ചാക്ഷുഷസ്യാന്തരേഽതീതേ പ്രാപ്തേ വൈവസ്വതസ്യ ഹ। രുചേഃ പ്രജാപതേഃ പുത്രോ രൌച്യോ നാമാഭവത്സുതഃ ।। ൩൮.
ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞ് വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലം എത്തിയപ്പോൾ, പ്രജാപതി രുചിയുടെ മകനായ രൗചി എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.
ഭൂത്യാമുത്പാദിതോ യസ്തു ഭൌത്യോ നാമാഭവത്സുതഃ। വൈവസ്വതേഽന്തരേ രാജാ ദ്വൌ മനൂ തു വിവസ്വതോഃ ।। ൩൮.
ഭൂതി എന്നതിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൻ ഭൗതി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു; വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലത്ത്, വിവസ്വതിന്റെ രണ്ട് പുത്രന്മാർ മനുക്കളായി.
വൈവസ്വതോ മനുര്യശ്ച സാവര്ണോ യശ്ച വിശ്രുതഃ। ജ്യേഷ്ഠഃ സംജ്ഞാസുതോ വിദ്വാന് മനുര്വൈവസ്വതഃ പ്രഭുഃ ।। ൩൮.
വൈവസ്വതമനു എന്ന പ്രശസ്തനും സാവർണിയെന്ന മറ്റൊരാളും വിവസ്വതിന്റെ പുത്രന്മാരായിരുന്നു; മൂത്തവൻ, പേരിൽ ജനിച്ചവൻ, ജ്ഞാനിയായിരുന്നു, അവൻ വൈവസ്വതമനു എന്ന പ്രഭുവാണ്.
സവര്ണായാഃ സുതശ്ചാന്യഃ സ്മൃതോ വൈവസ്വതോ മനുഃ । സവര്ണാ മനവോ യേ ച ചത്വാരസ്തു മഹര്ഷിജാഃ ।। ൩൮.
സാവർണിയുടെ മറ്റൊരു പുത്രനാണ് വൈവസ്വതമനു എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്; മഹർഷിമാരിൽ നിന്നു ജനിച്ച നാലു മനുക്കളും സാവർണികളാണ്.
തപസാ സമ്ഭൃതാത്മാനഃ സ്വേഷു മന്വന്തരേഷു വൈ। ഭവിഷ്യേഷു ഭവിഷ്യന്തി സര്വകാര്യാര്ഥസാധകാഃ ।। ൩൮.
തങ്ങൾ തപസ്സിലൂടെ ആത്മാവിനെ പൂർണ്ണമാക്കിയവർ, തങ്ങളുടെ സ്വന്തം മന്വന്തരങ്ങളിൽ ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകും; എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കാൻ അവർ ശേഷിയുള്ളവരായിരിക്കും.
പ്രഥമം മേരുസാവര്ണേര്ദക്ഷപുത്രസ്യ വൈ മനോഃ। പുത്രാ മരീചിഗര്ഭാശ്ച സുശര്മാണശ്ച തേ ത്രയഃ । സമ്ഭൂതാശ്ച മഹാത്മാനഃ സര്വേ വൈവസ്വതേഽന്തരേ ।। ൩൮.
ആദ്യമായ്, ദക്ഷപുതനായ മനുവിന്റെ മകനായ മേരു സാവർണി, മരീചിയുടെ വംശത്തിൽ നിന്നുള്ള മൂന്ന് പുത്രന്മാർ, സുശർമനും മറ്റുള്ളവരും, എല്ലാം മഹാത്മാക്കളായവർ, വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലത്ത് ജനിച്ചു.
ദക്ഷപുത്രസ്യ പുത്രാസ്തേ രോഹിതസ്യ പ്രജാപതേഃ। ഭവിഷ്യസ്യ ഭവിഷ്യസ്തു ഏകൈകോ ദ്വാദശോ ഗണഃ ।। ൩൮.
ദക്ഷന്റെ മകനായ രോഹിതന്റെ പുത്രന്മാർ ഓരോരുത്തരും പന്ത്രണ്ടു പേർ വീതമുള്ള കൂട്ടങ്ങളാണ്. ഭാവിയിൽ ഇനിയും അത്തരം കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
ഐശ്വര്യസംഗ്രാഹോ രാഹോ ബാഹുവശസ്തഥൈവ ച। പാരാ ദ്വാദശ വിജ്ഞേയാ ഉത്തരാംസ്തു നിബോധത ।। ൩൮.
