ധനധര്മാ തതശ്ചാപി ചതുര്ഥോ വിംശജഃ സ്മൃതഃ। ഭൂതിനന്ദസ്തതശ്ചാപി വൈദേശേ തു ഭവിഷ്യതി ।। ൩൭.
അടുത്തത് ധനധർമ്മൻ, മൂന്നാമൻ; നാലാമൻ വിംശജൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു; പിന്നെ ഭൂതിനന്ദൻ വിദേശദേശത്ത് ഭരിക്കും.
അങ്ഗാനാം നന്ദനസ്യാന്തേ മധുനന്ദിര്ഭവിഷ്യതി। തസ്യ ഭ്രാതാ യവീയാംസ്തു നാമ്നാ നന്ദിയശാഃ കില ।। ൩൭.
അംഗവംശം അവസാനിക്കുമ്പോൾ മധുനന്ദി രാജാവാകും; അവന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ, നന്ദിയശാഃ എന്ന പേരിൽ, ഭരിക്കും.
തസ്യാന്വയേ ഭവിഷ്യന്തി രാജാനസ്തേ ത്രയസ്തു വൈ। ദോഹിത്രഃ ശിശുകോ നാമ പുരികായാം നൃപോഽഭവത് ।। ൩൭.
അവരുടെ വംശത്തിൽ മൂന്നു രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടാകും; അവരിൽ ശിശുകൻ എന്ന മരുമകൻ പുരികയിൽ രാജാവായി.
വിന്ധ്യശക്തിസുതശ്ചാപി പ്രവീരോ നാമ വീര്യവാന് । ഭോക്ഷ്യന്തി ച സമാഃ ഷഷ്ടിം പുരീം കാഞ്ചനകാഞ്ച വൈ ।। ൩൭.
വിന്ധ്യശക്തിയുടെ മകനായ പ്രവീരൻ, വലിയ ശക്തിയുള്ളവൻ, അറുപത് വർഷം പൊൻനഗരത്തിൽ ഭരിക്കും.
യക്ഷ്യന്തി വാജപേയൈശ്ച സമാപ്തവരദക്ഷിണൈഃ। തസ്യ പുത്രാസ്തു ചത്വാരോ ഭവിഷ്യന്തി നരാധിപാഃ ।। ൩൭.
അവൻ വാജപേയ യാഗങ്ങൾ നടത്തും, പൂർണ്ണമായ ദാനങ്ങൾ നൽകും; അവന്റെ നാലു മക്കളും രാജാക്കന്മാരാകും.
വിന്ധ്യകാനാം കുലേഽതീതേ നൃപാ വൈ ബാഹ്ലികാ സ്ത്രയഃ। സുപ്രതീകോ നഭീരസ്തു സമാ ഭോക്ഷ്യതി ത്രിംശതിമ് ।। ൩൭.
വിന്ധ്യവംശം കഴിഞ്ഞാൽ, ബാഹ്ലികവംശത്തിൽ പെട്ട മൂന്നു രാജാക്കന്മാർ ഭരിക്കും; സുപ്രതീകനും നഭീരനും മുപ്പത് വർഷം ഭരിക്കും.
ശക്യമാ നാമ വൈ രാജാ മാഹിഷീനാം മഹീപതിഃ। പുഷ്പമിത്രാ ഭവിഷ്യന്തി പട്ടമിത്രാസ്ത്രയോദശ ।। ൩൭.
ശക്യമാ എന്ന രാജാവ് മാഹിഷികൾക്ക് ഭരിക്കും; പുഷ്പമിത്രന്മാർ ഭരിക്കും, പതിമൂന്നു പട്ടമിത്രന്മാരും ഉണ്ടാകും.
മേകലായാം നൃപാഃ സപ്ത ഭവിഷ്യന്തി ച സത്തമാഃ। കോമലായാന്തു രാജാനോ ഭവിഷ്യന്തി മഹാബലാഃ ।। ൩൭.
മേഖലയിൽ ഏഴു നല്ല രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടാകും; കോമലയിലെ രാജാക്കന്മാർ വലിയ ശക്തിയുള്ളവരായിരിക്കും.
