വായുപുരാണമ്

ബ്രഹ്മണോ വചനം ശ്രുത്വാ ദക്ഷോ ധര്മോ ഭവസ്തദാ। താം കന്യാം മനസാ ജഗ്മുസ്ത്രയസ്തേ ബ്രഹ്മണാ സഹ ।। ൩൮.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ദക്ഷനും ധർമ്മനും ഭവനും ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം മനസ്സിൽ ആ പെൺകുട്ടിയിലേക്ക് സമീപിച്ചു.

സത്യാഭിധ്യായിനാം തേഷാം സദ്യഃ കന്യാ വ്യജായത। സദൃശാനുരൂപാംസ്തേഷാം ചതുരോ വൈ കുമാരകാന് ।। ൩൮.

അവരുടെ സത്യസങ്കല്പം കൊണ്ടു, ആ പെൺകുട്ടി ഉടനെ നാലു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു; ഓരോരുത്തരും അവരുടെ അച്ഛന്മാരെപ്പോലെയായിരുന്നു.

സംസിദ്ധാഃ കാര്യകരണേ സമ്ഭൂതാസ്തേ ശ്രിയാന്വിതഃ। ഉപഭോഗസമര്ഥൈശ്ച സദ്യോജാതൈഃ ശരീരകൈഃ ।। ൩൮.

സൃഷ്ടിയിലും പ്രവർത്തിയിലും പൂർണ്ണരായ അവർ, ഐശ്വര്യത്തോടുകൂടി, അനുഭവങ്ങൾക്ക് യോജ്യമായ ശരീരങ്ങളോടെ ഉടനെ ജനിച്ചു.

തേ ദൃഷ്ട്വാ താന് സ്വയമ്ബുദ്ധ്വാ ബ്രഹ്മാ വ്യാഹാഹിണസ്തദാ। സംരബ്ധാ വൈ വ്യകര്ഷന്ത മമ പുത്രോ മമേത്യുത ।। ൩൮.

അവരെ കണ്ടു, അവൻ താൻ തന്നെ എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മാവ് അപ്പോൾ പറഞ്ഞു; അവർ ആവേശത്തോടെ, 'ഇവൻ എന്റെ മകനാണ്, എന്റെതാണവൻ' എന്നു പറഞ്ഞു.

അഭിധ്യാനാന്മനോത്പന്നാനൂചുര്വൈ തേ പരസ്പരമ്। യോ യസ്യ വപുഷാ തുല്യോ ഭജതാം സ തു തം സുതമ് ।। ൩൮.

അവരുടെ ചിന്തയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവരെക്കുറിച്ച് അവർ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: 'ആരാരുടെ രൂപത്തിൽ സമാനനാണോ, അവൻ അവനെ തന്റെ മകനായി സ്വീകരിക്കട്ടെ.'

യസ്യ യഃ സദൃശശ്ചാപി രൂപേ വീര്യ ച നാമതഃ। തം ഗൃഹ്ണാതു സുഭദ്രം വോ വര്ണതോ യസ്യ യഃ സമഃ ।। ൩൮.

ആരാരുടെ രൂപത്തിലും ശക്തിയിലും പേരിലും സമാനതയുണ്ടോ, അവരവൻ അത്തരം ഉത്തമരായവരെ തങ്ങളുടെ മകനായി സ്വീകരിക്കട്ടെ; വർണ്ണത്തിൽ സമത്വമുള്ളവരായി.

ധ്രുവം രൂപം പിതുഃ പുത്രഃ സോഽനുരുധ്യതി സര്വദാ। തസ്മാദാത്മസമഃ പുത്രഃ പിതുര്മാതുശ്ച ജായതേ ।। ൩൮.

പുത്രൻ എപ്പോഴും അച്ഛന്റെ രൂപം അനുസരിക്കാറുണ്ട്; അതുകൊണ്ട്, പുത്രൻ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും പോലെ തന്നെയാണ് ജനിക്കുന്നത്.

ഏവം തേ സമയം കൃത്വാ സവര്ണാന് ജഗൃഹുഃ സുതാന്। യസ്മാത് സവര്ണാസ്തേഷാം വൈ ബ്രഹ്മാദീനാം കുമാരകാഃ ।। ൩൮.

