വായുപുരാണമ്

അനാഥാ ഹി പരിത്രസ്താ വാര്ത്താമുത്സൃജ്യ ദുഃഖിതാഃ। ത്യക്ത്വാ പുരാണി ഗ്രാമാംശ്ച ഭവിഷ്യന്തി വനൌകസഃ ।। ൩൭.

ആശ്രയമില്ലാതെ ഭയത്തോടെ, ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച് ദുഃഖത്തിൽ, പഴയ ഗ്രാമങ്ങളും വീടുകളും വിട്ട്, അവർ കാടുകളിലാണ് താമസിക്കാൻ പോകുന്നത്.

ഏവം നൃപേഷു നഷ്ടേഷു പ്രജാസ്ത്യക്ത്വാ ഗൃഹാണി തു। നഷ്ടേ സ്നേഹേ ദുരാപന്നാ ഭ്രഷ്ടസ്നേഹാഃ സുഹൃജ്ജനാഃ ।। ൩൭.

രാജാക്കന്മാർ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ വീടുകൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെട്ട് കഷ്ടപ്പെടും; സുഹൃത്തുക്കൾക്കും തമ്മിലുള്ള സ്നേഹബന്ധം നഷ്ടമാകും.

വര്ണാശ്രമപരിഭ്രഷ്ടാഃ സങ്കരം ഘോരമാസ്ഥിതാഃ। സരിത്പര്വതസേവിന്യോ ഭവിഷ്യന്തി പ്രജാസ്തദാ ।। ൩൭.

വർണ്ണാശ്രമം വിട്ട്, വലിയ കലഹത്തിൽ അകപ്പെട്ട്, ആ ജനങ്ങൾ നദികളുടെയും പർവതങ്ങളുടെയും സമീപം താമസിക്കും.

സരിതഃ സാഗരാനൂപാന് സേവന്തേ പര്വതാനി ച। അങ്ഗാന് കലിങ്ഗാന് വങ്ഗാംശ്ച കാശ്മീരാന് കാശികോശലാന് ।। ൩൭.

അവർ നദികളും കടൽത്തീരങ്ങളും പർവതങ്ങളെയും സമീപം വസിക്കും; അങ്ങ, കലിംഗ, വംഗ, കാശ്മീർ, കാശി, കോശല എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിലും അവർ എത്തും.

ഋഷികാന്തഗിരിദ്രോണീഃ സംശ്രയിഷ്യന്തി മാനവാഃ। കൃത്സ്നം ഹിമവതഃ പൃഷ്ഠം കൂലം ച ലവണാമ്ഭസഃ ।। ൩൭.

മനുഷ്യർ ഋഷിമാരുടെ പർവതങ്ങളുടെ മലവെള്ളിയിലും താഴ്വരകളിലും, മുഴുവൻ ഹിമാലയൻ മലനിരകളിലും, ഉപ്പു കടലിന്റെ തീരങ്ങളിലും അഭയം തേടും.

അരണ്യാന്യഭിപത്സ്യന്തി ഹ്യാര്യ്യാ മ്ലേച്ഛജനൈഃ സഹ। മൃഗൈര്മീനൈര്വിഹങ്ഗൈശ്ച ശ്വാപദൈസ്തക്ഷുഭിസ്തഥാ। മധുശാകഫലൈര്മൂലൈര്വര്ത്തയിഷ്യന്തി മാനവാഃ ।। ൩൭.

ആര്യന്മാരും വിദേശികളും ഒരുമിച്ച് കാടുകളിലേക്ക് പോകും; മൃഗങ്ങൾ, മീനുകൾ, പക്ഷികൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ എന്നിവരോടൊപ്പം, തറവാടുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട്, മനുഷ്യർ തേൻ, പച്ചക്കറികൾ, പഴങ്ങൾ, കിഴങ്ങുകൾ എന്നിവയാണു ഭക്ഷണം.

ചീരം പര്ണഞ്ച വിവിധം വല്കലാന്യജിനാനി ച। സ്വയം കൃത്വാ വിവത്സ്യന്തി യഥാ മുനിജനാസ്തഥാ ।। ൩൭.

അവർ തങ്ങള്ക്കായി വിവിധ തരം തൊലി, ഇല, വൃക്ഷത്തൊലി എന്നിവ ഉണ്ടാക്കി ധരിക്കും; അതുപോലെ തന്നെ, മുനിമാരെപ്പോലെ ജീവിക്കും.

