വായുപുരാണമ്

താലേ പതേത്ക്ഷത്രിയഹാ ഹത്വാ വൈശ്യഞ്ച ദുര്ഗതിമ്। ബ്രഹമഹത്യാഞ്ച യഃ കുര്യാദ്യശ്ച സ്യാദ്ഗുരുതല്പഗഃ ।। ൩൯.

രോധനരകത്തിൽ പശുവിനെ കൊല്ലുന്നവനും ഗർഭഹത്യ ചെയ്യുന്നവനും അഗ്നി വെക്കുന്നവനും നഗരനാശം ചെയ്യുന്നവനും വീഴുന്നു. സൂകരനരകത്തിൽ ബ്രാഹ്മണഹത്യ, മദ്യം കുടിക്കൽ, പൊന്നു മോഷ്ടിക്കൽ എന്നിവ ചെയ്തവരാണ് വീഴുന്നത്.

തപ്തകുമ്ഭീ സ്വസാഗാമീ തഥാ രാജഭടശ്ച യഃ। തപ്തലോഹേ ചാശ്വവണിക്തഥാ ബന്ധനരക്ഷിതാ ।। ൩൯.

താലനരകത്തിൽ ക്ഷത്രിയനെ കൊല്ലുന്നവനും, വൈശ്യനെ കൊല്ലുന്നവൻ ദുർഗതിയിലാകും. ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവനും ഗുരുപത്നിയെ അപമാനിച്ചവനും അവിടെ വീഴും.

സാധ്വീവിക്രയകര്ത്താ ച യസ്തു ഭക്തം പരിത്യജേത്। മഹാജ്വാലേ ദുഹിതരം സ്നുഷാം ഗച്ഛതി യസ്തു വൈ ।। ൩൯.

തപ്തകുംഭനരകത്തിൽ സ്വന്തം സഹോദരിയെ സമീപിച്ചവനും രാജാവിന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥനും വീഴും. തപ്തലോഹനരകത്തിൽ കുതിരവ്യാപാരിയും ജയിലറുമാണ് വീഴുന്നത്.

വേദോ വിക്രീയതേ യേന വേദം ദൂഷയതേ ച യഃ। ഗുരൂംശ്ചൈവാവമന്യന്തേ വാക്ക്രോശൈസ്താഡയന്തി ച ।। ൩൯.

സദ്വീയെ വിൽക്കുന്നവനും ഭക്തനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനും മഹാജ്വാലനരകത്തിൽ വീഴും. മകളെയോ മരുമകളെയോ സമീപിക്കുന്നവനും അവിടെ പോകുന്നു.

അഗമ്യഗാമീച നരോ നരകം ശബലം വ്രജേത്। വിമോഹേ പതിതേ ചൌരേ മര്യാദാം യോ ഭിനത്തി വൈ ।। ൩൯.

വേദം വിൽക്കുന്നവനും വേദത്തെ ദുഷിപ്പിക്കുന്നവനും ഗുരുക്കന്മാരെ അപമാനിക്കുന്നവനും വാക്കുകൊണ്ടും അടിച്ചുകൊണ്ടും അവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവനും ശബലനരകത്തിൽ വീഴും.

ദുരധ്വം കുരുതേ യസ്തു കീടലോഹം പ്രപദ്യതേ। ദേവബ്രാഹ്മണവിദ്വേഷ്ടാ ഗുരൂണാഞ്ചാപ്യപൂജകഃ। രത്നം ദൂഷയതേ യസ്തു കൃമിഭക്ഷ്യം പ്രപദ്യതേ ।। ൩൯.

അന്യായമായ സ്ത്രീയെ സമീപിക്കുന്നവൻ ശബലനരകത്തിൽ വീഴും. വിശ്വാസം വഞ്ചിക്കുന്ന കള്ളനും അതിരുകൾ ലംഘിക്കുന്നവനും വിമോചനനരകത്തിൽ വീഴും.

പര്യ്യശ്നാതി യ ഏകോഽന്യോ ബ്രാഹ്മണീം സുഹൃദഃ സുതാമ്। ലാലാഭക്ഷേ സ പതതി ദുര്ഗന്ധേ നരകേ ഗതഃ ।। ൩൯.

ദുഷ്കൃത്യം ചെയ്യുന്നവൻ കീടലോഹനരകത്തിൽ വീഴും. ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ദ്വേഷിക്കുന്നവനും ഗുരുക്കന്മാരെ ആദരിക്കാത്തവനും രത്നം ദുഷിപ്പിക്കുന്നവനും കൃതിമിഭക്ഷനരകത്തിൽ വീഴും.

