വായുപുരാണമ്

സ്ഥാപയിഷ്യന്തി രാജാനോ നാനാദേശേഷു തേജസാ। വിശ്വസ്ഫാനിര്മഹാസത്ത്വോ യുദ്ധേ വിഷ്ണുസമോ ബലീ ।। ൩൭.

രാജാക്കന്മാർ വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ തങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ സ്ഥാനം പിടിക്കും; വിശ്വസ്ഫാനി മഹാശക്തിയുള്ളവൻ, യുദ്ധത്തിൽ വിഷ്ണുവിനോട് തുല്യശക്തിയുള്ളവൻ ആയിരിക്കും.

വിശ്വസ്ഫാനിര്നരപതിഃ ക്ലീബാ കൃതിരിവോച്യതേ। ഉത്സാദയിത്വാ ക്ഷത്രന്തു ക്ഷത്രമന്യത് കരിഷ്യതി ।। ൩൭.

രാജാവ് ക്‌ഷത്രിയരെ മുഴുവൻ നശിപ്പിച്ചാലും, ആ രാജാവ് മറ്റൊരു ക്‌ഷത്രിയ വർഗ്ഗം വീണ്ടും ഉണ്ടാക്കും. എല്ലായിടത്തും സാന്നിധ്യമുള്ള സർപ്പം വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നത് പോലെയും, ഒരു സൃഷ്ടി വീണ്ടും ഉണ്ടാകുന്നത് പോലെയും ഇതു നടക്കും.

ദേവാന് പിതൄംശ്ച വിപ്രാംശ്ച തര്പയിത്വാ സകൃത്പുനഃ। ജാഹ്നവീതീരമാസാദ്യ ശരീരം യസ്യതേ ബലീ ।। ൩൭.

ദേവന്മാരെയും പിതാക്കളെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഒരിക്കൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയശേഷം, ശക്തനായവൻ ജാഹ്നവീയുടെ തീരം എത്തുമ്പോൾ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കും.

സംന്യസ്യ സ്വശരീരന്തു ശക്രലോകം ഗമിഷ്യതി। നവനാകാസ്തു ഭോക്ഷ്യന്തി പുരീം ചമ്പാവതീം നൃപാഃ ।। ൩൭.

തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, അവൻ ഇന്ദ്രന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകും. നവനാക വംശത്തിലെ രാജാക്കന്മാർ ചമ്പാവതിപുരിയെ ആസ്വദിക്കും.

മഥുരാഞ്ച പുരീം രമ്യാം നാഗാ ഭോക്ഷ്യന്തി സപ്ത വൈ। അനുഗങ്ഗം പ്രയാഗഞ്ച സാകേതം മഗധാംസ്തഥാ। ഏതാഞ്ജനപദാന് സര്വ്വാന് ഭോക്ഷ്യന്തേ ഗുപ്തവംശജാഃ ।। ൩൭.

ഏഴു നാഗർമാർ മനോഹരമായ മഥുരാപുരിയെ ആസ്വദിക്കും. അതുപോലെ, ഗംഗയുടെ തീരപ്രദേശങ്ങൾ, പ്രയാഗം, സാകേതം, മഗധം എന്നിവയും ഗുപ്തവംശജർ ഭരിക്കും.

നിഷധാന് യദുകാംശ്ചൈവ ശൈശീ താന് കാലതോപകാന്। ഏതാഞ്ജനപദാന് സര്വ്വാന് ഭോക്ഷ്യന്തി മണിധാന്യജാഃ ।। ൩൭.

നിഷധർ, യദുക്കൾ, ശൈശികൾ, കാലതോപകർ—ഈ പ്രദേശങ്ങൾ എല്ലാം മണിധാന്യവംശത്തിൽ ജനിച്ചവർ ഭരിക്കും.

കോശലാംശ്ചാന്ധ്രപൌണ്ഡ്രാംശ്ച താമ്രലിപ്താന് സസാഗരാന്। ചമ്പാം ചൈവ പുരീം രമ്യാം ഭോക്ഷ്യന്തി ദേവരക്ഷിതാമ് ।। ൩൭.

