വായുപുരാണമ്

വിഷ്ണോരുത്പത്തിമാശ്ചര്യ്യം കഥയസ്വ മഹാമതേ। ഏതദാശ്ചര്യ്യമാഖ്യാനം കഥ്യതാം വൈ സുഖാവഹമ് ।। ൩൫.

മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, വിഷ്ണുവിന്റെ അത്ഭുതജനകമായ ഉത്ഭവം ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ; ഈ അത്ഭുതകഥ ഞങ്ങൾക്കു സന്തോഷം നൽകുന്നു, ദയവായി പറയൂ.

പ്രഖ്യാതബലവീര്യ്യസ്യ പ്രാദുര്ഭാവാ മഹാത്മനഃ। കര്മ്മണാശ്ചര്യ്യഭൂതസ്യ വിഷ്ണോഃ സത്ത്വമിഹോച്യതാമ് ।। ൩൫.

ശക്തിയും വീര്യവും കൊണ്ട് പ്രശസ്തനായ മഹാത്മാവായ വിഷ്ണുവിന്റെ ഉത്ഭവവും അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികളും ഇവിടെ വിശദമായി പറയണം.

അഹഞ്ച കീര്ത്തയിഷ്യാമി പ്രാദുര്ഭാവം മഹാത്മനഃ। യഥാ സ ഭഗവാഞ്ജാതോ മാനുഷേഷു മഹാതപാഃ ।। ൩൫.

ഞാൻ ഇപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവിന്റെ അവതാരകഥ പറയാം; മഹാ തപസ്സുകാരനായ ഭഗവാൻ മനുഷ്യരിൽ എങ്ങനെ ജനിച്ചു എന്നത് വിശദമാക്കാം.

സപ്തസപ്തതപഃ പ്രോക്താ ഭൃഗുശാപേന മാനുഷേ। ജായതേ ച യുഗാന്തേഷു ദേവകാര്യ്യര്ഥസിദ്ധയേ ।। ൩൫.

ഭൃഗുവിന്റെ ശാപം മൂലം എഴുപത്തിയേഴു ജന്മങ്ങൾ ഉണ്ടായതായി പറയുന്നു; ഓരോ യുഗാവസാനത്തും ദേവന്മാരുടെ കാര്യം സാധിപ്പിക്കാൻ അവൻ ജനിക്കുന്നു.

തസ്യ ദിവ്യതനും വിഷ്ണോര്ഗദതോ മേ നിബോധത। യുഗധര്മ്മേ പരാവൃത്തേ കാലേ ച ശിഥിലേ പ്രഭുഃ ।। ൩൫.

വിഷ്ണുവിന്റെ ദൈവീകശരീരം എന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ; യുഗധർമ്മം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ, കാലം ദുർബലമായപ്പോൾ, പ്രഭു അവതരിക്കുന്നു.

കര്തും ധര്മ്മവ്യവസ്ഥാനം ജായതേ മാനുഷേഷ്വിഹ। ഭൃഗോഃ ശാപനിമിത്തേന ദേവാസുരകൃതേന ച ।। ൩൫.

ധർമ്മം നിലനിര്‍ത്താൻ, ഭൃഗുവിന്റെ ശാപത്താലും ദേവാസുരരുടെ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടും, അവൻ മനുഷ്യരിൽ ജനിക്കുന്നു.

കഥം ദേവാസുരകൃതേ അധ്യാഹാരമവാപ്നുയാത്। ഏതദ്വേദിതുമിച്ഛാമോ വൃത്തം ദൈവാസുരം കഥമ് ।। ൩൫.

ദേവാസുരരുടെ പ്രവൃത്തികൾ മൂലം അവൻ എങ്ങനെ വീണ്ടും ജനനം പ്രാപിച്ചു? ദൈവാസുരസംഘർഷം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്നത് ഞങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ദൈവാസുരം യഥാവൃത്തം ബ്രുവതസ്തന്നിബോധത। ഹിരണ്യകശിപുര്ദൈത്യസ്ത്രൈലോക്യം പ്രാക് പ്രശാസതി ।। ൩൫.

