വായുപുരാണമ്

മേരോഃ കുഹരിണീം ഗത്വാ ചചാര പരമം തപഃ। യത്ര കാര്ത്തസ്വരക്ഫൂര്ജജ്ജ്യോത്സ്നാജാലൈര്നിരന്തരമ് ।। ൪൨.

മേരു പർവതത്തിലെ ഒരു ഗുഹയിലേക്ക് പോയി, അവിടെ പരമമായ തപസ്സു ചെയ്തു; അവിടെ സ്വർണ്ണത്തടിയുള്ള പനമരങ്ങൾ എന്നും ചന്ദ്രപ്രകാശത്തിൽ മിനുങ്ങുന്നു.

സദാ പ്രബാധതേ വിഷ്വക്തമഃസ്തോമം ദൃശന്തുദമ്। ചകാസ്തേ യത്ര പരമം കാന്താരമതിസുന്ദരമ് ।। ൪൨.

അവിടെ പ്രകാശം എല്ലാദിശയിലുമുള്ള ഇരുണ്ടതിനെ എപ്പോഴും അകറ്റുന്നു; അതിൽ അത്യന്തം മനോഹരമായ ഒരു കാട് പ്രകാശിക്കുന്നു.

നാനാദ്രുമലത ---ത്പക്ഷിനിനാദിതമ്। ക്ഷുത്പിപാസാഭയക്രോധതാപഗ്ലാനിവിവര്ജിതമ് ।। ൪൨.

നാനാ വൃക്ഷങ്ങളും ലതകളും നിറഞ്ഞതും, പലതരം പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നതുമായ ആ കാട്, വിശപ്പ്, ദാഹം, ഭയം, കോപം, ക്ഷീണം എന്നിവ ഒന്നുമില്ലാത്തതായിരുന്നു.

ജലാശയൈര്ബഹുവിധൈഃ പദ്മിനീഖണ്ഡമണ്ഡിതൈഃ । ജാതരൂപശിലാനദ്ധതടസഞ്ചാരപാക്ഷ ।। ൪൨.

പലതരം തടാകങ്ങൾ, പടുമുടികൾ നിറഞ്ഞതും, സ്വർണ്ണക്കല്ലുകൾ കൊണ്ടുള്ള കരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമാണ് അവിടെ.

യുക്തമമ്ഭോജ പവനൈഃ സേവ്യമാനം സമന്തതഃ। ശിവൈരധ്യാസിതമ്ഭാവൈര്ഹിംസ്രൈഃ സത്ത്വൈഃ സമുജ്ഝിതമ് ।। ൪൨.

കമലപ്പൂവിന്റെ കാറ്റ് ചുറ്റും വീശുന്നതും, എല്ലാ ദിക്കിലും ശുഭമായ ജീവികൾ വസിക്കുന്നതും, ക്രൂരമായ ജീവികൾ ഒന്നുമില്ലാത്തതുമായ സ്ഥലമായിരുന്നു അത്.

നിര്ജനം ദിവ്യലതികാപ്രിയഖണ്ഡവരാജിതമ്। ശൂകൈഃ പാരാവതൈ ര്ഹൃദ്യൈരുന്മദന്മത്തകോകിലമ് ।। ൪൨.

ഒറ്റപ്പെട്ട, ദിവ്യമായ ലതകളുടെ മനോഹരമായ കൂട്ടങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച സ്ഥലവും, ചിറകുള്ള കുരുവികൾക്കും പാരാവതികൾക്കും ഹൃദയസ്പർശിയായ കൂകകളും, മദം നിറഞ്ഞ മയങ്ങിയ കുയിലുകളുടെ ഗാനം നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു മനോഹരമായ ഇടം ആകുന്നു.

ഉത്പതത്പദ്മരജസാം പടലാമോദദിങ്‌മുഖമ്। തത്രാപി കാഞ്ചിനീ ദിവ്യാ ഗുഹാ പരമശോഭനാ ।। ൪൨.

അവിടെ ഉയരുന്ന താമരപ്പൊടിയുടെ സുഗന്ധം നാലു ദിശകളും നിറഞ്ഞു; അതിൽ അത്ഭുതകരമായ ഒരു ദിവ്യഗുഹയും അത്യന്തം മനോഹരമായും ഉണ്ടായിരുന്നു.

