വായുപുരാണമ്

അനവത്യോ മരുത്തസ്തു സ രാജാസീദിതി ശ്രുതമ്। ദുഷ്കൃതം പൌരവം ചാപി സര്വേ പുത്രമകല്പയന് ।। ൩൭.

ആ മരുത്തിന് സന്താനമില്ലായിരുന്നുവെന്ന് കേൾക്കുന്നു; ദുഷ്കൃതന്റെ മകനെയും പൗരവവംശത്തെയും എല്ലാവരും യോഗ്യനല്ലെന്ന് കരുതിയിരുന്നു.

ഏവം യയാദിശാപേന ജരായാഃ സംക്രമേണ തു । തുര്വസോഃ പൌരവം വംശം പ്രവിവേശ പുരാ കില ।। ൩൭.

ഇങ്ങനെ, യയാതിയുടെ ശാപത്താൽ, വയസ്സിന്റെ ക്രമത്തിൽ, തുര്വസു ഒരിക്കൽ പൗരവവംശത്തിൽ ചേർന്നു.

ദുഷ്കൃതസ്യ തു ദായാദഃ ശരൂഥോ നാമ പാര്ഥിവഃ। ശരൂഥാത്തു ജനാപീഡശ്ചത്വാരസ്തസ്യ ചാത്മജാഃ ।। ൩൭.

ദുഷ്കൃതന്റെ അവകാശി ശരൂഥ എന്ന രാജാവായിരുന്നു; ശരൂഥനിൽ നിന്ന് ജനാപീഡൻ ജനിച്ചു, അവനു നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പാണ്ഡ്യശ്ച കേരലശ്ചൈവ ചോലഃ കുല്യസ്തഥൈവ ച। തേഷാം ജനപദാഃ കുല്യാഃ പാണ്ഡ്യാശ്ചോലാഃ സകേരലാഃ ।। ൩൭.

അവർ പാണ്ഡ്യൻ, കേരളൻ, ചോളൻ, കുല്യൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്; അവരുടെ ജനങ്ങൾ കുല്യന്മാർ, പാണ്ഡ്യന്മാർ, ചോളന്മാർ, കേരളക്കാർ എന്നിങ്ങനെയാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ദ്രുഹ്യോസ്തു തനയൌ വീരൌ ബഭ്രുഃ സേതുശ്ച വിശ്രുതൌ। അരുദ്ധഃ സേതുപുത്രസ്തു ബാഭ്രവോ രിപുരുച്യതേ ।। ൩൭.

ദ്രുഹ്യുവിന് പ്രശസ്തരായ ധീരന്മാരായ രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, ബഭ്രുവും സെതുവും; സെതുവിന്റെ മകൻ അരുദ്ധൻ, ബഭ്രുവിന്റെ മകൻ റിപു എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

യൌവനാശ്വേന സമിതി കൃച്ഛ്രേണ നിഹതോ ബലീ। യുദ്ധം സുമഹദാസീത്തു മാസാന് പരി ചതുര്ദശ ।। ൩൭.

ശക്തനായ അരുദ്ധൻ, യൗവനാശ്വനാൽ വലിയ പ്രയാസത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു; ആ യുദ്ധം പതിനാലു മാസം നീണ്ടു.

അരുദ്ധസ്യ തു ദായാദോ ഗാന്ധാരോ നാമ പാര്ഥിവഃ। ഖ്യായതേ യസ്യ നാമ്നാ തു ഗാന്ധാരവിഷയോ മഹാന് ।। ൩൭.

അരുദ്ധന്റെ അവകാശി ഗന്ധാരൻ എന്ന രാജാവായിരുന്നു; അവന്റെ പേരിൽ ഗന്ധാരപ്രദേശം പ്രശസ്തമാണ്.

ഗാന്ധാരദേശജാശ്ചാപി തുരഗാ വാജിനാം വരാഃ। ഗാന്ധാരപുത്രോ ധര്മ്മസ്തു ഘൃതസ്തസ്യ സുതോഽഭവത് ।। ൩൭.

