മ്ലേച്ഛരാഷ്ട്രാധിപാഃ സര്വേ ഹ്യുദീചീം ദിശമാശ്രിതാഃ। അനോഃ പുത്രാ മഹാത്മാനസ്ത്രയഃ പരമധാര്മ്മികാഃ ।। ൩൭.
അവർ എല്ലാവരും വിദേശരാജ്യങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരികളും, വടക്കേ ദിക്കിൽ താമസിച്ചവരും ആയിരുന്നു; അനുവിന് മൂന്നു മഹാന്മാരും ഉത്തമധാർമ്മികന്മാരുമായ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സഭാനരശ്ച പക്ഷശ്ച പരപക്ഷസ്തഥൈവ ച। സഭാനരസ്യ പുത്രസ്തു വിദ്വാന് കാലാനലോ നൃപഃ ।। ൩൭.
അവർ സഭാനരൻ, പക്ഷൻ, പരപക്ഷൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്; സഭാനരന്റെ മകൻ ജ്ഞാനിയായ രാജാവായ കാലാനലൻ.
കാലാനലസ്യ ധര്മ്മാത്മാ സൃഞ്ജയോ നാമ ധാര്മികഃ । സൃഞ്ജയസ്യാഭവത് പുത്രോ വീരോ രാജാ പുരഞ്ജയഃ ।। ൩൭.
കാലാഗ്നിപോലെയുള്ള ധാർമ്മികസ്വഭാവമുള്ള ശ്രീഞ്ജയൻ എന്നൊരു നന്മയുള്ള രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീഞ്ജയന്റേയ്ക്ക് പുരഞ്ജയൻ എന്ന ധീരനായ രാജാവാണ് പുത്രനായി ജനിച്ചത്.
ജനമേജയോ മഹാ സത്വഃ പുരഞ്ജയസുതോഽഭവത്। ജനമേജയസ്യ രാജര്ഷേര്മഹാശാലോഽഭവഭൃപഃ ।। ൩൭.
പുരഞ്ജയന്റേയ്ക്ക് മഹാശക്തിയുള്ള ജനമേജയൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. ആ രാജർഷിയായ ജനമേജയന്റേയ്ക്ക് മഹാശാലൻ എന്ന രാജാവാണ് പുത്രനായി ജനിച്ചത്.
ആസീദിന്ദ്രസമോ രാജാ പ്രതിഷ്ഠിതയശാ ദിവി। മഹാമനാഃ സുതസ്തസ്യ മഹാ ശാലസ്യ ധാര്മികഃ ।। ൩൭.
ഇന്ദ്രനോടു തുല്യനായ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ തന്നെ പ്രശസ്തിയുള്ള ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. ആ മഹാശാലന്റേയ്ക്ക് മഹാമനസ് എന്ന ധാർമ്മികനായ പുത്രനാണ് ജനിച്ചത്.
സപ്തദ്വീപേശ്വരോ രാജാ ചക്രവര്ത്തീ മഹായശാഃ। മഹാമനാസ്തു പുത്രൌ ദ്വൌ ജനയാമാസ വിശ്രുതൌ ।। ൩൭.
ഏഴു ദ്വീപുകളുടെയും അധിപതിയും മഹാപ്രശസ്തിയുള്ള ചക്രവർത്തിയും ആയിരുന്ന മഹാമനസ് എന്ന രാജാവിന് പ്രശസ്തരായ രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
ഉശീനരഞ്ച ധര്മജ്ഞം തിതിക്ഷുഞ്ചൈവ ധാര്മികമ്। ഉശീനരസ്യ പത്ന്യസ്തു പഞ്ച രാജര്ഷിവംശജാഃ ।। ൩൭.
അവൻ ധർമ്മജ്ഞനായ ഉശീനരനും ധാർമ്മികനായ തിതിക്ഷുവും ജനിപ്പിച്ചു. ഉശീനരന്റെ ഭാര്യമാർക്ക് രാജർഷിവംശത്തിൽ പെട്ട അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
മൃഗാ കൃമീ നവാ ദര്വാ പഞ്ചമീ ച ദൃഷദ്വതീ। ഉശീനരസ്യ പുത്രാസ്തു പഞ്ച താസു കുലോദ്വഹാഃ। തപസാ തേ സുമഹതാ ജാതവൃദ്ധാശ്ച ധാര്മികാഃ ।। ൩൭.
