വായുപുരാണമ്

പ്രക്രിയാ പ്രഥമേ പാദേ കഥാവസ്തുപരിഗ്രഹഃ। അനുഷങ്ഗ ഉപോദ്വാത ഉപസംഹാര ഏവ ച ।। ൪൧.

പ്രക്രിയ, ആദ്യഭാഗം, വിഷയങ്ങളുടെ പട്ടിക, ബന്ധം, അവതാരിക, സമാപനം — ഇതാണ് വിഭജനം.

ഏവമേതച്ചതുഷ്പാദം പുരാണം ലോകസമ്മതമ്। ഉവാച ഭഗവാന് സാക്ഷാദ്വായുര്ലോകഹിതേ രതഃ ।। ൪൧.

ഇങ്ങനെ ലോകം അംഗീകരിച്ച ഈ നാലു ഭാഗങ്ങളുള്ള പുരാണം ലോകക്ഷേമത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള ഭഗവാൻ വായു നേരിട്ട് പ്രസ്താവിച്ചു.

നൈമിഷേ സത്രമാസാദ്യ മുനിഭ്യോ മുനിസത്തമാഃ । തത്പ്രസാദാദസംദിഗ്ധം ഭൂതോത്പത്തിലയാനി ച ।। ൪൧.

നൈമിശാരണ്യത്തിലെ യാഗത്തിൽ എത്തി, മഹർഷിമാർ വായുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ സംശയമില്ലാതെ ജീവികളുടെ ഉത്ഭവവും ലയവും അറിഞ്ഞു.

പ്രാധാനികീമിമാം സൃഷ്ടിം തഥൈവേശ്വരകാരിതാമ്। സമ്യഗ്വിദിത്വാ മേധാവീ ന മോഹമധിഗച്ഛതി ।। ൪൧.

ഈ പ്രാധാന്യമായ സൃഷ്ടിയും, ഇശ്വരന്റെ കർമ്മങ്ങളും ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്ന ജ്ഞാനി മോഹത്തിൽ അകപ്പെടുന്നില്ല.

ഇദം യോ ബ്രാഹ്മണോ വിദ്വാനിതിഹാസം പുരാതനമ്। ശ്രൃണുയാച്ഛ്രാവയേദ്വാപി തഥാധ്യാപയതേഽപി ച ।। ൪൧.

ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം ആരെങ്കിലും പണ്ഡിതനായ ബ്രാഹ്മണൻ അറിയുകയോ, കേൾക്കുകയോ, മറ്റുള്ളവർക്ക് കേൾപ്പിക്കുകയോ, പഠിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ,

സ്ഥാനേഷു സ മഹേന്ദ്രസ്യ മോദതേ ശാശ്വതീഃ സമാഃ। ബ്രഹ്മസായുജ്യഗോ ഭൂത്വാ ബ്രഹ്മണാ സഹ മോക്ഷ്യതേ ।। ൪൧.

മഹേന്ദ്രന്റെ ലോകങ്ങളിൽ അവൻ അനന്തകാലം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു. പിന്നീട് ബ്രഹ്മയുമായി ഒന്നായി മോക്ഷം നേടുന്നു.

തേഷാം കീര്ത്തിമതാം കീര്ത്തിം പ്രജേശാനാം മഹാത്മനാമ്। പ്രഥയന്പൃഥിവീശാനാം ബ്രഹ്മഭൂയായ ഗച്ഛതി ।। ൪൧.

ജനങ്ങളുടെ മഹാന്മാരായ രാജാക്കന്മാരുടെയും മഹാത്മാക്കളുടെയും കീർത്തി ലോകത്ത് പ്രസിദ്ധമാക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മപദം പ്രാപിക്കുന്നു.

ധന്യം യശസ്യമായുഷ്യം പുണ്യം വേദൈശ്ച സമ്മതമ്। കൃഷ്ണദ്വൈപായനേനോക്തം പുരാണം ബ്രഹ്മവാദിനാ ।। ൪൧.

ബ്രഹ്മത്തെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ പറഞ്ഞ ഈ പുരാണം ധന്യവും, പ്രശസ്തിയും, ദീർഘായുസും, പുണ്യവും നൽകുന്നതും വേദങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചതുമാണ്.