മേഘാ ഇതി സമാഖ്യാതാ ബുദ്ധിമന്തോ നവൈവ തു। നൈഷധാഃ പാര്ഥിവാഃ സര്വ്വേ ഭവിഷ്യന്ത്യാമനുക്ഷയാത് ।। ൩൭.
മേഘന്മാർ എന്ന പേരിൽ ഒൻപത് ബുദ്ധിമാന്മാർ അറിയപ്പെടുന്നു; നൈഷധരാജാക്കന്മാർ എല്ലാം ഒറ്റയടിക്ക് ഇല്ലാതാകും.
നലവംശപ്രസൂതാസ്തേ വീര്യവന്തോ മഹാബലാഃ। മാഗധാനാം മഹാവീര്യോ വിശ്വസ്ഫാനിര്ഭവിഷ്യതി ।। ൩൭.
നളവംശത്തിൽ ജനിച്ചവർ ശക്തിയും ബലവും ഉള്ളവരാണ്; മാഗധന്മാരിൽ മഹാശക്തിയുള്ള വിശ്വസ്ഫാനി ഉദിക്കും.
ഉത്സാദ്യ പാര്ഥിവാന് സര്വ്വാന്സോഽന്യാന് വര്ണാന് കരിഷ്യതി। കൈവര്ത്താന് പഞ്ചകാംശ്ചൈവ പുലിന്ദാന് ബ്രാഹ്മണാംസ്തഥാ ।। ൩൭.
അവൻ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും അകറ്റി, മറ്റു വർഗ്ഗങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കും; അഞ്ചു കൈവർത്തന്മാരെയും, പുലിന്ദന്മാരെയും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും.
സ്ഥാപയിഷ്യന്തി രാജാനോ നാനാദേശേഷു തേജസാ। വിശ്വസ്ഫാനിര്മഹാസത്ത്വോ യുദ്ധേ വിഷ്ണുസമോ ബലീ ।। ൩൭.
രാജാക്കന്മാർ വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ തങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ സ്ഥാനം പിടിക്കും; വിശ്വസ്ഫാനി മഹാശക്തിയുള്ളവൻ, യുദ്ധത്തിൽ വിഷ്ണുവിനോട് തുല്യശക്തിയുള്ളവൻ ആയിരിക്കും.
വിശ്വസ്ഫാനിര്നരപതിഃ ക്ലീബാ കൃതിരിവോച്യതേ। ഉത്സാദയിത്വാ ക്ഷത്രന്തു ക്ഷത്രമന്യത് കരിഷ്യതി ।। ൩൭.
രാജാവ് ക്ഷത്രിയരെ മുഴുവൻ നശിപ്പിച്ചാലും, ആ രാജാവ് മറ്റൊരു ക്ഷത്രിയ വർഗ്ഗം വീണ്ടും ഉണ്ടാക്കും. എല്ലായിടത്തും സാന്നിധ്യമുള്ള സർപ്പം വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നത് പോലെയും, ഒരു സൃഷ്ടി വീണ്ടും ഉണ്ടാകുന്നത് പോലെയും ഇതു നടക്കും.
ദേവാന് പിതൄംശ്ച വിപ്രാംശ്ച തര്പയിത്വാ സകൃത്പുനഃ। ജാഹ്നവീതീരമാസാദ്യ ശരീരം യസ്യതേ ബലീ ।। ൩൭.
ദേവന്മാരെയും പിതാക്കളെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഒരിക്കൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയശേഷം, ശക്തനായവൻ ജാഹ്നവീയുടെ തീരം എത്തുമ്പോൾ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കും.
സംന്യസ്യ സ്വശരീരന്തു ശക്രലോകം ഗമിഷ്യതി। നവനാകാസ്തു ഭോക്ഷ്യന്തി പുരീം ചമ്പാവതീം നൃപാഃ ।। ൩൭.
തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, അവൻ ഇന്ദ്രന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകും. നവനാക വംശത്തിലെ രാജാക്കന്മാർ ചമ്പാവതിപുരിയെ ആസ്വദിക്കും.