മൃഗാ, കൃമി, നവാ, ദർവാ, അഞ്ചാമത്തേത് ദൃഷദ്വതീ — ഇവരാണ് ഉശീനരന്റെ ഭാര്യമാർ. അവരിൽ നിന്ന് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവരൊക്കെയും തങ്ങളുടെ വംശത്തെ നയിച്ചവർ, വലിയ തപസ്സിലൂടെ വളർന്നു, ധാർമ്മികരായിരുന്നു.
മൃഗായാസ്തു മൃഗഃ പുത്രോ നവായാ നവ ഏവ തു। കൃമ്യാഃ കൃമിസ്തു ദര്വായാഃ സുവ്രതോ നാമ ധാര്മികഃ ।। ൩൭.
മൃഗായുടെ പുത്രൻ മൃഗൻ, നവായുടെ പുത്രൻ നവൻ, കൃമിയുടെ പുത്രൻ കൃമി, ദർവായുടെ പുത്രൻ സുവ്രതൻ എന്ന ധാർമ്മികനായിരുന്നു.
ദൃഷദ്വതീസുതശ്ചാപി ശിവിരൌശീനരോ ദ്വിജാഃ। ശിവേഃ ശിവപുരം ഖ്യാതം യൌധേയന്തു മൃഗസ്യ തു ।। ൩൭.
ദൃഷദ്വതിയുടെ പുത്രൻ ശിവിയും ഉശീനരനും ആയിരുന്നു, മഹർഷികളേ. ശിവിയുടെ നഗരം ശിവപുരം എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായിരുന്നു; മൃഗന്റെ നഗരം യൗധേയമായിരുന്നു.
നവസ്യ നവരാഷ്ട്രന്തു കൃമേസ്തു കൃമിലാ പുരീ। സുവ്രതസ്യ തഥാ വൃഷ്ടാ ശിവിപുത്രാന്നിബോധത ।। ൩൭.
നവന്റെ ദേശം നവരാജ്യമായിരുന്നു; കൃമിയുടെ നഗരം കൃമിലാ; അങ്ങനെ തന്നെ, സുവ്രതന്റെ നഗരം വൃഷ്ടാ. ഇനി ശിവിയുടെ പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
ശിവേസ്തു ശിവയഃ പുത്രാശ്ചത്വാരോ ലോകസമ്മതാഃ। വൃഷദര്ഭഃ സുവീരസ്തു കേകയോ മദ്രകസ്തഥാ ।। ൩൭.
ശിവിക്ക് ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തരായ നാല് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: വൃഷദർഭൻ, സുവീരൻ, കേകയൻ, മദ്രകൻ.
തേഷാഞ്ജനപദാഃ സ്ഫീതാഃ കേകയാ മാദ്രകാസ്തഥാ। വൃഷദര്ഭാഃ സൂചിദര്ഭാസ്തിതിക്ഷോഃ ശ്രൃണുത പ്രജാഃ ।। ൩൭.
അവരുടെ ദേശങ്ങൾ സമൃദ്ധിയായി: കേകയന്മാർ, മദ്രകന്മാർ, വൃഷദർഭന്മാർ, സൂചിദർഭന്മാർ. ഇനി തിതിക്ഷുവിന്റെ ജനങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
തൈതിക്ഷുരഭവദ്രാജാ പൂര്വസ്യാന്ദിശി വിശ്രുതഃ। ഉശദ്രഥോ മഹാബാഹുസ്തസ്യ ഹേമഃ സുതോഽഭവത് ।। ൩൭.
തൈതിക്ഷു എന്ന രാജാവ് കിഴക്കേ ദിക്കിൽ പ്രശസ്തനായി. അവനു മഹാബാഹുവായ ഉശദ്രഥൻ എന്ന പുത്രനുണ്ടായി.
ഹേമസ്യ സുതപാ ജജ്ഞേ സുതഃ സുതയശാ ബലീ । ജാതോ മനുഷ്യയോന്യാം വൈ ക്ഷീണേ വംശേ പ്രജേപ്സയാ ।। ൩൭.
