വായുപുരാണമ്

സുപാരാ മാനസാസ്ത്വേതേ ദേവാ വൈ സമ്പ്രകീര്ത്തിതാഃ। തേഷാമിന്ദ്രസ്തു വിജ്ഞേയ ഋതധാമാ മഹായശാഃ ।। ൩൮.

സുപാരന്മാർ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ദേവന്മാരാണ്. അവരിൽ ഇന്ദ്രൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നത് ഋതധാമൻ, മഹത്വം ഉള്ളവൻ.

കൃതിര്വസിഷ്ഠപുത്രസ്തു ഹ്യാത്രേയഃ സുതപാസ്തഥാ। തപോമൂര്തിശ്ചാങ്ഗിരസസ്തപസ്വീ കാശ്യപസ്തഥാ ।। ൩൮.

കൃതി വസിഷ്ഠന്റെ മകനാണ്. അത്രിയുടെ മകൻ സുതപസ്. അങ്കിരസൻ തപസ്സിന്റെ രൂപമാണ്. കശ്യപനും വലിയ തപസ്സുകാരനാണ്.

തപോഽശയാനഃ പൌലസ്ത്യഃ പുലഹശ്ച തപോരതിഃ। ഭാര്ഗവഃ സപ്തമസ്ത്വേഷാം വിജ്ഞേയസ്തു തപോമതിഃ ।। ൩൮.

പൗലസ്ത്യൻ തപസ്സിൽ ഉറച്ചവനാണ്. പുലഹൻ തപസ്സിൽ പ്രിയനാണ്. ഭാർഗവൻ ഏഴാമനാണ്, തപസ്സിൽ ജ്ഞാനിയെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു.

ഏതേ സപ്തര്ഷയഃ സിദ്ധാ അന്യേ സാവര്ണികേഽന്തരേ। ദേവവാനുപദേവശ്ച ദേവശ്രേഷ്ഠോ വിദൂരഥഃ ।। ൩൮.

ഇവരാണ് സപ്തർഷിമാർ, സിദ്ധന്മാർ. സാവർണികമന്വന്തരത്തിൽ മറ്റുള്ളവർ ഉണ്ട്. ദേവവാൻ, ഉപദേവൻ, ദേവശ്രേഷ്ഠൻ, വിദൂരഥൻ എന്നിവരും ഉണ്ട്.

മിത്രവാന് മിത്രബിന്ദുശ്ച മിത്രസേനോ ഹ്യമിത്രഹാ। മിത്രബാഹുഃ സുവര്ചാശ്ച ദ്വാദശൈതേ മനോഃ സുതാഃ ।। ൩൮.

മിത്രവാൻ, മിത്രബിന്ദു, മിത്രസേനൻ, അമിത്രഹ, മിത്രബാഹു, സുവർചസ്—ഇവരൊക്കെ മനുവിന്റെ പന്ത്രണ്ടു മക്കളാണ്.

ത്രയോ ദശേ തു പര്യായേ ഭാവ്യാ രൌച്യാന്തരേ പുനഃ। ത്രയ ഏവ ഗണാഃ പ്രോക്താ ദേവാനാന്തു സ്വയമ്ഭുവാ ।। ൩൮.

അടുത്ത കാലഘട്ടത്തിൽ, രുചിമനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ വീണ്ടും മൂന്നു കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. സ്വയംഭുവൻ മൂന്നു ദേവകൂട്ടങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിച്ചു.

ബ്രഹ്മണോ മാനസാഃ പുത്രാസ്തേ ഹി സര്വേ മഹാത്മനഃ। സുത്രാമാണഃ സുധര്മ്മാണഃ സുകര്മ്മാണശ്ച തേ ത്രയഃ ।। ൩൮.

ഇവരൊക്കെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച മഹാത്മാക്കളാണ്. സുത്രാമാണൻ, സുധർമ്മാൻ, സുകർമ്മാൻ—ഈ മൂന്നു പേരും.

ത്രിദശാനാം ഗണാഃ പ്രോക്താ ഭവിഷ്യാഃ സോമപായിനഃ। ത്രയസ്ത്രിംശദ്ദേവതാ യാഃ പ്രാഭവിഷ്യന്ത യാജ്ഞികൈഃ ।। ൩൮.

ദേവകൂട്ടങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ഭാവിയിൽ സോമപാനം ചെയ്യുന്നവർ; യാഗങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകുന്ന മുപ്പത്തിമൂന്നു ദേവന്മാർ.