മഥുരാഞ്ച പുരീം രമ്യാം നാഗാ ഭോക്ഷ്യന്തി സപ്ത വൈ। അനുഗങ്ഗം പ്രയാഗഞ്ച സാകേതം മഗധാംസ്തഥാ। ഏതാഞ്ജനപദാന് സര്വ്വാന് ഭോക്ഷ്യന്തേ ഗുപ്തവംശജാഃ ।। ൩൭.
ഏഴു നാഗർമാർ മനോഹരമായ മഥുരാപുരിയെ ആസ്വദിക്കും. അതുപോലെ, ഗംഗയുടെ തീരപ്രദേശങ്ങൾ, പ്രയാഗം, സാകേതം, മഗധം എന്നിവയും ഗുപ്തവംശജർ ഭരിക്കും.
നിഷധാന് യദുകാംശ്ചൈവ ശൈശീ താന് കാലതോപകാന്। ഏതാഞ്ജനപദാന് സര്വ്വാന് ഭോക്ഷ്യന്തി മണിധാന്യജാഃ ।। ൩൭.
നിഷധർ, യദുക്കൾ, ശൈശികൾ, കാലതോപകർ—ഈ പ്രദേശങ്ങൾ എല്ലാം മണിധാന്യവംശത്തിൽ ജനിച്ചവർ ഭരിക്കും.
കോശലാംശ്ചാന്ധ്രപൌണ്ഡ്രാംശ്ച താമ്രലിപ്താന് സസാഗരാന്। ചമ്പാം ചൈവ പുരീം രമ്യാം ഭോക്ഷ്യന്തി ദേവരക്ഷിതാമ് ।। ൩൭.
കോശലവും, ആന്ധ്രയും, പൊണ്ട്രവും, സമുദ്രത്തോടുകൂടിയ താമ്രലിപ്തവും, മനോഹരമായ ചമ്പാപുരിയും—ദേവന്മാർ സംരക്ഷിക്കുന്നവർ ഇവയെ ഭരിക്കും.
കാലിങ്ഗാ മഹിഷാശ്ചൈവ മഹേന്ദ്രനിലയാശ്ച യേ। ഏതാഞ്ജനപദാന് സര്വ്വാന് പാലയിഷ്യതി വൈ ഗുഹഃ ।। ൩൭.
കാലിംഗരും, മഹിഷരും, മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരും—ഈ പ്രദേശങ്ങൾ എല്ലാം ഗുഹൻ ഭരിക്കും.
സ്ത്രീരാഷ്ട്രം ഭക്ഷ്യകാംശ്ചൈവ ഭോക്ഷ്യതേ കനകാഹ്വയഃ। തുല്യകാലം ഭവിഷ്യന്തി സര്വേ ഹ്യേതേ മഹീക്ഷിതഃ ।। ൩൭.
സ്ത്രീരാജ്യവും, ഭക്ഷ്യയോഗ്യരായവരും കനകാഹ്വയൻ ആസ്വദിക്കും. ഈ രാജാക്കന്മാർ എല്ലാം ഒരേ കാലത്ത് നിലനിൽക്കും.
അല്പപ്രസാദാ ഹ്യനൃതാ മഹാക്രോധാഃ ഹ്യധാര്മികാഃ। ഭവിഷ്യന്തീഹ യവനാ ധര്മതഃ കാമതോഽര്ഥതഃ ।। ൩൭.
യവനന്മാർ ദയ കുറവുള്ളവരും, അസത്യവാദികളും, അതിക്രോധികളും, അധർമ്മികളുമാകും. അവർ പ്രവൃത്തിയിലും, ആഗ്രഹത്തിലും, സമ്പത്തിലും അങ്ങനെയാകും.
നൈവ മൂര്ദ്ധാഭിഷിക്താസ്തേ ഭവിഷ്യന്തി നരാധിപാഃ। യുഗദോഷദുരാചാരാ ഭവിഷ്യന്തി നൃപാസ്തു തേ ।। ൩൭.
അവർ തലയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാരാകില്ല. ആ രാജാക്കന്മാർ കാലദോഷം മൂലം ദുഷ്പ്രവൃത്തികളുള്ളവരായിരിക്കും.
സ്ത്രീണാം ബലവധേനൈവ ഹത്വാ ചൈവ പരസ്പരമ്। ഭോക്ഷ്യന്തി കലിശേഷേ തു വസുധാം പാര്ഥിവാസ്തഥാ ।। ൩൭.
