ചതുര്വിംശതിവിംശശ്ച ഷോഡശ ദ്വാദശൈവ ഹി। രുദ്രാദിവസവശ്ചൈവ കുലാന്യേകോത്തരം ശതമ് ।। ൪൮.
ഇരുപത്തിനാലും, ഇരുപതും, പതിനാറും, പന്ത്രണ്ടും, കൂടാതെ രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും ചേർന്ന അവരുടെ കുടുംബങ്ങൾ ഒറ്റയൊന്നുചേർത്തു നൂറൊന്ന് ആകുന്നു.
നാവാഹനം ന ദിഗ്ബന്ധോ ന ദോഷോ ദൃഷ്ടിസമ്ഭവഃ। ന കാരുണ്യേന കര്ത്തവ്യം തീര്ഥശ്രാദ്ധം വിചക്ഷണൈഃ ।। ൪൮.
ഇവിടെ ആഹ്വാനം വേണ്ടതില്ല, ദിക്കുകൾ ബന്ധിപ്പിക്കേണ്ടതുമില്ല, കാഴ്ച്ച കൊണ്ടുള്ള ദോഷവും ഇല്ല. കരുണകൊണ്ട് തീർത്ഥശ്രാദ്ധം പണ്ഡിതന്മാർ ചെയ്യേണ്ടതില്ല.
പിണ്ഡാസനം പിണ്ഡദാനം പുനഃ പ്രത്യവനേജനമ്। ദക്ഷിണാ ചാന്നസങ്കല്പം തീര്ഥശ്രാദ്ധേഷ്വയംവിധിഃ ।। ൪൮.
പിണ്ഡം വയ്ക്കാനുള്ള ഇരിപ്പിടം, പിണ്ഡം സമർപ്പിക്കൽ, പിന്നെയും ശുദ്ധീകരണം, ദാനം, അന്നസങ്കൽപ്പം — ഇതാണ് തീർത്ഥശ്രാദ്ധത്തിന്റെ ക്രമം.
അസ്മത്കുലേ മൃതാ യേ ച ഗതിര്യേഷാം ന വിദ്യതേ। ആവാഹയിഷ്യേ താന്സര്വാന്ദര്ഭപൃഷ്ഠേ തിലോദകൈഃ ।। ൪൮.
എന്റെ വംശത്തിൽ മരിച്ചവരും, ആര്ക്കും വഴി അറിയപ്പെടാത്തവരും, അവരെല്ലാവരെയും ഞാൻ ദർഭപ്പുല്ലിന് മുകളിൽ എള്ള് വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് ആഹ്വാനിക്കും.
ബന്ധുവര്ഗകുലേ യേ ച ഗതിര്യേഷാം ന വിദ്യതേ। ആവാഹയിഷ്യേ താന്ത്സര്വാന് ദര്ഭപൃഷ്ഠേ തിലോദകൈഃ ।। ൪൮.
ബന്ധുക്കളുടെ കുടുംബത്തിൽ മരിച്ചവരും, ആര്ക്കും വഴി അറിയാത്തവരും, അവരെല്ലാവരെയും ഞാൻ ദർഭപ്പുല്ലിൽ എള്ള് വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് ആഹ്വാനിക്കും.
ഇത്യേതൈര്മന്ത്രൈഃ സജലൈസ്തിലൈര്ദര്ഭേഷു ധ്യാനവാന്। ആവാഹ്യാഭ്യര്ച്യ തേഭ്യശ്ച പിണ്ഡാന്ദദ്യാദ്യഥാക്രമമ് ।। ൪൮.
ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, വെള്ളവും എള്ളും ചേർത്ത്, ദർഭപ്പുല്ലിൽ മനസ്സോടെ ധ്യാനിച്ച്, അവരെ ആഹ്വാനിച്ച് ആരാധന നടത്തി, അവർക്കു ക്രമമനുസരിച്ച് പിണ്ഡം നൽകണം.
