപദം ദിവ്യം ദര്ശനാത്പാപനാശനമ് ।। ൪൯.

വിഷ്ണുവിന്റെയും മറ്റും പരമപദങ്ങളായ രൂപത്തിൽ, പിതാക്കന്മാരുടെ മോക്ഷത്തിനായി, ഇതാണ് ദിവ്യമായ വിഷ്ണുപദം; ഇതു കാണുമ്പോൾ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു.

സ്പര്ശനാത്പൂജനാദ്വാപി പിതൄണാം ദത്തമക്ഷയമ്। ശ്രാദ്ധം സപിണ്ഡകം കൃത്വാ കുലസാഹസ്രമാത്മനാ ।। ൪൯.

ഇവിടെ സ്പർശിച്ചാലോ, പൂജിച്ചാലോ, പിതാക്കന്മാർക്ക് നൽകിയതൊന്നും അക്ഷയമാകും. പിണ്ഡം നൽകി ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ, ഒരാൾ തന്റെ ആയിരം കുടുംബങ്ങളെ ഉദ്ധരിക്കും.

നയേദ്വിപ്ണുപദം ദിവ്യമനന്തം ശിവമവ്യയമ്। ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ രുദ്രപദേ നയേത്കുലശതം നരഃ ।। ൪൯.

വിഷ്ണുപദം ദിവ്യവും അനന്തവും ശിവവും അക്ഷയവുമാണ്; രുദ്രപദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ, ഒരാൾ തന്റെ നൂറു കുടുംബങ്ങളെ ഉദ്ധരിക്കും.

സഹാത്മനാ ശിവപുരം തഥാ ബ്രഹ്മപദേ നരഃ। ബ്രഹ്മലോകം കുലശതം സമുദ്ധൃത്യ നയേത്പിതൄന് ।। ൪൯.

താനുമൊപ്പം ശിവപുരിയിലേക്കും, അങ്ങനെ തന്നെ ബ്രഹ്മപദത്തിലേക്കും, ഒരാൾ നൂറു കുടുംബങ്ങളെ ഉദ്ധരിച്ച് പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും.

കശ്യപസ്യ പദേ ശ്രാദ്ധീ ബ്രഹ്മലോകം നയേത്പിതൄന്। ദക്ഷിണാഗ്നിപദേ ശ്രാദ്ധീ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൯.

കശ്യപന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവൻ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും. ദക്ഷിണാഗ്നി പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ, പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

ഗാര്ഹപത്യപദേ ശ്രാദ്ധീ വാജപേയഫലം ലഭേത്। ശ്രാദ്ധം കൃത്വാഹവനീയേ അശ്വമേധഫലം ലഭേത് ।। ൪൯.

ഗാർഹപത്യ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ വാജപേയ യാഗഫലം ലഭിക്കും; ആഹവനീയ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ അശ്വമേധഫലം ലഭിക്കും.

ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ സഭ്യപദേ ജ്യോതിഷ്ടോമഫലം ലഭേത് । ആവസഥ്യപദേ ശ്രാദ്ധീ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൯.

സഭ്യ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ ജ്യോതിഷ്ടോമ യാഗഫലം ലഭിക്കും; ആവസത്യ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ ശക്രപദേ ഇന്ദ്രലോകം നയേത്പിതൄന്। അഗസ്ത്യസ്യ പദേ ശ്രാദ്ധീ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൯.

ശക്രന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ഇന്ദ്രലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും; അഗസ്ത്യന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

ക്രൌഞ്ചമാതങ്ഗയോഃ ശ്രാദ്ധീ ബ്രഹ്മലോകം നയേത്പിതൄന്। ശ്രാദ്ധീ സൂര്യ്യപദേ പഞ്ച പാപിനോഽര്ക്കപുരം നയേത് ।। ൪൯.

ക്രൗഞ്ചനും മാതംഗനും പദങ്ങളിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും; സൂര്യന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ അഞ്ച് പാപികളെ അർക്കപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

കാര്തികേയപദേ ശ്രാദ്ധീ ശിവലോകം നയേത്പിതൄന്। ഗണേശസ്യ പദേ ശ്രാദ്ധീ രുദ്രലോകം നയേത്പിതൄന് ।। ൪൯.

കാർത്തികേയന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ശിവലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും; ഗണേശന്റെ പദത്തിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ രുദ്രലോകത്തിലേക്കു നയിക്കും.

ഗജകര്ണതര്പണകൃന്നിര്മലം സ്വര്നയേത്പിതൄന്। അന്യേഷാഞ്ച പദേ ശ്രാദ്ധീ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൯.

ഗജകർണ്ണനു തർപ്പണം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ നിർമ്മലമായ സ്വർഗത്തിലേക്കു നയിക്കും; മറ്റു പദങ്ങളിൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്കു നയിക്കും.

സര്വ്വേഷാം കാശ്യപം ശ്രേഷ്ഠം വിഷ്ണോ രുദ്രസ്യ വൈ പദമ്। ബ്രഹ്മണശ്ച പദം ചാപി ശ്രേഷ്ഠം തത്ര പ്രകീര്ത്തിതമ് ।। ൪൯.

എല്ലാവരിലും കശ്യപന്റെ സ്ഥലം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്; വിഷ്ണുവിന്റെയും രുദ്രന്റെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും പദങ്ങളും അവിടെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായവയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രാരമ്ഭേ ച സമാപ്തൌ ച തേഷാമന്യതമം സ്മൃതമ്। ശ്രേയസ്കരം ഭവേത്തത്ര ശ്രാദ്ധകര്ത്തുശ്ച നാരദ ।। ൪൯.

ആരംഭത്തിലും സമാപ്തിയിലും ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഓർത്താൽ, അതു ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവർക്കു അവിടെ ഏറ്റവും ഉത്തമഫലം നൽകും, നാരദാ.

കശ്യപസ്യ പദേ ദിവ്യേ ഭാരദ്വാജോ മുനിഃ പുരാ। ശ്രാദ്ധം കൃത്വോദ്യതോ ദാതും പിത്രാദിഭ്യശ്ച പിണ്ഡകമ് ।। ൪൯.

പഴയകാലത്ത് കശ്യപന്റെ ദിവ്യസ്ഥലത്ത് ഭാരദ്വാജമുനി ശ്രാദ്ധം നടത്തി, പിതാക്കന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി.

ശുക്ലകൃഷ്ണൌ തതോ ഹസ്തൌ പദമുദ്ഭിദ്യ നിര്ഗതൌ। ദൃഷ്ട്വാ ഹസ്തദ്വയം തത്ര മുനിഃ സംശയമാഗതഃ ।। ൪൯.

അതിനുശേഷം, ഒരു വെള്ളയും ഒരു കറുപ്പും ആയ രണ്ട് കൈകൾ ആ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു. ആ കൈകൾ കണ്ടപ്പോൾ ആ മുനിവൻ മനസ്സിൽ സംശയത്തോടെ നിന്നു.

തതഃ സ്വമാതരം ശാന്താം പപ്രച്ഛ സ മഹാമുനിഃ। കശ്യപസ്യ പദേ ദിവ്യേ ശുക്ലേ കൃഷ്ണേഽഥ വാ കരേ ।। ൪൯.

അപ്പോൾ ആ മഹാമുനിവൻ സമാധാനമായ അമ്മയോടു ചോദിച്ചു: 'കശ്യപന്റെ പുണ്യസ്ഥാനത്ത് ഈ വെള്ളയും കറുപ്പും ആയ ദിവ്യകൈകൾ ആരുടേതാണ്?'