പഞ്ചൈവ പാണ്ഡവേഭ്യശ്ച ദ്രൌപദ്യാം ജജ്ഞിരേ സുതാഃ। ദ്രൌപദ്യജനയജ്ജ്യേഷ്ഠം ശ്രുതിവിദ്ധം യുധിഷ്ഠിരാത് ।। ൩൭.
പാണ്ഡവന്മാരിൽ നിന്ന് ദ്രൗപദിക്ക് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. യുദ്ധിഷ്ഠിരനിൽ നിന്ന് ദ്രൗപദി മൂത്ത പുത്രനായ ശ്രുതിവിദ്ധനെ പ്രസവിച്ചു.
ഹിഡമ്ബാ ഭീമസേനാത്തു ജജ്ഞേ പുത്രം ഘടോത്കചമ്। കാശ്യാഃ പുനര്ഭീമസേനാജ്ജജ്ഞേ സര്വ്വവൃകം സുതമ് ।। ൩൭.
ഭീമസേനനും ഹിഡിംബയും ചേർന്ന് ഘടോൽക്കചനെ ജനിപ്പിച്ചു. വീണ്ടും കാശ്യയിൽ നിന്ന് ഭീമസേനന് സർവ്വവൃക്ക എന്ന പുത്രനും ജനിച്ചു.
സുഹോത്രം വിജയാ മാദ്രീ സഹദേവാദജായത। കരേമത്യാന്തു വൈദ്യായാം നിരമിത്രസ്തു ലാങ്ഗലിഃ ।। ൩൭.
വിജയൻ എന്ന മാദ്രിയുടെ പുത്രനിൽ നിന്ന് സുഹോത്രൻ ജനിച്ചു. സഹദേവനും വൈദേയയും ചേർന്ന് നിരമിത്രനും ലാംഗലിയും ജനിച്ചു.
സുഭദ്രായാം രഥീ പാര്ഥാദഭിമന്യുരജായത। ഉത്തരായാന്തു വൈരാട്യാം പരിക്ഷിദഭിമന്യുജഃ ।। ൩൭.
പാർഥനും സുഭദ്രയും ചേർന്ന് രഥിയനായ അഭിമന്യുവിനെ ജനിപ്പിച്ചു. അഭിമന്യുവിനും വൈരാടിന്റെ മകളായ ഉത്തരയ്ക്കും പരിക്ഷിത് ജനിച്ചു.
പരിക്ഷിതസ്തു ദായാദോ രാജാസീജ്ജനമേജയഃ। ബ്രാഹ്മണാന് സ്ഥാപയാമാസ സ വൈ വാജസനേയികാന് ।। ൩൭.
പരിക്ഷിതിന്റെ അവകാശിയായ രാജാവ് ജനമേജയനായിരുന്നു. അവൻ വാജസനേയിക ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സ്ഥാപിച്ചു.
അസപത്നം തദാമര്ഷാദ്വൈശമ്പായന ഏവ തു। ന സ്ഥാസ്യതീഹ ദുര്ബുദ്ധേ തവൈതദ്വചനം ഭുവി ।। ൩൭.
അസൂയകൊണ്ട് വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഈ വാക്ക്, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനേ, ഇവിടെ എത്രയും കാലം നിലനിൽക്കില്ല.'
യാവത്സ്ഥാ സ്യാമ്യഹം ലോകേ താവന്നൈതത്പ്രശസ്യതേ। അഭിതഃ സംസ്ഥിതശ്ചാപി തതഃ സ ജനമേജയഃ ।। ൩൭.
ഞാൻ ഈ ലോകത്ത് ഇരിക്കുന്നതുവരെ ഇതിന് പ്രശംസയുണ്ടാകില്ല; ഞാൻ പോയശേഷവും ജനമേജയൻ അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു.
പൌര്ണമാസ്യേന ഹവിഷാ ദേവമിഷ്ട്വാ പ്രജാപതിമ്। വിജ്ഞായ സംസ്ഥിതോഽപശ്യത്തദ്വധീഷ്ടാം വിഭോര്മഖേ ।। ൩൭.
പൗർണമി ദിവസം ഹവിസ്സുകൊണ്ട് പ്രജാപതിയെ ആരാധിച്ച്, സത്യം മനസ്സിലാക്കി, അവൻ യാത്രയായി. അപ്പോൾ യജ്ഞത്തിൽ ഭഗവാൻ ആഗ്രഹിച്ച നാശം അവൻ കണ്ടു.