ബീജാന്നാനി തഥാ നിമ്നേസ്വീഹന്തഃ കാഷ്ഠശങ്കുഭിഃ। അജൈഡകം ഖരോഷ്ട്രഞ്ച പാലയിഷ്യന്തി യത്നതഃ ।। ൩൭.

അവർ താഴ്ന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ കഷ്ണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ധാന്യങ്ങൾ വളർത്തും; ആടുകൾ, ചെമ്മരികൾ, കഴുതകൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ എന്നിവ ശ്രദ്ധയോടെ പരിപാലിക്കും.

നദീര്വത്സ്യന്തി തോയാര്ഥേ കൂലമാശ്രിത്യ മാനവാഃ। പാര്ഥിവാന് വ്യവഹാരേണ വിബാധന്തഃ പരസ്പരമ് ।। ൩൭.

മനുഷ്യർ വെള്ളത്തിനായി നദീതീരത്ത് താമസിക്കും; അതിനൊപ്പം, ഇടപാടുകളിൽ പരസ്പരം ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കും.

ബഹുമന്യാഃ പ്രജാഹീനാഃ ശൌചാചാരവിവര്ജിതാഃ। ഏവം ഭവിഷ്യന്തി നരാസ്തദാധര്മ്മേ വ്യവസ്ഥിതാഃ ।। ൩൭.

പ്രശസ്തരായെങ്കിലും, ജനങ്ങൾ ഇല്ലാതായി, ശുദ്ധിയും നല്ല പെരുമാറ്റവും വിട്ട്, അങ്ങനെ അധർമ്മത്തിൽ മനുഷ്യർ ജീവിക്കും.

ഹീനാദ്ധീനാംസ്തഥാ ധര്മ്മാന് പ്രജാഃ സമനുവര്ത്തതേ। ആയുസ്തദാ ത്രയോവിംശം ന കശ്ചിദതിവര്ത്തതേ ।। ൩൭.

ജനങ്ങൾ താഴ്ന്നതും അപൂർണ്ണവുമായ ധർമ്മങ്ങൾ പിന്തുടരും; അപ്പോൾ, ആരും ഇരുപത്തിമൂന്ന് വയസ്സിന് മുകളിൽ ജീവിക്കില്ല.

ദുര്ബലാ വിഷയഗ്ലാനാ ജരയാ സംപരിപ്ലുതാഃ। പത്രമൂലഫലാഹാരാശ്ചീരകൃഷ്ണാജിനാമ്ബരാഃ ।। ൩൭.

ദുർബലരും, ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ ക്ഷീണിച്ചവരുമായവർ, വൃദ്ധതയിൽ മുഴുകി, ഇല, കിഴങ്ങ്, പഴം എന്നിവയാണു ഭക്ഷണം; വൃക്ഷത്തൊലി, കറുത്ത മയിലിൻതോൽ എന്നിവ ധരിച്ചിരിക്കും.

വൃത്ത്യര്ഥമഭിലിപ്സന്തശ്ചരിഷ്യന്തി വസുന്ധരാമ്। ഏതത്കാലമനുപ്രാപ്താഃ പ്രജാഃ കലിയുഗാന്തകേ ।। ൩൭.

ജീവിക്കാനായി, അവർ ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടക്കും; ഈ കാലത്ത് എത്തുന്നവർ കലിയുഗത്തിന്റെ അവസാനം ജനങ്ങളായിരിക്കും.

ക്ഷീണേ കലിയുഗേ തസ്മിന് ദിവ്യേ വര്ഷസഹസ്രകേ। നിഃശേഷാസ്തു ഭവിഷ്യന്തി സാര്ദ്ധം കലിയുഗേന തു। സസന്ധ്യാംശേ തു നിഃശേഷേ കൃതം വൈ പ്രതിപത്സ്യതേ ।। ൩൭.

ആ കലിയുഗം തീർന്നപ്പോൾ, ദൈവികമായ ആയിരം വർഷങ്ങളിൽ, എല്ലാവരും കലിയുഗത്തോടൊപ്പം ഇല്ലാതാകും; അതിന്റെ സംധ്യഭാഗം മുഴുവനും കഴിഞ്ഞാൽ, കൃതയുഗം വീണ്ടും തുടങ്ങും.

യദാ ചന്ദ്രശ്ച സൂര്യ്യശ്ച തഥാ തിഷ്യബൃഹസ്പതീ। ഏകരാത്രേ ഭരിഷ്യന്തി തദാ കൃതയുഗം ഭവേത് ।। ൩൭.

