വായുപുരാണമ്

സപ്ത തേഷു കൃതാന്യാഹുരകൃതാനി തു സപ്ത വൈ। ഭൂരാദയസ്തു സങ്ഖ്യാതാഃ സപ്ത ലോകാഃ കൃതാസ്ത്വിഹ ।। ൩൯.

അവയിൽ ഏഴു സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്ന് പറയുന്നു, ഏഴു സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാത്തവയും ഉണ്ട്. ഭൂലോകം മുതലായ ഏഴു ലോകങ്ങളാണ് ഇവിടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവ.

അകൃതാനി തു സപ്തൈവ പ്രാകൃതാനി തു യാനി വൈ। സ്ഥാനാനി സ്ഥാനിഭിഃ സാര്ദ്ധം കൃതാനി തു നിബന്ധനമ് ।। ൩൯.

അവയിൽ ഏഴു സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാത്തവ പ്രാകൃതലോകങ്ങളാണ്. സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവ അവയുടെ വാസികളോടൊപ്പം അടിസ്ഥാനമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

പൃഥിവീം ചാന്തരിക്ഷം ച ദിവ്യം യച്ച മഹഃ സ്മൃതമ്। സ്ഥാനാന്യേതാനി ചത്വാരി സ്മൃതാന്യാര്ണവകാനി ച ।। ൩൯.

ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, സ്വർഗ്ഗം, മഹഃ എന്നറിയപ്പെടുന്നത് — ഈ നാല് സ്ഥലങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളുമായി ചേർന്നാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

ക്ഷയാതിശയയുക്താനി തഥാ യുക്താനി വക്ഷ്യതേ। യാനി നൈമിത്തികാനി സ്യുസ്തിഷ്ഠന്ത്യാഭൂതസംപ്ലവമ് ।। ൩൯.

നശ്വരമായതും നശ്വരമല്ലാത്തതും ഇനിയും വിശദീകരിക്കുന്നു. സൃഷ്ടി ലയമുണ്ടാകുന്നതുവരെ നിലനിൽക്കുന്ന ഇവയാണ് സമയാനുസൃത ലോകങ്ങൾ.

ജനസ്തപശ്ച സത്യഞ്ച സ്ഥാനാന്യേതാനി ത്രീണി തു। ഐകാന്തികാനി സത്ത്വാനി തിഷ്ഠന്തീഹാപ്രസംയമാത് ।। ൩൯.

ജനലോകം, തപോലോകം, സത്യലോകം — ഈ മൂന്ന് ലോകങ്ങളാണ് സ്ഥിരമായവ. അവിടെയുള്ള ജീവികൾ പൂർണ്ണമായ നിയന്ത്രണത്തിലൂടെ അവിടെ തുടരുന്നു.

വ്യക്താനി തു പ്രവക്ഷ്യാമി സ്ഥാനാന്യേതാനി സപ്ത വൈ। ഭൂര്ലോകഃ പ്രഥമസ്തേഷാം ദ്വിതീയസ്തു ഭുവഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൯.

ഇനി ഞാൻ പ്രകടമായ ഏഴു ലോകങ്ങൾ പറയുന്നു. അവയിൽ ആദ്യം ഭൂലോകം, രണ്ടാമത്തേത് ഭൂവർലോകം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

സ്വസ്തൃതീയസ്തു വിജ്ഞേയശ്ചതുര്ഥോ വൈ മഹഃ സ്മൃതഃ। ജനസ്തു പഞ്ചമോ ലോകസ്തപഃ ഷഷ്ഠോ വിഭാവ്യതേ ।। ൩൯.

മൂന്നാമത്തേത് സ്വർലോകം, നാലാമത്തേത് മഹർലോകം എന്നാണ് പറയുന്നത്. അഞ്ചാമത്തേത് ജനലോകം, ആറാമത്തേത് തപോലോകം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

സത്യന്തു സപ്തമോ ലോകോ നിരാലോകസ്തതഃ പരമ്। ഭൂരിതി വ്യാഹൃതേ പൂര്വം ഭൂര്ലോകശ്ച തതോഽഭവത് ।। ൩൯.

ഏഴാമത്തേത് സത്യലോകം, അതാണ് എല്ലാ പ്രകാശത്തിനും അതീതമായത്. ആദ്യം 'ഭൂഃ' എന്ന ശബ്ദം ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടു, അതിൽ നിന്നാണ് ഭൂലോകം ഉദിച്ചുവന്നത്.