കാണ്ഡകര്ത്താ കുലാലശ്ച നിഷ്കഹര്ത്താ ചികിത്സകഃ। ആരാ മേഷ്വഗ്നിദാതാ യഃ പതതേ സ വിശംസനേ ।। ൩൯.

ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയെയും സ്നേഹിതനെയോ മകളെയോ ഒരാൾ ഒറ്റയ്ക്കോ മറ്റൊരാളോടൊപ്പം അപമാനിച്ചാൽ, അത്രയും ദുർഗന്ധമുള്ള ലാലാഭക്ഷ എന്ന നരകത്തിലേക്ക് അവൻ വീഴുന്നു.

അസത്പ്രതിഗ്രഹീ യശ്ച തഥൈവായാജ്യയാജകഃ। നക്ഷത്രൈര്ജീവിതോ യശ്ച നരോ ഗച്ഛത്യധോമുഖമ് ।। ൩൯.

അയോഗ്യമായ വസ്തുക്കൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനും, അർഹതയില്ലാത്തവർക്കായി യാഗം ചെയ്യുന്ന പുരോഹിതനും, നക്ഷത്രങ്ങൾ നോക്കി ജീവിക്കുന്നവനും, ഇവരൊക്കെയും തലകീഴായി അഗാധമായ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

ക്ഷീരം സുരാം ച മാംസം ച ലാക്ഷാം ഗന്ധം രസന്തിലാന്। ഏവമാദീനി വിക്രീണന്ഘോരോ പൂയവഹേ പതേത് ।। ൩൯.

പാൽ, മദ്യം, മാംസം, ലക്ഷ, സുഗന്ധവസ്തുക്കൾ, എണ്ണക്കുരു എന്നിവയും ഇതുപോലെയുള്ളവയും വിൽക്കുന്നവൻ ഭയങ്കരമായ പൂയവഹ എന്ന നരകത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു.

യഃ കുക്കുടാനി ബധ്നാതി മാര്ജാരാന്സൂകരാംശ്ച താന്। പക്ഷിണശ്ച മൃഗാഞ്ഛാഗാന്സോഽപ്യേനം നരകം വ്രജേത് ।। ൩൯.

കോഴികൾ, പൂച്ചകൾ, പന്നികൾ, പക്ഷികൾ, മൃഗങ്ങൾ, ആടുകൾ എന്നിവയെ കെട്ടിവയ്ക്കുന്നവനും അതേ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

ആജീവികോ മാഹിഷകസ്തഥാ ചക്രധ്വജീ ച യഃ। രങ്ഗോപജീവികോ വിപ്രഃ ശാകുനിഗ്രാമ യാജകഃ ।। ൩൯.

ജീവിതം പ്രവചനം നടത്തി നയിക്കുന്നവൻ, കാളയെ വളർത്തുന്നവൻ, ഘോഷയാത്രകളിൽ പതാക വഹിക്കുന്നവൻ, നാടകം നടത്തി ജീവിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, പക്ഷികളെ പിടിക്കുന്നവരുടെ ഗ്രാമത്തിലെ പുരോഹിതൻ—

അഗാരദാഹീ ഗരദഃ കുണ്ഡാശീ സോമവിക്രയീ। സുരാപോ മാംസഭക്ഷശ്ച തഥാ ച പശുഘാതകഃ ।। ൩൯.

വീടു കത്തിക്കുന്നവൻ, വിഷം കൊടുക്കുന്നവൻ, കുഴിയിൽ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ, സോമം വിൽക്കുന്നവൻ, മദ്യം കുടിക്കുന്നവൻ, മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ, മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുന്നവൻ—

വിശ(ശ്വ)സ്താ മഹിഷാദീനാം മൃഗ ഹന്താ തഥൈവ ച। പര്വകാരശ്ച സൂചീ ച യശ്ച സ്യാന്മിത്രഘാതകഃ। രുധിരാന്ധേ പതന്ത്യേതേ ഏവമാഹുര്മനീഷിണഃ ।। ൩൯.