ആജ്യേന പൃഷദാജ്യേന ഗ്രഹശ്രേഷ്ഠേന ചൈവ ഹി। ദേവൈര്ദേവാസ്ത്രയസ്ത്രിംശത്പൃഥക്ത്വേന നിബോധത ।। ൩൮.

നെയ്യാലും കലർന്ന നെയ്യാലും ഉത്തമമായ ഹോമദ്രവ്യങ്ങളാലും, ഈ മുപ്പത്തിമൂന്നു ദേവന്മാരെ വേർതിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കണം.

സുത്രാമാണഃ പ്രയാജ്യാസ്തു ഹ്യാദ്യാജ്യാസ്തു സാമ്പ്രതമ്। സുകര്മണോഽനുയാജ്യാസ്തു പൃഷദാജ്യാശിനസ്തു യേ ।। ൩൮.

സുത്രാമാണന്മാർ പ്രധാന ഹോമഭോക്താക്കളാണ്, ആദ്യം ഹോമം ലഭിക്കുന്നവരും. സുകർമ്മന്മാർ അനുയായികളാണ്, കലർന്ന നെയ്യാണ് അവർക്കുള്ളത്.

ഉപയാജ്യാഃ സുധര്മാണ ഇതി ദേവാഃ പ്രകീര്ത്തിതാഃ । ദിവസ്പതിര്മഹാസത്ത്വസ്തേഷാമിന്ദ്രോ ഭവിഷ്യതി ।। ൩൮.

സുധർമ്മന്മാർ ഉപഹോമം ലഭിക്കുന്നവരാണ്. ഇവർക്ക് ദേവന്മാർ എന്ന പേരാണ്. ഇവരിൽ മഹാസക്തനായ ഇന്ദ്രൻ ദേവേന്ദ്രനായിരിക്കും.

പുലഹാത്മജപുത്രാസ്തേ വിജ്ഞേയാസ്തു രുചേഃ സുതാഃ । അങ്ഗിരാശ്ചൈവ ധൃതിമാന് പൌലസ്ത്യഃ പഥ്യവാംസ്തു സഃ ।। ൩൮.

പുലഹന്റെ മക്കളാണ് രുചിമനുവിന്റെ മക്കൾ എന്ന് അറിയണം. അങ്കിരസൻ ധൈര്യശാലിയാണ്, പൗലസ്ത്യൻ സത്യപഥം പാലിക്കുന്നവനാണ്.

പൌലഹസ്തത്ത്വ ദര്ശീ ച ഭാര്ഗവശ്ച നിരുത്സകഃ। നിഷ്പ്രകമ്പസ്തഥാത്രേയോ നിര്മോഹഃ കശ്യപസ്തഥാ ।। ൩൮.

പൗലഹൻ സത്യം അറിയുന്നവനാണ്, ഭാർഗവൻ ആഗ്രഹരഹിതനാണ്. അത്രി അചഞ്ചലനാണ്, കശ്യപൻ മോഹരഹിതനാണ്.

സ്വരൂപശ്ചൈവ വാസിഷ്ഠഃ സപ്തൈതേ തു ത്രയോദശേ। ചിത്രസേനോ വിചിത്രശ്ച തപോ ധര്മധൃതോ ഭവഃ ।। ൩൮.

വസിഷ്ഠൻ സ്വഭാവത്തിന് യോജിച്ചവനാണ്. ഈ ഏഴുപേരും പതിമൂന്നാം കാലഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ട്. ചിത്രസേനൻ, വിചിത്രൻ, തപോ, ധർമ്മധൃതൻ, ഭവൻ എന്നിവരും.

അനേകക്ഷത്രബദ്ധശ്ച സുരസോ നിര്ഭയഃ പൃഥഃ। രൌച്യസ്യൈതേ മനോഃ പുത്രാ ഹ്യന്തരേ തു ത്രയോദശേ ।। ൩൮.

അനേകക്ഷത്രൻ, നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ബന്ധമുള്ളവൻ; സുരസ, ഭയമില്ലാത്തവൻ; പൃഥ—ഇവരൊക്കെയും പതിമൂന്നാം മനുവിന്റെ മക്കളാണ്.

ചതുര്ദ്ദശേ തു പര്യായേ ഭൌതസ്യാപ്യന്തരേ മനോഃ । ദേവതാനാം ഗണാഃ പഞ്ച പ്രോക്താ യേതു ഭവിഷ്യതി ।। ൩൮.