അസ്മത്കുലേ മൃതാ യേ ച ഗതിര്യേഷാം ന വിദ്യതേ। തേഷാമുദ്ധരണാര്ഥായ ഇമം പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
എന്റെ വംശത്തിൽ മരിച്ചവരും, ആര്ക്കും വഴി അറിയാത്തവരും, അവരുടെ മോക്ഷത്തിനായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
മാതാമഹകുലേ യേ ച ഗതിര്യേഷാം ന വിദ്യതേ। തേഷാമുദ്ധരണാര്ഥായ ഇമം പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
മാതാമഹന്റെ വംശത്തിൽ മരിച്ചവരും, ആര്ക്കും വഴി അറിയാത്തവരും, അവരുടെ മോക്ഷത്തിനായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
ബന്ധുവര്ഗകുലേ യേ ച ഗതിര്യേഷാം ന വിദ്യതേ। തേഷാമുദ്ധരണാര്ഥായ ഇമം പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
ബന്ധുക്കളുടെ കുടുംബത്തിൽ മരിച്ചവരും, ആര്ക്കും വഴി അറിയാത്തവരും, അവരുടെ മോക്ഷത്തിനായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
അജാതദന്താ യേ കേചിദ്യേ ച ഗര്ഭേ പ്രപീഡിതാഃ । തേഷാമുദ്ധരണാര്ഥായ ഇമം പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
പല്ല് വളരാത്തവരും, ഗർഭത്തിൽ തന്നെ കഷ്ടം അനുഭവിച്ചവരും, അവരുടെ മോക്ഷത്തിനായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
അഗ്നിദഗ്ധാശ്ച യേ കേചിന്നാഗ്നിദഗ്ധാസ്തഥാ പരേ। വിദ്യുച്ചോരഹതാ യേ ച തേഭ്യഃ പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
അഗ്നിയിൽ ദഹിച്ചവരും, അഗ്നിയിൽ ദഹിക്കാത്തവരും, മിന്നൽകൊണ്ടോ കള്ളന്മാർകൊണ്ടോ കൊല്ലപ്പെട്ടവരും, അവർക്കായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
ദാവദാഹേ മൃതാ യേ ച സിംഹവ്യാഗ്രഹതാശ്ച യേ। ദംഷ്ട്രിഭിഃ ശ്രൃങ്ഗിഭിര്വാപി തേഭ്യഃ പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
കാടിൽ തീയിൽ മരിച്ചവരും, സിംഹം, കടുവ എന്നിവകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടവരും, പല്ലുള്ളവയോ കൊമ്പുള്ളവയോ ആയ മൃഗങ്ങൾകൊണ്ടു കൊല്ലപ്പെട്ടവരും, അവർക്കായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഉദ്ബന്ധനമൃതാ യേ ച വിഷശസ്ത്രഹതാശ്ച യേ। ആത്മാപഘാതിനോ യേ ച തേഭ്യഃ പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
കയറ്റി മരിച്ചവരും, വിഷംകൊണ്ടോ ആയുധംകൊണ്ടോ കൊല്ലപ്പെട്ടവരും, സ്വയം ജീവൻ എടുത്തവരും, അവർക്കായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
അരണ്യേ വര്ത്മനി വനേ ക്ഷുധയാ തൃഷയാ ഹതാഃ। ഭൂതപ്രേതപിശാചാദ്യൈസ്തേഭ്യഃ പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
കാടിലും വഴിയിലും വനത്തിലുമെല്ലാം വിശപ്പോ ദാഹമോ കൊണ്ടോ മരിച്ചവരും, ഭൂതം, പ്രേതം, പിശാച് മുതലായവകൊണ്ടു കൊല്ലപ്പെട്ടവരും, അവർക്കായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
രൌരവേ ചാന്ധതാമിസ്രേ കാലസൂത്രേ ച യേ ഗതാഃ। തേഷാമുദ്ധരണാര്തായ ഇമം പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