മന്വന്തരേശ്വരാണാം ച യഃ കീര്തിം പ്രഥയേദിമാമ്। ദേവതാനാമൃഷീണാഞ്ച ഭൂരിദ്രവിണതേജസാമ്। സ സര്വൈര്മുച്യതേ പാപൈഃ പുണ്യഞ്ച മഹദാപ്നുയാത് ।। ൪൧.

മന്വന്തരങ്ങളുടെ അധിപന്മാരുടെയും, വലിയ സമ്പത്തും തേജസ്സും ഉള്ള ദേവന്മാരുടെയും ഋഷിമാരുടെയും കീർത്തി പ്രസിദ്ധമാക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം നേടി മഹത്തായ പുണ്യം ലഭിക്കും.

യശ്ചേദം ശ്രാവയേദ്വിദ്വാന്സദാ പര്വണി പര്വണി। ധൂതപാപ്മാ ജിതസ്വര്ഗോ ബ്രഹ്മഭൂയായ കല്പതേ ।। ൪൧.

വിദ്വാൻ ഒരുവൻ ഈ കഥ എല്ലാ ഉത്സവങ്ങളിലും ആവർത്തിച്ച് വായിച്ചാൽ അവൻ പാപങ്ങൾക്കു് ശുദ്ധനായി സ്വർഗം ജയിച്ച് ബ്രഹ്മപദം പ്രാപിക്കാൻ യോഗ്യനാകും.

യശ്ചേദം ശ്രാവയേച്ഛ്രാദ്ധേ ബ്രാഹ്മണാന്പാദമന്തതഃ। അക്ഷയം സാര്വകാമീയം പിതൄംസ്തച്ചോപതിഷ്ഠതി ।। ൪൧.

ശ്രാദ്ധത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൂട്ടി ഈ കഥയുടെ ഒരു ഭാഗം പോലും വായിച്ചാൽ അവന്റെ പിതാക്കന്മാർക്ക് അക്ഷയവും എല്ലാ ഇച്ഛകളും നിറവേറ്റുന്ന ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും.

യസ്മാത്പുരാ ഹ്യനന്തീദം പുരാണം തേന ചോച്യതേ। നിരുക്തമസ്യ യോ വേദ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ ।। ൪൧.

ഈ പുരാതനപുരാണം അനന്തമാണെന്നതിനാലാണ് അതിന് ഈ പേര് ലഭിച്ചത്. അതിന്റെ അർത്ഥം അറിയുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.

തഥൈവ ത്രിഷു വര്ണേഷു യേ മനുഷ്യാഃ പ്രധാനതഃ। ഇതിഹാസമിമം ശ്രുത്വാ ധര്മായ വിദധേ മതിമ് ।। ൪൧.

മൂന്ന് വർണ്ണങ്ങളിലുമുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ടവർ ഈ ഇതിഹാസം ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കുമ്പോൾ അവരുടെ മനസ്സ് ധർമ്മത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നു.

യാവന്ത്യസ്യ ശരീരേഷു രോമകൂപാണി സര്വശഃ। താവത്കോടി സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം ദിവി മോദതേ। ബ്രഹ്മസായുജ്യഗോ ഭൂത്വാ ദൈവതൈഃ സഹ മോദതേ ।। ൪൧.

ശരീരത്തിൽ എത്ര രോമകൂപങ്ങളുണ്ടോ അത്ര കോടിയിലധികം വർഷങ്ങൾ സ്വർഗത്തിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കും. പിന്നീട് ബ്രഹ്മയുമായി ഒന്നായി ദേവന്മാരോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കും.

സര്വ്വപാപഹരം പുണ്യം പവിത്രഞ്ച യശസ്വി ച। ബ്രഹ്മാ ദദൌ ശാസ്ത്രമിദം പുരാണം മാതരിശ്വനേ ।। ൪൧.

എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കംചെയ്യുന്ന, പുണ്യവും വിശുദ്ധിയും കീർത്തിയും ഉള്ള ഈ പുരാണശാസ്ത്രം ബ്രഹ്മാവ് പുരാതനകാലത്ത് മാതരിശ്വനോട് നൽകി.