ഇങ്ങനെ അവർ തമ്മിൽ സമ്മതം ഉണ്ടാക്കി, തങ്ങളുടേതായ വർണ്ണത്തിൽപ്പെട്ട പുത്രന്മാരെ സ്വീകരിച്ചു; അതുകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാവിന്റെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും പുത്രന്മാർ ഒരേ വർണ്ണത്തിൽപെട്ടവരായി.

സവര്ണാ മനവസ്തസ്മാത് സവര്ണത്വം ഹി തേ യതഃ। മനനാന്മാനനാച്ചൈവ തസ്മാത്തേ മനവഃ സ്മൃതാഃ ।। ൩൮.

അവരുടെ മനുക്കൾ ഒരേ വർണ്ണത്തിൽപെട്ടവരായതുകൊണ്ടാണ് അവർക്കുള്ള സമത്വം; അവർ ചിന്തിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടാണ് അവർക്ക് 'മനു' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.

ചാക്ഷുഷസ്യാന്തരേഽതീതേ പ്രാപ്തേ വൈവസ്വതസ്യ ഹ। രുചേഃ പ്രജാപതേഃ പുത്രോ രൌച്യോ നാമാഭവത്സുതഃ ।। ൩൮.

ചാക്ഷുഷമനുവിന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞ് വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലം എത്തിയപ്പോൾ, പ്രജാപതി രുചിയുടെ മകനായ രൗചി എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.

ഭൂത്യാമുത്പാദിതോ യസ്തു ഭൌത്യോ നാമാഭവത്സുതഃ। വൈവസ്വതേഽന്തരേ രാജാ ദ്വൌ മനൂ തു വിവസ്വതോഃ ।। ൩൮.

ഭൂതി എന്നതിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൻ ഭൗതി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു; വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലത്ത്, വിവസ്വതിന്റെ രണ്ട് പുത്രന്മാർ മനുക്കളായി.

വൈവസ്വതോ മനുര്യശ്ച സാവര്ണോ യശ്ച വിശ്രുതഃ। ജ്യേഷ്ഠഃ സംജ്ഞാസുതോ വിദ്വാന് മനുര്വൈവസ്വതഃ പ്രഭുഃ ।। ൩൮.

വൈവസ്വതമനു എന്ന പ്രശസ്തനും സാവർണിയെന്ന മറ്റൊരാളും വിവസ്വതിന്റെ പുത്രന്മാരായിരുന്നു; മൂത്തവൻ, പേരിൽ ജനിച്ചവൻ, ജ്ഞാനിയായിരുന്നു, അവൻ വൈവസ്വതമനു എന്ന പ്രഭുവാണ്.

സവര്ണായാഃ സുതശ്ചാന്യഃ സ്മൃതോ വൈവസ്വതോ മനുഃ । സവര്ണാ മനവോ യേ ച ചത്വാരസ്തു മഹര്ഷിജാഃ ।। ൩൮.

സാവർണിയുടെ മറ്റൊരു പുത്രനാണ് വൈവസ്വതമനു എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്; മഹർഷിമാരിൽ നിന്നു ജനിച്ച നാലു മനുക്കളും സാവർണികളാണ്.

തപസാ സമ്ഭൃതാത്മാനഃ സ്വേഷു മന്വന്തരേഷു വൈ। ഭവിഷ്യേഷു ഭവിഷ്യന്തി സര്വകാര്യാര്ഥസാധകാഃ ।। ൩൮.

തങ്ങൾ തപസ്സിലൂടെ ആത്മാവിനെ പൂർണ്ണമാക്കിയവർ, തങ്ങളുടെ സ്വന്തം മന്വന്തരങ്ങളിൽ ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകും; എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കാൻ അവർ ശേഷിയുള്ളവരായിരിക്കും.

പ്രഥമം മേരുസാവര്ണേര്ദക്ഷപുത്രസ്യ വൈ മനോഃ। പുത്രാ മരീചിഗര്ഭാശ്ച സുശര്മാണശ്ച തേ ത്രയഃ । സമ്ഭൂതാശ്ച മഹാത്മാനഃ സര്വേ വൈവസ്വതേഽന്തരേ ।। ൩൮.