രൗരവം, അന്ധതാമിസ്രം, കാലസൂത്രം എന്നിവിടങ്ങളിൽ പോയവരുടെ മോക്ഷത്തിനായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
അസിപത്രവനേ ഘോരേ കുമ്ഭീപാകേഷു യേ ഗതാഃ। തേഷാമുദ്ധരണാര്ഥായ ഇമം പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
ഭയങ്കരമായ അസിപത്രവനം, കുംഭീപാകം എന്നിവിടങ്ങളിൽ പോയവരുടെ മോക്ഷത്തിനായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
അനേകയാതനാസംസ്ഥാഃ പ്രേതലോകഞ്ച യേ ഗതാഃ। തേഷാമുദ്ധരണാര്ഥായ ഇമം പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
നാനാതരം പീഡനങ്ങളിൽ കഴിയുന്നവരും, പ്രേതലോകത്തിൽ പോയവരും, അവരുടെ മോക്ഷത്തിനായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
അനേകയാതനാസംസ്ഥാ യേ നീതാ യമകിങ്കരൈഃ। തേഷാമുദ്ധരണാര്ഥായ ഇമം പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
നാനാതരം പീഡനങ്ങളിൽ യമദൂതന്മാർ കൊണ്ടുപോയവരും, അവരുടെ മോക്ഷത്തിനായി ഈ പിണ്ഡം ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
നരകേഷു സമസ്തേഷു യാതനാസു ച യേ സ്ഥിതാഃ । തേഷാമുദ്ധരണാര്ഥായ ഇമം പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
എല്ലാ നരകങ്ങളിലും വേദനകളിലും കുടിയിരിക്കുന്നവരെ രക്ഷിക്കാനായി ഞാൻ ഈ പിണ്ഡം സമർപ്പിക്കുന്നു.
പശുയോനി ഗതാ യേച പക്ഷികീടസരീസൃപാഃ। അഥവാ വൃക്ഷയോനിസ്ഥാസ്തേഭ്യഃ പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
മൃഗരൂപം സ്വീകരിച്ചവർക്കും, പക്ഷികൾ, കീടങ്ങൾ, പാമ്പുകൾ, മരങ്ങളിൽ ജനിച്ചവർക്കും ഞാൻ ഈ പിണ്ഡം സമർപ്പിക്കുന്നു.
ജാത്യന്തരസഹസ്രേഷു ഭ്രമന്തഃ സ്വേന കര്മ്മണാ। മാനുഷ്യം ദുര്ല്ലഭം യേഷാം തേഭ്യഃ പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
സ്വന്തം കർമ്മഫലത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങളിൽ അലയുന്നവർക്കും, മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കാൻ ദുർലഭമായവർക്കും ഞാൻ ഈ പിണ്ഡം സമർപ്പിക്കുന്നു.
ദിവ്യന്തരിക്ഷഭൂമിഷ്ഠാഃ പിതരോ ബാന്ധവാദയഃ। മൃതാ അസംസ്കൃതാ യേ ച തേബ്യഃ പിണ്ഡം ദദാമ്യഹമ് ।। ൪൮.
ദൈവലോകത്തോ, ആകാശത്തോ, ഭൂമിയിലോ താമസിക്കുന്ന പിതാക്കന്മാർക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും, ശുദ്ധിക്രമം ലഭിക്കാതെ മരിച്ചവർക്കും ഞാൻ ഈ പിണ്ഡം സമർപ്പിക്കുന്നു.
യേ കേചിത്പ്രേതരൂപേണ വര്ത്തന്തേ പിതരോ മമ। തേ സര്വ്വേ തൃപ്തിമായാന്തു പിണ്ഡേനാനേന സര്വ്വദാ ।। ൪൮.
എന്റെ പിതാക്കന്മാർ പ്രേതരൂപത്തിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവർക്ക് ഈ പിണ്ഡം എല്ലായ്പ്പോഴും തൃപ്തി നൽകട്ടെ.
യേഽബാന്ധവാ ബാന്ധവാ വാ യേഽന്യജന്മനി ബാന്ധവാഃ। തേഷാം പിണ്ഡോ മയാ ദത്തോ ഹ്യക്ഷയ്യമുപതിഷ്ഠതാമ് ।। ൪൮.
ബന്ധുക്കളായാലോ അല്ലയോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ ബന്ധുക്കളായിരുന്നവരായാലോ, ഞാൻ നൽകിയ ഈ പിണ്ഡം അവർക്കായി അക്ഷയമായി നിലനില്ക്കട്ടെ.