തസ്മാച്ചോശനസാ പ്രാപ്തം തസ്മാച്ചാപി ബൃഹസ്പതിഃ। ബൃഹസ്പതിസ്തു പ്രേവാച സവിത്രേ തദനന്തരമ് ।। ൪൧.

അവിടെ നിന്ന് ഉശനസ് ഇതു് നേടി, അവിടെ നിന്ന് ബൃഹസ്പതി; പിന്നീട് ബൃഹസ്പതി ഇത് സവിത്രുവിന് പഠിപ്പിച്ചു.

സവിതാ മൃത്യവേ പ്രാഹ മൃത്യുശ്ചേന്ദ്രായ വൈ പുനഃ। ഇന്ദ്രശ്ചാപി വസിഷ്ഠായ സോഽപി സാരസ്വതായ ച ।। ൪൧.

സവിത്രു് മൃത്യുവിന് പറഞ്ഞു, മൃത്യു് വീണ്ടും ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു; ഇന്ദ്രൻ വസിഷ്ഠനോട്, വസിഷ്ഠൻ സാരസ്വതനോട് പറഞ്ഞു.

സാരസ്വതസ്ത്രിധാമ്നേ ച ത്രിധാമാ ച ശരദ്വതേ। ശരദ്വതസ്ത്രിവിഷ്ടായ സോഽന്തരിക്ഷായ ദത്തവാന് ।। ൪൧.

സാരസ്വതൻ ത്രിധാമനോട്, ത്രിധാമൻ ശരദ്വതനോട് പറഞ്ഞു; ശരദ്വതൻ ത്രിവിഷ്ടനോട്, അവൻ അന്തരീക്ഷനോട് നൽകി.

വര്ഷിണേ ചാന്തരിക്ഷോ വൈ സോഽപി ത്രയ്യാരുണായ ച। ത്രയ്യാരുണോ ധനഞ്ജയേ സ ച പ്രാദാത്കൃതഞ്ജയേ ।। ൪൧.

അന്തരീക്ഷൻ വർഷിണിന്, വർഷിണ് ത്രയ്യാരുണനോട്; ത്രയ്യാരുണൻ ധനഞ്ജയനോട്, ധനഞ്ജയൻ കൃതഞ്ജയനോട് നൽകി.

കൃത ഞ്ജയാത്തൃണഞ്ജയോ ഭരദ്വാജായ സോഽപ്യഥ। ഗൌതമായ ഭരദ്വാജഃ സോഽപി നിര്യ്യന്തരേ പുനഃ ।। ൪൧.

കൃതഞ്ജയനിൽ നിന്ന് തൃണഞ്ജയൻ, അവൻ ഭാരദ്വാജനോട്, ഭാരദ്വാജൻ ഗൗതമനോട്, ഗൗതമൻ വീണ്ടും നിര്യന്തരനോട് നൽകി.

നിര്യന്തരസ്തു പ്രോവാച തഥാ വാജശ്രവായ ച। സ ദദൌ സോമശൂഷ്മായ സ ദദൌ തൃണബിന്ദവേ ।। ൪൧.

നിര്യന്തരൻ വാജശ്രവനോട് പറഞ്ഞു, വാജശ്രവൻ സോമശൂഷ്മനോട്, സോമശൂഷ്മൻ തൃണബിന്ദുവിന് നൽകി.

തൃണബിന്ദുസ്തു ദക്ഷായ ദക്ഷഃ പ്രോവാച ശക്തയേ। ശക്തേഃ പരാശരശ്ചാപി ഗര്ഭസ്ഥഃ ശ്രുതവാനിദമ് ।। ൪൧.

തൃണബിന്ദു് ദക്ഷനോട്, ദക്ഷൻ ശക്തിയോട് പറഞ്ഞു; ശക്തിയിൽ നിന്ന് പരാശരൻ ഗർഭസ്ഥനായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഇത് കേട്ടു.

പരാശരാജ്ജാതുകര്ണസ്തസ്മാദ്ദ്വൈപായനഃ പ്രഭുഃ। ദ്വൈപായനാത്പുനശ്ചാപി മയാ പ്രാപ്തം ദ്വിജോത്തമാഃ ।। ൪൧.

