വായുപുരാണമ്

ശന്തനുസ്ത്വഭവദ്രാജാ വിദ്വാന് വൈ സ മഹാഭിഷഃ । ഇമം ചോദാഹരന്ത്യത്ര ശ്ലോകം പ്രതി മഹാഭിഷമ് ।। ൩൭.

ശാന്തനു എന്ന രാജാവ് പണ്ഡിതനും മഹാ വൈദ്യനും ആയിരുന്നു. ഈ മഹാ വൈദ്യനെ കുറിച്ച് ഇവിടെ ഈ ശ്ലോകം പറയപ്പെടുന്നു.

യം യം രാജാ സ്പൃശതി വൈ ജീര്ണം സമയതോ നരമ്। പുനര്യുവാ സ ഭവതി തസ്മാത്തേ ശന്തനും വിദുഃ ।। ൩൭.

രാജാവ് ആരെയെങ്കിലും വൃദ്ധനായി ക്ഷയിച്ചവനെ സ്പർശിച്ചാൽ, ആ മനുഷ്യൻ വീണ്ടും യുവാവായി മാറുമെന്നു പറയുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ശാന്തനുവിനെ എല്ലാവരും അറിയുന്നത്.

തതോഽസ്യ ശന്തനുത്വം വൈ പ്രജാസ്വിഹ പരിശ്രുതമ്। സ ഉപയേമേ ധര്മ്മാത്മാ ശന്തനു ര്ജാഹ്നവീം നൃപഃ ।। ൩൭.

ഇവിടെ ജനങ്ങളിൽ ശാന്തനുവിന്റെ മഹത്വം വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. ധർമ്മനിഷ്ഠനായ രാജാവ് ശാന്തനു ജാഹ്നവിയെ വിവാഹം ചെയ്തു.

തസ്യാം ദേവവ്രതം ഭീഷ്മം പുത്രം സോഽജനയത്പ്രഭുഃ । സ ച ഭീഷ്മ ഇതി ഖ്യാതഃ പാണ്ഡവാനാം പിതാമഹഃ ।। ൩൭.

അവളിൽ നിന്ന് ഭഗവാൻ ദേവവ്രതനായി ഭീഷ്മൻ ജനിച്ചു. ഭീഷ്മൻ പാണ്ഡവരുടെ പിതാമഹനായി അറിയപ്പെടുന്നു.

കാലേ വിചിത്രവീര്യന്തു ശന്തനു ര്ജനയത്സുതമ്। ശന്തനോര്ദയിതം പുത്രം പ്രജാഹിതകരമ്പ്രഭുമ്। കൃഷ്ണദ്വൈപായനശ്ചൈവ ക്ഷേത്രേ വൈചിത്രവീര്യകേ ।। ൩൭.

ശാന്തനു കാലക്രമത്തിൽ വിചിത്രവീര്യ എന്ന പ്രിയപുത്രനെയും ജനിപ്പിച്ചു. ജനങ്ങൾക്ക് ഉപകാരപ്രദനായ രാജാവാണ് അവൻ. കൃഷ്ണദ്വൈപായനനും വിചിത്രവീര്യന്റെ വംശത്തിൽ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.

ധൃതരാഷ്ട്രഞ്ച പാണ്ഡുഞ്ച വിദുരഞ്ചാപ്യജീജനത്। ധൃതരാഷ്ട്രാത്തു ഗാന്ധാരീ പുത്രാണാം സുഷുവേ ശതമ് ।। ൩൭.

അവൻ ധൃതരാഷ്ട്രനും പാണ്ഡുവും വിദുരനും ജനിപ്പിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രനിൽ നിന്ന് ഗാന്ധാരി നൂറു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.

തേഷാം ദുര്യോധനോ ജ്യേഷ്ഠഃ സര്വ്വക്ഷത്രസ്യ സ പ്രഭുഃ। മാദ്രീ രാജ്ഞീ പൃഥാ ചൈവ പാണ്ഡോര്ഭാര്യേ ബഭൂവതുഃ ।। ൩൭.

അവരിൽ ദുര്യോധനൻ മൂത്തവനും എല്ലാ ക്ഷത്രിയർക്കും അധിപനുമായിരുന്നു. മാദ്രിയും പൃഥയും പാണ്ഡുവിന്റെ ഭാര്യമാരായിരുന്നു.