ദ്വിതീയം ഭുവ ഇത്യുക്ത അന്തരിക്ഷം തതോഽഭവത്। തൃതീയം സ്വരിതീത്യുക്തേ ദിവം പ്രാദുര്ബഭൂവ ഹ ।। ൩൯.

രണ്ടാമത്തേത് 'ഭുവഃ' എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്, അതിൽ നിന്നാണ് അന്തരീക്ഷം രൂപപ്പെട്ടു. മൂന്നാമത്തേത് 'സ്വഃ' എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ സ്വർഗ്ഗം ഉദിച്ചു.

വ്യാഹാരൈസ്ത്രിഭിരേതൈസ്തു ബ്രഹ്മലോകമകല്പയത്। തതോ ഭൂഃ പാര്ഥിവോ ലോക അന്തരിക്ഷം തതോഽഭവത്। തൃതീയം സ്വരിതീത്യുക്തേ ദിവം പ്രാദുര്ബഭൂവ ഹ ।। ൩൯.

ഈ മൂന്ന് ഉച്ചാരണങ്ങളാൽ ബ്രഹ്മാവ് ബ്രഹ്മലോകം സൃഷ്ടിച്ചു. പിന്നെ ഭൂലോകം, അതിനുശേഷം അന്തരീക്ഷം, മൂന്നാമത്തെ ഉച്ചാരണത്തിൽ സ്വർഗ്ഗം ഉദിച്ചു.

സ്വര്ലോകോ വൈ ദിവം ഹ്യേതത്പുരാണേ നിശ്ചയം ഗതമ്। ഭൂതസ്യാധിപതിശ്ചാഗ്നിസ്തതോ ഭൂതപതിഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൯.

സ്വർലോകം സ്വർഗ്ഗം തന്നെയാണ്, പുരാണങ്ങളിൽ ഇത് ഉറപ്പായി പറയുന്നു. ഭൂലോകത്തിന്റെ അധിപൻ അഗ്നിയാണ്, അതുകൊണ്ടാണ് അഗ്നിയെ ഭൂതപതി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

വായുര്ഭുവസ്യാധിപതിസ്തേന വായുര്ഭുവപതിഃ। ഭവ്യസ്യ സൂര്യോഽധിപതിസ്തേന സൂര്യോ ദിവസ്പതിഃ ।। ൩൯.

ഭൂവർലോകത്തിന്റെ അധിപൻ വായുവാണ്, അതിനാൽ വായുവിനെ ഭൂവപതി എന്നും വിളിക്കുന്നു. സ്വർലോകത്തിന്റെ അധിപൻ സൂര്യനാണ്, അതുകൊണ്ട് സൂര്യനെ ദിവസ്പതി എന്നും പറയുന്നു.

മഹേതി വ്യാഹൃതേനൈവം മഹര്ലോകസ്തതോഽഭവത്। വിനിവൃത്താധികാരാണാം ദേവാനാം തത്ര വൈ ക്ഷയഃ ।। ൩൯.

'മഹഃ' എന്ന ഉച്ചരണയാൽ മഹർലോകം ഉദിച്ചു. ദൈവങ്ങൾക്ക് അവരുടെ കര്‍ത്തവ്യം അവസാനിച്ചാൽ അവിടെയാണ് അവർ താമസിക്കുന്നത്.

ജനസ്തു പഞ്ചമോ ലോകസ്തസ്മാജ്ജായന്തി വൈ ജനാഃ । താസാം സ്വായംഭുവാദ്യാനാം പ്രജാനാം ജനനാജ്ജനഃ ।। ൩൯.

ജനലോകം അഞ്ചാമത്തെ ലോകമാണ്, അവിടുന്നാണ് സകല ജീവികളും ജനിക്കുന്നത്. സ്വായംഭുവനും മറ്റും ജനിപ്പിക്കുന്ന പ്രജകൾക്കായാണ് ഇത് 'ജന' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

യാസ്താഃ സ്വായമ്ഭുവാദ്യാ ഹി പുരസ്താത്പരികീര്ത്തിതാഃ। കല്പദഗ്ധേ തദാ ലോകേ പ്രതിഷ്ഠന്തി തദാ തപഃ ।। ൩൯.

സ്വായംഭുവനും മറ്റും ജനിപ്പിച്ച പ്രജകൾ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, കല്പാന്തത്തിൽ ലോകം നശിക്കുമ്പോൾ അവർ തപോലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നു.

