വായുപുരാണമ്

ഏവമഷ്ടാദശോക്താനി പുരാണാനി ബൃഹന്തി ച। പുരാണേഷ്വേഷു ബഹവോ ധര്മാസ്തേ വിനിരൂപിതാഃ ।। ൪൨.

ഇങ്ങനെ പതിനെട്ട് മഹാപുരാണങ്ങളും വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ പുരാണങ്ങളിൽ അനേകം ധർമ്മങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

രാഗിണാഞ്ച വിരാഗാണാം യതീനാം ബ്രഹ്മചാരിണാമ് ഗൃഹസ്ഥാനാം വനസ്ഥാനാം സ്ത്രീശൂദ്രാണാം വിശേഷതഃ ।। ൪൨.

ആസക്തരായവരും നിരാസക്തരായവരും, വ്രതം പാലിക്കുന്നവരും ബ്രഹ്മചാരികളായവരും, ഗൃഹസ്ഥരായവരും വനവാസികളായവരും, പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകളും ശൂദ്രന്മാരും,

ബ്രാഹ്മണക്ഷത്രിയവിശാം യേ ച സങ്കരജാതയഃ। ഗങ്ഗാദ്യാ യാ മഹാനദ്യോ യജ്ഞവ്രതതപാംസി ച ।। ൪൨.

ബ്രാഹ്മണന്മാരും ക്ഷത്രിയന്മാരും വൈശ്യന്മാരും മിശ്രജാതികളായവരും, ഗംഗാദി മഹാനദികളും, യജ്ഞങ്ങളും വ്രതങ്ങളും തപസ്സുകളും,

അനേകവിധദാനാനി യമാശ്ച നിയമൈഃ സഹ। യോഗധര്മാ ബഹുവിധാഃ സാംഖ്യാ ഭാഗവതാസ്തഥാ ।। ൪൨.

നാനാവിധമായ ദാനങ്ങൾ, യമങ്ങളും നിയമങ്ങളുമായി ചേർന്നുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങൾ, വിവിധയിനം യോഗധർമ്മങ്ങൾ, അങ്ങനെ തന്നെ സാംഖ്യയും ഭാഗവതപഥങ്ങളും,

ഭക്തിമാര്ഗാ ജ്ഞാനമാര്ഗാ വൈരാഗ്യാനിലനീരജാഃ। ഉപാസനവിധിശ്ചോക്തഃ കര്മസംശുദ്ധിചേതസാമ് ।। ൪൨.

ഭക്തിമാർഗങ്ങൾ, ജ്ഞാനമാർഗങ്ങൾ, വൈരാഗ്യത്തിന്റെ കാറ്റാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവർ, കര്‍മശുദ്ധിയുള്ളവർക്കായി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ഉപാസനാവിധികളും,

ബ്രാഹ്മം ശൈവം വൈഷ്ണവം ച സൌരം ശാക്തം തഥാര്ഹതമ്। ഷഡ്ദര്ശനാനി ചോക്താനി സ്വഭാവനിയതാനി ച ।। ൪൨.

ബ്രഹ്മം, ശിവം, വിഷ്ണു, സൂര്യൻ, ശക്തി, അർഹതം എന്നിങ്ങനെയുള്ള പാരമ്പര്യങ്ങൾ, ആറു ദർശനങ്ങൾ, സ്വഭാവപ്രകൃതിയായവയെന്നു പറയപ്പെടുന്നു,

ഏതദന്യച്ച വിവിധം പുരാണേഷു നിരുപിതമ്। അതഃ പരം കിമപ്യസ്തി ന വാ ബോദ്ധവ്യമുത്തമമ് ।। ൪൨.

ഇതും ഇതിന് പുറമേയും പലവിധത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ പുരാണങ്ങളിൽ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്; ഇതിന് മുകളിൽ അറിയേണ്ടതോ അല്ലയോ എന്നതിൽ മറ്റൊന്നുമില്ല,

ന ജ്ഞായേത യദി വ്യാസോ ഗോപയേദഥ വാ ഭവാന് । അത്ര നഃ സംശയം ഛിന്ധി പൂര്ണഃ പൌരാണികോ യതഃ ।। ൪൨.