ശിക്ഷകൻ, കാളയെയും മറ്റ് മൃഗങ്ങളെയും കൊല്ലുന്നവൻ, കാട്ടുമൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടുന്നവൻ, മൃദംഗം നിർമ്മിക്കുന്നവൻ, സൂചി ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ, സ്നേഹിതനെ കൊല്ലുന്നവൻ—ഇവരെല്ലാവരും രക്തം നിറഞ്ഞ രുധിരാന്ത എന്ന നരകത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

ഉപവിഷ്ടമേകപങ്ക്ത്യാം വിഷമം ഭോജയന്തി യേ। പതന്തി നരകേ ഘോരേ വിങ്‌ഭുജേ നാത്ര സംശയഃ ।। ൩൯.

ഒരേ വരിയിൽ ഇരുത്തി ഭക്ഷണം നൽകുമ്പോൾ ഒരുപോലെ വിഭജിക്കാതെ വ്യത്യാസം കാണിക്കുന്നവർ ഭയങ്കരമായ വിങ്ഭുജ എന്ന നരകത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

മൃഷാവാദീ നരോ യശ്ച തഥാ പ്രാക്രോശകോഽശുഭഃ। പതേത്തു നരകേ ഘോരോ മൂത്രാകീര്ണേ സ പാപകൃത് ।। ൩൯.

അവ്യക്തം പറയുന്നവനും, മറ്റുള്ളവരെ മോശമായി അപമാനിക്കുന്നവനും, ഈ ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്തവൻ മൂത്രം നിറഞ്ഞ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു.

മധുഗ്രാഹാബിഹന്താരോ യന്തി വൈതരണീം നരാഃ। ഉന്മത്താശ്ചിത്തഭഗ്നാശ്ച ശൌചാചാരവിവര്ജ്ജിതാഃ ।। ൩൯.

തേനീച്ചക്കൂട്ടങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവരും, ഭ്രാന്തന്മാരും, മനസ്സു തകരാറായവരും, ശുദ്ധിയും നല്ല പെരുമാറ്റവും പാലിക്കാത്തവരും വൈതരണി എന്ന നദിയിലേക്ക് പോകുന്നു.

ക്രോധനാ ദുഃഖദാശ്ചൈവ കുഹകാഃ കൃഷ്ടഗാമിനഃ। അസി പത്രവനേ ഛേദീ തഥാ ഹ്യൌരഭ്രികാശ്ച യേ। കര്ത്തനൈശ്ച നികൃഷ്യന്തേ മൃഗവ്യാധാഃ സുദാരുണൈഃ ।। ൩൯.

കോപമുള്ളവരും, മറ്റുള്ളവർക്കു ദു:ഖം നൽകുന്നവരും, വഞ്ചകരും, നിരോധിച്ച വഴികളിൽ പോകുന്നവരും, വാളുകളുടെ കാടിൽ വെട്ടപ്പെടുന്നവരും, കള്ളന്മാരും, വേട്ടക്കാരും ക്രൂരമായ വെട്ടുകളാൽ പീഡിക്കപ്പെടുന്നു.

ആശ്രമപ്രത്യവസിതാ അഗ്നിജ്വാലേ പതന്തി വൈ। ഭൌജ്യന്തേ ശ്യാമ ശബലൈരയസ്തുണ്ഡൈശ്ച വായസൈഃ ।। ൩൯.

ആശ്രമത്തിലെ കർത്തവ്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചവർ തീയുടെ ജ്വാലയിൽ വീഴുന്നു; ഇരുമ്പ് കൊക്കുള്ള കാക്കകൾ, കറുത്തതും പുള്ളിക്കാരും, ഇവരെ തിന്നുന്നു.

ഇജ്യായാം വ്രതമാലോപാത്സന്ദംശേ നരകേ പതേത്। സ്കന്ദന്തേ യദി വാ സ്വപ്നേ വ്രതിനോ ബ്രഹ്മചാരിണഃ ।। ൩൯.

യാഗത്തിൽ വ്രതം ലംഘിച്ചതിനാൽ സന്ധംശ എന്ന നരകത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു; ബ്രഹ്മചാരികളും വ്രതസ്ഥരും സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വഴിതെറ്റിയാൽ അവരും അവിടെ വീഴും.

പുത്രൈരധ്യാപിതാ യേ ച പുത്രൈരാജ്ഞാപിതാശ്ച യേ। തേസര്വേ നരകം യാന്തി നിയതന്തു ശ്വഭോജനേ ।। ൩൯.