ഋഭുഃ സനത്കുമാരാദ്യാ യത്ര സന്ത്യൂര്ദ്ധ്വരേതസഃ । തപസാ ഭാവിതാത്മാനസ്തത്ര സന്തീതി വാ തപഃ ।। ൩൯.

അവിടെ തപോലോകത്തിൽ ഋഭുക്കൾ, സനത്കുമാരന്മാർ തുടങ്ങിയവർ, എപ്പോഴും ബ്രഹ്മചാരികളായി, തപസ്സിലൂടെ മനസ്സു ശുദ്ധീകരിച്ചവരായി താമസിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ തപോലോകം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

സത്യേതി ബ്രഹ്മണഃ ശബ്ദഃ സത്താമാത്രസ്തു സഃ സ്മൃതഃ। ബ്രഹ്മലോകസ്തതഃ സത്യം സപ്തമഃ സ തു ഭാസ്കരഃ ।। ൩൯.

'സത്യം' എന്നത് ബ്രഹ്മത്തിന്‍റെ പേരാണ്, അത് ശുദ്ധമായ സത്ത്വം എന്നാണു കരുതപ്പെടുന്നത്. അതിനാൽ, സപ്തമമായ ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ള ലോകം ബ്രഹ്മലോകം അഥവാ സത്യലോകം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഗന്ധര്വാപ്സരസോ യക്ഷാ ഗുഹ്യകാസ്തു സരാക്ഷസാഃ। സര്വഭൂതപിശാചാശ്ച നാഗാശ്ച സഹ മാനുഷൈഃ। സ്വര്ലോകവാസിനഃ സര്വേ ദേവാ ഭുവിനിവാസിനഃ ।। ൩൯.

ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസുകൾ, യക്ഷന്മാർ, ഗുഹ്യകർ, എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും, എല്ലാ ഭൂതപിശാചുകളും, നാഗന്മാർ, മനുഷ്യരോടൊപ്പം — ഇവർ എല്ലാം സ്വർലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നു. ഭൂലോകത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവന്മാരും ഇവരോടൊപ്പം ഉൾപ്പെടുന്നു.

മരുതോ മാതരിശ്വാനോ രുദ്രാ ദേവാസ്തഥാശ്വിനൌ। അനികേതാന്തരിക്ഷാസ്തേ ഭുവര്ലൌക്യാ ദിവൌകസഃ ।। ൩൯.

മാരുതന്മാർ, മാതരിശ്വന്മാർ, രുദ്രന്മാർ, അശ്വിനീദേവന്മാർ, ദേവന്മാർ — ഇവർക്ക് സ്ഥിരമായ വാസസ്ഥലം ഇല്ല; അവർ അന്തരീക്ഷത്തിലും ഭൂവർലോകത്തിലും സ്വർലോകത്തിലും വസിക്കുന്നു.

ആദിത്യാ ഋഭവോ വിശ്വേ സാധ്യാശ്ച പിതരസ്തഥാ। ഋഷയോഽങ്ഗിരസശ്ചൈവ ഭുവര്ല്ലോകം സമാശ്രിതാഃ ।। ൩൯.

ആദിത്യന്മാർ, ഋഭുക്കൾ, വിശ്വദേവന്മാർ, സാധ്യന്മാർ, പിതൃകൾ, ഋഷിമാർ, ആംഗിരസന്മാർ — ഇവർ എല്ലാവരും ഭൂവർലോകത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഏതേ വൈമാനികാ ദേവാസ്താരാഗ്രഹനിവാസിനഃ। ഇത്യേതേ ക്രമശഃ പ്രോക്താ ബ്രഹ്മവ്യാഹാരസമ്ഭവാഃ ।। ൩൯.

നക്ഷത്രങ്ങളിലും ഗ്രഹങ്ങളിലും വസിക്കുന്ന ഈ ദേവന്മാരാണ് വൈമാനികർ. ഇവർ എല്ലാം ക്രമമായി ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉച്ചാരണങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവരാണ് എന്ന് ഇതുവരെ വിശദീകരിച്ചു.

ഭൂര്ലോകപ്രഥമാ ലോകാ മഹദന്താശ്ച തേ സ്മൃതാഃ। ആരഭ്യന്തേ തു തന്മാത്രൈഃ ശുദ്ധാസ്തേഷാം പരസ്പരമ് ।। ൩൯.