വ്യാസൻ അറിയാത്തതോ ഒളിപ്പിച്ചതോ അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ തന്നെയോ, ഞങ്ങളുടെ സംശയം ദയവായി നീക്കം ചെയ്യണം, കാരണം നിങ്ങൾ പൂർണ്ണമായ പുരാണവിദ്യയുള്ളവനാണ്,

സൂത ഉവാച।। ശ്രൃണു ശൌനക വക്ഷ്യാമി പ്രശ്രമേനം സുദുര്ലഭമ്। അതിഗോപ്യതരം ദിവ്യമനാഖ്യേയം പ്രചക്ഷതേ ।। ൪൨.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ശൗനകാ, ഞാൻ നിന്നോട് വളരെ അപൂർവ്വവും അത്യന്തം രഹസ്യവുമായ ദിവ്യജ്ഞാനം പറയാം, അതിനെ വിവരണം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്ന് പറയുന്നു,

പരാശരസുതോ വ്യാസഃ കൃത്വാ പൌരാണികീം കഥാമ്। സര്വവേദാര്ഥഘടിതാം ചിന്തയാമാസ ചേതസി ।। ൪൨.

പരാശരപുതനായ വ്യാസൻ പുരാണകഥ രചിച്ചശേഷം, എല്ലാ വേദാർത്ഥവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു,

വര്ണാശ്രമവതാം ധര്മോ മയാ സമ്യഗുദാഹൃതഃ। മുക്തിമാര്ഗാ ബഹുവിധാ ഉക്താ വേദാവിരോധതഃ ।। ൪൨.

വർണാശ്രമം അനുസരിക്കുന്നവരുടെ ധർമ്മങ്ങൾ ഞാൻ ശരിയായി വിശദീകരിച്ചു; മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള പല വഴികളും വേദങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമല്ലാതെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,

ജീവേശ്വരബ്രഹ്മഭേദോ നിരസ്തഃ സൂത്രനിര്ണയേ। നിരൂപിതം പരം ബ്രഹ്മ ശ്രുതിയുക്തവിചാരതഃ ।। ൪൨.

ജീവൻ, ഈശ്വരൻ, ബ്രഹ്മം എന്ന വ്യത്യാസം സൂത്രനിർണയത്തിൽ തള്ളിക്കളഞ്ഞു; ശ്രുതി, യുക്തി എന്നിവയാൽ പരബ്രഹ്മം വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്,

അക്ഷരം പരമം ബ്രഹ്മ പരമാത്മാ പരം പദമ്। യദര്ഥം ബ്രഹ്മചര്യാദിവാനപ്രസ്ഥയതിവ്രതമ് ।। ൪൨.

അക്ഷരമായ പരബ്രഹ്മം, പരമാത്മാവ്, പരംപദം—ഇവയെ അറിയാനാണ് ബ്രഹ്മചര്യവും വനവാസവും യതിവ്രതവും ആചരിക്കുന്നത്,

ആചരന്തി മഹാപ്രാജ്ഞാ ധാരണാഞ്ച പൃഥഗ്വിധാമ്। ആസനം പ്രാണരോധശ്ച പ്രത്യാഹാരശ്ച ധാരണാ ।। ൪൨.

മഹാപണ്ഡിതന്മാർ വിവിധവിധമായ ധാരണകൾ, ആസനം, ശ്വാസനിയന്ത്രണം, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം, ധാരണ എന്നിവ പ്രയോഗിക്കുന്നു,

ധ്യാനം സമാധിരേതാനി യമൈശ്ച നിയമൈഃ സഹ। അഷ്ടാങ്ഗാനി യദര്ഥഞ്ച ചരന്തി മുനിപുങ്ഗവാഃ ।। ൪൨.

ധ്യാനം, സമാധി—ഇവയും യമനിയമങ്ങളുമായി ചേർന്ന്, ഈ എട്ടു അങ്കങ്ങൾക്കായി മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാർ പരിശ്രമിക്കുന്നു,

യദര്ഥം കര്മ കുര്വന്തി വേദാജ്ഞാമാത്രതത്പരാഃ। പരാര്പണധിയാ സമ്യഗ് നിഷ്കാമാഃ കലിലോജ്ഝിതാഃ ।। ൪൨.