കോശലവും, ആന്ധ്രയും, പൊണ്ട്രവും, സമുദ്രത്തോടുകൂടിയ താമ്രലിപ്തവും, മനോഹരമായ ചമ്പാപുരിയും—ദേവന്മാർ സംരക്ഷിക്കുന്നവർ ഇവയെ ഭരിക്കും.

കാലിങ്ഗാ മഹിഷാശ്ചൈവ മഹേന്ദ്രനിലയാശ്ച യേ। ഏതാഞ്ജനപദാന് സര്വ്വാന് പാലയിഷ്യതി വൈ ഗുഹഃ ।। ൩൭.

കാലിംഗരും, മഹിഷരും, മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരും—ഈ പ്രദേശങ്ങൾ എല്ലാം ഗുഹൻ ഭരിക്കും.

സ്ത്രീരാഷ്ട്രം ഭക്ഷ്യകാംശ്ചൈവ ഭോക്ഷ്യതേ കനകാഹ്വയഃ। തുല്യകാലം ഭവിഷ്യന്തി സര്വേ ഹ്യേതേ മഹീക്ഷിതഃ ।। ൩൭.

സ്ത്രീരാജ്യവും, ഭക്ഷ്യയോഗ്യരായവരും കനകാഹ്വയൻ ആസ്വദിക്കും. ഈ രാജാക്കന്മാർ എല്ലാം ഒരേ കാലത്ത് നിലനിൽക്കും.

അല്പപ്രസാദാ ഹ്യനൃതാ മഹാക്രോധാഃ ഹ്യധാര്മികാഃ। ഭവിഷ്യന്തീഹ യവനാ ധര്മതഃ കാമതോഽര്ഥതഃ ।। ൩൭.

യവനന്മാർ ദയ കുറവുള്ളവരും, അസത്യവാദികളും, അതിക്രോധികളും, അധർമ്മികളുമാകും. അവർ പ്രവൃത്തിയിലും, ആഗ്രഹത്തിലും, സമ്പത്തിലും അങ്ങനെയാകും.

നൈവ മൂര്ദ്ധാഭിഷിക്താസ്തേ ഭവിഷ്യന്തി നരാധിപാഃ। യുഗദോഷദുരാചാരാ ഭവിഷ്യന്തി നൃപാസ്തു തേ ।। ൩൭.

അവർ തലയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാരാകില്ല. ആ രാജാക്കന്മാർ കാലദോഷം മൂലം ദുഷ്പ്രവൃത്തികളുള്ളവരായിരിക്കും.

സ്ത്രീണാം ബലവധേനൈവ ഹത്വാ ചൈവ പരസ്പരമ്। ഭോക്ഷ്യന്തി കലിശേഷേ തു വസുധാം പാര്ഥിവാസ്തഥാ ।। ൩൭.

സ്ത്രീകളെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്ത്, പരസ്പരം കൊല്ലുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, കലിയുഗത്തിന്റെ അവസാനം രാജാക്കന്മാർ ഭൂമി ഭരിക്കും.

ഉദിതോദിതവംശാസ്തേ ഉദിതാസ്തമിതാസ്തഥാ । ഭവിഷ്യന്തീഹ പര്യായേ കാലേന പൃഥിവീക്ഷിതഃ ।। ൩൭.

ഉയർന്നും താഴ്ന്നും വരുന്ന വംശങ്ങളുള്ള ആ രാജാക്കന്മാർ, ഓരോ കാലത്തും പരമ്പരയായി ഭൂമിയെ ഭരിക്കും.

വിഹീനാസ്തു ഭവിഷ്യന്തി ധര്മ്മതഃ കാമതോഽര്ഥതഃ। തൈര്വിമിശ്രാ ജനപദാ മ്ലേച്ഛാചാരാശ്ച സര്വശഃ ।। ൩൭.

അവർ ധർമ്മത്തിലും, ആഗ്രഹത്തിലും, സമ്പത്തിലും കുറവുള്ളവരായിരിക്കും. അവരോടൊപ്പം കലർന്ന പ്രദേശങ്ങൾ മുഴുവനും മ്ലേഛരീതികൾ പിന്തുടരും.

വിപര്യ്യയേന വര്ത്തന്തേ നാശയിഷ്യന്തി വൈ പ്രജാഃ। ലുബ്ധാനൃതരതാശ്ചൈവ ഭവിതാരസ്തദാ നൃപാഃ ।। ൩൭.