ഗന്ധാരദേശത്ത് ജനിക്കുന്ന കുതിരകൾ കുതിരകളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്; ഗന്ധാരന്റെ മകൻ ധർമ്മൻ, അവന്റെ മകൻ ഘൃതൻ.

ഘൃതസ്യ ദുര്ദമോ ജജ്ഞേ പ്രചേതാസ്തസ്യ ചാത്മജഃ । പ്രചേതസഃ പുത്രശതം രാജാനഃ സര്വ ഏവ തേ ।। ൩൭.

ഘൃതന്റെ മകൻ ദുര്ദ്ദമൻ, അവന്റെ മകൻ പ്രചേതാസ്; പ്രചേതാസിന് നൂറ് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരൊക്കെയും രാജാക്കന്മാരായിരുന്നു.

മ്ലേച്ഛരാഷ്ട്രാധിപാഃ സര്വേ ഹ്യുദീചീം ദിശമാശ്രിതാഃ। അനോഃ പുത്രാ മഹാത്മാനസ്ത്രയഃ പരമധാര്മ്മികാഃ ।। ൩൭.

അവർ എല്ലാവരും വിദേശരാജ്യങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരികളും, വടക്കേ ദിക്കിൽ താമസിച്ചവരും ആയിരുന്നു; അനുവിന് മൂന്നു മഹാന്മാരും ഉത്തമധാർമ്മികന്മാരുമായ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

സഭാനരശ്ച പക്ഷശ്ച പരപക്ഷസ്തഥൈവ ച। സഭാനരസ്യ പുത്രസ്തു വിദ്വാന് കാലാനലോ നൃപഃ ।। ൩൭.

അവർ സഭാനരൻ, പക്ഷൻ, പരപക്ഷൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്; സഭാനരന്റെ മകൻ ജ്ഞാനിയായ രാജാവായ കാലാനലൻ.

കാലാനലസ്യ ധര്മ്മാത്മാ സൃഞ്ജയോ നാമ ധാര്മികഃ । സൃഞ്ജയസ്യാഭവത് പുത്രോ വീരോ രാജാ പുരഞ്ജയഃ ।। ൩൭.

കാലാഗ്നിപോലെയുള്ള ധാർമ്മികസ്വഭാവമുള്ള ശ്രീഞ്ജയൻ എന്നൊരു നന്മയുള്ള രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീഞ്ജയന്റേയ്ക്ക് പുരഞ്ജയൻ എന്ന ധീരനായ രാജാവാണ് പുത്രനായി ജനിച്ചത്.

ജനമേജയോ മഹാ സത്വഃ പുരഞ്ജയസുതോഽഭവത്। ജനമേജയസ്യ രാജര്ഷേര്മഹാശാലോഽഭവഭൃപഃ ।। ൩൭.

പുരഞ്ജയന്റേയ്ക്ക് മഹാശക്തിയുള്ള ജനമേജയൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. ആ രാജർഷിയായ ജനമേജയന്റേയ്ക്ക് മഹാശാലൻ എന്ന രാജാവാണ് പുത്രനായി ജനിച്ചത്.

ആസീദിന്ദ്രസമോ രാജാ പ്രതിഷ്ഠിതയശാ ദിവി। മഹാമനാഃ സുതസ്തസ്യ മഹാ ശാലസ്യ ധാര്മികഃ ।। ൩൭.

ഇന്ദ്രനോടു തുല്യനായ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ തന്നെ പ്രശസ്തിയുള്ള ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. ആ മഹാശാലന്റേയ്ക്ക് മഹാമനസ് എന്ന ധാർമ്മികനായ പുത്രനാണ് ജനിച്ചത്.

സപ്തദ്വീപേശ്വരോ രാജാ ചക്രവര്ത്തീ മഹായശാഃ। മഹാമനാസ്തു പുത്രൌ ദ്വൌ ജനയാമാസ വിശ്രുതൌ ।। ൩൭.