ദേവദത്താഃ സുതാസ്താഭ്യാം പാണ്ഡോരര്ഥേ വിജജ്ഞിരേ। ധര്മ്മാദ്യുധിഷ്ഠിരോ ജജ്ഞേ വായോര്ജജ്ഞേ വൃകോദരഃ ।। ൩൭.

അവരിൽ പാണ്ഡുവിന് ദൈവാനുഗ്രഹത്തോടെ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് യുദ്ധിഷ്ഠിരനും വായുവിൽ നിന്ന് വൃക്കോദരനും ജനിച്ചു.

ഇന്ദ്രാദ്ധനഞ്ജയോ ജജ്ഞേ ശക്രതുല്യപരാക്രമഃ। അശ്വിഭ്യാം സഹ ദേവശ്ച നകുലശ്ചാപി മാദ്രിജൌ ।। ൩൭.

ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ധനഞ്ജയൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ വീര്യം ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമാണ്. അശ്വിനികളിൽ നിന്ന് മാദ്രിയുടെ പുത്രന്മാരായ നകുലനും സഹദേവനും ജനിച്ചു.

പഞ്ചൈവ പാണ്ഡവേഭ്യശ്ച ദ്രൌപദ്യാം ജജ്ഞിരേ സുതാഃ। ദ്രൌപദ്യജനയജ്ജ്യേഷ്ഠം ശ്രുതിവിദ്ധം യുധിഷ്ഠിരാത് ।। ൩൭.

പാണ്ഡവന്മാരിൽ നിന്ന് ദ്രൗപദിക്ക് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. യുദ്ധിഷ്ഠിരനിൽ നിന്ന് ദ്രൗപദി മൂത്ത പുത്രനായ ശ്രുതിവിദ്ധനെ പ്രസവിച്ചു.

ഹിഡമ്ബാ ഭീമസേനാത്തു ജജ്ഞേ പുത്രം ഘടോത്കചമ്। കാശ്യാഃ പുനര്ഭീമസേനാജ്ജജ്ഞേ സര്വ്വവൃകം സുതമ് ।। ൩൭.

ഭീമസേനനും ഹിഡിംബയും ചേർന്ന് ഘടോൽക്കചനെ ജനിപ്പിച്ചു. വീണ്ടും കാശ്യയിൽ നിന്ന് ഭീമസേനന് സർവ്വവൃക്ക എന്ന പുത്രനും ജനിച്ചു.

സുഹോത്രം വിജയാ മാദ്രീ സഹദേവാദജായത। കരേമത്യാന്തു വൈദ്യായാം നിരമിത്രസ്തു ലാങ്ഗലിഃ ।। ൩൭.

വിജയൻ എന്ന മാദ്രിയുടെ പുത്രനിൽ നിന്ന് സുഹോത്രൻ ജനിച്ചു. സഹദേവനും വൈദേയയും ചേർന്ന് നിരമിത്രനും ലാംഗലിയും ജനിച്ചു.

സുഭദ്രായാം രഥീ പാര്ഥാദഭിമന്യുരജായത। ഉത്തരായാന്തു വൈരാട്യാം പരിക്ഷിദഭിമന്യുജഃ ।। ൩൭.

പാർഥനും സുഭദ്രയും ചേർന്ന് രഥിയനായ അഭിമന്യുവിനെ ജനിപ്പിച്ചു. അഭിമന്യുവിനും വൈരാടിന്റെ മകളായ ഉത്തരയ്ക്കും പരിക്ഷിത് ജനിച്ചു.

പരിക്ഷിതസ്തു ദായാദോ രാജാസീജ്ജനമേജയഃ। ബ്രാഹ്മണാന് സ്ഥാപയാമാസ സ വൈ വാജസനേയികാന് ।। ൩൭.

പരിക്ഷിതിന്റെ അവകാശിയായ രാജാവ് ജനമേജയനായിരുന്നു. അവൻ വാജസനേയിക ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സ്ഥാപിച്ചു.

അസപത്നം തദാമര്ഷാദ്വൈശമ്പായന ഏവ തു। ന സ്ഥാസ്യതീഹ ദുര്ബുദ്ധേ തവൈതദ്വചനം ഭുവി ।। ൩൭.