സ്ത്രീകളെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്ത്, പരസ്പരം കൊല്ലുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, കലിയുഗത്തിന്റെ അവസാനം രാജാക്കന്മാർ ഭൂമി ഭരിക്കും.
ഉദിതോദിതവംശാസ്തേ ഉദിതാസ്തമിതാസ്തഥാ । ഭവിഷ്യന്തീഹ പര്യായേ കാലേന പൃഥിവീക്ഷിതഃ ।। ൩൭.
ഉയർന്നും താഴ്ന്നും വരുന്ന വംശങ്ങളുള്ള ആ രാജാക്കന്മാർ, ഓരോ കാലത്തും പരമ്പരയായി ഭൂമിയെ ഭരിക്കും.
വിഹീനാസ്തു ഭവിഷ്യന്തി ധര്മ്മതഃ കാമതോഽര്ഥതഃ। തൈര്വിമിശ്രാ ജനപദാ മ്ലേച്ഛാചാരാശ്ച സര്വശഃ ।। ൩൭.
അവർ ധർമ്മത്തിലും, ആഗ്രഹത്തിലും, സമ്പത്തിലും കുറവുള്ളവരായിരിക്കും. അവരോടൊപ്പം കലർന്ന പ്രദേശങ്ങൾ മുഴുവനും മ്ലേഛരീതികൾ പിന്തുടരും.
വിപര്യ്യയേന വര്ത്തന്തേ നാശയിഷ്യന്തി വൈ പ്രജാഃ। ലുബ്ധാനൃതരതാശ്ചൈവ ഭവിതാരസ്തദാ നൃപാഃ ।। ൩൭.
അവർ ക്രമത്തിന് വിരുദ്ധമായി പെരുമാറും, ജനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കും. അപ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ ലാഭലോലരും, അസത്യത്തിൽ ആസ്വാദകരുമാകും.
തേഷാം വ്യതീതേ പര്യായേ ബഹുസ്ത്രീകേ യുഗേ തദാ। ലവാല്ലവം ഭ്രശ്യമാനാ ആയൂരൂപബലശ്രുതൈഃ ।। ൩൭.
അവരുടെ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ അധികമുള്ള ആ യുഗത്തിൽ, ജനങ്ങൾ ആയുസ്സിലും, രൂപത്തിലും, ബലത്തിലും, വിജ്ഞാനത്തിലും ക്രമേണ കുറയുന്നു.
തഥാ ഗതാസ്തു വൈ കാഷ്ഠാം പ്രജാസു ജഗതീശ്വരാഃ । രാജാനഃ സമ്പ്രണശ്യന്തി കാലേനോപഹതാസ്തദാ ।। ൩൭.
അങ്ങനെ രാജാക്കന്മാർ ജനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നിലയിലേക്ക് എത്തിയാൽ, അവർ കാലചക്രം കൊണ്ടു നശിച്ചുപോകും.
കല്കിനോപഹതാഃ സര്വേ മ്ലേച്ഛാ യാസ്യന്തി സര്വശഃ। അധാര്മികാശ്ച തേഽത്യര്ഥം പാഷണ്ഡാശ്ചൈവ സര്വശഃ ।। ൩൭.
കൽക്കിയാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട മ്ലേഛർ മുഴുവനായും ഇല്ലാതാകും. അവർ അത്യന്തം അധാർമ്മികരും, പൂർണ്ണമായും പാശണ്ഡരുമായിരിക്കും.
പ്രനഷ്ടേ നൃപശബ്ദേ ച സന്ധ്യാശ്ലിഷ്ടേ കലൌ യുഗേ। കിംഞ്ചിച്ഛിഷ്ടാഃ പ്രജാസ്താ വൈ ധര്മ്മേ നഷ്ടേഽപരിഗ്രഹാഃ ।। ൩൭.
രാജാ എന്ന പദം നശിച്ചും, കലിയുഗത്തിന്റെ സംധ്യയിലായും, കുറച്ച് മാത്രം ജനങ്ങൾ ശേഷിക്കും; അവർക്ക് ധർമ്മവും സമ്പത്തും ഇല്ലാതായിരിക്കും.