വായുപുരാണമ്

ന ച വിംശേ യുഗേ സോമവംശസ്യാദിര്ഭവിഷ്യതി। ദേവാപിരസപത്നസ്തു ഐലാദിര്ഭവിതാ നൃപഃ ।। ൩൭.

പതിനിരണ്ടാം യുഗത്തിൽ സോമവംശത്തിന് സ്ഥാപകൻ ഉണ്ടാകില്ല; ദേവാപിയുടെ എതിരാളിയായ ഇലയിൽ നിന്നുള്ള രാജാവാണ് ഉദിക്കുക.

ക്ഷത്രപ്രാപര്ത്തകൌ ഹ്യേതൌ ഭവിഷ്യേതേ ചതുര്യുഗേ। ഏവം സര്വത്ര വിജ്ഞേയം സന്താനാര്ഥേ തു ലക്ഷണമ് ।। ൩൭.

ഈ ഇരുവരും നാലു യുഗങ്ങളിലും ക്ഷത്രിയവംശത്തിന്റെ തുടക്കം ആക്കും. ഇങ്ങനെ എല്ലാ വംശങ്ങളിലും സന്താനത്തിനായുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം.

ക്ഷീണേ കലിയുഗേ തസ്മിന് ഭവിഷ്യേ തു കൃതേ യുഗേ। സപ്തര്ഷിഭിസ്തു തൈഃ സാര്ദ്ധമാദ്യേ ത്രേതായുഗേ പുനഃ ।। ൩൭.

കലിയുഗം അവസാനിച്ച് പുതിയ കൃതയുഗം തുടങ്ങുമ്പോൾ, ആ ഏഴു മഹർഷിമാരോടൊപ്പം ആദി ത്രേതായുഗത്തിൽ വീണ്ടും—

ഗോത്രാണാം ക്ഷത്രിയാണാഞ്ച ഭവിഷ്യേതേ പ്രവര്ത്തകൌ। ദ്വാപരാംശേ ന തിഷ്ഠന്തി ക്ഷത്രിയാ ഋഷിഭിഃ സഹ ।। ൩൭.

അപ്പോൾ അവർ ഗോത്രങ്ങളുടെയും ക്ഷത്രിയവംശങ്ങളുടെയും സ്ഥാപകരാകും; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ക്ഷത്രിയർ മഹർഷിമാരോടൊപ്പം ഉണ്ടാവില്ല.

കാലേ കൃതയുഗേ ചൈവ ക്ഷീണേ ത്രേതായുഗേ പുനഃ। ബീജാര്ഥന്തേ ഭവിഷ്യന്തി ബ്രഹ്മക്ഷത്രസ്യ വൈ പുനഃ ।। ൩൭.

കൃതയുഗത്തിലും, ത്രേതായുഗം ക്ഷയിക്കുമ്പോഴും, സന്താനത്തിനായി ബ്രാഹ്മണക്ഷത്രിയവംശങ്ങൾ വീണ്ടും ഉദിക്കും.

ഏവമേവ തു സര്വേഷു തിഷ്ഠന്തീഹാന്തരേഷു വൈ । സപ്തര്ഷയോ നൃപൈഃ സാര്ദ്ധം സന്താനാര്ഥം യുഗേ യുഗേ ।। ൩൭.

ഇങ്ങനെ എല്ലാ ഇടയിലുമുള്ള കാലഘട്ടങ്ങളിൽ, ഏഴു മഹർഷിമാരും രാജാക്കളും സന്താനത്തിനായി ഓരോ യുഗത്തിലും നിലനിൽക്കും.

ക്ഷത്രസ്യൈവ സമുച്ഛേദഃ സമ്ബന്ധോ വൈ ദ്വിജൈഃ സ്മൃതഃ। മന്വന്തരാണാം സപ്താനാം സന്താനാശ്ച ശ്രുതാശ്ച തേ ।। ൩൭.