താം പ്രവിശ്യ ജിതാ ഹാരോ ജിതചിത്തോ ജിതാസനഃ। സസ്മാര വേദാംശ്ചതുരസ്തദേകാഗ്രമനാ മുനിഃ ।। ൪൨.

ആ ഗുഹയിൽ കടന്ന ശേഷം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ജയം നേടിയ മുനി ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ നാലു വേദങ്ങളും ഓർത്തു.

ത്രയീ ജഗാമ ശരദാം ശതസ്യ സ്മരതോഽസ്യ ഹി । പ്രാദുരാസംസ്തതോ വേദാശ്ചത്വാരശ്ചാരുദര്ശനാഃ ।। ൪൨.

അങ്ങനെ ധ്യാനിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നൂറ് ശരദ്കാലങ്ങൾ കടന്നു; പിന്നെ ആ മുനിയുടെ മുമ്പിൽ മനോഹരമായ രൂപത്തിൽ നാലു വേദങ്ങളും പ്രത്യക്ഷമായി.

സ്ഫുരത്പദ്മപലാശാക്ഷാ ജടാമുകുടധാരിണഃ। കുശമുഷ്ടികരാമ്ഭോജാ മൃഗത്വങ്മണ്ഡിതാംസകാഃ ।। ൪൨.

അവരുടെ കണ്ണുകൾ താമരയിലപോലെ തെളിഞ്ഞവയും, മുടി ചുരുണ്ടു കിരീടംപോലെ ചുരുണ്ടതും, കൈകളിൽ ദർഭയും താമരപോലെയുള്ള വിരലുകളും, ഭുജങ്ങളിൽ മാൻതോലും അലങ്കാരമായും കാണപ്പെട്ടു.

സ്വരൈഃ ഷോഡശഭിഃ ക്ലൃപ്ത വദനാഃ പ്രണവാന്തരാഃ। കചവര്ഗോദ്ഭവൈര്വര്ണൈഃ പഞ്ചാവയവപാണയഃ ।। ൪൨.

പതിനാറ് സ്വരങ്ങളാൽ രൂപംകൊണ്ട മുഖങ്ങൾ, അതിനകത്ത് പ്രണവം നിറഞ്ഞു; കകവർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള അക്ഷരങ്ങളാൽ അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളുള്ള കൈകൾ അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.

പവര്ഗദക്ഷചരണാ വാമപാദാസ്തവര്ഗതഃ। ആതരന്ത്യന്തവര്ണാശ്ച യേഷാം കുക്ഷിദ്വയാത്മകൌ ।। ൪൨.

വലതുകാൽ പവർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ളതും ഇടതുകാൽ തവർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ളതുമായിരുന്നു; അവരുടെ ശരീരം അന്ത്യാക്ഷരങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് രൂപംകൊണ്ടത്, ഇരുപക്ഷങ്ങളും വയറിന്റെ രൂപമായിരുന്നു.

നാഭിനിദ്രാഃ കാന്തപൃഷ്ഠാ മോദരാ യരലവോത്കചാഃ। അഗ്നിദക്ഷാംശരുചിരാ ധരാഗ്രീവാ ഭൃതാസകാഃ ।। ൪൨.

അവരുടെ നാഭി അനുസ്വാരങ്ങൾ, പിൻഭാഗം ചവർഗ്ഗം, വയറ് യരലവാക്ഷരങ്ങൾ, കഴുത്ത് അഗ്നി-ക്ഷം-ചന്ദ്രവർഗ്ഗങ്ങളുടെ പ്രകാശം നിറഞ്ഞതും, ഭുജങ്ങൾ ദൃഢമായവയും ആയിരുന്നു.

അന്തസ്ഥസന്ധിസംസ്ഥാനാ വൈഖരീവാഗ്വിജൃമ്ഭിതാഃ। അപശ്യന്മഥുരാമേഷാം ഹൃദയാമ്ഭോജകല്പിതാമ് ।। ൪൨.

അവരുടെ അകത്തുള്ള സന്ധികളും സംയോജനങ്ങളും വാച്‌വൈഖരിയായി പ്രകടമായിരുന്നു; അവരുടെ ഹൃദയത്തിലെ താമരയിൽ സ്ഥാപിതമായ മഥുരയെ അവർ കണ്ടു.

ഹരേര്ഭഗവതഃ സാക്ഷാദാവിര്ഭാവസ്ഥലീ ഹി സാ। കാശീമപശ്യദ്ഭ്രൂമധ്യേ മായാമാധാരസംസ്ഥിതാമ് ।। ൪൨.

അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഹരിയുടെ, ഭഗവാന്റെ, പ്രത്യക്ഷമായ സ്ഥലം തന്നെയാണ്; കണികൂടിയിടയിൽ മായയുടെ ആധാരമായി കാശിയെ അദ്ദേഹം കണ്ടു.

ലിങ്ഗദേശേ തതഃ കാഞ്ചീമവന്തീം നാഭിമണ്ഡലേ । കണ്ഠസ്ഥാം ദ്വാരകാമേഷാം പ്രയാഗം പ്രാണഗം തഥാ ।। ൪൨.

പിന്നീട്, ലിംഗദേശത്ത് കാഞ്ചിയെ, നാഭിയിൽ അവന്തിയെ, കഴുത്തിൽ ദ്വാരകയെ, ശ്വാസപ്രദേശത്ത് പ്രയാഗത്തെയും അദ്ദേഹം കണ്ടു.

സവ്യാപസവ്യയോസ്തേഷാം ഗഡ്ഗാഽപി യമുനാ നദീ । മധ്യേ സരസ്വതീ സാക്ഷാദ്ഗയാക്ഷേത്രം തഥാനനേ ।। ൪൨.

അവരുടെ വലതുവശത്തും ഇടതുവശത്തും ഗംഗയും യമുനയും, നടുവിൽ തന്നെ ശരസ്വതിയും, വായിൽ ഗയാക്ഷേത്രവും പ്രത്യക്ഷമായി.

ഹനുഗ്രീവാമധ്യഗതം പ്രഭാസക്ഷേത്രമുത്തമമ്। ബദര്യ്യാശ്രമമേതേഷാം ബ്രഹ്മരന്ധ്രേ ദദര്ശ ഹ ।। ൪൨.

താടിയും കഴുത്തും ചേർന്നിടത്ത് പ്രഭാസക്ഷേത്രം ഉന്നതമായതും, തലയുടെ മുകളിലെ ബ്രഹ്മറന്ധ്രത്തിൽ ബദര്യാശ്രമവും അദ്ദേഹം കണ്ടു.

പൌണ്ഡ്രവര്ധനനേപാലപീഠം നയനയോര്യുഗേ। പീഠം പൂര്ണഗിരിംനാമ ലലാടേ സമദൃശ്യത ।। ൪൨.

രണ്ടു കണ്ണുകളിലും പൊണ്ട്രവർദ്ധനവും നേപ്പാളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; നെറ്റിയിൽ പൂർത്തിഗിരി എന്ന പീഠം പ്രത്യക്ഷമായി.

കണ്ഠേ ച മഥുരാപീഠം കാഞ്ചീപീഠം കടിസ്ഥിതമ്। ജാലന്ധരം തഥാ പീഠം സ്തനദേശേഷ്വദൃശ്യത ।। ൪൨.

കഴുത്തിൽ മഥുരാപീഠവും, കട്ടിയിൽ കാഞ്ചിപീഠവും, അതുപോലെ, മുലകളിൽ ജാലന്ധരപീഠവും കാണപ്പെട്ടു.

ഭൃഗുപീഠം കര്ണദേശേ ഹ്യയോധ്യാം നാസികാപുടേ। ബ്രഹ്മരന്ധ്രേ സ്ഥിതം ബ്രാഹ്യം ശൈവം സീമന്തസീമനി ।। ൪൨.

ചെവികളിൽ ഭൃഗുപീഠവും, മൂക്കിന്റെ അറ്റത്ത് അയോധ്യയും, തലയുടെ മുകളിൽ ബ്രാഹ്മപീഠവും, സീമന്തത്തിൽ ശൈവപീഠവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ശാക്തം ജിഹ്വാഗ്ര ധിഷണം വൈഷ്ണവം ഹൃദയാമ്ബുജേ। സൌരം ചക്ഷുഃപ്രദേശസ്ഥം ബൌദ്ധഞ്ഛായാസു സങ്ഗതമ് ।। ൪൨.

നാവിന്റെ അറ്റത്ത് ശാക്തപീഠം, താലുവിൽ ധിഷണപീഠം, ഹൃദയത്തിലെ താമരയിൽ വൈഷ്ണവപീഠം, കണ്ണുകളുടെ പ്രദേശത്ത് സൗരപീഠം, നിഴലുകളിൽ ബൗദ്ധപീഠം ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

സൌത്രാമണിം കണ്ഠദേശേ പശുബന്ധമഥോരസി। വാജപേയം കടിതടേ ഹ്യഗ്നിഹോത്രം തഥാനനേ ।। ൪൨.