ഭൂർലോകം തുടങ്ങിയ ലോകങ്ങളും മഹത് എന്നറിയപ്പെടുന്നവയും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. അവ സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ച ശുദ്ധമായവയാണു്, ഓരോന്നും പരസ്പരം വ്യത്യസ്തമാണ്.

ശുക്രാദ്യാശ്ചാക്ഷുഷാന്താശ്ച യേ വ്യതീതാ ഭുവം ശ്രിതാഃ। മഹര്ലോകശ്ചതുര്ഥസ്തു തസ്മിംസ്തേ കല്പവാസിനഃ ।। ൩൯.

ശുക്രനും ചാക്ഷുഷനും തുടങ്ങിയവരും, ഭൂവിൽ പ്രവേശിച്ചവരും, മഹർലോകത്തിൽ താമസിക്കുന്നു. ആ മഹർലോകം നാലാമത്തേതാണ്, അവിടെ അവർ ഒരു കല്പകാലം കഴിയുന്നു.

ഭൂര്ലോകപ്രഥമാ ലോകാ മഹദന്താശ്ച യേ സ്മൃതാഃ। താന് സര്വാന് സപ്ത സൂര്യാസ്തേ അര്ച്ചിര്ഭിര്നിദഹന്തി വൈ ।। ൩൯.

ഭൂർലോകം തുടങ്ങി മഹത് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഏഴു ലോകങ്ങളെയും സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ തീർത്തും ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

മരീചിഃ കശ്യപോ ദക്ഷസ്തഥാ സ്വായമ്ഭുവോഽങ്ഗിരാഃ । ഭൃഗുഃ പുലസ്ത്യഃ പുലഹഃ ക്രതുരിത്യേവമാദയഃ ।। ൩൯.

മരീചി, കശ്യപ, ദക്ഷ, സ്വായംഭുവ, അങ്കിരാസ്, ഭൃഗു, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, ക്രതു ഇവരാണ് പ്രധാനമുനികൾ.

പ്രജാനാം പതയഃ സര്വേ വര്ത്തന്തേ തത്ര തൈഃ സഹ। നിഃസത്ത്വാ നിര്മമാശ്ചൈവ തത്ര തേ ഹ്യൂര്ദ്ധ്വരേതസഃ ।। ൩൯.

സകല പ്രജാപതികളും അവരോടൊപ്പം അവിടെ വസിക്കുന്നു. അവിടെ അവർക്ക് ആസക്തിയും മമതയും ഇല്ല; അവർ ഉർദ്ധ്വരേതസ്സുകൾ, അർത്ഥം ശുദ്ധമായവർ.

ഋഭുഃ സനത്കുമാരാദ്യാ വൈരാജ്യാസ്തേ തപോധനാഃ। മന്വന്തരാണാം സര്വേഷാം സാവര്ണാനാം തതഃ സ്മൃതാഃ । ചതുര്ദ്ദശാനാം സര്വേഷാം പുനരാവൃത്തിഹേതവഃ ।। ൩൯.

ഋഭു, സനത്കുമാരൻമാർ തുടങ്ങിയ വൈരാജപുത്രന്മാർ, വലിയ തപസ്സുള്ളവർ, സാവർണിമനുക്കളുടെ കാലഘട്ടങ്ങളിലൊക്കെയും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. പതിനാലു് മനുക്കളുടെ ആവർത്തനത്തിന് ഇവരാണ് കാരണം.

യോഗം തപശ്ച സത്യഞ്ച സമാധായ തദാത്മനി। ഷഷ്ഠേ കാലേ നിവര്ത്തന്തേ തത്തദാഹര്വിപര്യയേ ।। ൩൯.

യോഗവും തപസ്സും സത്യവും ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, ആറാം കാലഘട്ടത്തിൽ അവർ പിന്മാറുന്നു; ബ്രഹ്മാവിന്റെ പകലും രാത്രിയും മാറുമ്പോൾ അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു.

സത്യന്തു സപ്തമോ ലോകോ ഹ്യപുനര്മാര്ഗഗാമിനാമ്। ബ്രഹ്മലോകഃ സമാഖ്യാതോ ഹ്യപ്രതീഘാതലക്ഷണഃ ।। ൩൯.

ഏഴാമത്തെ ലോകം സത്യലോകം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; പുനർജനനമാർഗത്തിൽ തിരികെ പോവാത്തവർക്ക് അതാണ് ബ്രഹ്മലോകം, തടസ്സം ഇല്ലാത്തതായാണ് അതിന്റെ സ്വഭാവം.