ഐശ്വര്യസംഗ്രാഹൻ, രാഹു, ബാഹുവശൻ, പാരാ ഇവർ പന്ത്രണ്ടുപേരാണ്. ഇനി വടക്കേ ദിക്കിലുള്ളവരുടെ പേരുകൾ കേൾക്കൂ.
വാജിയോ വാജിജിച്ചൈവ പ്രഭൃതിശ്ച കകുദ്യഥ। ദധിക്രാവായപക്വാശ്ച പ്രണീതോ വിജയോ മധുഃ ।। ൩൮.
വാജിയൻ, വാജിജിത്, പ്രഭൃതി, കകുദ്, ദധിക്രാവ, ആയപക്വൻ, പ്രണീതൻ, വിജയൻ, മധു ഇവരാണ് അവരിൽ ചിലർ.
തേജസ്മാന്നഥവോ ദ്വൌ തു ദ്വാദശൈതേ മരീചയഃ। സുശര്മ്മാണസ്തു വക്ഷ്യാമി നാമതസ്തു നിബോധത ।। ൩൮.
തേജസ്മാനിൽ നിന്ന് രണ്ട് നേതാക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇവർ പന്ത്രണ്ടുപേരും മരീചയന്മാരാണ്. ഇനി സുഷർമന്മാരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയും, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
വര്ണസ്തഥാപ്യങ്ഗവിശ്വൌ മുരണ്യോ വ്രജനോ മതഃ। അമിതോ ദ്രവകേതുശ്ച ജമ്ഭോസ്ഥാജസ്രശക്രകാഃ ।। ൩൮.
വർണ്ണൻ, അപ്യംഗൻ, വിശ്വൻ, മുരണ്യൻ, വ്രജനൻ, അമിതൻ, ദ്രവകേതു, ജംഭോസ്ഥ, അജസ്രൻ, ശക്രകൻ ഇവരാണ് അവരുടെ പേരുകൾ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
സുനേമിര്ദ്യുതപാശ്ചൈവ സുശര്മ്മാണഃ പ്രകീര്ത്തിതാഃ। തേഷാമിന്ദ്രസ്തദാ ഭാവ്യോ ഹ്യദ്ഭുതോ നാമ നാമതഃ ।। ൩൮.
സുനേമി, ദ്യുതപാ എന്നിവരും സുഷർമന്മാരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അവർക്കുള്ള ഇന്ദ്രൻ അദ്ഭുതൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.
സ്കന്ദഃ സോമപ്രതീകാശഃ കാര്തികേയസ്തു പാവകഃ। മാഘാതിഥിശ്ച പൌലസ്ത്യോ വസുഃ കാശ്യപ ഏവ ച ।। ൩൮.
സ്കന്ദൻ, സോമനെപ്പോലുള്ളവൻ, കാർത്തികേയൻ, പാവകൻ, മാഘാതിഥി, പോളസ്ത്യൻ, വസു, കാശ്യപൻ ഇവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ജ്യോതിഷ്മാന് ഭാര്ഗവശ്ചൈവ ദ്യുതിമാനങ്ഗിരാസ്തഥാ। വസിതശ്ചൈവ വാസിഷ്ഠ ആത്രേയോ ഹവ്യവാഹനഃ ।। ൩൮.
ജ്യോതിഷ്മാൻ, ഭാഗർവൻ, ദ്യുതിമാൻ, അങ്കിരസൻ, വസിതൻ, വാസിഷ്ഠൻ, ആത്രേയൻ, ഹവ്യവാഹനൻ ഇവരും പേരിൽ വരുന്നു.
സുതപാഃ പൌലവശ്ചൈവ സപ്തൈതേ രോഹിതാന്തരേ। ധൃതികേതുദീപ്തികേതുശാപഹസ്താ നിരാമയഃ ।। ൩൮.
സുതപാ, പോളവൻ, ഇവരും ചേർന്ന് ഏഴുപേരാണ് രോഹിതന്റെ വംശത്തിൽ. ധൃതികേതു, ദീപ്തികേതു, ശാപഹസ്തൻ, നിരാമയൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
പൃഥുശ്രവാസ്തഥാ നാകോ ഭൂരിദ്യുമ്നോ ബൃഹദ്രഥഃ। പ്രഥമസ്യ തു സാവര്ണേര്നവ പുത്രാഃ പ്രകീര്തിതാഃ ।। ൩൮.