പരിക്ഷിത്തനയശ്വാപി പൌരവോ ജനമേജയഃ । ദ്വിരശ്വമേധമാഹൃത്യ തതോ വാജസനേയകമ് । പ്രവര്ത്തയിത്വാ തദ്ബ്രഹ്മ ത്രിഖര്വ്വീ ജനമേജയഃ ।। ൩൭.
പരിക്ഷിത്തിന്റെ മകൻ പൗരവനായ ജനമേജയൻ രണ്ട് തവണ അശ്വമേധം നടത്തി, പിന്നെ വാജസനേയി പാരമ്പര്യം സ്ഥാപിച്ചു. മൂന്നു അശ്വമേധങ്ങൾ നടത്തി, ആ ബ്രഹ്മം ജനമേജയൻ ആരംഭിച്ചു.
ഖര്വ്വമശ്വകമുഖ്യാനാം ഖര്വ്വമങ്ഗനിവാസിനാമ്। സര്വ്വഞ്ച മധ്യദേശാനാം ത്രിഖര്വ്വീ ജനമേജയഃ । വിഷാദാദ്ബ്രാഹ്മണൈഃ സാര്ദ്ധമഭിശസ്തഃ ക്ഷയം യയൌ ।। ൩൭.
മൂന്നു അശ്വമേധങ്ങൾ നടത്തിയ ജനമേജയൻ പ്രധാന കുതിരകളെയും സ്ത്രീകളെയും മധ്യദേശത്തിലെ ജനങ്ങളെയും കുറച്ചു. ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശപിച്ച്, അവൻ നാശം നേരിട്ടു.
തസ്യ പുത്രഃ ശതനീകോ ബലവാന് സത്യവിക്രമഃ । തതഃ സുതം ശതാനീകം വിപ്രാസ്തമഭ്യഷേചയത് ।। ൩൭.
അവന്റെ മകൻ ശക്തിയുള്ള സത്യമുള്ള ശതനീകൻ ആയിരുന്നു. പിന്നെ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശതനീകന്റെ മകനെയും അഭിഷേകം ചെയ്തു.
പുത്രോഽശ്വമേധ ദത്തോഽഭൂച്ഛതാനീകസ്യ വീര്യ്യവാന്। പുത്രോഽശ്വമേധദത്താദ്വൈ ജാതഃ പരപുരംജയഃ ।। ൩൭.
ശതനീകന്റെ മകൻ വീര്യവാനായ അശ്വമേധദത്തൻ ആയിരുന്നു. അശ്വമേധദത്തനിൽ നിന്ന് പരപുരംജയൻ ജനിച്ചു.
അധിസാമകൃഷ്ണോ ധര്മാത്മാ സാമ്പ്രതോഽയം മഹായശാഃ। യസ്മിന് പ്രശാസതി മഹീം യുഷ്മാഭിരിദമാഹൃതമ് ।। ൩൭.
ധർമ്മം പാലിക്കുന്ന മഹാപ്രശസ്തനായ അധിസാമകൃഷ്ണൻ ഇപ്പോൾ ഭരിക്കുന്നു; അവന്റെ ഭരണകാലത്താണ് നിങ്ങൾ ഈ യജ്ഞം നടത്തിയത്.
ദുരാപം ദീര്ഘസത്രം വൈ ത്രീണി വര്ഷാണി ദുശ്ചരമ്। വര്ഷദ്വയം കുരുക്ഷേത്രേ ദൃഷദ്വത്യാം ദ്വിജോത്തമാഃ ।। ൩൭.
മൂന്നു വർഷം നീണ്ട ഈ ദുർലഭവും ദുർഘടവുമായ മഹായജ്ഞം, രണ്ട് വർഷം കുറുക്ഷേത്രത്തിലും ദൃശദ്വതീ തീരത്തും നടന്നുവെന്ന് മഹാന്മാരേ, അറിഞ്ഞിരിക്കുക.
ഋഷയ ഊചുഃ ।। ശ്രോതും ഭവിഷ്യമിച്ഛാമഃ പ്രജാനാം വൈ മഹാമതേ । സൂത സാര്ദ്ധം നൃപൈര്ഭാവ്യം വ്യതീതം കീര്ത്തിതം ത്വയാ ।। ൩൭.
മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു: മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, സുതനേ, നീ കഴിഞ്ഞ കാലം പറഞ്ഞതുപോലെ ഭാവിയിൽ ജനങ്ങൾക്കും രാജാക്കന്മാർക്കും സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതും ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യത്തു സംസ്ഥാസ്യതേ കൃത്യമുത്പത്സ്യന്തി ചേ യേ നൃപാഃ। വര്ഷാഗ്രതോഽപി പ്രബ്രൂഹി നാമതശ്ചൈവ താന്നൃപാന് ।। ൩൭.
ഭാവിയിൽ എന്തെല്ലാം നടക്കും, ആരെല്ലാം രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടാകും, അവരുടെ പേരുകളും വർഷങ്ങളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾക്കു പറയിക.
കാലം യുഗപ്രമാണഞ്ച ഗുണദോഷാന് ഭവിഷ്യതഃ। സുഖദുഃഖേ പ്രജാനാഞ്ച ധര്മതഃ കാമതോഽര്ഥതഃ ।। ൩൭.
ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന കാലം, യುಗങ്ങളുടെ അളവ്, ഗുണദോഷങ്ങൾ, ജനങ്ങളുടെ സുഖദുഃഖങ്ങൾ, ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഞങ്ങൾക്കു വിശദമായി പറയിക.
ഏതത്സര്വം പ്രസങ്ഖ്യായ പൃച്ഛതാം ബ്രൂഹി തത്വതഃ। സ ഏവമുക്തോ മുനിഭിഃ സൂതോ ബുദ്ധിമതാം വരഃ। ആചചക്ഷേ യഥാവൃത്തം യഥാദൃഷ്ടം യഥാശ്രുതമ് ।। ൩൭.
ഇതെല്ലാം ആലോചിച്ച് ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥം പറയുക. അങ്ങനെ മഹർഷിമാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ജ്ഞാനികളിൽ പ്രധാനനായ സുതൻ, കണ്ടതും കേട്ടതും പോലെ സംഭവങ്ങൾ വിവരിച്ചു.
യഥാ മേ കീര്ത്തിതം സര്വം വ്യാസേനാദ്ഭുതകര്മ്മണാ। ഭാവ്യം കലിയുഗഞ്ചൈവ തഥാ മന്വന്തരാണി തു ।। ൩൭.
വ്യാസൻ എന്ന അത്ഭുതപ്രവർത്തകൻ എന്നോട് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന കലിയുഗവും മന്വന്തരങ്ങളും ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം.
അനാഗതാനി സര്വാണി ബ്രുവതോ മേ നിബോധത। അത ഊര്ദ്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി ഭവിഷ്യന്തി വൃപാസ്തു യേ ।। ൩൭.
ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന എല്ലാം എന്റെ വാക്കിൽ ശ്രദ്ധിക്കൂ; ഇനി മുതൽ ഉണ്ടാകുന്ന രാജാക്കന്മാരെ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കും.
ഐലാംശ്ചൈവ തഥേക്ഷ്വാകൂന് സൌദ്യുമ്നാംശ്ചൈവ പാര്ഥിവാന്। യേഷു സംസ്ഥാപ്യതേ ക്ഷേത്രണൈക്ഷ്വാകവമിദം ശുഭമ് ।। ൩൭.
ഐലന്മാരെയും ഇക്ഷ്വാകുമാരെയും സൗദ്യുമ്നന്മാരെയും — ഇവരിൽ തന്നെയാണ് ഈ ശുഭമായ ഇക്ഷ്വാകു ദേശം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നത്.
താന് സര്വാന് കീര്ത്തയിഷ്യാമി ഭവിഷ്യേ പഠിതാന്നൃപാന്। തേഭ്യഃ പരേ ച യേ ചാന്യേ ഉത്പത്സ്യന്തേ മഹീക്ഷിതഃ ।। ൩൭.
ഭാവിയിൽ പേരോടെ അറിയപ്പെടുന്ന എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും ഞാൻ പറയാം; അവരുടെ ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന മറ്റുള്ളവരെയും മഹാരാജന്മാരേ, ഞാൻ വിവരിക്കും.
ക്ഷത്രാഃ പാരശവാഃ ശൂദ്രാസ്തഥാ യേ ച ദ്വിജാതയഃ। അന്ധാഃ ശകാഃ പുലിന്ദാശ്ച തൂലികാ യവനൈഃ സഹ ।। ൩൭.
ക്ഷത്രിയർ, പാർശവർ, ശൂദ്രർ, ദ്വിജന്മാർ, അന്ധർ, ശകർ, പുലിന്ദർ, തൂലികർ, യവനന്മാർ എന്നിവരും.
