വായുപുരാണമ്

ശിലായാ ജഘനം ഭൂയഃ സമാക്രാന്തം നഗേന തു। ധര്മരാജേന സംപ്രോക്തോ ന ഗച്ഛേതി നഗഃ സ്മൃതഃ ।। ൪൬.

കല്ലിന്റെ അടിഭാഗം വീണ്ടും പർവതം കൊണ്ട് മറച്ചു. ധർമ്മരാജാവ് ആ പർവതം സമീപിക്കരുതെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു, അതിനാൽ അത് നിരോധിതപർവതം എന്നായി അറിയപ്പെടുന്നു.

യമരാജധര്മരാജൌ നിശ്ചലാര്ഥം വ്യവസ്ഥിതൌ। താഭ്യാം ബലിം പ്രയച്ഛാമി പിതൄണാം മുക്തി ഹേതവേ ।। ൪൬.

യമനും ധർമ്മരാജാവും അവിടെ ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവർക്കായി ഞാൻ പിണ്ഡം സമർപ്പിക്കുന്നു, പിതാക്കന്മാരുടെ മോചനത്തിനായി.

ദ്വൌ ശ്വാനൌ ശ്യാമശബലൌ വൈവസ്വതകുലോദ്ഭവൌ। താഭ്യാം ബലിം പ്രയച്ഛാമി സ്യാതാമേതാവഹിംസകൌ ।। ൪൬.

വൈവസ്വതകുലത്തിൽ ജനിച്ച ഇരുപേർ നായ്ക്കൾ, ഒരുവൻ കറുപ്പും മറ്റൊന്ന് പുള്ളിപ്പാടുള്ളതുമാണ്. അവർക്കായി ഞാൻ പിണ്ഡം സമർപ്പിക്കുന്നു; അവർ ദുഷ്ടത കാണിക്കരുത്.

ഐന്ദ്രവാരുണ വായന്യയാമ്യനൈഋത്യസംസ്ഥിതാഃ। വായസാഃ പ്രതിഗൃഹ്ണന്തു ഭൂയോ പിണ്ഡം മയാ സ്ഥിതമ് ।। ൪൬.

ഇന്ദ്രൻ, വരുണൻ, വായു, യമൻ, നൈരൃതൻ എന്നിവരുടെ ദിക്കുകളിൽ ഇരിക്കുന്ന കാക്കകൾ, ഞാൻ സമർപ്പിച്ച പിണ്ഡം വീണ്ടും സ്വീകരിക്കട്ടെ.

യമോഽസി യമദൂതോഽസി വായസോഽസി മഹാബല। സപ്തജന്മകൃതം പാപം ബലിം ഭുക്ത്വാ വിനാശയ ।। ൪൬.

നീ യമനാണ്, നീ യമദൂതനാണ്, നീ മഹാബലശാലിയായ കാക്കയാണ്. ഞാൻ സമർപ്പിച്ച ബലിഭോജനം കഴിച്ച് ഏഴു ജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപം നീ നശിപ്പിക്കണം.

രാമേ വനം ഗതേ ശൈലമാഗത്യ ഭരതേന ഹി। പിതുഃ പിണ്ഡാദികം കൃത്വാ രാമേശഃ സ്ഥാപിതോഽത്ര വൈ ।। ൪൬.

രാമൻ വനത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, ഭരതൻ ആ മലയിൽ എത്തി, അച്ഛനുവേണ്ടി പിണ്ഡാദികൾ ചെയ്തു, അവിടെ രാമന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ചു.

സ്നാത്വാ നത്വാ ച രാമേശം രാമസീതാ സമന്വിതമ്। തത്ര ശ്രാദ്ധം സപിണ്ഡഞ്ച കൃത്വാ വിഷ്ണുപുരം വ്രജേത്। പിതൃഭിഃ സഹ ധര്മാത്മാ കുലാനാഞ്ച ശതൈഃസഹ ।। ൪൬.

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത്, രാമനും സീതയും കൂടെ രാമേശനെ നമസ്കരിച്ചു, അവിടെ ശ്രാദ്ധവും പിണ്ഡവും നടത്തി, പിതാക്കന്മാരെയും നൂറുകണക്കിന് കുടുംബാംഗങ്ങളെയും കൂടെ ധാർമ്മികനായവൻ വിഷ്ണുപുരത്തിലേക്ക് പോകണം.

രാമം സീതാം ലക്ഷ്മണഞ്ച മുനീന്സ്ഥാപിതവാന്പ്രഭുഃ। ഭരതസ്യാശ്രമേ പുണ്യേ നിത്യം പുണ്യതമൈര്വൃതമ്। മതങ്ഗസ്യ പദം തത്ര ദൃശ്യതേ സര്വമാനുഷൈഃ ।। ൪൬.