ചന്ദ്രനും സൂര്യനും തിഷ്യ-ബൃഹസ്പതിയും ഒരേ രാത്രിയിൽ കൂടുമ്പോൾ, അപ്പോൾ കൃതയുഗം ആരംഭിക്കും.

ഏഷ വംശക്രമഃ കൃത്സ്നം കീര്തിതോ വോ യഥാക്രമമ്। അതീതാ വര്ത്തമാനാശ്ച തഥൈവാനാഗതാശ്ച യേ ।। ൩൭.

ഈ വംശക്രമം മുഴുവനും, കഴിഞ്ഞവരും ഇപ്പോഴുള്ളവരും വരാനിരിക്കുന്നവരും, നിങ്ങൾക്ക് ക്രമമായി പറഞ്ഞുതന്നു.

മഹാദേവാഭിഷേകാത്തു ജന്മ യാവത്പരിക്ഷിതഃ। ഏതദ്വര്ഷസഹസ്രന്തു ജ്ഞേയം പഞ്ചാദശദുത്തരമ് ।। ൩൭.

മഹാദേവന്റെ അഭിഷേകത്തിൽ നിന്ന് പരിചിത്തിന്റെ ജനനം വരെയുള്ള ഈ ആയിരം വർഷം, പതിനഞ്ച് കൂടി ചേർത്ത്, അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

പ്രമാണം വൈ തഥാ ചോക്തം മഹാപദ്മാന്തരം ച യത്। അന്തരം തച്ഛതാന്യഷ്ടൌ ഷട്‌ത്രിംശച്ച സമാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൩൭.

മഹാപദ്മം എന്ന ഇടവേളയും അതിന്റെ അളവും ഇതുവരെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആ ഇടവേളയെ നൂറ്റി എൺപത്താറ് വർഷം എന്നു കണക്കാക്കുന്നു.

ഏതത്കാലാന്തരം ഭാവ്യാ അന്ധ്രാന്താ യേ പ്രകീര്ത്തിതാഃ। ഭവിഷ്യൈസ്തത്ര സങ്ഖ്യാതാഃ പുരാണജ്ഞൈഃ ശ്രുതര്ഷിഭിഃ ।। ൩൭.

ഇതുപോലെയുള്ള കാലാവധി ആന്ധ്രാവസാനികളായവർക്കാണ് ബാധകമാകുന്നത്. അവരുടെ എണ്ണം പുരാണങ്ങൾ അറിയുന്ന മഹർഷിമാർ ഭാവിയിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

സപ്തര്ഷയസ്തദാ പ്രാഹുഃ പ്രതീപേ രാജ്ഞി വൈ ശതമ്। സപ്തവിംശൈഃ ശതൈര്ഭാവ്യാ അന്ധ്രാണാം തേ ത്വയാ പുനഃ ।। ൩൭.

അന്ന് പ്രതീപൻ രാജാവിന്റെ കാലത്ത് സപ്തർഷിമാർ നൂറ് വർഷം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. ആന്ധ്രന്മാർക്കായി നീ വീണ്ടും ഇരുപത്തേഴു നൂറുകൾ കൂടി കൂട്ടണം.

സപ്തവിംശതിപര്യ്യന്തേ കൃത്സ്നേ നക്ഷത്രമണ്ഡലേ। സപ്തര്ഷയസ്തു തിഷ്ഠന്തി പര്യായേണ ശതം ശതമ്। സപ്തര്ഷീണാം യുഗം ഹ്യേതദ്ദിവ്യയാ സങ്ഖ്യയാ സ്മൃതമ് ।। ൩൭.

ഇരുപത്തേഴിന്റെ അവസാനം, മുഴുവൻ നക്ഷത്രവലയത്തിലും സപ്തർഷിമാർ ഓരോ നൂറ് വർഷം വീതം ഓരോ ചക്രത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. സപ്തർഷികളുടെ ഈ കാലഘട്ടം ദൈവികമായ കണക്കിൽ അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു.

സാ സാ ദിവ്യാ സ്മൃതാ ഷഷ്ടിര്ദിവ്യാഹ്നാശ്ചൈവ സപ്തഭിഃ । തേഭ്യഃ പ്രവര്ത്തതേ കാലോ ദിവ്യഃ സപ്തര്ഷിഭിസ്തു തൈഃ ।। ൩൭.