ദൈവാസുരസംഘർഷം എങ്ങനെ നടന്നുവെന്ന് ഞാൻ പറയുമ്പോൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ; ഒരു കാലത്ത് ഹിരണ്യകശിപു എന്ന ദാനവൻ മൂന്നു ലോകവും ഭരിച്ചിരുന്നു.

ബലിനാധിഷ്ഠിതം രാഷ്ട്രം പുനര്ലോകത്രയേ ക്രമാത്। സഖ്യമാസീത്പരം തേഷാം ദേവാനാമസുരൈഃ സഹ ।। ൩൫.

പിന്നീട് ബാലി രാജാവായി മൂന്നു ലോകവും ഭരിച്ചു; അപ്പോൾ ദേവന്മാര്ക്കും അസുരന്മാർക്കും വലിയ സൗഹൃദം ഉണ്ടായിരുന്നു.

യുഗം വൈ ദശസങ്കീര്ണമാസീദവ്യാഹതം ജഗത്। നിദേശസ്ഥായിനശ്ചൈവ തയോര്ദേവാസുരാഭവന് ।। ൩൫.

പത്തുവിധം കലർന്ന ഒരു യുഗം അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, ലോകം അശാന്തിയില്ലാതെ നിലനിന്നിരുന്നു; അപ്പോൾ ദേവാസുരർ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ചവരായിരുന്നു.

ബലവാന് വൈ വിവാദോഽയം സംപ്രവൃത്തഃ സുദാരുണഃ। ദേവാസുരാണാം ച തദാ ഘോരക്ഷയകരോ മഹാന് ।। ൩൫.

പിന്നീട് വലിയ ശക്തിയോടെ ഭയാനകമായ ഒരു കലഹം ദേവാസുരർക്കിടയിൽ ആരംഭിച്ചു, അതു ഇരുവർക്കും വലിയ നാശം വരുത്തി.

തേഷാം ദായനിമിത്തം വൈ സംഗ്രാണാ ബഹവോഽഭവന്। വാരാഹേഽസ്മിന് ദശ ദ്വൌ ച ഷണ്ഡാമാര്കോത്തരാഃ സ്മൃതാ ।। ൩൫.

അവരുടെ അവകാശത്തിനായി അനേകം യുദ്ധങ്ങൾ നടന്നു; ഈ വാരാഹ കാലഘട്ടത്തിൽ, പത്തു, രണ്ട്, ആറ് വടക്കൻ സൂര്യൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

നാമതസ്തു സമാസേന ശ്രൃണുധ്വം താന് വിവക്ഷതഃ। പ്രഥമോ നാരസിംഹസ്തു ദ്വിതീയശ്ചാപി വാമനഃ ।। ൩൫.

ഇനി ഞാൻ അവയുടെ പേരുകൾ ചുരുക്കത്തിൽ പറയും, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ: ഒന്നാമത്തേത് നരസിംഹൻ, രണ്ടാമത്തേത് വാമനൻ.

തൃതീയഃ സ തു വാരാഹശ്ചതുര്ഥോഽമൃതമന്ധനഃ। സംഗ്രാമഃ പഞ്ചമശ്ചൈവ സുഘോരസ്താരകാമയഃ ।। ൩൫.

മൂന്നാമത്തേത് വാരാഹൻ, നാലാമത്തേത് അമൃതം കുഴച്ചത്; അഞ്ചാമത്തേത് ഭയങ്കരമായ താരകാസുരൻ്റെ യുദ്ധം.

ഷഷ്ഠോ ഹ്യാഡീബകസ്തേഷാം സപ്തമസ്ത്രൈപുരഃ സ്മൃതഃ। അന്ധകാരോഽഷ്ടമസ്തേഷാം ധ്വജശ്ച നവമഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൫.

ആറാമത്തേത് ആഡീബകൻ, ഏഴാമത്തേത് ത്രിപുരം; എട്ടാമത്തേത് അന്ധകാരൻ, ഒൻപതാമത്തേത് ധ്വജൻ.