പതിനാലാം കാലഘട്ടത്തിൽ, ഭൂതമനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ, അഞ്ചു ദേവകൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാകും എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ചാക്ഷുഷാശ്ച കനിഷ്ഠാശ്ച പവിത്രാ ഭാജരാസ്തഥാ। വാചാവൃദ്ധാശ്ച ഇത്യേതേ പഞ്ച ദേവഗണാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൩൮.

ചാക്ഷുഷൻമാർ, കനിഷ്ഠൻമാർ, പവിത്രൻമാർ, ഭാജരൻമാർ, വാചാവൃദ്ധൻമാർ—ഇവയാണ് അഞ്ചു ദേവകൂട്ടങ്ങൾ എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

സപ്തൈവ താംസ്താന് ഭാഗാംശ്ച വിദ്ധി ചാക്ഷുഷസംജ്ഞകാന്। ബൃഹദാദ്യാനി സാമാനി കനിഷ്ഠാന് സപ്ത താന് വിദുഃ। സപ്ത ലോകാഃ പരിത്രാസ്തേ ഭാജിരാഃ സപ്ത സിന്ധവഃ ।। ൩൮.

ഈ ഏഴു വിഭാഗങ്ങൾ ചാക്ഷുഷൻ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. വലിയ സാമങ്ങൾ ആദ്യം, ഏഴു കനിഷ്ഠന്മാർ അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു. ഭാജിരന്മാർ ഏഴു ലോകങ്ങളെയും ഏഴു നദികളെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.

വാചാവൃദ്ധാനൃഷീന് വിദ്ധി മനോഃ സ്വായമ്ഭുവസ്യ വൈ। സര്വേ മന്വന്തരേന്ദ്രാശ്ച വിജ്ഞേയാസ്തുല്യലക്ഷണാഃ ।। ൩൮.

വാചാവൃദ്ധൻമാരായ ഋഷിമാർ സ്വയംഭുവമനുവിനോടു ചേർന്നവരാണെന്ന് അറിയണം. എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളുടെയും ഇന്ദ്രന്മാർ ഒരേ സ്വഭാവമുള്ളവരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

തേജസാ തപസാ ബുദ്ധ്യാ ബലശ്രുതപരാക്രമൈഃ। ത്രൈലോക്യേ യാനി സത്ത്വാനി ഗതിമന്തി ധ്രുവാണി ച। സര്വശഃ സ്വൈര്ഗുണൈസ്താനി ഇന്ദ്രാസ്തേഽഭിഭവന്തി വൈ ।। ൩൮.

തേജസ്സിലും തപസ്സിലും ബുദ്ധിയിലും ശക്തിയിലും ജ്ഞാനത്തിലും വീര്യത്തിലും, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമുള്ള സകല ജീവികളും ചലനവും സ്ഥിരതയും ഉള്ളവരും, സ്വന്തം ഗുണങ്ങളാൽ ഇന്ദ്രന്മാർ എല്ലാം അതിക്രമിക്കുന്നു.

ഭൂതാപവാദിനോ ഹൃഷ്ടാ മധ്യസ്ഥാ ഭൂതവാദിനഃ। ഭൂതാനുവാദിനഃ സക്താസ്ത്രയോ വേദാഃ പ്രവാദിനാമ് ।। ൩൮.

ചിലർ ജീവികളുടെ അസ്തിത്വം നിഷേധിച്ച് സന്തോഷിക്കുന്നു; ചിലർ മധ്യസ്ഥരായി ജീവികളെ അംഗീകരിക്കുന്നു; മറ്റുചിലർ ജീവികളെ കുറിച്ച് പറയുന്നതിൽ ആസ്വാദനമുണ്ട്—ഇവരാണ് വേദങ്ങൾ expound ചെയ്യുന്നവരിൽ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങൾ.

അഗ്നിധ്രഃ കാശ്യപശ്ചൈവ പൌലസ്ത്യോ മാഗധശ്ച യഃ। ഭാര്ഗവോ ഹ്യഗ്നിബാഹുശ്ച ശുചിരാങ്ഗിരസസ്തഥാ। ഓജസ്വീ സുബലശ്ചൈവ ഭൌത്യസ്യൈതേ മനോഃ സുതാഃ ।। ൩൮.