പൃഥുശ്രവസ്, നാക, ഭൂരിദ്യുമ്നൻ, ബൃഹദ്രഥൻ—ഇവരാണ് ആദ്യമായുള്ള സാവർണിയുടെ ഒൻപത് പുത്രന്മാർ.
ദശമേ ത്വഥ പര്യായേ ധര്മപുത്രസ്യ വൈ മനോഃ। ദ്വിതീയസ്യ തു സാവര്ണേര്ഭാവ്യസ്യൈവാന്തരേ മനോഃ ।। ൩൮.
പത്താമത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ ധർമ്മപുത്രനായ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ; രണ്ടാമത്തെ സാവർണി, ഭാവിയിൽ വരുന്ന മനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ.
സുഖാമനാ വിരുദ്ധാശ്ച ദ്വാവേവ തു ഗണൌ സ്മൃതൌ। ത്വിഷിവന്തശ്ച തേ സര്വേ ശതസങ്ഖ്യാശ്ച തേ സമാഃ ।। ൩൮.
സുഖാമനൻ, വിരുദ്ധൻ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് കൂട്ടങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവരൊക്കെയും ത്വിഷിവന്തന്മാരാണ്, എണ്ണത്തിൽ നൂറുപേരാണ്.
പ്രാണാ നായച്ഛതഃ പ്രോക്ത ഋഷിഭിഃ പുരുഷേഷു വൈ। ദേവാസ്തേ വൈ ഭവിഷ്യന്തി ധര്മപുത്രസ്യ വൈ മനോഃ ।। ൩൮.
പ്രാണന്മാർ, വഴികാട്ടാത്തവർ എന്ന് ഋഷിമാർ മനുഷ്യരിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇവരാണ് ധർമ്മപുത്രനായ മനുവിന്റെ ദേവന്മാർ.
തേഷാമിന്ദ്രസ്തഥാ വിദ്വാന് ഭവിഷ്യഃ ശാന്തിരുച്യതേ। ഹവിഷ്മാന് പൌലഹഃ ശ്രീമാന് സുകീര്തിശ്ചാപി ഭാര്ഗവഃ ।। ൩൮.
അവരിൽ ഇന്ദ്രൻ, ജ്ഞാനിയാകുന്ന ഭാവ്യൻ, ശാന്തി എന്ന പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടും. ഹവിഷ്മാൻ, പോളഹൻ, ശ്രീമാൻ, സുകീർത്തി, ഭാഗർവൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ആപോമൂര്തിസ്തഥാത്രേയോ വസിഷ്ഠശ്ചാപി യഃ സ്മൃതഃ। പൌലസ്ത്യഃ പ്രതിപശ്ചാപി നാഭാഗശ്ചൈവ കാശ്യപഃ। അഭിമന്യുശ്ചാങ്ഗിരസഃ സപ്തൈതേ പരമര്ഷയഃ ।। ൩൮.
ആപോമൂർത്തി, ആത്രേയൻ, വസിഷ്ഠൻ, പോളസ്ത്യൻ, പ്രതിപൻ, നാഭാഗൻ, കാശ്യപൻ, അഭിമന്യു, അങ്കിരസൻ—ഈ ഏഴുപേരും മഹർഷിമാരാണ്.
സുക്ഷേത്രശ്ചോത്തമൌജാശ്ച ഭൂരിഷേണശ്ച വീര്യവാന്। ശതാനീകോ നിരാമിത്രോ വൃഷസേനോ ജയദ്രഥഃ ।। ൩൮.
സുക്ഷേത്രൻ, ഉത്തമൗജസ്, ഭൂരിശേനൻ എന്ന വീരൻ, ശതാനികൻ, നിരാമിത്രൻ, വൃഷസേനൻ, ജയദ്രഥൻ.
ഭൂരിദ്യുമ്നഃ സുവര്ച്ചാശ്ച ദശൈതേ മാനവാഃ സ്മൃതാഃ। ഏകാദശേ തു പര്യ്യായേ സാവര്ണേ വൈ തൃതീയകേ ।। ൩൮.