ഏഴു ദ്വീപുകളുടെയും അധിപതിയും മഹാപ്രശസ്തിയുള്ള ചക്രവർത്തിയും ആയിരുന്ന മഹാമനസ് എന്ന രാജാവിന് പ്രശസ്തരായ രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

ഉശീനരഞ്ച ധര്മജ്ഞം തിതിക്ഷുഞ്ചൈവ ധാര്മികമ്। ഉശീനരസ്യ പത്ന്യസ്തു പഞ്ച രാജര്ഷിവംശജാഃ ।। ൩൭.

അവൻ ധർമ്മജ്ഞനായ ഉശീനരനും ധാർമ്മികനായ തിതിക്ഷുവും ജനിപ്പിച്ചു. ഉശീനരന്റെ ഭാര്യമാർക്ക് രാജർഷിവംശത്തിൽ പെട്ട അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

മൃഗാ കൃമീ നവാ ദര്വാ പഞ്ചമീ ച ദൃഷദ്വതീ। ഉശീനരസ്യ പുത്രാസ്തു പഞ്ച താസു കുലോദ്വഹാഃ। തപസാ തേ സുമഹതാ ജാതവൃദ്ധാശ്ച ധാര്മികാഃ ।। ൩൭.

മൃഗാ, കൃമി, നവാ, ദർവാ, അഞ്ചാമത്തേത് ദൃഷദ്വതീ — ഇവരാണ് ഉശീനരന്റെ ഭാര്യമാർ. അവരിൽ നിന്ന് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവരൊക്കെയും തങ്ങളുടെ വംശത്തെ നയിച്ചവർ, വലിയ തപസ്സിലൂടെ വളർന്നു, ധാർമ്മികരായിരുന്നു.

മൃഗായാസ്തു മൃഗഃ പുത്രോ നവായാ നവ ഏവ തു। കൃമ്യാഃ കൃമിസ്തു ദര്വായാഃ സുവ്രതോ നാമ ധാര്മികഃ ।। ൩൭.

മൃഗായുടെ പുത്രൻ മൃഗൻ, നവായുടെ പുത്രൻ നവൻ, കൃമിയുടെ പുത്രൻ കൃമി, ദർവായുടെ പുത്രൻ സുവ്രതൻ എന്ന ധാർമ്മികനായിരുന്നു.

ദൃഷദ്വതീസുതശ്ചാപി ശിവിരൌശീനരോ ദ്വിജാഃ। ശിവേഃ ശിവപുരം ഖ്യാതം യൌധേയന്തു മൃഗസ്യ തു ।। ൩൭.

ദൃഷദ്വതിയുടെ പുത്രൻ ശിവിയും ഉശീനരനും ആയിരുന്നു, മഹർഷികളേ. ശിവിയുടെ നഗരം ശിവപുരം എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായിരുന്നു; മൃഗന്റെ നഗരം യൗധേയമായിരുന്നു.

നവസ്യ നവരാഷ്ട്രന്തു കൃമേസ്തു കൃമിലാ പുരീ। സുവ്രതസ്യ തഥാ വൃഷ്ടാ ശിവിപുത്രാന്നിബോധത ।। ൩൭.

നവന്റെ ദേശം നവരാജ്യമായിരുന്നു; കൃമിയുടെ നഗരം കൃമിലാ; അങ്ങനെ തന്നെ, സുവ്രതന്റെ നഗരം വൃഷ്ടാ. ഇനി ശിവിയുടെ പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

ശിവേസ്തു ശിവയഃ പുത്രാശ്ചത്വാരോ ലോകസമ്മതാഃ। വൃഷദര്ഭഃ സുവീരസ്തു കേകയോ മദ്രകസ്തഥാ ।। ൩൭.

ശിവിക്ക് ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തരായ നാല് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: വൃഷദർഭൻ, സുവീരൻ, കേകയൻ, മദ്രകൻ.

തേഷാഞ്ജനപദാഃ സ്ഫീതാഃ കേകയാ മാദ്രകാസ്തഥാ। വൃഷദര്ഭാഃ സൂചിദര്ഭാസ്തിതിക്ഷോഃ ശ്രൃണുത പ്രജാഃ ।। ൩൭.