വാര്ത്തശ്ച ദശമോ ജ്ഞേയസ്തതോ ഹാലാ ഹലഃ സ്മൃതഃ। സ്മൃതോ ദ്വാദശമസ്തേഷാം ഘോരകോലാഹലോഽപരഃ ।। ൩൫.

പത്താമത്തേത് വാര്ത്ത, അതിനുശേഷം ഹാലൻ പതിനൊന്നാമത്തേത്; പന്ത്രണ്ടാമത്തേത് ഭയങ്കരമായ കോലാഹളം.

ഹിരണ്യകശിപുര്ദൈത്യോ നരസിംഹേന സൂദിതഃ। വാമനേന ബലിര്വദ്ധസ്ത്രൈലോക്യാക്രമണേ കൃതേ ।। ൩൫.

ഹിരണ്യകശിപു എന്ന ദാനവൻ നരസിംഹനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു; മൂന്നു ലോകവും കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ വാമനൻ ബാലിയെ കീഴടക്കി.

ഹിരണ്യാക്ഷോ ഹതോ ദ്വന്ദ്വേ പ്രതിവാദേ തു ദൈവതൈഃ। മഹാബലോ മഹാസത്ത്വഃ സംഗ്രാമേഷ്വപരാജിതഃ ।। ൩൫.

ഹിരണ്യാക്ഷൻ ദേവന്മാരുടെ വെല്ലുവിളിയിൽ ഏകാന്ത യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു; മഹാശക്തിയും ധൈര്യവും ഉള്ളവൻ, യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും തോറ്റിട്ടില്ല.

ദംഷ്ട്രായാന്തു വരാഹേണ സമുദ്രാദ്ഭൂര്യദാ കൃതാ । പ്രാഹ്ലാദോ നിര്ജിതോ യുദ്ധേ ഇന്ദ്രേണാമൃതമന്ഥനേ ।। ൩൫.

വാരാഹൻ്റെ കപ്പലാൽ ഭൂമി സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തപ്പെട്ടു; അമൃതം കുഴച്ച യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ പ്രഹ്ലാദനെ തോൽപ്പിച്ചു.

വിരോചനസ്തു പ്രാഹ്ലാദിര്നിത്യമിന്ദ്രവധോദ്യതഃ। ഇന്ദ്രേണൈവ സ വിക്രമ്യ നിഹതസ്താരകാമയേ ।। ൩൫.

പ്രഹ്ലാദന്റെ മകൻ വിരോചനൻ എപ്പോഴും ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ താരകാസുരൻ്റെ യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ തന്നെ അവനെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.

ഭവാദവധ്യതാം പ്രാപ്യ വിശേഷാസ്ത്രാദിഭിസ്തു യഃ। സഞ്ജഭോ നിഹതഃ ഷഷ്ഠേ ശക്രാവിഷ്ടേന വിഷ്ണുനാ ।। ൩൫.

നിന്നിൽ നിന്ന് അവൻ അവധ്യത്വവും പ്രത്യേക ആയുധങ്ങളും നേടിയെങ്കിലും, ആറാമത്തെ യുദ്ധത്തിൽ ശക്രനിൽ പ്രവേശിച്ച വിഷ്ണു സഞ്ജബനെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.

അശക്നുവന്തോ ദേവേഷു പുരം ഗോപ്തും ത്രിദൈവതമ് । നിഹതാ ദാനവാഃ സര്വേ ത്രിപുരസ്ത്ര്യമ്ബകേണ തു ।। ൩൫.

ദേവന്മാർക്ക് ത്രിപുരം സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയാതെ, എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും ത്ര്യമ്പകൻ ത്രിപുരം നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

അഷ്ടമേ ത്വസുരാശ്ചൈവം രാക്ഷസാശ്ചാന്ധകാരകാഃ। ജിതദേവമനുഷ്യൈസ്തു പിതൃഭിശ്ചൈവ സങ്ഗതാന് ।। ൩൫.