പിതൃവംശേ മൃതാ യേ ച മാതൃവംശേ ച യേ മൃതാഃ। ഗുരുശ്വശുരബന്ധൂനാം യേ ചാന്യേ ബാന്ധവാ മൃതാഃ ।। ൪൮.
എന്റെ പിതൃവംശത്തിലും മാതൃവംശത്തിലും മരിച്ചവർക്കും, ഗുരുക്കന്മാരുടെയും മാമന്മാരുടെയും മറ്റ് ബന്ധുക്കളുടെയും മരിച്ചവർക്കും—
യേ മേ കുലേ ലുപ്തപിണ്ഡാഃ പുത്രദാരവിവര്ജിതാഃ। ക്രിയാലോപഗതാ യേ ച ജാത്യന്ധാഃ പങ്ഗവസ്തഥാ ।। ൪൮.
എന്റെ വംശത്തിൽ പിണ്ഡം ലഭിക്കാതെ, മകനോ ഭാര്യയോ ഇല്ലാതെ, കർമ്മങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്കും, ജന്മത്തിൽ തന്നെ കുരുടരായവർക്കും, കുഴപ്പമുള്ളവർക്കും—
വിരൂപാ ആമഗര്ഭാശ്ച ജ്ഞാതാജ്ഞാതാഃ കുലേ മമ। തേഷാം പിണ്ഡോ മയാ ദത്തോ ഹ്യക്ഷയ്യമുപതിഷ്ഠതാമ് ।। ൪൮.
വികലാംഗരായവർക്കും, ഗർഭത്തിൽ തന്നെ മരിച്ചവർക്കും, അറിയപ്പെടുന്നവരായാലോ അറിയപ്പെടാത്തവരായാലോ, ഞാൻ നൽകിയ ഈ പിണ്ഡം അവർക്കായി അക്ഷയമായി നിലനില്ക്കട്ടെ.
ആ ബ്രഹ്മണോ യേ പിതൃവംശജാതാ മാതുസ്തഥാ വംശഭവാ മദീയാഃ। കുലദ്വയേ യേ മമ ദാസഭൂതാ ഭൃത്യാ സ്തഥൈവാശ്രിതസേവകാശ്ച ।। ൪൮.
ബ്രഹ്മാവരെയും വരെ എത്തുന്ന പിതൃവംശത്തും, അമ്മയുടെ വംശത്തും, എന്റെ കുടുംബങ്ങളിലെ ദാസന്മാർക്കും സേവകര്ക്കും ആശ്രിതർക്കും—
മിത്രാണി ശിഷ്യാഃ പശവശ്ച വൃക്ഷാ ദൃഷ്ടാ ഹ്യദൃഷ്ടാശ്ച കൃതോപകാരാഃ। ജന്മാന്തരേ യേ മമ സങ്ഗതാശ്ച തേഭ്യഃ സ്വധാ പിണ്ഡമഹം ദദാമി ।। ൪൮.
സുഹൃത്തുക്കൾക്കും, ശിഷ്യന്മാർക്കും, പശുക്കൾക്കും, മരങ്ങൾക്കും, കാണപ്പെട്ടവർക്കും കാണാതിരുന്നവർക്കും, ഉപകാരമുണ്ടാക്കിയവർക്കും, മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ എനിക്ക് കൂട്ടായ്മ ഉണ്ടായവർക്കും, ഞാൻ സ്വധാ ഉച്ചരിച്ച് ഈ പിണ്ഡം സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഏതൈശ്ച സര്വ്വമന്ത്രൈസ്തു സ്ത്രീലിങ്ഗാന്തം സമൂഹ്യ ച। പിണ്ഡാന്ദദ്യാദ്യഥാപൂര്വ്വം സ്ത്രീണാം മാത്രാദികക്രമാത് ।। ൪൮.
ഈ മന്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം ഉപയോഗിച്ച്, സ്ത്രീരൂപങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടുത്തി, സ്ത്രീകൾക്കായി അമ്മ മുതലായ ക്രമത്തിൽ പിണ്ഡങ്ങൾ മുൻപുപോലെ സമർപ്പിക്കണം.