ആദ്യമായ്, ദക്ഷപുതനായ മനുവിന്റെ മകനായ മേരു സാവർണി, മരീചിയുടെ വംശത്തിൽ നിന്നുള്ള മൂന്ന് പുത്രന്മാർ, സുശർമനും മറ്റുള്ളവരും, എല്ലാം മഹാത്മാക്കളായവർ, വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലത്ത് ജനിച്ചു.

ദക്ഷപുത്രസ്യ പുത്രാസ്തേ രോഹിതസ്യ പ്രജാപതേഃ। ഭവിഷ്യസ്യ ഭവിഷ്യസ്തു ഏകൈകോ ദ്വാദശോ ഗണഃ ।। ൩൮.

ദക്ഷന്റെ മകനായ രോഹിതന്റെ പുത്രന്മാർ ഓരോരുത്തരും പന്ത്രണ്ടു പേർ വീതമുള്ള കൂട്ടങ്ങളാണ്. ഭാവിയിൽ ഇനിയും അത്തരം കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

ഐശ്വര്യസംഗ്രാഹോ രാഹോ ബാഹുവശസ്തഥൈവ ച। പാരാ ദ്വാദശ വിജ്ഞേയാ ഉത്തരാംസ്തു നിബോധത ।। ൩൮.

ഐശ്വര്യസംഗ്രാഹൻ, രാഹു, ബാഹുവശൻ, പാരാ ഇവർ പന്ത്രണ്ടുപേരാണ്. ഇനി വടക്കേ ദിക്കിലുള്ളവരുടെ പേരുകൾ കേൾക്കൂ.

വാജിയോ വാജിജിച്ചൈവ പ്രഭൃതിശ്ച കകുദ്യഥ। ദധിക്രാവായപക്വാശ്ച പ്രണീതോ വിജയോ മധുഃ ।। ൩൮.

വാജിയൻ, വാജിജിത്, പ്രഭൃതി, കകുദ്, ദധിക്രാവ, ആയപക്വൻ, പ്രണീതൻ, വിജയൻ, മധു ഇവരാണ് അവരിൽ ചിലർ.

തേജസ്മാന്നഥവോ ദ്വൌ തു ദ്വാദശൈതേ മരീചയഃ। സുശര്മ്മാണസ്തു വക്ഷ്യാമി നാമതസ്തു നിബോധത ।। ൩൮.

തേജസ്മാനിൽ നിന്ന് രണ്ട് നേതാക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇവർ പന്ത്രണ്ടുപേരും മരീചയന്മാരാണ്. ഇനി സുഷർമന്മാരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയും, ശ്രദ്ധിക്കൂ.

വര്ണസ്തഥാപ്യങ്ഗവിശ്വൌ മുരണ്യോ വ്രജനോ മതഃ। അമിതോ ദ്രവകേതുശ്ച ജമ്ഭോസ്ഥാജസ്രശക്രകാഃ ।। ൩൮.

വർണ്ണൻ, അപ്യംഗൻ, വിശ്വൻ, മുരണ്യൻ, വ്രജനൻ, അമിതൻ, ദ്രവകേതു, ജംഭോസ്ഥ, അജസ്രൻ, ശക്രകൻ ഇവരാണ് അവരുടെ പേരുകൾ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

സുനേമിര്ദ്യുതപാശ്ചൈവ സുശര്മ്മാണഃ പ്രകീര്ത്തിതാഃ। തേഷാമിന്ദ്രസ്തദാ ഭാവ്യോ ഹ്യദ്ഭുതോ നാമ നാമതഃ ।। ൩൮.

സുനേമി, ദ്യുതപാ എന്നിവരും സുഷർമന്മാരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അവർക്കുള്ള ഇന്ദ്രൻ അദ്ഭുതൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.

സ്കന്ദഃ സോമപ്രതീകാശഃ കാര്തികേയസ്തു പാവകഃ। മാഘാതിഥിശ്ച പൌലസ്ത്യോ വസുഃ കാശ്യപ ഏവ ച ।। ൩൮.