ഭരതന്റെ വിശുദ്ധ ആശ്രമത്തിൽ, രാമൻ, സീത, ലക്ഷ്മണൻ, മുനിമാർ എന്നിവരെ ഭഗവാൻ സ്ഥിരമായി ഏറ്റവും പുണ്യവാന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവരായി സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെ എല്ലാവർക്കും മതംഗന്റെ പാദചിഹ്നം കാണാം.

വഹ്നിര്ദ്വൌ വരുണൌ രുദ്രാശ്ചത്വാരഃ പിതൃമോക്ഷദാഃ। ഭരതാശ്രമമാസാദ്യ താന്നമേത്പൂജയേന്നരഃ ।। ൪൬.

വഹ്നി, രണ്ട് വരുണൻമാർ, നാലു രുദ്രന്മാർ—ഇവരാണ് പിതാക്കന്മാർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നവർ. ഭരതന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി, അവർക്കു അന്നം നൽകി പൂജിക്കണം.

പാപേഭ്യശ്ചോപപാപേഭ്യോ മുച്യതേ പിതൃഭിഃ സഹ। യത്ര കുത്രാപി ദേവര്ഷേ ഭരതസ്യാശ്രമേ നരഃ । സ്നാതഃ ശ്രാദ്ധാദികം കുര്യാത്തത്കല്പേഽപി ന ഹീയതേ ।। ൪൬.

ദൈവമുനിവേ, ഭരതന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എവിടെയായാലും, ഒരാൾ സ്നാനം ചെയ്ത് ശ്രാദ്ധാദികൾ ചെയ്താൽ, പാപങ്ങളും ചെറു പാപങ്ങളും പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം വിട്ടൊഴിയുന്നു; ആ കാലത്തും അതിന്റെ ഫലം നഷ്ടമാകില്ല.

ഗയായാം ചാക്ഷയം ശ്രാദ്ധം ജപഹോമതപാംസി ച। സര്വമാനന്ത്യമാഹുര്വൈ യദ്ദത്തം ഭരതാശ്രമേ ।। ൪൬.

ഗയയിൽ ശ്രാദ്ധം അക്ഷയമാണ്; ജപം, ഹോമം, തപസ്സും അങ്ങനെ തന്നെ. ഭരതന്റെ ആശ്രമത്തിൽ നൽകിയതൊക്കെയും അനന്തമായ ഫലമാണ് എന്നു പറയുന്നു.

ചതുര്യുഗസ്വരൂപേണ ചതസ്രോ രവിമൂര്ത്തയഃ । ദൃഷ്ടാഃ സ്പൃഷ്ടാഃ പൂജിതാസ്താഃ പിതൄണാം മുക്തിദായകാഃ ।। ൪൬.

നാലു യുഗങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ നാലു സൂര്യസ്വരൂപങ്ങൾ അവിടെ കാണപ്പെടുന്നു, സ്പർശിക്കുകയും പൂജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവ പിതാക്കന്മാർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നു.

മുക്തിര്വാംമന ഇത്യേവ താരകാഖ്യോ വിധിഃ പരഃ। സംസാരാര്ണവതപ്താനാം നാവാവേതൌ സുരേശ്വരൌ। താരകം ബ്രഹ്മ വിശ്വേഷാം മൃതാനാം ജീവതാമിദമ് ।। ൪൬.

മനസ്സും വാക്കും കൊണ്ട് മോക്ഷം നേടാം—ഇതാണ് താരക എന്ന പരമവിധി. സാംസാരികതാപത്തിൽ കത്തുന്നവർക്ക് ഈ രണ്ട് ദേവന്മാർ ഒരു കപ്പലാണ്; ഈ താരകബ്രഹ്മം എല്ലാ ജീവികൾക്കും, മരിച്ചവർക്കും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കും ആണ്.

ത്രിവിക്രമഞ്ച ബ്രഹ്മാണം യഃ പശ്യേത്പുരുഷോത്തമമ്। പിതൃഭിഃ സഹ ധര്മാത്മാ സ യാതി പരമാം ഗതിമ് ।। ൪൬.

ത്രിവിക്രമനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും പരമപുരുഷനെയും പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം കാണുന്ന ധാർമ്മികൻ പരമഗതി നേടുന്നു.

ശിലായാ വാമപാദേഽപി തഥാഭ്യുദ്യന്തകോ ഗിരിഃ । സ്ഥാപിതഃ പിണ്ഡദസ്തത്ര പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൬.