അഗ്നിധ്രൻ, കശ്യപൻ, പോളസ്ത്യൻ, മാഗധൻ, ഭാഗർഗവൻ, അഗ്നിബാഹു, ശുചി, ആംഗിരസൻ, ഓജസ്വി, സുബലൻ—ഇവരാണ് ഭൗത്യമനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ.

സവര്ണാ മനവോ ഹ്യേതേ ചത്വാരോ ബ്രഹ്മണഃ സുതാഃ। ഏകോ വൈവസ്വതശ്ചൈവ സാവര്ണോ മനുരുച്യതേ ।। ൩൮.

സവർണ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ നാലു മനുക്കളും ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാരാണ്; അതിൽ ഒരാൾ വൈവസ്വതൻ, അവനെയാണ് സാവർണമനു എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

രൌച്യോ ഭൌത്യശ്ച യൌ തൌ തു മനോഃ പൌലഹഭാര്ഗവൌ। ഭൌത്യസ്യൈവാധിപത്യേ തു പൂര്ണഃ കല്പസ്തു പൂര്യ്യതേ ।। ൩൮.

രൗച്യനും ഭൗത്യനും മനുവിന്റെ പുത്രന്മാരായി പോളഹനും ഭാഗർഗവനും വംശത്തിൽ പെട്ടവരാണ്; ഭൗത്യന്റെ കാലത്തിൽ ഭരണാധികാരം വരുമ്പോൾ, ഒരു കല്പത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയും സംഭവിക്കും.

സൂത ഉവാച।। നിഃശേഷേഷു ച സര്വേഷു തദാ മന്വന്തരേഷ്വിഹ। അന്തേഽനേകയുഗേ തസ്മിന് ക്ഷീണേ സംഹാര ഉച്യതേ ।। ൩൮.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇവിടെ എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളും പൂർണ്ണമായി കഴിഞ്ഞ്, അനേകം യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു തീർന്നപ്പോൾ, അതാണ് സംഹാരം എന്നു വിളിക്കുന്നത്.

സപ്തൈതേ ഭാര്ഗവാ ദേവാ അന്തേ മന്വന്തരേ തദാ। ഭുക്ത്വാ ത്രൈലോക്യമധ്യസ്ഥാ യുഗാഖ്യാം ഹ്യേകസപ്തതിമ് ।। ൩൮.

ഈ ഏഴു ഭാഗർഗവദേവന്മാർ, മന്വന്തരത്തിന്റെ അവസാനം, മൂന്നു ലോകങ്ങളും അനുഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞ്, എഴുപത്തൊന്ന് യുഗങ്ങൾക്കിടയിൽ മധ്യസ്ഥരായി നിലകൊള്ളുന്നു.

പിതൃഭിര്മനുഭിശ്ചൈവ സാര്ദ്ധം സപ്തര്ഷിഭിസ്തു യേ। യജ്വാനശ്ചൈവ തേഽപ്യന്യേ തദ്ഭാക്താശ്ചൈവ തൈഃ സഹ ।। ൩൮.

പിതാക്കന്മാരോടും മനുക്കളോടും ഏഴു ഋഷിമാരോടും കൂടി, മറ്റു യജ്ഞകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും അവരുടെ അനുയായികളും ഇവരോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഇരിക്കുന്നു.

മഹര്ലോകം ഗമിഷ്യന്തി ത്യക്ത്വാ ത്രൈലോക്യമീശ്വരാഃ। തതസ്തേഷു ഗതേഷൂര്ദ്ധ്വം ക്ഷീണേ മന്വന്തരേ തദാ। അനാധാരമിദം സര്വം ത്രൈലോക്യം വൈ ഭവിഷ്യതി ।। ൩൮.

ഭൂലോകം ഉപേക്ഷിച്ച് ഈശ്വരന്മാർ മഹർലോകത്തിലേക്ക് പോകും; അവർ അങ്ങോട്ട് പോയി മന്വന്തരം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, മൂന്നു ലോകവും ആധാരമില്ലാത്തതാകും.

തതഃ സ്ഥാനാനി ശൂന്യാനി സ്ഥാനിനാം താനി വൈ ദ്വിജാഃ। പ്രഭ്രശ്യന്തി വിമുക്താനി താരാഋക്ഷഗ്രഹൈസ്തഥാ ।। ൩൮.

അപ്പോൾ, ദ്വിജന്മാരേ, താമസക്കാരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ ശൂന്യമായ്, നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും സഹിതം അവിടങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റപ്പെടും.