പരാശരനിൽ നിന്ന് ജാതുകർണ്ണൻ, അവനിൽ നിന്ന് ദ്വൈപായനൻ; ദ്വൈപായനനിൽ നിന്ന്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഇത് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ലഭിച്ചു.

ശാംശപായന ഉവാച ।। മയാ വൈ തത്പുനഃ പ്രോക്തം പുത്രായാമിതബുദ്ധയേ। ഇത്യേവ വാചാ ബ്രഹ്മാദിഗുരുണാ സമുദാഹൃതാ ।। ൪൧.

ശാംശപായനൻ പറഞ്ഞു: അനന്തമായ ജ്ഞാനം ഉള്ള എന്റെ മകനായി ഞാൻ വീണ്ടും ഇതു പറഞ്ഞു. ബ്രഹ്മാദിമാരുടെ ഗുരു ഈzelfde വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.

നമസ്കാര്യ്യശ്ച ഗുരവഃ പ്രയത്നേന മനീഷിഭിഃ। ധന്യം യശസ്യമായുഷ്യം പുണ്യം സര്വാര്ഥസാധകമ് ।। ൪൧.

പണ്ഡിതന്മാർ ഗുരുക്കന്മാരെ ശ്രദ്ധയോടെ വന്ദനം ചെയ്യണം. അതിനാൽ ഭാഗ്യം, പ്രശസ്തി, ദീർഘായുസ്, പുണ്യം, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടാൻ കഴിയും.

പാപഘ്നം നിയമേനേദം ശ്രോതവ്യം ബ്രാഹ്മണൈഃ സദാ। നാശുചൌ നാപി പാപായ നാപ്യസംവത്സരോഷിതേ ।। ൪൧.

ഇത് പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതാണ്. അതിനാൽ ബ്രാഹ്മണർ എല്ലായ്പ്പോഴും നിയന്ത്രണത്തോടെ കേൾക്കണം. അശുദ്ധര്ക്കും, പാപികൾക്കും, ഒരു വർഷം പൂർത്തിയാക്കാത്തവർക്കും ഇത് പറയരുത്.

നാശ്രദ്ദധാനാവിദുഷേ നാപുത്രായ കഥഞ്ചന। നാഹിതായ പ്രദാതവ്യം പവിത്രമിദമുത്തമമ് ।। ൪൧.

വിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കും, അജ്ഞാനികൾക്കും, മകനില്ലാത്തവർക്കും, ശത്രുക്കൾക്കുമൊന്നും ഈ ഉത്തമമായ ശുദ്ധമായ ഉപദേശം നൽകാൻ പാടില്ല.

അവ്യക്തം വൈ യസ്യ യോനിം വദന്തി വ്യക്തം ദേഹം കാലമന്തര്ഗതഞ്ച । വഹ്നിം വക്രം ചന്ദ്ര സൂര്യ്യൌ ച നേത്രേ ദിശഃ ശ്രോത്രേ ഘ്രാണമാഹുശ്ച വായുമ് ।। ൪൧.

അവന്റെ ഉത്ഭവം അദൃശ്യമാണ്, ശരീരം ദൃശ്യമാണ്, കാലം അവനിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അഗ്നി അവന്റെ വായാണ്, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കണ്ണുകളാണ്, ദിശകൾ ചെവികളാണ്, വായു മൂക്കാണ് എന്ന് പറയുന്നു.

വായോ വേദാംശ്ചാന്തരിക്ഷം ശരീരം ക്ഷിതിം പാദൌ താരകാ രോമകൂപാന് । സര്വാണി ചാങ്ഗാനി തഥൈവ താനി വിദ്യാസ്സര്വാ യസ്യ പുച്ഛം വദന്തി ।। ൪൧.

വേദങ്ങളും ആകാശവും അവന്റെ വാക്കാണ്, ഭൂമി കാലുകളാണ്, നക്ഷത്രങ്ങൾ രോമരന്ധ്രങ്ങൾ ആണ്. അവന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും വിദ്യകളാണ്, അവന്റെ വാൽ എല്ലാ ജ്ഞാനവും ആണെന്ന് പറയുന്നു.