അസൂയകൊണ്ട് വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഈ വാക്ക്, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനേ, ഇവിടെ എത്രയും കാലം നിലനിൽക്കില്ല.'

യാവത്സ്ഥാ സ്യാമ്യഹം ലോകേ താവന്നൈതത്പ്രശസ്യതേ। അഭിതഃ സംസ്ഥിതശ്ചാപി തതഃ സ ജനമേജയഃ ।। ൩൭.

ഞാൻ ഈ ലോകത്ത് ഇരിക്കുന്നതുവരെ ഇതിന് പ്രശംസയുണ്ടാകില്ല; ഞാൻ പോയശേഷവും ജനമേജയൻ അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു.

പൌര്ണമാസ്യേന ഹവിഷാ ദേവമിഷ്ട്വാ പ്രജാപതിമ്। വിജ്ഞായ സംസ്ഥിതോഽപശ്യത്തദ്വധീഷ്ടാം വിഭോര്മഖേ ।। ൩൭.

പൗർണമി ദിവസം ഹവിസ്സുകൊണ്ട് പ്രജാപതിയെ ആരാധിച്ച്, സത്യം മനസ്സിലാക്കി, അവൻ യാത്രയായി. അപ്പോൾ യജ്ഞത്തിൽ ഭഗവാൻ ആഗ്രഹിച്ച നാശം അവൻ കണ്ടു.

പരിക്ഷിത്തനയശ്വാപി പൌരവോ ജനമേജയഃ । ദ്വിരശ്വമേധമാഹൃത്യ തതോ വാജസനേയകമ് । പ്രവര്ത്തയിത്വാ തദ്ബ്രഹ്മ ത്രിഖര്വ്വീ ജനമേജയഃ ।। ൩൭.

പരിക്ഷിത്തിന്റെ മകൻ പൗരവനായ ജനമേജയൻ രണ്ട് തവണ അശ്വമേധം നടത്തി, പിന്നെ വാജസനേയി പാരമ്പര്യം സ്ഥാപിച്ചു. മൂന്നു അശ്വമേധങ്ങൾ നടത്തി, ആ ബ്രഹ്മം ജനമേജയൻ ആരംഭിച്ചു.

ഖര്വ്വമശ്വകമുഖ്യാനാം ഖര്വ്വമങ്ഗനിവാസിനാമ്। സര്വ്വഞ്ച മധ്യദേശാനാം ത്രിഖര്വ്വീ ജനമേജയഃ । വിഷാദാദ്ബ്രാഹ്മണൈഃ സാര്ദ്ധമഭിശസ്തഃ ക്ഷയം യയൌ ।। ൩൭.

മൂന്നു അശ്വമേധങ്ങൾ നടത്തിയ ജനമേജയൻ പ്രധാന കുതിരകളെയും സ്ത്രീകളെയും മധ്യദേശത്തിലെ ജനങ്ങളെയും കുറച്ചു. ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശപിച്ച്, അവൻ നാശം നേരിട്ടു.

തസ്യ പുത്രഃ ശതനീകോ ബലവാന് സത്യവിക്രമഃ । തതഃ സുതം ശതാനീകം വിപ്രാസ്തമഭ്യഷേചയത് ।। ൩൭.

അവന്റെ മകൻ ശക്തിയുള്ള സത്യമുള്ള ശതനീകൻ ആയിരുന്നു. പിന്നെ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശതനീകന്റെ മകനെയും അഭിഷേകം ചെയ്തു.

പുത്രോഽശ്വമേധ ദത്തോഽഭൂച്ഛതാനീകസ്യ വീര്യ്യവാന്। പുത്രോഽശ്വമേധദത്താദ്വൈ ജാതഃ പരപുരംജയഃ ।। ൩൭.

ശതനീകന്റെ മകൻ വീര്യവാനായ അശ്വമേധദത്തൻ ആയിരുന്നു. അശ്വമേധദത്തനിൽ നിന്ന് പരപുരംജയൻ ജനിച്ചു.

അധിസാമകൃഷ്ണോ ധര്മാത്മാ സാമ്പ്രതോഽയം മഹായശാഃ। യസ്മിന് പ്രശാസതി മഹീം യുഷ്മാഭിരിദമാഹൃതമ് ।। ൩൭.

ധർമ്മം പാലിക്കുന്ന മഹാപ്രശസ്തനായ അധിസാമകൃഷ്ണൻ ഇപ്പോൾ ഭരിക്കുന്നു; അവന്റെ ഭരണകാലത്താണ് നിങ്ങൾ ഈ യജ്ഞം നടത്തിയത്.

ദുരാപം ദീര്ഘസത്രം വൈ ത്രീണി വര്ഷാണി ദുശ്ചരമ്। വര്ഷദ്വയം കുരുക്ഷേത്രേ ദൃഷദ്വത്യാം ദ്വിജോത്തമാഃ ।। ൩൭.

മൂന്നു വർഷം നീണ്ട ഈ ദുർലഭവും ദുർഘടവുമായ മഹായജ്ഞം, രണ്ട് വർഷം കുറുക്ഷേത്രത്തിലും ദൃശദ്വതീ തീരത്തും നടന്നുവെന്ന് മഹാന്മാരേ, അറിഞ്ഞിരിക്കുക.

ഋഷയ ഊചുഃ ।। ശ്രോതും ഭവിഷ്യമിച്ഛാമഃ പ്രജാനാം വൈ മഹാമതേ । സൂത സാര്ദ്ധം നൃപൈര്ഭാവ്യം വ്യതീതം കീര്ത്തിതം ത്വയാ ।। ൩൭.

മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു: മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, സുതനേ, നീ കഴിഞ്ഞ കാലം പറഞ്ഞതുപോലെ ഭാവിയിൽ ജനങ്ങൾക്കും രാജാക്കന്മാർക്കും സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതും ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

യത്തു സംസ്ഥാസ്യതേ കൃത്യമുത്പത്സ്യന്തി ചേ യേ നൃപാഃ। വര്ഷാഗ്രതോഽപി പ്രബ്രൂഹി നാമതശ്ചൈവ താന്നൃപാന് ।। ൩൭.

ഭാവിയിൽ എന്തെല്ലാം നടക്കും, ആരെല്ലാം രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടാകും, അവരുടെ പേരുകളും വർഷങ്ങളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾക്കു പറയിക.

കാലം യുഗപ്രമാണഞ്ച ഗുണദോഷാന് ഭവിഷ്യതഃ। സുഖദുഃഖേ പ്രജാനാഞ്ച ധര്മതഃ കാമതോഽര്ഥതഃ ।। ൩൭.

ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന കാലം, യುಗങ്ങളുടെ അളവ്, ഗുണദോഷങ്ങൾ, ജനങ്ങളുടെ സുഖദുഃഖങ്ങൾ, ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഞങ്ങൾക്കു വിശദമായി പറയിക.

ഏതത്സര്വം പ്രസങ്ഖ്യായ പൃച്ഛതാം ബ്രൂഹി തത്വതഃ। സ ഏവമുക്തോ മുനിഭിഃ സൂതോ ബുദ്ധിമതാം വരഃ। ആചചക്ഷേ യഥാവൃത്തം യഥാദൃഷ്ടം യഥാശ്രുതമ് ।। ൩൭.

ഇതെല്ലാം ആലോചിച്ച് ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥം പറയുക. അങ്ങനെ മഹർഷിമാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ജ്ഞാനികളിൽ പ്രധാനനായ സുതൻ, കണ്ടതും കേട്ടതും പോലെ സംഭവങ്ങൾ വിവരിച്ചു.

യഥാ മേ കീര്ത്തിതം സര്വം വ്യാസേനാദ്ഭുതകര്മ്മണാ। ഭാവ്യം കലിയുഗഞ്ചൈവ തഥാ മന്വന്തരാണി തു ।। ൩൭.

വ്യാസൻ എന്ന അത്ഭുതപ്രവർത്തകൻ എന്നോട് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന കലിയുഗവും മന്വന്തരങ്ങളും ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം.

അനാഗതാനി സര്വാണി ബ്രുവതോ മേ നിബോധത। അത ഊര്ദ്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി ഭവിഷ്യന്തി വൃപാസ്തു യേ ।। ൩൭.

ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന എല്ലാം എന്റെ വാക്കിൽ ശ്രദ്ധിക്കൂ; ഇനി മുതൽ ഉണ്ടാകുന്ന രാജാക്കന്മാരെ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കും.