അവർ ക്രമത്തിന് വിരുദ്ധമായി പെരുമാറും, ജനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കും. അപ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ ലാഭലോലരും, അസത്യത്തിൽ ആസ്വാദകരുമാകും.

തേഷാം വ്യതീതേ പര്യായേ ബഹുസ്ത്രീകേ യുഗേ തദാ। ലവാല്ലവം ഭ്രശ്യമാനാ ആയൂരൂപബലശ്രുതൈഃ ।। ൩൭.

അവരുടെ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ അധികമുള്ള ആ യുഗത്തിൽ, ജനങ്ങൾ ആയുസ്സിലും, രൂപത്തിലും, ബലത്തിലും, വിജ്ഞാനത്തിലും ക്രമേണ കുറയുന്നു.

തഥാ ഗതാസ്തു വൈ കാഷ്ഠാം പ്രജാസു ജഗതീശ്വരാഃ । രാജാനഃ സമ്പ്രണശ്യന്തി കാലേനോപഹതാസ്തദാ ।। ൩൭.

അങ്ങനെ രാജാക്കന്മാർ ജനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നിലയിലേക്ക് എത്തിയാൽ, അവർ കാലചക്രം കൊണ്ടു നശിച്ചുപോകും.

കല്കിനോപഹതാഃ സര്വേ മ്ലേച്ഛാ യാസ്യന്തി സര്വശഃ। അധാര്മികാശ്ച തേഽത്യര്ഥം പാഷണ്ഡാശ്ചൈവ സര്വശഃ ।। ൩൭.

കൽക്കിയാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട മ്ലേഛർ മുഴുവനായും ഇല്ലാതാകും. അവർ അത്യന്തം അധാർമ്മികരും, പൂർണ്ണമായും പാശണ്ഡരുമായിരിക്കും.

പ്രനഷ്ടേ നൃപശബ്ദേ ച സന്ധ്യാശ്ലിഷ്ടേ കലൌ യുഗേ। കിംഞ്ചിച്ഛിഷ്ടാഃ പ്രജാസ്താ വൈ ധര്മ്മേ നഷ്ടേഽപരിഗ്രഹാഃ ।। ൩൭.

രാജാ എന്ന പദം നശിച്ചും, കലിയുഗത്തിന്റെ സംധ്യയിലായും, കുറച്ച് മാത്രം ജനങ്ങൾ ശേഷിക്കും; അവർക്ക് ധർമ്മവും സമ്പത്തും ഇല്ലാതായിരിക്കും.

അസാധനാ ഹതാശ്വാസാ വ്യാധിശോകേന പീഡിതാഃ। അനാവൃഷ്ടിഹതാശ്ചൈവ പരസ്പരവധേന ച ।। ൩൭.

ഉപാധികളില്ലാതെ, എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും നശിച്ചവരും, രോഗവും ദുഃഖവും കൊണ്ട് പീഡിതരായവരും, വരൾച്ചയാൽ ബാധിക്കപ്പെട്ടവരും, പരസ്പരം കൊല്ലുന്നതിൽ അകപ്പെട്ടവരുമായിരിക്കും.

അനാഥാ ഹി പരിത്രസ്താ വാര്ത്താമുത്സൃജ്യ ദുഃഖിതാഃ। ത്യക്ത്വാ പുരാണി ഗ്രാമാംശ്ച ഭവിഷ്യന്തി വനൌകസഃ ।। ൩൭.

ആശ്രയമില്ലാതെ ഭയത്തോടെ, ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച് ദുഃഖത്തിൽ, പഴയ ഗ്രാമങ്ങളും വീടുകളും വിട്ട്, അവർ കാടുകളിലാണ് താമസിക്കാൻ പോകുന്നത്.

ഏവം നൃപേഷു നഷ്ടേഷു പ്രജാസ്ത്യക്ത്വാ ഗൃഹാണി തു। നഷ്ടേ സ്നേഹേ ദുരാപന്നാ ഭ്രഷ്ടസ്നേഹാഃ സുഹൃജ്ജനാഃ ।। ൩൭.

രാജാക്കന്മാർ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ വീടുകൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെട്ട് കഷ്ടപ്പെടും; സുഹൃത്തുക്കൾക്കും തമ്മിലുള്ള സ്നേഹബന്ധം നഷ്ടമാകും.