മക്കളാൽ പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവരും, മക്കളാൽ ആജ്ഞാപിക്കപ്പെടുന്നവരും, ഇവരെല്ലാവരും ഉറപ്പായും ശ്വാനങ്ങൾ തിന്നുന്ന ഒരു നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

വര്ണാശ്രമവിരൂദ്ധാനി ക്രോധഹര്ഷസമന്വിതാഃ। കര്മാണി യേ തു കുര്വന്തി സര്വേ നിരയഗാമിനഃ ।। ൩൯.

ജാതിക്കും ജീവിതഘട്ടത്തിനും വിരുദ്ധമായി, കോപത്താലോ ആനന്ദത്താലോ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം നരകത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടി വരും.

ഉപരിഷ്ടാത്സിതോ ഘോര ഉഷ്ണാത്മാ രൌരവോ മഹാന്। സുദാരുണസ്തു ശീതാത്മാ തസ്യാധസ്താത്തപഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൯.

മുകളിൽ ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ള ഭയങ്കരമായ, വലിയ, തണുത്ത രൗരവ എന്ന നരകം ഉണ്ട്; അതിനടിയിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരവും തണുത്തതുമായ തപഃ എന്ന നരകം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ഏവമാദി ക്രമേണൈവ വര്ണ്യമാനാന്നിബോധത। ഭൂമേരധസ്താത്സപ്തൈവ നരകാഃ പരികീര്തിതാഃ ।। ൩൯.

ഇങ്ങനെ ക്രമമായി വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഭൂമിയുടെ അടിയിൽ ഏഴു നരകങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

അധര്മസൂനവസ്തേ സ്യുരന്ധതാമിസ്രകാദയഃ। രൌരവഃ പ്രഥമസ്തേഷാം മഹാ രൌരവ ഏവ ച ।। ൩൯.

അധർമ്മത്തിന്റെ പുത്രന്മാർ ആന്ധതാമിസ്രം മുതലായവരാണ്; അവയിൽ രൗരവം ഒന്നാമത്തതും മഹാരൗരവം കൂടിയാണ്.

അസ്യാധഃ പുനരപ്യന്യഃ ശീതസ്തപ ഇതി സ്മൃതഃ। തൃതീയഃ കാലസൂത്രഃ സ്യാന്മഹാഹവിവിധിഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൯.

ഇതിന്റെ താഴെ, മറ്റൊന്ന് 'തണുത്ത ചൂട്' എന്നറിയപ്പെടുന്നു; മൂന്നാമത്തേത് കാലസൂത്രം എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്, അതിനെ വലിയ യുദ്ധഭൂമി എന്നും പറയുന്നു.

അപ്രതിഷ്ഠ ശ്ചതുര്ഥഃ സ്യാദവീചീ പഞ്ചമഃ സ്മൃതഃ। ലോഹപൃഷ്ഠസ്തമസ്തേഷാമവിധേയസ്തു സപ്തമഃ ।। ൩൯.

നാലാമത്തേത് അപ്രതിഷ്ഠ എന്നും, അഞ്ചാമത്തേത് അവീചി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ആറാമത്തേത് ലോഹപൃഷ്ഠം, ഏഴാമത്തേത് അവിധേയ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്.

ഘോരത്വാദ്രൌരവഃ പ്രോക്തഃ സാമ്ഭകോ ദഹനഃ സ്മൃതഃ। സുദാരുണസ്തു ശീതാത്മാ തസ്യാധസ്താത്തപോഽധമഃ ।। ൩൯.

ഭയാനകത്വം കൊണ്ടു അതിനെ രൗരവം എന്നു പറയുന്നു; സാമ്ഭക എന്നത് കത്തുന്നതാണെന്നും, സുദാരുണം അത്യന്തം തണുപ്പുള്ളതാണെന്നും, അതിന്റെ താഴെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ചൂട് ഉണ്ടെന്നും പറയുന്നു.

സര്പോ നികൃന്തനഃ പ്രോക്തഃ കാലസൂത്രേതി ദാരുണഃ। അപ്രതിഷ്ഠേ സ്ഥിതിര്നാസ്തി ഭ്രമസ്തസ്മിന്സുദാരുണഃ ।। ൩൯.

നികൃന്തന എന്ന പാമ്പിനെ കാലസൂത്രം എന്നറിയപ്പെടുന്നു, അതിന്റെ സ്വഭാവം ഭയങ്കരമാണ്. അപ്രതിഷ്ഠയിൽ ഒരിക്കലും സ്ഥിരതയില്ല; അവിടെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കൽ അത്യന്തം കഠിനമാണ്.