ക്ഷത്രിയവംശത്തിന്റെ നാശവും, ദ്വിജന്മാരുമായി അതിന്റെ ബന്ധവും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; ഏഴു മാന്വന്തരങ്ങളുടെ വംശപരമ്പരകളും കേൾക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

പരമ്പരാ യുഗാനാഞ്ച ബ്രഹ്മക്ഷത്രസ്യ ചോദ്ഭവഃ। യഥാ പ്രവൃത്തിസ്തേഷാം വൈ പ്രവൃത്താനാം തഥാ ക്ഷയഃ ।। ൩൭.

യുഗങ്ങളുടെ പരമ്പരയും, ബ്രാഹ്മണക്ഷത്രിയവംശങ്ങളുടെ ഉദ്ഭവവും— അവയുടെ വളർച്ചയുണ്ടാകുന്നതുപോലെ തന്നെ അവയ്ക്ക് ക്ഷയവും ഉണ്ടാകും.

സപ്തര്ഷയോ വിദുസ്തേഷാം ദീര്ഘായുഷ്ട്വാക്ഷയന്തു തേ। ഏതേന ക്രമയോഗേന ഐലേക്ഷ്വാക്വന്വയാ ദ്വിജാഃ ।। ൩൭.

ഏഴു മഹർഷിമാർ അവയുടെ ദീർഘായുസ്സും അക്ഷയത്വവും അറിയുന്നു; ഈ ക്രമത്തിൽ ഐലനും ഇക്ഷ്വാകുവും വംശങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു.

ഉത്പദ്യമാനാസ്ത്രേതായാം ക്ഷീയമാണേ കലൌ പുനഃ। അനുയാന്തി യുഗാഖ്യാം തു യാവന്മന്വന്തരക്ഷയഃ ।। ൩൭.

ത്രേതായുഗത്തിൽ ജനിച്ചവരും, കലിയുഗം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും ജനിച്ചവരും, യുഗങ്ങളുടെ ക്രമം അനുസരിച്ച് മാന്വന്തരക്ഷയം വരെയും തുടരുന്നു.

ജാമദഗ്ന്യേന രാമേണ ക്ഷത്രേ നിരവശേഷിതേ। കൃതേ വംശകുലാഃ സര്വാഃ ക്ഷത്രിയൈര്വസുധാധിപൈഃ। ദ്വിവംശകരണാശ്ചൈവ കീര്ത്തയിഷ്യേ നിബോധത ।। ൩൭.

ജാമദഗ്നിയുടെ മകനായ രാമൻ ക്ഷത്രിയവർ മുഴുവനും നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ വംശങ്ങളും കുടുംബങ്ങളും ക്ഷത്രിയരാജാക്കന്മാർ വീണ്ടും സ്ഥാപിച്ചു; രണ്ട് വംശങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.

ഐലസ്യേക്ഷ്വാകുനന്ദസ്യ പ്രകൃതിഃ പരിവര്ത്തതേ। രാജാനഃ ശ്രേണിബദ്ധാസ്തു തഥാന്യേ ക്ഷത്രിയാ നൃപാഃ ।। ൩൭.

ഐല, ഇക്ഷ്വാകു, നന്ദ എന്നീ വംശങ്ങളുടെ സ്വഭാവം മാറിമാറി വരുന്നു; രാജാക്കന്മാർ ശ്രേണിയായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, മറ്റു ക്ഷത്രിയരാജാക്കന്മാരും അതുപോലെ.

ഐലവംശസ്യ യേ ഖ്യാതാസ്തഥൈവൈക്ഷ്വാകവാ നൃപാഃ । തേഷാമേകശതം പൂര്ണം കുലാനാമഭിഷേകിനാമ് ।। ൩൭.

ഐലവംശത്തിൽ പ്രശസ്തരായവരും, ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ രാജാക്കന്മാരും, അവരുടെ ഇടയിൽ നൂറ്റൊന്ന് കുടുംബങ്ങൾ അഭിഷേകിതരായി നിലകൊള്ളുന്നു.

താവദേവ തു ഭോജാനാം വിസ്താരോ ദ്വിഗുണഃ സ്മൃതഃ । ഭജതേ ത്രിംശകം ക്ഷത്രം ചതുര്ധാ തദ്യഥാദിശമ് ।। ൩൭.