അതിനുവേണ്ടി, അവർ വേദത്തിന്റെ ആജ്ഞ മാത്രം മനസ്സിൽ വെച്ച്, പരമേശ്വരനിലേക്ക് സമർപ്പണബുദ്ധിയോടെ, ആസക്തിയില്ലാതെ, പാപം വിട്ട്, കര്‍മ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു,

യജ്ജ്ഞപ്തയേ നിരാകര്ത്തും പാപാചരണമാത്മനഃ। ഗങ്ഗാദിതീര്ഥചര്യാണി നിഷേവന്തേ ശുചിവ്രതാഃ ।। ൪൨.

അത് അറിയാനും, പാപപ്രവൃത്തികൾ ഒഴിവാക്കാനും, ശുദ്ധവ്രതമുള്ളവർ ഗംഗാദി തീർത്ഥയാത്രകൾ ചെയ്യുന്നു,

തദ്ബ്രഹ്മ പരമം ശുദ്ധമനാദ്യന്തമനാമയമ്। നിത്യം സര്വഗതം സ്ഥാണു കൂടസ്ഥം കൂടവിര്ജിതമ് ।। ൪൨.

അത് ബ്രഹ്മം പരമവും ശുദ്ധവും, ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്തതും, ദുഃഖരഹിതവും, നിത്യവും എല്ലായിടത്തും ഉള്ളതും, അചഞ്ചലവും മായയില്ലാത്തതുമാണ്,

സര്വേന്ദ്രിയചരാഭാസം പ്രാകൃതേന്ദ്രിയവര്ജിതമ്। ദിക്കാലാദ്യനവച്ഛിന്നം നിത്യം ചിന്മാത്രമവ്യയമ് ।। ൪൨.

എല്ലാ ഇന്ദ്രിയപ്രവൃത്തികളിലും പ്രത്യക്ഷമെങ്കിലും, പ്രകൃതിദത്ത ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതും, ദിശയും കാലവും മുതലായവയാൽ പരിമിതമല്ലാത്തതും, നിത്യവും ചിത്മാത്രമായും അക്ഷയവുമാണ്,

അധ്യാസ്തം സര്പവദ്യത്ര വിശ്വമേതത്പ്രകാശതേ। വിശ്വസ്മിന്നപി ചാന്വേതി നിര്വികാരശ്ച രജ്ജുവത് ।। ൪൨.

ഈ ലോകം പാമ്പിനെ പോലെ കയറിന് മേൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഈ ലോകത്തിനുള്ളിൽ അതു തന്നെ പിന്തുടരുന്നു, കയറുപോലെ ഒരിക്കലും മാറ്റമില്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു.

സമ്യഗ്വിചാരിതം യദ്വത്ഫേനോര്മിബുദ്ബുദോദകമ്। തഥാ വിചാരിതം ബ്രഹ്മ വിശ്വസ്മാന്ന പൃഥഗ്ഭവേത് ।। ൪൨.

നന്നായി പരിശോധിച്ചാൽ, നുരയും തിരയും കുപ്പികളും എല്ലാം വെള്ളം തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാവും. അതുപോലെ തന്നെ, ബ്രഹ്മം ശരിയായി അന്വേഷിച്ചാൽ, അത് ലോകത്തിൽ നിന്ന് വേറെയല്ലെന്ന് കാണാം.

സര്വം ബ്രഹ്മൈവ നാനാത്വം നാസ്തീതി നിഗമാ ജഗുഃ। യസ്മാദ്ഭവന്തി ബ്രഹ്മാണ്ഡ കോടയോ ന ഭവന്തി ച ।। ൪൨.

എല്ലാം ബ്രഹ്മം തന്നെയാണെന്ന്, ഭിന്നത ഒന്നുമില്ലെന്ന്, വേദങ്ങൾ പറയുന്നു. അതിൽ നിന്ന് അനേകം ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ ഉദിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവ യഥാർത്ഥത്തിൽ വേറെയായി നിലനിൽക്കുന്നില്ല.