കഴുത്തിൽ സൗത്രാമണി പീഠം, നെഞ്ചിൽ പശുബന്ധം, കട്ടിയിൽ വാജപേയപീഠം, വായിൽ അഗ്നിഹോത്രപീഠം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

അശ്വമേധം കടിതടേ നരമേധമഥോദരേ। രാജസൂയം ശിരോദേശേ ആവസഥ്യം തഥാഽധരേ ।। ൪൨.

കഴുത്തിലാണ് അശ്വമേധം, വയറ്റിനുള്ളിലാണ് നരമേധം, തലയിൽ രാജസൂയം, അതുപോലെ താഴെ ആവസത്യയാഗം.

ഊര്ദ്ധ്വോഷ്ഠേ ദക്ഷിണാഗ്നിഞ്ച ഗാര്ഹപത്യം മുഖാന്തരേ। ഹവ്യം ശ്രുതൌ മന്ത്രഭേദാംസ്തഥാ രോമസ്വവസ്ഥിതാന്। ഭൃത്യൈരിവ മഹാരാജം പുരാണൈര്ന്യായമിശ്രിതൈഃ ।। ൪൨.

മുകളിലത്തെ അധത്തിൽ ദക്ഷിണാഗ്നി, വായ്ക്കുള്ളിൽ ഗാർഹപത്യാഗ്നി, ചെവിയിൽ ഹവ്യങ്ങൾ, രോമങ്ങളിൽ മന്ത്രഭേദങ്ങൾ—പഴയതും നീതിയോടുകൂടിയതുമായ ആചാരങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന ഭൃത്യന്മാർ പോലെ.

സംഹിതാഭിശ്ച തന്ത്രൈശ്ച പൃഥക്പൃഥഗുപാസിതാന്। കര്മ ജ്ഞാനോപാസനാഭിര്ജനാനുഗ്രഹകാരകാന് ।। ൪൨.

സംഹിതകളും തന്ത്രങ്ങളും വേറേ വേറേ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു; അവയാണ് മനുഷ്യരുടെ ഭാവുകത്വത്തിനായി ചെയ്യപ്പെടുന്ന കർമ്മങ്ങൾ, ജ്ഞാനം, ധ്യാനം എന്നിവ.

ദൃഷ്ട്വാ സുവിസ്മിതമനാ മുനിഃ കൃഷ്ണോ ബഭൂവ താന് । ബ്രഹ്മതേജോമയാന്ദിവ്യാംസ്തപതോഽര്കാനിവച്യുതാന്। ജ്ലതോഽഗ്നീ നിവോദര്കാന്കോടീന്ദുസമദര്ശനാന് ।। ൪൨.

അവയെ കണ്ടപ്പോൾ കൃഷ്ണമുനി അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു; അവ ദൈവികമായ ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു, തപസ്സിന്റെ ചൂടിൽ പിറന്ന സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയും, ഇന്ധനത്തിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെയും, കോടികൾ ചന്ദ്രന്മാർ പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

വവന്ദേ സഹസോത്ഥായ ദണ്ഡവത്പതിതോ മുനിഃ। കൃതാര്ഥോഽഹം കൃതാര്ഥോഽഹം കൃതാര്ഥോഽഹമിതീരയന് ।। ൪൨.

മുനി ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ് ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്തു, 'ഞാൻ പൂർണ്ണനായിരിക്കുന്നു, ഞാൻ പൂർണ്ണനായിരിക്കുന്നു, ഞാൻ പൂർണ്ണനായിരിക്കുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞു.

അദ്യ മേ സഫലം ജന്മ അദ്യ മേ സഫലം മനഃ। അദ്യ മേ സഫലഞ്ചായുര്യദ്ഭവന്തോഽക്ഷിഗോചരാഃ ।। ൪൨.

ഇന്ന് എന്റെ ജന്മം ഫലപ്രദമായിരിക്കുന്നു, ഇന്ന് എന്റെ മനസ്സ് ഫലപ്രദമായിരിക്കുന്നു, ഇന്ന് എന്റെ ആയുസ്സ് ഫലപ്രദമായിരിക്കുന്നു, കാരണം നിങ്ങൾ എന്റെ കാഴ്ചയിൽ എത്തി.