ഭൂരിദ്യുമ്നൻ, സുവർചസ് എന്നിവരും മനുവിന്റെ പത്ത് പുത്രന്മാരായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. പതിനൊന്നാമത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ, മൂന്നാമത്തെ സാവർണിയിൽ.
നിര്മ്മാണരതയോ ദേവാഃ കാമജാ വൈ മനോജവാഃ। ഗണാസ്ത്വേതേ ത്രയഃ ഖ്യാതാ ദേവതാനാം മഹാത്മനാമ് ।। ൩൮.
സൃഷ്ടിയിൽ ആനന്ദം കാണുന്ന ദേവന്മാർ, ആഗ്രഹത്തിൽ ജനിച്ചവരും ചിന്തയെപ്പോലെ വേഗമുള്ളവരുമാണ്. ഈ മൂന്ന് കൂട്ടങ്ങളും മഹാത്മാക്കളായ ദേവന്മാരിൽ പ്രശസ്തരാണ്.
ഏകൈകം ത്രിംശതസ്തേഷാം ഗണാസ്തു ത്രിദിവൌകസാമ്। മാസസ്യാഹാനി ത്രിംശത്തു യാനി വൈ കവയോ വിദുഃ ।। ൩൮.
അവരിൽ ഓരോ ദേവഗണത്തിലും മുപ്പത് ദേവന്മാരുണ്ട്. ഒരു മാസത്തിൽ മുപ്പത് ദിവസങ്ങളാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു.
നിര്മ്മാണരതയോ ദേവാ രാത്രയസ്തു വിഹങ്ഗമാഃ। ഗണാസ്തേ വൈ ത്രയഃ പ്രോക്താ ദേവതാനാം ഭവിഷ്യതി ।। ൩൮.
സൃഷ്ടിയിൽ ആസ്വാദനം ചെയ്യുന്ന ദേവന്മാർ ദിവസങ്ങളാണ്, പക്ഷികൾ രാത്രികളാണ്. ഭാവിയിൽ ദേവതകളുടെ മൂന്നു ഗണങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറയപ്പെടുന്നു.
മനോജവാ മുഹൂര്ത്താസ്തു ഇതി ദേവാഃ പ്രകീര്ത്തിതാഃ । ഏതേ ഹി ബ്രഹ്മണഃ പുത്രാ ഭവിഷ്യാ മനവഃ സ്മൃതാഃ ।। ൩൮.
വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന മുഹൂർത്തങ്ങൾ ദേവന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാർ, ഭാവിയിൽ മനുക്കളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
തേഷാമിന്ദ്രോ വൃഷോ നാമ ഭവിഷ്യഃ സുരരാട് തതഃ। തേഷാം സപ്തര്ഷയശ്ചാപി കീര്ത്ത്യമാനാന്നിബോധത ।। ൩൮.
അവരിൽ ഭാവിയിലെ ഇന്ദ്രൻ ദേവരാജാവിന് വൃഷ എന്ന പേരായിരിക്കും. അവരുടെ ഏഴു മഹർഷിമാരുടെ പേരുകളും കേൾക്കൂ.
ഹവിഷ്മാന് കാശ്യപശ്ചാപി വപുഷ്മാന് യശ്ച ഭാര്ഗവഃ। വാരുണിശ്ചൈവ ചാത്രേയോ വാസിഷ്ഠോ ഭഗ ഏവ ച ।। ൩൮.
ഹവിഷ്മാൻ, കശ്യപൻ, വപുഷ്മാൻ, ഭൃഗുവംശജൻ, വാരുണി, ആത്രേയൻ, വസിഷ്ഠൻ, ഭഗൻ ഇവരാണ്.
പുഷ്ടിശ്ചാങ്ഗിരസോ ജ്ഞേയഃ പൌലസ്ത്യോ നിശ്ചരസ്തഥാ। പൌലഹോ ഹ്യഗ്നിതേജാശ്ച ദേവാ ഹ്യേകാദശേഽന്തരേ ।। ൩൮.
പുഷ്ടി എന്ന ആംഗിരസനും, പൗലസ്ത്യനും, നിശ്ചരനും, പൗലഹനും, അഗ്നിതേജസ്സുള്ളവരും പതിനൊന്നാമത്തെ അന്തരത്തിൽ ദേവന്മാരാണ്.