വര്ണാശ്രമപരിഭ്രഷ്ടാഃ സങ്കരം ഘോരമാസ്ഥിതാഃ। സരിത്പര്വതസേവിന്യോ ഭവിഷ്യന്തി പ്രജാസ്തദാ ।। ൩൭.

വർണ്ണാശ്രമം വിട്ട്, വലിയ കലഹത്തിൽ അകപ്പെട്ട്, ആ ജനങ്ങൾ നദികളുടെയും പർവതങ്ങളുടെയും സമീപം താമസിക്കും.

സരിതഃ സാഗരാനൂപാന് സേവന്തേ പര്വതാനി ച। അങ്ഗാന് കലിങ്ഗാന് വങ്ഗാംശ്ച കാശ്മീരാന് കാശികോശലാന് ।। ൩൭.

അവർ നദികളും കടൽത്തീരങ്ങളും പർവതങ്ങളെയും സമീപം വസിക്കും; അങ്ങ, കലിംഗ, വംഗ, കാശ്മീർ, കാശി, കോശല എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിലും അവർ എത്തും.

ഋഷികാന്തഗിരിദ്രോണീഃ സംശ്രയിഷ്യന്തി മാനവാഃ। കൃത്സ്നം ഹിമവതഃ പൃഷ്ഠം കൂലം ച ലവണാമ്ഭസഃ ।। ൩൭.

മനുഷ്യർ ഋഷിമാരുടെ പർവതങ്ങളുടെ മലവെള്ളിയിലും താഴ്വരകളിലും, മുഴുവൻ ഹിമാലയൻ മലനിരകളിലും, ഉപ്പു കടലിന്റെ തീരങ്ങളിലും അഭയം തേടും.

അരണ്യാന്യഭിപത്സ്യന്തി ഹ്യാര്യ്യാ മ്ലേച്ഛജനൈഃ സഹ। മൃഗൈര്മീനൈര്വിഹങ്ഗൈശ്ച ശ്വാപദൈസ്തക്ഷുഭിസ്തഥാ। മധുശാകഫലൈര്മൂലൈര്വര്ത്തയിഷ്യന്തി മാനവാഃ ।। ൩൭.

ആര്യന്മാരും വിദേശികളും ഒരുമിച്ച് കാടുകളിലേക്ക് പോകും; മൃഗങ്ങൾ, മീനുകൾ, പക്ഷികൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ എന്നിവരോടൊപ്പം, തറവാടുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട്, മനുഷ്യർ തേൻ, പച്ചക്കറികൾ, പഴങ്ങൾ, കിഴങ്ങുകൾ എന്നിവയാണു ഭക്ഷണം.

ചീരം പര്ണഞ്ച വിവിധം വല്കലാന്യജിനാനി ച। സ്വയം കൃത്വാ വിവത്സ്യന്തി യഥാ മുനിജനാസ്തഥാ ।। ൩൭.

അവർ തങ്ങള്ക്കായി വിവിധ തരം തൊലി, ഇല, വൃക്ഷത്തൊലി എന്നിവ ഉണ്ടാക്കി ധരിക്കും; അതുപോലെ തന്നെ, മുനിമാരെപ്പോലെ ജീവിക്കും.

ബീജാന്നാനി തഥാ നിമ്നേസ്വീഹന്തഃ കാഷ്ഠശങ്കുഭിഃ। അജൈഡകം ഖരോഷ്ട്രഞ്ച പാലയിഷ്യന്തി യത്നതഃ ।। ൩൭.

അവർ താഴ്ന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ കഷ്ണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ധാന്യങ്ങൾ വളർത്തും; ആടുകൾ, ചെമ്മരികൾ, കഴുതകൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ എന്നിവ ശ്രദ്ധയോടെ പരിപാലിക്കും.

നദീര്വത്സ്യന്തി തോയാര്ഥേ കൂലമാശ്രിത്യ മാനവാഃ। പാര്ഥിവാന് വ്യവഹാരേണ വിബാധന്തഃ പരസ്പരമ് ।। ൩൭.

മനുഷ്യർ വെള്ളത്തിനായി നദീതീരത്ത് താമസിക്കും; അതിനൊപ്പം, ഇടപാടുകളിൽ പരസ്പരം ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കും.