കൈവര്ത്താഭീരശബരാ യേ ചാന്യേ മ്ലേച്ഛജാതയഃ। വര്ഷാഗ്രതഃ പ്രവക്ഷ്യാമി നാമതശ്ചൈവ താന്നൃപാന് ।। ൩൭.
കൈവർത്തർ, അഭീരർ, ശബരർ, മറ്റുള്ള മ്ലേച്ഛജാതികളും; വർഷങ്ങളനുസരിച്ച് അവരെയും രാജാക്കന്മാരെയും പേരോടെ ഞാൻ പറയും.
അധിസാമകൃഷ്ണഃ സോഽയം സാമ്പ്രതം പൌരവാന്നൃപഃ। തസ്യാന്വവായേ വക്ഷ്യാമി ഭവിഷ്യേ താവതോ നൃപാന് ।। ൩൭.
ഇപ്പോൾ പൗരവ വംശത്തിൽ രാജാവായി അധിസാമകൃഷ്ണൻ ഭരിക്കുന്നു. ഭാവിയിൽ അവന്റെ സന്തതിയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന രാജാക്കന്മാരെ ഞാൻ ക്രമമായി വിവരിക്കാം.
അധിസാമകൃഷ്ണപുത്രോ നിര്വക്രേ ഭവിതാ കില। ഗങ്ഗയാപഹൃതേ തസ്മിന്നഗരേ നാഗസാഹ്വയേ। ത്യക്ത്വാ ച തം സുവാസഞ്ച കൌശാമ്ബ്യാം സ നിവത്സ്യതി ।। ൩൭.
അധിസാമകൃഷ്ണന്റെ മകൻ നിർവക്രൻ ആയിരിക്കും എന്നു പറയുന്നു. ഗംഗാ നദി നഗരമായ നാഗസാഹ്വയയെ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, അവൻ ആ നഗരംയും തന്റെ മനോഹരമായ വാസസ്ഥലവും ഉപേക്ഷിച്ച് കൗശാംബിയിൽ താമസിക്കും.
ഭവിഷ്യദുഷ്ണസ്തത്പുത്ര ഉഷ്ണാച്ചിത്രരഥഃ സ്മൃതഃ। ശുചിദ്രഥശ്ചിത്രരഥാദ്വൃതിമാംശ്ച ശുചിദ്രഥാത് ।। ൩൭.
നിർവക്രന്റെ മകൻ ഉഷ്ണൻ ആയിരിക്കും. ഉഷ്ണനിൽ നിന്ന് ചിത്രരഥൻ ജനിക്കും. ചിത്രരഥനിൽ നിന്ന് ശുചിദ്രഥൻ, ശുചിദ്രഥനിൽ നിന്ന് വൃതിമാൻ ജനിക്കും.
സുഷേണോ വൈ മഹാവീര്യോ ഭവിഷ്യതി മഹായശാഃ। തസ്മാത്സുഷേണാദ്ഭവിതാ സുതീര്ഥോ നാമ പാര്ഥിവഃ ।। ൩൭.
വൃതിമാനിൽ നിന്ന് മഹാശക്തിയും മഹാപ്രശസ്തനുമായ സുഷേണൻ ജനിക്കും. സുഷേണനിൽ നിന്ന് സുതീർഥൻ എന്ന രാജാവാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
രുചഃ സുതീര്ഥാദ്ഭവിതാ ത്രിചക്ഷോ ഭവിതാ തതഃ। ത്രിചക്ഷസ്യ തു ദായാദോ ഭവിതാ വൈ സുഖീബലഃ ।। ൩൭.
സുതീർഥനിൽ നിന്ന് രുചൻ ജനിക്കും. രുചനിൽ നിന്ന് ത്രിചക്ഷു ജനിക്കും. ത്രിചക്ഷുവിന്റെ അവകാശി സുഖീബലൻ ആയിരിക്കും.
സുഖീബലസുതശ്ചാപി ഭാവ്യോ രാജാ പരിപ്ലുതഃ। പരിപ്ലുതസുതശ്ചാപി ഭവിതാ സുനയോ നൃപഃ ।। ൩൭.
സുഖീബലന്റെ മകനായ പരിപ്ലുതൻ രാജാവായിരിക്കും. പരിപ്ലുതന്റെ മകൻ സുനയൻ എന്ന രാജാവായിരിക്കും.