അവരുടെ ദേശങ്ങൾ സമൃദ്ധിയായി: കേകയന്മാർ, മദ്രകന്മാർ, വൃഷദർഭന്മാർ, സൂചിദർഭന്മാർ. ഇനി തിതിക്ഷുവിന്റെ ജനങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

തൈതിക്ഷുരഭവദ്രാജാ പൂര്വസ്യാന്ദിശി വിശ്രുതഃ। ഉശദ്രഥോ മഹാബാഹുസ്തസ്യ ഹേമഃ സുതോഽഭവത് ।। ൩൭.

തൈതിക്ഷു എന്ന രാജാവ് കിഴക്കേ ദിക്കിൽ പ്രശസ്തനായി. അവനു മഹാബാഹുവായ ഉശദ്രഥൻ എന്ന പുത്രനുണ്ടായി.

ഹേമസ്യ സുതപാ ജജ്ഞേ സുതഃ സുതയശാ ബലീ । ജാതോ മനുഷ്യയോന്യാം വൈ ക്ഷീണേ വംശേ പ്രജേപ്സയാ ।। ൩൭.

ഹേമന്റെ പുത്രൻ സുതപൻ; സുതപന്റെ പുത്രൻ സുതയശൻ, ശക്തിയുള്ളവൻ. വംശം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ, സന്താനാശയത്തോടെ മനുഷ്യരിൽ ജനിച്ചു.

മഹായോഗീ സ തു ബലിര്ബദ്ധോ യഃ സ മഹാമനാഃ। പുത്രാനുത്പാദയാമാസ ചാതുര്വര്ണ്യകരാന് ഭുവി ।। ൩൭.

അവൻ മഹായോഗിയും മഹാമനസുമായ ബലി. അവൻ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും, ഭൂമിയിൽ നാലു വർണ്ണങ്ങളെയും സ്ഥാപിച്ച പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.

അങ്ഗം സ ജനയാമാസ വങ്ഗം സുഹ്ലം തഥൈവ ച। പുണ്ഡ്രം കലിങ്ഗഞ്ച തഥാ ബാലേയം ക്ഷത്രമുച്യതേ ।। ൩൭.

അവൻ അങ്കൻ, വംഗൻ, സുഹ്ലൻ, പുണ്ഡ്രൻ, കലിംഗൻ, ബാലേയൻ എന്നിവരെ ജനിപ്പിച്ചു. ഇവരാണ് ക്ഷത്രിയവർഗ്ഗങ്ങൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ബാലേയാ ബ്രാഹ്മണാശ്ചൈവ തസ്യ വംശകരാഃ പ്രഭോഃ। ബലേസ്തു ബ്രഹ്മണാ ദത്താ വരാഃ പ്രീതേന ധീമതേ ।। ൩൭.

ബാലേയരും ബ്രാഹ്മണന്മാരും അവന്റെ വംശത്തിൽ പെട്ടവരായിരുന്നു. ധീരനായ ബലിക്ക് പ്രീതിയോടെ ബ്രഹ്മാവു വരങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു.

മഹായോഗിത്വമായുശ്ച കല്പായുഃപരിമാണകമ്। സംഗ്രാമേ ചാപ്യജേയത്വം ധര്മേ ചൈവ പ്രഭാവനാ ।। ൩൭.

അവനു മഹായോഗശക്തിയും, ഒരു കല്പം വരെ ആയുസ്സും, യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്ത ശക്തിയും, ധർമ്മത്തിൽ മഹത്വവും ലഭിച്ചു.

ത്രൈലോക്യദര്ശനഞ്ചൈവ പ്രാധാന്യം പ്രസവേ തഥാ। ബലേ ചാപ്രതി മത്വം വൈ ധര്മതത്ത്വാര്ഥദര്ശനമ് ।। ൩൭.

അവനു മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും കാണാനുള്ള ദർശനവും, സന്താനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠതയും, അപരിമിതമായ ബലവും, ധർമ്മത്തിന്റെ സാരവും അർത്ഥവും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവും ലഭിച്ചു.