എട്ടാമത്തെ യുദ്ധത്തിൽ അങ്ങനെ അസുരന്മാരും അന്ധകാര സൃഷ്ടിക്കുന്ന രാക്ഷസന്മാരും, ദേവന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ജയിച്ച പിതൃദേവന്മാരോടൊപ്പം ചേരുകയായിരുന്നു.

സംവൃതാന് ദാനവാംശ്ചൈവ സങ്ഗതാന് കൃത്സ്നശശ്ച താന് । തഥാ വിഷ്ണുസഹായേന മഹേന്ദ്രേണ നിബര്ഹിതാഃ ।। ൩൫.

കൂട്ടായ്മയോടെ ഒന്നിച്ചിരുന്ന എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും മഹേന്ദ്രൻ വിഷ്ണുവിൻ്റെ സഹായത്തോടെ സംഹരിച്ചു.

ഹതോ ധ്വജോ മഹേന്ദ്രേണ മായാച്ഛന്നശ്ച യോധയന്। ധ്വജേ ലക്ഷ്യം സമാവിശ്യ വിപ്രവര്ത്തിര്മഹാഭുജഃ ।। ൩൫.

ധ്വജൻ മായയാൽ മറഞ്ഞ് യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ മഹേന്ദ്രൻ അവനെ കൊല്ലുകയും, ധ്വജത്തിൽ ലക്ഷ്യം കണ്ട് വലിയ ഭുജശക്തിയുള്ള വിപ്രവർത്തി വീഴുകയും ചെയ്തു.

ദൈത്യാംശ്ച ദാനവാംശ്ചൈവ സംഹതാന് കൃത്സ്നശശ്ച താന്। രജിഃ കോലാഹലേ സര്വാന് ദേവൈഃ പരിവൃതോഽജയത്। യജ്ഞാമൃതേന വിജിതൌ ഷണ്ഡാമാര്കൌ തു ദൈവതൈഃ ।। ൩൫.

കൂട്ടായ്മയോടെ ഒന്നിച്ചിരുന്ന എല്ലാ ദൈത്യരെയും ദാനവരെയും രാജി ദേവന്മാരോടൊപ്പം കോലാഹളത്തിൽ ജയിച്ചു; യജ്ഞാമൃതം കൊണ്ട് ദേവന്മാർ ഷണ്ഡാമാർക്കുവേയും ജയിച്ചു.

ഏതേ ദൈവാസുരാ വൃത്താഃ സംഗ്രാമാ ദ്വാദശൈവ തു। ദേവാസുരക്ഷയകരാഃ പ്രജാനാമശിവായ ച ।। ൩൫.

ഇവയാണ് ദ്വാദശം ദൈവാസുര യുദ്ധങ്ങൾ; ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും നാശവും ജീവികൾക്ക് ദുർഭാഗ്യവും വരുത്തിയവ.

ഹിരണ്യകശിപൂ രാജാ വര്ഷാണാമര്ബുദം ബഭൌ। തഥാ ശതസഹസ്രാണി ഹ്യദികാനി ദ്വിസപ്തതിഃ । അശീതിം ച സഹസ്രാണി ത്രൈലോക്യസ്യേശ്വരോഽഭവത് ।। ൩൫.

ഹിരണ്യകശിപു രാജാവ് ഒരു നൂറ് കോടി വർഷം ഭരിച്ചു; അതിനുശേഷം എഴുപത്തിരണ്ട് ലക്ഷം വർഷവും, എൺപത് ആയിരം വർഷം മൂന്നു ലോകത്തിൻ്റെ ഇശ്വരനായി.

പര്യായേ തസ്യ രാജാഽനു ബലിര്വര്ഷാര്ബുദം പുനഃ । ഷഷ്ടിം ചൈവ സഹസ്രാണി ത്രിംശതം നിയുതാനി ച ।। ൩൫.

അവൻ്റെ ശേഷം ബാലി രാജാവായി, വീണ്ടും ഒരു നൂറ് കോടി വർഷം, അറുപതിനായിരം, മുപ്പത് ലക്ഷം വർഷം കൂടി ഭരിച്ചു.