സ്കന്ദൻ, സോമനെപ്പോലുള്ളവൻ, കാർത്തികേയൻ, പാവകൻ, മാഘാതിഥി, പോളസ്ത്യൻ, വസു, കാശ്യപൻ ഇവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ജ്യോതിഷ്മാന് ഭാര്ഗവശ്ചൈവ ദ്യുതിമാനങ്ഗിരാസ്തഥാ। വസിതശ്ചൈവ വാസിഷ്ഠ ആത്രേയോ ഹവ്യവാഹനഃ ।। ൩൮.

ജ്യോതിഷ്മാൻ, ഭാഗർവൻ, ദ്യുതിമാൻ, അങ്കിരസൻ, വസിതൻ, വാസിഷ്ഠൻ, ആത്രേയൻ, ഹവ്യവാഹനൻ ഇവരും പേരിൽ വരുന്നു.

സുതപാഃ പൌലവശ്ചൈവ സപ്തൈതേ രോഹിതാന്തരേ। ധൃതികേതുദീപ്തികേതുശാപഹസ്താ നിരാമയഃ ।। ൩൮.

സുതപാ, പോളവൻ, ഇവരും ചേർന്ന് ഏഴുപേരാണ് രോഹിതന്റെ വംശത്തിൽ. ധൃതികേതു, ദീപ്തികേതു, ശാപഹസ്തൻ, നിരാമയൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.

പൃഥുശ്രവാസ്തഥാ നാകോ ഭൂരിദ്യുമ്നോ ബൃഹദ്രഥഃ। പ്രഥമസ്യ തു സാവര്ണേര്നവ പുത്രാഃ പ്രകീര്തിതാഃ ।। ൩൮.

പൃഥുശ്രവസ്, നാക, ഭൂരിദ്യുമ്നൻ, ബൃഹദ്രഥൻ—ഇവരാണ് ആദ്യമായുള്ള സാവർണിയുടെ ഒൻപത് പുത്രന്മാർ.

ദശമേ ത്വഥ പര്യായേ ധര്മപുത്രസ്യ വൈ മനോഃ। ദ്വിതീയസ്യ തു സാവര്ണേര്ഭാവ്യസ്യൈവാന്തരേ മനോഃ ।। ൩൮.

പത്താമത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ ധർമ്മപുത്രനായ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ; രണ്ടാമത്തെ സാവർണി, ഭാവിയിൽ വരുന്ന മനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ.

സുഖാമനാ വിരുദ്ധാശ്ച ദ്വാവേവ തു ഗണൌ സ്മൃതൌ। ത്വിഷിവന്തശ്ച തേ സര്വേ ശതസങ്ഖ്യാശ്ച തേ സമാഃ ।। ൩൮.

സുഖാമനൻ, വിരുദ്ധൻ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് കൂട്ടങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവരൊക്കെയും ത്വിഷിവന്തന്മാരാണ്, എണ്ണത്തിൽ നൂറുപേരാണ്.

പ്രാണാ നായച്ഛതഃ പ്രോക്ത ഋഷിഭിഃ പുരുഷേഷു വൈ। ദേവാസ്തേ വൈ ഭവിഷ്യന്തി ധര്മപുത്രസ്യ വൈ മനോഃ ।। ൩൮.

പ്രാണന്മാർ, വഴികാട്ടാത്തവർ എന്ന് ഋഷിമാർ മനുഷ്യരിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇവരാണ് ധർമ്മപുത്രനായ മനുവിന്റെ ദേവന്മാർ.

തേഷാമിന്ദ്രസ്തഥാ വിദ്വാന് ഭവിഷ്യഃ ശാന്തിരുച്യതേ। ഹവിഷ്മാന് പൌലഹഃ ശ്രീമാന് സുകീര്തിശ്ചാപി ഭാര്ഗവഃ ।। ൩൮.

അവരിൽ ഇന്ദ്രൻ, ജ്ഞാനിയാകുന്ന ഭാവ്യൻ, ശാന്തി എന്ന പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടും. ഹവിഷ്മാൻ, പോളഹൻ, ശ്രീമാൻ, സുകീർത്തി, ഭാഗർവൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.