ഭോജന്മാരുടെ വിസ്താരം ഇരട്ടിയാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ക്ഷത്രിയവർ നാലായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ.

തേഷ്വതീതാഃ സമാനാ യേ ബ്രുവതസ്താന്നിബോധത। ശതം വൈ പ്രതിവിന്ധ്യാനാം ശതം നാഗാഃ ശതം ഹയാഃ ।। ൩൭.

ആ സമയത്തുള്ളവരെ മറികടന്നവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് കേൾക്കൂ: ഒരു നൂറ് പ്രതിവിന്ദ്യന്മാർ, ഒരു നൂറ് നാഗന്മാർ, ഒരു നൂറ് കുതിരകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ധൃതരാഷ്ട്രാശ്ചൈകശതമശീതിര്ജനമേജയാഃ। ശതഞ്ച ബ്രഹ്മദത്താനാം ശീരിണാം വീരിണാം ശതമ് ।। ൩൭.

ഒരു നൂറ് ധൃതരാഷ്ട്രന്മാർ, എൺപത് ജനമേജയന്മാർ, ഒരു നൂറ് ബ്രഹ്മദത്തന്മാർ, പിന്നെ ഒരു നൂറ് ശിരിന്മാരും വീരിന്മാരുമുണ്ടായിരുന്നു.

തതഃ ശതം പുരോമാനാം ശ്വേതകാശകുശാദയഃ । തതോഽപരേ സഹസ്രം വൈ യേഽതീതാഃ ശതബിന്ദവഃ ।। ൩൭.

അതിനുശേഷം ഒരു നൂറ് പുരോമന്മാർ, ശ്വേതകാശന്മാർ, കുശന്മാർ എന്നിവരും, പിന്നെ മറ്റൊരു ആയിരം പുരാതന ശതബിന്ദവന്മാരുമുണ്ടായിരുന്നു.

ഈജിരേ ചാശ്വമേധൈസ്തേ സര്വേ നിയുതദക്ഷിണൈഃ । ഏവം രാജര്ഷയോഽതീതാഃ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ ।। ൩൭.

ഇവരെല്ലാവരും അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി. ഇങ്ങനെ രാജർഷിമാർ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്.

മനോര്വൈവസ്വതസ്യാസ്മിന് വര്ത്തമാനേഽന്തരേ തു യേ । തേഷാം നിബോധതോത്പന്നാ ലോകേ സന്തതയഃ സ്മൃതാഃ ।। ൩൭.

മനു വൈവസ്വതന്റെ ഈ നിലവിലെ കാലഘട്ടത്തിൽ ജനിച്ച വംശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.

നു ശക്യം വിസ്തരം തേഷാം സന്താനാനാം പരമ്പരാ। തത്പൂര്വാപരയോഗേന വക്തും വര്ഷശതൈരപി ।। ൩൭.

അവരുടെ സന്തതികളും അവയുടെ തുടർച്ചകളും മുഴുവൻ വിശദമായി പറയാൻ നൂറു വർഷംകൊണ്ടാലും കഴിയില്ല.

അഷ്ടാവിംശദ്യുഗാഖ്യാസ്തു ഗതാ വൈവസ്വതേഽന്തരേ। ഏതാ രാജര്ഷിഭിഃ സാര്ദ്ധം ശിഷ്ടാ യാസ്താ നിബോധത ।। ൩൭.

വൈവസ്വതാന്തരത്തിൽ ഇരുപത്തിയെട്ട് യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. അവയും രാജർഷിമാരും വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി ശേഷിക്കുന്നവയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

ചത്വാരിംശച്ച യേ ചൈവ ഭവിഷ്യാഃ സഹ രാജഭിഃ। യുഗാഖ്യാനാം വിശിഷ്ടാസ്തു തതോ വൈവസ്വതക്ഷയേ ।। ൩൭.

ഇനിയും നാല്പത് യുഗങ്ങൾ രാജാക്കളോടൊപ്പം വരാനുണ്ട്; ഈ യുഗങ്ങൾ വൈവസ്വതന്റെ അവസാനംവരെ പ്രത്യേകമായി പറയപ്പെടുന്നു.

ഏതദ്വഃ കഥിതം സര്വ്വം സമാസവ്യാസയോഗതഃ। പുനരുക്തം ബഹുത്വാച്ച ന ശക്യന്തു യുഗൈഃ സഹ ।। ൩൭.

ഇവയെല്ലാം നിങ്ങൾക്ക് സംക്ഷിപ്തമായും വിശദമായും പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു; അവയുടെ അനേകത്വം കാരണം യുഗങ്ങളോടൊപ്പം പോലും എല്ലാം വിശദമായി പറയാൻ കഴിയില്ല.

ഏതേ യയാതിപുത്രാണാം പഞ്ചവിംശാ വിശാം ഹിതാഃ। കീര്ത്തിതാശ്ചാമിതാ യേ മേ ലോകാന് വൈ ധാരയന്ത്യുത ।। ൩൭.

ഇവയാണ് യയാതിയുടെ ഇരുപത്തഞ്ചു പുത്രന്മാർ, ജനങ്ങളിൽ പ്രശസ്തരായവർ; ഇവർ ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നവരാണ്.

ലഭതേ ച വരേണ്യഞ്ച ദുര്ലഭാനിഹ ലൌകികാന്। ആയുഃ കീര്ത്തിം ധനം പുത്രാന് സ്വര്ഗം ചാനന്ത്യമശ്നുതേ ।। ൩൭.

ഇവയെക്കൊണ്ട് ഒരാൾക്ക് ദുർലഭമായ ഇഹലോകഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും: ദീർഘായുസ്, കീർത്തി, സമ്പത്ത്, പുത്രന്മാർ, അനന്തമായ സ്വർഗ്ഗം എന്നിവയും ലഭിക്കും.

ധാരണാച്ഛ്രവണാച്ചൈവ തേ ലോകാന് ധാരയന്ത്യുത। ഇത്യേഷ വോ മയോ പാദസ്തൃതീയഃ കഥിതോ ദ്വിജാഃ। വിസ്തരേണാനുപൂര്വ്വീ ച കിമ്ഭൂയോ വര്ത്തയാമ്യഹമ് ।। ൩൭.

ഇത് വായിക്കുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്താൽ ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു. ദ്വിജന്മാരേ, ഈ മൂന്നാം ഭാഗം ക്രമത്തിൽ വിശദമായി ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു; ഇനി എന്ത് പറയേണ്ടതുണ്ട്?

ശ്രുത്വാ പാദം തൃതീയന്തു ക്രാന്തം സൂതേന ധീമതാ। തതശ്ചതുര്ഥം പപ്രച്ഛുഃ പാദം വൈ ഋഷിസത്തമാഃ ।। ൩൮.

ധീമാനായ സൂതൻ മൂന്നാം ഭാഗം വായിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹർഷിമാർ നാലാം ഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.

ഋഷയ ഊചുഃ।। പാദഃ ക്രാന്തസ്തൃതീയോഽയമനുഷങ്ഗേണ യസ്ത്വയാ। ചതുര്ഥം വിസ്തരാത്പാദം സംഹാരം പരികീര്ത്തയ ।। ൩൮.

മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു: നീ മൂന്നാം ഭാഗം ക്രമത്തിൽ പറഞ്ഞുതന്നു; ഇപ്പോൾ നാലാം ഭാഗം, സംഹാരത്തെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പറയൂ.

മന്വന്തരാണി സര്വാണി പൂര്വാണ്യേവാപരൈഃ സഹ। സപ്തര്ഷീണാമഥൈതേഷാം സാമ്പ്രതസ്യാന്തരേ മനോഃ ।। ൩൮.

മുന്പുണ്ടായ എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളും, പിന്നീടുള്ളവയും, സപ്തർഷിമാരും, ഈ മനുവിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ കാലഘട്ടത്തിലെവരും—