ശിലയുടെ ഇടതുകാലിൽ പോലും ഉദയുന്ന പർവ്വതം അങ്ങനെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടെ പിണ്ഡം സമർപ്പിച്ച് പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരത്തിലേക്ക് നയിക്കാം.

നൈമിഷാരണ്യപാര്ശ്വേ തു ഈചേ ബ്രഹ്മാ സുരൈഃ സഹ। മുഖ്യസംജ്ഞം ഹി തത്തീര്ഥം ദേവാസ്തത്ര പദേ സ്ഥിതാഃ ।। ൪൬.

നൈമിഷാരണ്യത്തിന്റെ അരികിൽ ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും ചേർന്ന് പറഞ്ഞു: 'അതാണ് പ്രധാന തീർത്ഥം,' കാരണം അവിടെ ദേവന്മാർ പാദചിഹ്നത്തിൽ നില്ക്കുന്നു.

ത്രിഷു തേഷു പദേഷ്വേവ തീര്ഥേഷു മുനിസത്തമ। യത്കിഞ്ചിദശുഭം കര്മ തത്പ്രണശ്യതി നാരദ ।। ൪൬.

മുനിശ്രേഷ്ഠനായ നാരദാ, ആ മൂന്ന് പാദങ്ങളിൽ, ഏതെങ്കിലും ദുഷ്കർമ്മം ഉണ്ടായാലും, അതൊക്കെ നശിച്ചുപോകുന്നു.

തന്നൈമിഷവനം പുണ്യം സേവിതം പുണ്യപൂരുഷൈഃ। തത്ര വ്യാസഃ ശുകഃ പൈലഃ കണ്വോ വേധാഃ ശിവോ ഹരിഃ ।। ൪൬.

ആ നൈമിഷവനം പുണ്യപുരുഷന്മാർ സേവിച്ച വിശുദ്ധ സ്ഥലം. അവിടെ വ്യാസൻ, ശുകൻ, പൈലൻ, കണ്വൻ, വേധസ്, ശിവൻ, ഹരിയും വസിക്കുന്നു.

തേഷാം ദര്ശനമാത്രേണ മുച്യതേ പാതകൈര്നരഃ। വാമഹസ്തേ ശിലായാസ്തു തഥാ ചോദ്യന്തകോ ഗിരിഃ ।। ൪൬.

അവരെ കാണുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു; ശിലയുടെ ഇടതുകൈയിൽ അങ്ങനെ ഉദയുന്ന പർവ്വതവും ഉണ്ട്.

സ പര്വതഃ സമാനീതോ ഹ്യഗസ്ത്യേന മഹാത്മനാ। തത്ര ബ്രഹ്മാ ഹരശ്ചൈവ തപശ്ചോഗ്രഞ്ച ചക്രതുഃ ।। ൪൬.

ആ പർവ്വതം മഹാത്മാവായ അഗസ്ത്യൻ കൊണ്ടുവന്നു; അവിടെ ബ്രഹ്മാവും ഹരനും കടുത്ത തപസ്സു ചെയ്തു.

തത്രാഗസ്ത്യസ്യ ഹി വരം കുണ്ഡം ത്രൈലോക്യദുര്ലഭമ്। യത്ര മുന്യഷ്ടകം സിദ്ധം തപസ്തപ്ത്വാ ശിവം ഗതമ്। കുണ്ഡേ മുന്യഷ്ടകം നത്വാ പിതൄന്ബ്രഹ്മപുരം നയേത് ।। ൪൬.

അവിടെ അഗസ്ത്യന്റെ വിശേഷമായ കുളം ഉണ്ട്, മൂന്നു ലോകത്തും അപൂർവം. അവിടെ എട്ട് മഹാമുനിമാർ തപസ്സു ചെയ്ത് ശിവത്വം നേടി. ആ കുളത്തിൽ ആറ് മുനിമാരെ നമസ്കരിച്ച്, പിതാക്കന്മാരെ ബ്രഹ്മപുരത്തിലേക്ക് നയിക്കാം.

അഗസ്ത്യേനാഥ ദേവര്ഷേ ഹ്യുദയാദ്രേര്മഹാത്മനാ। ശിലായാ വാമഹസ്തേഽപി സ്ഥാപിതോ ഗിരിരാട് ശുഭഃ। വാദിത്രാദ്യൈര്ദിവ്യഗീതൈരാഢ്യോ വാദിത്രകോ ഗിരിഃ ।। ൪൬.