അത് ദൈവികമായ അറുപത് വർഷം കൂടാതെ ഏഴു ദൈവദിനങ്ങൾ എന്നും ഓർക്കപ്പെടുന്നു. അവയിലൂടെ ദൈവികമായ കാലം സപ്തർഷിമാർ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

സപ്തര്ഷീണാന്തു യേ പൂര്വാ ദൃശ്യന്തേ ഉത്തരാദിശി। തതോ മധ്യേന ച ക്ഷേത്രം ദൃശ്യതേ യത്സമം ദിവി ।। ൩൭.

മുന്‍പത്തെ സപ്തർഷിമാർ വടക്കേ ദിക്കിൽ കാണപ്പെടുന്നു. അതിനുശേഷം മധ്യഭാഗത്ത് ആകാശത്തിൽ സമമായ ഒരു പ്രദേശം കാണാം.

തേന സപ്തര്ഷയോ യുക്താ ജ്ഞേയാ വ്യോമ്നി ശതം സമാഃ। നക്ഷത്രാണാമൃഷീണാഞ്ച യോഗസ്യൈതന്നിദര്ശനമ് ।। ൩൭.

അങ്ങനെ, ആകാശത്ത് സപ്തർഷിമാർ നൂറ് വർഷം ഒന്നിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് അറിയണം. ഇതാണ് നക്ഷത്രങ്ങളും ഋഷികളും ഒന്നിക്കുന്നതിന്റെ അടയാളം.

സപ്തര്ഷയോ മഘായുക്താഃ കാലേ പാരിക്ഷിതേ ശതമ്। അന്ധ്രാംശേ സ ചതുര്വ്വിശേ ഭവിഷ്യന്തി മതേ മമ ।। ൩൭.

സപ്തർഷിമാർ മഘാ നക്ഷത്രത്തിൽ ചേരുന്ന കാലത്ത് നൂറ് വർഷം അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു. ആന്ധ്രഭാഗത്തിൽ ഇരുപത്തിയൊന്നാം വർഷത്തിൽ അവർ ഉണ്ടാകും എന്ന് എന്റെ അഭിപ്രായം.

ഇമാസ്തദാ തു പ്രകൃതിര്വ്യാപത്സ്യന്തി പ്രജാ ഭൃശമ്। അനൃതോപഹതാഃ സര്വാ ധര്മതഃ കാമതോഽര്ഥതഃ ।। ൩൭.

അപ്പോൾ ഇവരുടെ സ്വഭാവം ജനങ്ങളിൽ വളരെ ദുഷിതമാകും. സത്യത്തിലും ധർമ്മത്തിലും കാമത്തിലും അർത്ഥത്തിലും എല്ലാവരും കപടത്വം കൊണ്ടു പീഡിതരാകും.

ശ്രൌതസ്മാര്ത്തേ പ്രശിഥിലേ ധര്മേ വര്ണാശ്രമേ തദാ। ശങ്കരം ദുര്ബലാത്മാനഃ പ്രതിപത്സ്യന്തി മോഹിതാഃ ।। ൩൭.

ശ്രൗതവും സ്മാര്ത്തവും ആയ ധർമ്മങ്ങൾ ദുർബലമായപ്പോൾ, വർണ്ണാശ്രമത്തിലെ കടമകൾക്കിടയിൽ, ബുദ്ധിശൂന്യരും ഭ്രമിച്ചവരും ശങ്കരന്റെ ഉപദേശം സ്വീകരിക്കും.

സംസക്താശ്ച ഭവിഷ്യന്തി ശൂദ്രാഃ സാര്ദ്ധം ദ്വിജാതിഭിഃ। ബ്രാഹ്മണാഃ ശൂദ്രയഷ്ടാരഃ ശൂദ്രാ വൈ മന്ത്രയോനയഃ ।। ൩൭.

ശൂദ്രന്മാർ ദ്വിജാതികളോടൊപ്പം ചേർന്ന് ജീവിക്കും. ബ്രാഹ്മണർ ശൂദ്രന്മാർക്കായി യാഗം നടത്തും; ശൂദ്രന്മാരിൽ നിന്നാവും മന്ത്രങ്ങൾ ഉത്ഭവിക്കുക.

ഉപസ്ഥാസ്യന്തി താന് വിപ്രാസ്തദാ വൈ വൃത്തിലിപ്സവഃ । ലവം ലവം ഭ്രസ്യമാനാഃ പ്രജാഃ സര്വാഃ ക്രമേണ തു ।। ൩൭.

അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണർ ഉപജീവനത്തിനായി അവരോട് ചേർന്ന് നടക്കും. എല്ലാവരും ക്രമമായി, കുറുകുറുക്കായി തകർന്നുപോകും.