യദുന്മേഷനിമേഷാഭ്യാം ജഗതാം പ്രലയോദയൌ। ഭവേതാം യാ പരാ ശക്തിര്യദാധാരതയാ സ്ഥിതാ ।। ൪൨.

കണ്ണ് തുറക്കുന്നതിലും അടയ്ക്കുന്നതിലും ലോകങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയും ലയവും ഉണ്ടാകുന്ന അതി പരമമായ ശക്തി, അവയുടെ അടിസ്ഥാനമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

യസ്മിന്നിദം യതശ്ചേദം യേനേദം യദിദം സ്മൃതമ്। യദജ്ഞാനാജ്ജഗദ്ഭാതി യസ്മിന് ജ്ഞാതേ ജഗന്ന ഹി ।। ൪൨.

ഇത് ഏതു കാര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, ഇതിൽ നിന്ന് എന്ത് ഉദിക്കുന്നു, ഇതിനെ ആശ്രയിച്ചാണ് ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നത്, അജ്ഞാനത്തിൽ ലോകം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു, അതിനെ spരിചയിച്ചാൽ ലോകം ഇല്ലാതാകുന്നു.

അസത്യം യജ്ജഡം ദുഃഖമവസ്ത്വിതി നിരൂപിതമ്। വിപരീതമതോ യദ്വൈ സച്ചിദാനന്ദമൂര്ത്തികമ് ।। ൪൨.

യഥാർത്ഥമല്ലാത്തത്, ജഡമായത്, ദുഃഖം നിറഞ്ഞത്, അവസ്ഥിതിയില്ലാത്തത് എന്നിങ്ങനെ നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനോട് വിപരീതമായത് സത്ത്വം, ചൈതന്യം, ആനന്ദം എന്നിവയുടെ സ്വഭാവമാണ്.

ജീവേ ജാഗ്രതി വിശ്വാഖ്യം സ്വപ്നേ യത്തൈജസം സ്മൃതമ് । സുഷുപ്തൌ പ്രാജ്ഞസംജ്ഞം തത്സര്വാവസ്ഥാസു സംസ്മൃതമ് ।। ൪൨.

ജീവൻ ജാഗ്രതയിൽ 'വിശ്വ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; സ്വപ്നത്തിൽ 'തൈജസ' എന്നും, ഗഹനനിദ്രയിൽ 'പ്രാജ്ഞ' എന്നും. അങ്ങനെ എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും അതിനെ ഓർമ്മിക്കുന്നു.

യച്ചക്ഷുഷാം ചക്ഷുരഥ ശ്രോത്രാണാം ശ്രോത്രമസ്തി ച। ത്വക് ത്വചാം രസനം തസ്യ പ്രാണം പ്രാണസ്യ യദ്വിദുഃ ।। ൪൨.

കണ്ണുകളുടെ കണ്ണ്, ചെവികളുടെ ചെവി, ത്വക്കുകളുടെ ത്വക്ക്, നാവുകളുടെ നാവ്, ശ്വാസങ്ങളുടെ ശ്വാസം — ഇതെല്ലാം ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു.

ബുദ്ധിര്ജ്ഞാനേന ച പ്രാണാഃ ക്രിയാശക്ത്യാ നിരന്തരമ്। യന്നേശിരി സമഭ്യേതും ജ്ഞാതും ച പരമാര്ഥതഃ ।। ൪൨.

ബുദ്ധി ജ്ഞാനത്തിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, പ്രാണൻ ക്രിയാശക്തിയിലൂടെ. എന്നാൽ നിയന്ത്രിക്കാനോ പൂർണ്ണമായി അറിയാനോ കഴിയാത്തത് അത്യന്തം യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.

രജ്ജാവഹിര്മരൌ വാരി നീലിമാ ഗഗനേ യഥാ। അസദ്വിശ്വമിദം ഭാതി യസ്മിന്നജ്ഞാനകല്പിതമ് ।। ൪൨.

കയറിൽ പാമ്പ് കാണുന്നതുപോലെയും, മരുഭൂമിയിൽ വെള്ളം കാണുന്നതുപോലെയും, ആകാശത്തിൽ നീലനിറം കാണുന്നതുപോലെയും, അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നു ഈ യാഥാർത്ഥ്യമില്ലാത്ത ലോകം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.