വായുപുരാണമ്

ഗയായാം ചാക്ഷയം ശ്രാദ്ധം ജപഹോമതപാംസി ച। സര്വമാനന്ത്യമാഹുര്വൈ യദ്ദത്തം ഭരതാശ്രമേ ।। ൪൬.

ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം അക്ഷയമാണ്; ജപം, ഹോമം, തപസ്സും അങ്ങനെ തന്നെ. ഭരതന്റെ ആശ്രമത്തിൽ നൽകിയതൊക്കെയും അനന്തമായ ഫലമാണ് എന്നു പറയുന്നു.

ചതുര്യുഗസ്വരൂപേണ ചതസ്രോ രവിമൂര്ത്തയഃ । ദൃഷ്ടാഃ സ്പൃഷ്ടാഃ പൂജിതാസ്താഃ പിതൄണാം മുക്തിദായകാഃ ।। ൪൬.

നാലു യുഗങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ നാലു സൂര്യസ്വരൂപങ്ങൾ അവിടെ കാണപ്പെടുന്നു, സ്പർശിക്കുകയും പൂജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവ പിതാക്കന്മാർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നു.

മുക്തിര്വാംമന ഇത്യേവ താരകാഖ്യോ വിധിഃ പരഃ। സംസാരാര്ണവതപ്താനാം നാവാവേതൌ സുരേശ്വരൌ। താരകം ബ്രഹ്മ വിശ്വേഷാം മൃതാനാം ജീവതാമിദമ് ।। ൪൬.

മനസ്സും വാക്കും കൊണ്ട് മോക്ഷം നേടാം—ഇതാണ് താരക എന്ന പരമവിധി. സാംസാരികതാപത്തിൽ കത്തുന്നവർക്ക് ഈ രണ്ട് ദേവന്മാർ ഒരു കപ്പലാണ്; ഈ താരകബ്രഹ്മം എല്ലാ ജീവികൾക്കും, മരിച്ചവർക്കും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കും ആണ്.

ത്രിവിക്രമഞ്ച ബ്രഹ്മാണം യഃ പശ്യേത്പുരുഷോത്തമമ്। പിതൃഭിഃ സഹ ധര്മാത്മാ സ യാതി പരമാം ഗതിമ് ।। ൪൬.

ത്രിവിക്രമനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും പരമപുരുഷനെയും പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം കാണുന്ന ധാർമ്മികൻ പരമഗതി നേടുന്നു.

ശിലായാ വാമപാദേഽപി തഥാഭ്യുദ്യന്തകോ ഗിരിഃ । സ്ഥാപിതഃ പിണ്ഡദസ്തത്ര പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൬.

ശിലയുടെ ഇടതുകാലിൽ പോലും ഉദയുന്ന പർവ്വതം അങ്ങനെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടെ പിണ്ഡം സമർപ്പിച്ച് പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരത്തിലേക്ക് നയിക്കാം.

നൈമിഷാരണ്യപാര്ശ്വേ തു ഈചേ ബ്രഹ്മാ സുരൈഃ സഹ। മുഖ്യസംജ്ഞം ഹി തത്തീര്ഥം ദേവാസ്തത്ര പദേ സ്ഥിതാഃ ।। ൪൬.

നൈമിഷാരണ്യത്തിന്റെ അരികിൽ ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും ചേർന്ന് പറഞ്ഞു: 'അതാണ് പ്രധാന തീർത്ഥം,' കാരണം അവിടെ ദേവന്മാർ പാദചിഹ്നത്തിൽ നില്ക്കുന്നു.

ത്രിഷു തേഷു പദേഷ്വേവ തീര്ഥേഷു മുനിസത്തമ। യത്കിഞ്ചിദശുഭം കര്മ തത്പ്രണശ്യതി നാരദ ।। ൪൬.

മുനിശ്രേഷ്ഠനായ നാരദാ, ആ മൂന്ന് പാദങ്ങളിൽ, ഏതെങ്കിലും ദുഷ്കർമ്മം ഉണ്ടായാലും, അതൊക്കെ നശിച്ചുപോകുന്നു.

തന്നൈമിഷവനം പുണ്യം സേവിതം പുണ്യപൂരുഷൈഃ। തത്ര വ്യാസഃ ശുകഃ പൈലഃ കണ്വോ വേധാഃ ശിവോ ഹരിഃ ।। ൪൬.

ആ നൈമിഷവനം പുണ്യപുരുഷന്മാർ സേവിച്ച വിശുദ്ധ സ്ഥലം. അവിടെ വ്യാസൻ, ശുകൻ, പൈലൻ, കണ്വൻ, വേധസ്, ശിവൻ, ഹരിയും വസിക്കുന്നു.

തേഷാം ദര്ശനമാത്രേണ മുച്യതേ പാതകൈര്നരഃ। വാമഹസ്തേ ശിലായാസ്തു തഥാ ചോദ്യന്തകോ ഗിരിഃ ।। ൪൬.

അവരെ കാണുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു; ശിലയുടെ ഇടതുകൈയിൽ അങ്ങനെ ഉദയുന്ന പർവ്വതവും ഉണ്ട്.

സ പര്വതഃ സമാനീതോ ഹ്യഗസ്ത്യേന മഹാത്മനാ। തത്ര ബ്രഹ്മാ ഹരശ്ചൈവ തപശ്ചോഗ്രഞ്ച ചക്രതുഃ ।। ൪൬.

ആ പർവ്വതം മഹാത്മാവായ അഗസ്ത്യൻ കൊണ്ടുവന്നു; അവിടെ ബ്രഹ്മാവും ഹരനും കടുത്ത തപസ്സു ചെയ്തു.

തത്രാഗസ്ത്യസ്യ ഹി വരം കുണ്ഡം ത്രൈലോക്യദുര്ലഭമ്। യത്ര മുന്യഷ്ടകം സിദ്ധം തപസ്തപ്ത്വാ ശിവം ഗതമ്। കുണ്ഡേ മുന്യഷ്ടകം നത്വാ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൬.

അവിടെ അഗസ്ത്യന്റെ വിശേഷമായ കുളം ഉണ്ട്, മൂന്നു ലോകത്തും അപൂർവം. അവിടെ എട്ട് മഹാമുനിമാർ തപസ്സു ചെയ്ത് ശിവത്വം നേടി. ആ കുളത്തിൽ ആറ് മുനിമാരെ നമസ്കരിച്ച്, പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരത്തിലേക്ക് നയിക്കാം.

അഗസ്ത്യേനാഥ ദേവര്ഷേ ഹ്യുദയാദ്രേര്മഹാത്മനാ। ശിലായാ വാമഹസ്തേഽപി സ്ഥാപിതോ ഗിരിരാട് ശുഭഃ। വാദിത്രാദ്യൈര്ദിവ്യഗീതൈരാഢ്യോ വാദിത്രകോ ഗിരിഃ ।। ൪൬.

ദൈവമുനിവേ, അഗസ്ത്യൻ ഉദയാദ്രിയുടെ ശിലയുടെ ഇടതുകൈയിൽ പോലും ആ ശുഭമായ പർവ്വതരാജാവ് സ്ഥാപിച്ചു; ദിവ്യവാദ്യങ്ങളും ഗീതങ്ങളും മുഴങ്ങുന്ന സംഗീതപർവ്വതം.

തത്ര വിദ്യാധരോ നാമ ഗന്ധര്വാപ്സരസാങ്ഗണൈഃ। സമേതോഽദ്യാപി കീതാനി ദിവ്യാനി സഹ ഗീയതേ ।। ൪൬.

അവിടെ വിദ്യാധരൻ എന്നൊരു ദൈവപുരുഷൻ, ഗന്ധർവരും അപ്സരസുകളുടെ സംഘങ്ങളും ചേർന്ന് ഇന്നും ദിവ്യഗാനങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പാടുന്നു.

മോഹനശ്ച സുനീഥശ്ച ശൈലൂജോ മോഹനോത്തമഃ। പര്വതോ നാരദധ്യാനീ സങ്ഗീതീ പുഷ്പദന്തകഃ। ഹാഹാ ഹൂഹൂപ്രഭൃതയോ ഗീതദാനം പ്രജക്രിരേ ।। ൪൬.

മോഹനൻ, സുനീതൻ, ശൈലൂജൻ, ഉത്തമനായ മോഹനൻ, പർവതൻ, നാരദധ്യാനി, സംഗീതി, പുഷ്പദന്തകൻ, ഹാഹാ, ഹൂഹൂ എന്നിവരും മറ്റു ഗാന്ധർവന്മാരും മനോഹരമായ ഗാനങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചു.

തഥാ ചിത്രരഥോ നാമ സര്വഗന്ധര്വസംവൃതഃ। ഗായതി മധുരാണ്യേവ ഗീതാന്യദ്രൌ മഹോത്സവമ് ।। ൪൬.

അതു പോലെ തന്നെ, ചിത്രരഥൻ എന്ന ഗാന്ധർവൻ, എല്ലാ ഗാന്ധർവന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആ മലയിൽ മഹോത്സവത്തിൽ മധുരമായ ഗാനങ്ങൾ ആലപിച്ചു.

അതഃ സ പര്വതോ ദേവൈഃ സേവ്യതേഽദ്യാപി നിത്യശഃ। ധര്മജാസ്തത്ര ദേവേശോ ഹരോ ഭസ്മാങ്ഗരാഗവാന് ।। ൪൬.

അതിനാൽ ആ പർവതം ഇന്നും ദേവന്മാർ നിരന്തരം സേവിക്കുന്നു; അവിടെ ധർമ്മത്തിൽ ജനിച്ച ദേവേശ്വരനായ ഹരൻ, ചാരമണിഞ്ഞവൻ, വസിക്കുന്നു.

പാര്വത്യാ സഹിതോ രുദ്രഃ പര്വതേ ഗീതനാദിതേ। മോദതേ പൂജിതോദ്യേയഃ പിതൄണാം പരമാം ഗതിമ് ।। ൪൬.

പാർവതിയോടൊപ്പം രുദ്രൻ ആ പർവതത്തിൽ ഗാനനാദത്തിനിടയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; പിതൃകൾക്ക് പരമഗതി നൽകുന്നവനായി അവൻ ആരാധനയും പൂജയും സ്വീകരിക്കുന്നു.

ഗയായാം പരമാത്മാ ഹി ഗോപതിര്വാ ഗദാധരഃ। ഹീയതേ വൈഷ്ണവീ മായാ തഥാ രുദ്രാര്ച്ചയാ മുനേ ।। ൪൬.

ഗയയിൽ പരമാത്മാവ്, ഗോപതിയായോ ഗദാധരനായോ, അവിടെയുണ്ട്; മഹർഷേ, അവിടെ വൈഷ്ണവമായ മായയും രുദ്രാർച്ചനയും അകറ്റപ്പെടുന്നു.

ശിലായാ ദക്ഷിണേ ഹസ്തേ ഭസ്മകൂടോ ഗിരിര്ധൃതഃ। ധര്മ്മരാജേന തത്രാസ്തേ ഹ്യഗസ്ത്യഃ സഹ ഭാര്യ്യയാ ।। ൪൬.

ശിലയുടെ തെക്കുവശത്ത് ഭസ്മകൂട്ടം എന്ന പർവതം നിലകൊള്ളുന്നു; അവിടെ ധർമ്മരാജാവും അഗസ്ത്യനും ഭാര്യയുമൊപ്പം വസിക്കുന്നു.

അഗസ്ത്യസ്യ പദേ സ്നാതഃ പിണ്ഡദോ ബ്രഹ്മലോകഗഃ। ബ്രഹ്മണസ്തു വരം ലേഭേ മാഹാത്മ്യം ഭുവി ദുര്ലഭമ് ।। ൪൬.

അഗസ്ത്യന്റെ പാദത്തിൽ स्नാനം ചെയ്ത് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും; ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ അപൂർവമായ മഹത്വം അവൻ ലഭിക്കും.

ലോപാമുദ്രാം തഥാ ഭാര്യ്യാം പിതൄണാം പരമാം ഗതിമ്। തത്രാഗസ്ത്യേശ്വരം ദൃഷ്ട്വാ മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യയാ ।। ൪൬.

അതു പോലെ, പിതൃകൾക്ക് പരമഗതി നൽകുന്ന ഭാര്യയായ ലോപാമുദ്രയെയും അഗസ്ത്യേശ്വരനെയും അവിടെ ദർശിച്ചാൽ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

അഗസ്ത്യഞ്ച സഭാര്യ്യഞ്ച പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത്। ദണ്ഡിനാഥ തപസ്തേപേ സീതാദ്രേര്ദക്ഷിണേ ഗിരൌ ।। ൪൬.

അഗസ്ത്യനും ഭാര്യയും പിതൃകളോടൊപ്പം ബ്രഹ്മപുരിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നവൻ — ദണ്ഡിനാഥൻ സീതാദ്രിയുടെ തെക്കുവശത്തെ മലയിൽ തപസ്സ് ചെയ്തു.

വടോ വടേശ്വരസ്തത്ര സ്ഥിതശ്ച പ്രപിതാമഹഃ। തദഗ്രേ രുക്മിണീകുണ്ഡം പശ്ചിമേ കപിലാ നദീ। കപിലേശോ നദീതീരേ ഹ്യമാസോമസമാഗമേ ।। ൪൬.