ഹേമന്റെ പുത്രൻ സുതപൻ; സുതപന്റെ പുത്രൻ സുതയശൻ, ശക്തിയുള്ളവൻ. വംശം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ, സന്താനാശയത്തോടെ മനുഷ്യരിൽ ജനിച്ചു.
മഹായോഗീ സ തു ബലിര്ബദ്ധോ യഃ സ മഹാമനാഃ। പുത്രാനുത്പാദയാമാസ ചാതുര്വര്ണ്യകരാന് ഭുവി ।। ൩൭.
അവൻ മഹായോഗിയും മഹാമനസുമായ ബലി. അവൻ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും, ഭൂമിയിൽ നാലു വർണ്ണങ്ങളെയും സ്ഥാപിച്ച പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.
അങ്ഗം സ ജനയാമാസ വങ്ഗം സുഹ്ലം തഥൈവ ച। പുണ്ഡ്രം കലിങ്ഗഞ്ച തഥാ ബാലേയം ക്ഷത്രമുച്യതേ ।। ൩൭.
അവൻ അങ്കൻ, വംഗൻ, സുഹ്ലൻ, പുണ്ഡ്രൻ, കലിംഗൻ, ബാലേയൻ എന്നിവരെ ജനിപ്പിച്ചു. ഇവരാണ് ക്ഷത്രിയവർഗ്ഗങ്ങൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ബാലേയാ ബ്രാഹ്മണാശ്ചൈവ തസ്യ വംശകരാഃ പ്രഭോഃ। ബലേസ്തു ബ്രഹ്മണാ ദത്താ വരാഃ പ്രീതേന ധീമതേ ।। ൩൭.
ബാലേയരും ബ്രാഹ്മണന്മാരും അവന്റെ വംശത്തിൽ പെട്ടവരായിരുന്നു. ധീരനായ ബലിക്ക് പ്രീതിയോടെ ബ്രഹ്മാവു വരങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു.
മഹായോഗിത്വമായുശ്ച കല്പായുഃപരിമാണകമ്। സംഗ്രാമേ ചാപ്യജേയത്വം ധര്മേ ചൈവ പ്രഭാവനാ ।। ൩൭.
അവനു മഹായോഗശക്തിയും, ഒരു കല്പം വരെ ആയുസ്സും, യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്ത ശക്തിയും, ധർമ്മത്തിൽ മഹത്വവും ലഭിച്ചു.
ത്രൈലോക്യദര്ശനഞ്ചൈവ പ്രാധാന്യം പ്രസവേ തഥാ। ബലേ ചാപ്രതി മത്വം വൈ ധര്മതത്ത്വാര്ഥദര്ശനമ് ।। ൩൭.
അവനു മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും കാണാനുള്ള ദർശനവും, സന്താനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠതയും, അപരിമിതമായ ബലവും, ധർമ്മത്തിന്റെ സാരവും അർത്ഥവും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവും ലഭിച്ചു.
ചതുരോ നിയതാന് വര്ണാന് ത്വം വൈ സ്ഥാപയിതേതി ച। ഇത്യുക്തോ വിഭുനാ രാജാ ബലിഃ ശാന്തിമ്പരാം യയൌ ।। ൩൭.
നീ നിശ്ചിതമായ നാലു വർണ്ണങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണമെന്നു ഭഗവാൻ കല്പിച്ചു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ രാജാവ് ബലി അത്യന്തം സമാധാനത്തിലേക്ക് എത്തി.
കാലേന മഹതാ വിദ്വാന് സ്വം വൈ സ്ഥാനമുപാഗതഃ। തേഷാം ജനപദാഃ സ്ഫീതാ വങ്ഗാങ്ഗസുഹ്ലകാസ്തഥാ ।। ൩൭.
കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ ജ്ഞാനി തന്റെ സ്ഥാനത്ത് എത്തി. അവരുടേതായ ദേശങ്ങൾ繁വൃദ്ധിയായി, വംഗം, അംഗം, സുഹിലം എന്നിവയും അതിലുണ്ടായിരുന്നു.