ദൈവമുനിവേ, അഗസ്ത്യൻ ഉദയാദ്രിയുടെ ശിലയുടെ ഇടതുകൈയിൽ പോലും ആ ശുഭമായ പർവ്വതരാജാവ് സ്ഥാപിച്ചു; ദിവ്യവാദ്യങ്ങളും ഗീതങ്ങളും മുഴങ്ങുന്ന സംഗീതപർവ്വതം.

തത്ര വിദ്യാധരോ നാമ ഗന്ധര്വാപ്സരസാങ്ഗണൈഃ। സമേതോഽദ്യാപി കീതാനി ദിവ്യാനി സഹ ഗീയതേ ।। ൪൬.

അവിടെ വിദ്യാധരൻ എന്നൊരു ദൈവപുരുഷൻ, ഗന്ധർവരും അപ്സരസുകളുടെ സംഘങ്ങളും ചേർന്ന് ഇന്നും ദിവ്യഗാനങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പാടുന്നു.

മോഹനശ്ച സുനീഥശ്ച ശൈലൂജോ മോഹനോത്തമഃ। പര്വതോ നാരദധ്യാനീ സങ്ഗീതീ പുഷ്പദന്തകഃ। ഹാഹാ ഹൂഹൂപ്രഭൃതയോ ഗീതദാനം പ്രജക്രിരേ ।। ൪൬.

മോഹനൻ, സുനീതൻ, ശൈലൂജൻ, ഉത്തമനായ മോഹനൻ, പർവതൻ, നാരദധ്യാനി, സംഗീതി, പുഷ്പദന്തകൻ, ഹാഹാ, ഹൂഹൂ എന്നിവരും മറ്റു ഗാന്ധർവന്മാരും മനോഹരമായ ഗാനങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചു.

തഥാ ചിത്രരഥോ നാമ സര്വഗന്ധര്വസംവൃതഃ। ഗായതി മധുരാണ്യേവ ഗീതാന്യദ്രൌ മഹോത്സവമ് ।। ൪൬.

അതു പോലെ തന്നെ, ചിത്രരഥൻ എന്ന ഗാന്ധർവൻ, എല്ലാ ഗാന്ധർവന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആ മലയിൽ മഹോത്സവത്തിൽ മധുരമായ ഗാനങ്ങൾ ആലപിച്ചു.

അതഃ സ പര്വതോ ദേവൈഃ സേവ്യതേഽദ്യാപി നിത്യശഃ। ധര്മജാസ്തത്ര ദേവേശോ ഹരോ ഭസ്മാങ്ഗരാഗവാന് ।। ൪൬.

അതിനാൽ ആ പർവതം ഇന്നും ദേവന്മാർ നിരന്തരം സേവിക്കുന്നു; അവിടെ ധർമ്മത്തിൽ ജനിച്ച ദേവേശ്വരനായ ഹരൻ, ചാരമണിഞ്ഞവൻ, വസിക്കുന്നു.

പാര്വത്യാ സഹിതോ രുദ്രഃ പര്വതേ ഗീതനാദിതേ। മോദതേ പൂജിതോദ്യേയഃ പിതൄണാം പരമാം ഗതിമ് ।। ൪൬.

പാർവതിയോടൊപ്പം രുദ്രൻ ആ പർവതത്തിൽ ഗാനനാദത്തിനിടയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; പിതൃകൾക്ക് പരമഗതി നൽകുന്നവനായി അവൻ ആരാധനയും പൂജയും സ്വീകരിക്കുന്നു.

ഗയായാം പരമാത്മാ ഹി ഗോപതിര്വാ ഗദാധരഃ। ഹീയതേ വൈഷ്ണവീ മായാ തഥാ രുദ്രാര്ച്ചയാ മുനേ ।। ൪൬.

ഗയയിൽ പരമാത്മാവ്, ഗോപതിയായോ ഗദാധരനായോ, അവിടെയുണ്ട്; മഹർഷേ, അവിടെ വൈഷ്ണവമായ മായയും രുദ്രാർച്ചനയും അകറ്റപ്പെടുന്നു.

ശിലായാ ദക്ഷിണേ ഹസ്തേ ഭസ്മകൂടോ ഗിരിര്ധൃതഃ। ധര്മ്മരാജേന തത്രാസ്തേ ഹ്യഗസ്ത്യഃ സഹ ഭാര്യ്യയാ ।। ൪൬.

ശിലയുടെ തെക്കുവശത്ത് ഭസ്മകൂട്ടം എന്ന പർവതം നിലകൊള്ളുന്നു; അവിടെ ധർമ്മരാജാവും അഗസ്ത്യനും ഭാര്യയുമൊപ്പം വസിക്കുന്നു.