അവിടെ വടവൃക്ഷമായ വടേശ്വരനും പ്രപിതാമഹനും നിലകൊള്ളുന്നു; അതിന് മുന്നിൽ രുക്മിണിയുടെ കുളം, പടിഞ്ഞാറ് കപിലാനദി ഒഴുകുന്നു; അതിന്റെ തീരത്ത് കപിലേശ്വരൻ, അമാവാസ്യയും പൗർണമിയും കൂടുന്ന സമയത്ത്, വസിക്കുന്നു.

കപിലായാം നരഃ സ്നാത്വാ കപിലേശം സമര്ച്യ ച। കൃതേ ശ്രാദ്ധേ പിണ്ഡദാനേ പിതരോ മോക്ഷമാപ്നുയുഃ ।। ൪൬.

കപിലാനദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് കപിലേശ്വരനെ ആരാധിച്ച് അവിടെ ശ്രാദ്ധവും പിണ്ഡദാനവും ചെയ്യുന്നവരുടെ പിതാക്കന്മാർക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും.

തത്രാഗ്നിധാരാ ഗിരിവരാദാഗതോദ്യന്തകാദനു। തത്ര സാരസ്വതം കുണ്ഡം സരസ്വത്യാ പ്രകല്പിതമ് ।। ൪൬.

അവിടെ മലയിൽ നിന്ന് അഗ്നിധാര ഒഴുകുന്നു; അവിടെ തന്നെ സരസ്വതിയാൽ സ്ഥാപിതമായ സാരസ്വതകുളം ഉണ്ട്.

ശുക്രസ്തത്ര സുതൈഃ സാര്ദ്ധം ഷണ്ഡാമര്ക്കാദിഭിഃ പ്രഭുഃ। തത്ര തത്ര മുനീന്ദ്രാണാം പദേഷു മുനിസത്തമ। ശ്രാദ്ധപിണ്ഡാദികൃത്സ്നാതഃ പിതൄംസ്താരയതേ നരഃ ।। ൪൬.

അവിടെ ശുക്രൻ പുത്രന്മാരോടും ഷണ്ഡന്മാരോടും മറ്റും കൂടെ വസിക്കുന്നു; മഹർഷിമാരുടെ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ശ്രാദ്ധപിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നവൻ തന്റെ പിതൃകൾക്ക് ഉദ്ധാരണം നൽകുന്നു.

ശിലായാ വാമഹസ്തേഽപി ഗൃദ്രകൂടോ ഗിരിര്ധൃതഃ। ഗൃധ്രരൂപേണ സംസിദ്ധാസ്തപസ്തപ്ത്വാ മഹര്ഷയഃ ।। ൪൬.

ശിലയുടെ ഇടതുവശത്ത് ഗൃദ്ധ്രകൂട്ടം എന്ന പർവതം നിലകൊള്ളുന്നു; അവിടെയുള്ള മഹർഷിമാർ ഗൃദ്ധ്രരൂപത്തിൽ തപസ്സു ചെയ്ത് സിദ്ധി നേടി.

അതോ ഗിരിര്ഗൃധ്രകൂടസ്തത്ര ഗൃധ്രേശ്വരഃ സ്ഥിതഃ। ദൃഷ്ട്വാ ഗൃധ്രേശ്വരം നത്വാ യായാച്ഛമ്ഭോഃ പദം നരഃ ।। ൪൬.

അതിനാൽ ആ പർവതം ഗൃദ്ധ്രകൂട്ടം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; അവിടെ ഗൃദ്ധ്രേശ്വരൻ നിലകൊള്ളുന്നു; ഗൃദ്ധ്രേശ്വരനെ ദർശിച്ച് നമസ്കരിച്ചാൽ ശംഭുവിന്റെ ലോകം ലഭിക്കും.

തത്ര ഗൃധ്രേ ഗുഹായാഞ്ച പിണ്ഡദഃ ശിവലോകഭാക് । തത്ര ഗൃധ്രേ വടം നത്വാ പ്രാപ്തകാമോ ദിവം വ്രജേത് ।। ൪൬.

അവിടെ ഗൃദ്ധ്രയുടെ ഗുഹയിൽ പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നവൻ ശിവലോകം പ്രാപിക്കും; ഗൃദ്ധ്രസ്ഥലത്തിലെ വടവൃക്ഷത്തിന് മുന്നിൽ നമസ്കരിച്ചാൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തും.