പുണ്ഡ്രാഃ കലിങ്ഗാശ്ച തഥാ തേഷാം വംശം നിബേധത। തസ്യ തേ തനയാഃ സര്വേ ക്ഷേത്രജാ മുനിസമ്ഭവാഃ। സമ്ഭൂതാ ദീര്ഘതമസഃ സുദേണ്ണായാം മഹൌജസഃ ।। ൩൭.
പുണ്ഡ്രന്മാരും കലിംഗന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ. ഇവരുടെ വംശം കേൾക്കൂ: അവന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാരും മുനികളിൽ നിന്നു ജനിച്ചവരും, സുദേണ്ണയിൽ ദീർഘതമസെന്ന മഹാശക്തനായവനാൽ ജനിച്ചവരുമാണ്.
ഋഷയ ഊചുഃ। കഥം ബലേഃ സുതാഃ പഞ്ച ജനിതാഃ ക്ഷേത്രജാഃ പ്രഭോ। ഋഷിണാ ദീര്ഘതമസാ ഏതന്നോ ബ്രൂഹി പൃച്ഛതാമ് ।। ൩൭.
മുനിമാർ ചോദിച്ചു: പ്രഭോ, ബലിയുടെ അഞ്ചു പുത്രന്മാർ എങ്ങനെ ദീർഘതമസെന്ന മുനിയുടെ വഴി ജനിച്ചവരായി? ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു, ദയവായി അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ പറയൂ.
സൂത ഉവാച।। അശിജോ നാമ വിഖ്യാത ആസീദ്ധീമാനൃഷിഃ പുരാ। ഭാര്യാ വൈ മമതാ നാമ ബഭൂവാസ്യ മഹാത്മനഃ ।। ൩൭.
സൂതൻ പറഞ്ഞു: പുരാതനകാലത്ത് അശിജൻ എന്ന പ്രശസ്തനും ജ്ഞാനിയുമായ ഒരു മുനിയുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ മഹാത്മാവായ മമതയായിരുന്നു.
അശിജസ്യ കനീയാംസ്തു പുരോധാ യോ ദിവൌകസാമ്। ബൃഹസ്പതിര്ബൃഹത്തേജാ മമതാം സോഽഭ്യപദ്യത ।। ൩൭.
അശിജന്റെ ഇളയവൻ, ദേവന്മാരുടെ പുരോഹിതനായ ബൃഹസ്പതി, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ളവൻ, മമതയെ സമീപിച്ചു.
ഉവാച മമതാ തന്തു ബൃഹസ്പതിമനിച്ഛതീ। അന്തര്വത്ന്യസ്മി തേ ഭ്രാതുര്ജ്യേഷ്ഠസ്യാഷ്ടമിതാ ഇതി ।। ൩൭.
മമത, ഇഷ്ടമില്ലാതെ, ബൃഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്റെ മൂത്ത സഹോദരന്റെ ഗർഭിണിയായ ഭാര്യയാണ്, എട്ടുമാസം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അയം ഹി മേ മഹാഗര്ഭോ രോചതേഽതി ബൃഹസ്പതേ। അശിജം ബ്രഹ്മ ചാഭ്യസ്യ ഷഡങ്ഗം വേദമുദ്ഗിരന് ।। ൩൭.
ഈ വലിയ ഗർഭം എനിക്ക് വളരെ പ്രിയമാണ്, ബൃഹസ്പതേ. അശിജൻ, ആറു അങ്കങ്ങളുള്ള വേദം ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവാണ്.
അമോഘരേതാസ്ത്വഞ്ചാപി ന മാം ഭജിതുമര്ഹസി। അസ്മിന്നേവ ഗതേ കാലേ യഥാ വാ മന്യസേ പ്രഭോ ।। ൩൭.
നിന്റെ വിത്ത് പരാജയപ്പെടാത്തതാണെങ്കിലും, നീ ഇപ്പോൾ എന്നെ ചേർക്കരുത്; സമയമെത്തുമ്പോൾ നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ചെയ്യാം.
ഏവമുക്തസ്തയാ സമ്യഗ് ബൃഹത്തേജാ ബൃഹസ്പതിഃ। കാമാത്മാനം മഹാത്മാ ച നാത്മാനം സോഽഭ്യധാരയത് ।। ൩൭.
അവളത് പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള ബൃഹസ്പതി, ആഗ്രഹത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി, സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല.