വായുപുരാണമ്

ഭദ്രബാഹുര്ഭദ്രരഥോ ഭദ്രകല്പസ്തഥൈവ ച। സുപാര്ശ്വകഃ കീര്ത്തിമാംശ്ച രോഹിതാശ്വശ്ച ഭദ്രജഃ ।। ൩൪.

ഭദ്രബാഹു, ഭദ്രരഥ, ഭദ്രകല്പ, സുപാർശ്വക, കീർത്തിമാൻ, രോഹിതാശ്വ, ഭദ്രജ എന്നിങ്ങനെയും ഇവിടെയുണ്ട്.

ദുര്മ്മദശ്ചാഭിഭൂതശ്ച രോഹിണ്യാഃ കുലജാഃ സ്മൃതാഃ । നന്ദോപനന്തദൌ മിത്രശ്ച കുക്ഷിമിത്രസ്തഥാചലഃ ।। ൩൪.

ദുർമദനും അഭിഭൂതനും രോഹിണിയുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവരായി അറിയപ്പെടുന്നു. നന്ദൻ, ഉപനന്ദൻ, മിത്രൻ, കുക്ഷിമിത്രൻ, അചലൻ ഇവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ചിത്രോപ ചിത്രേ കന്യേ ച സ്ഥിതഃ പുഷ്ടിരഥാപരഃ। മദിരായാഃ സുതാ ഹ്യേതേ സുദേവോഽഥ വിജജ്ഞിരേ ।। ൩൪.

ചിത്രോപനും ചിത്രനും പുത്രന്മാരായി നിലകൊണ്ടു, പുഷ്ടി എന്ന മറ്റൊരാളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവ 모두 മദിരയുടെ പുത്രന്മാരാണ്; സുദേവനും അവിടെ ജനിച്ചു.

ഉപബിമ്ബോഽഥ ബിമ്ബശ്ച സത്ത്വദന്തമഹൌജസൌ। ചത്വാര ഏതേ വിഖ്യാതാ ഭദ്രാപുത്രാ മഹാബലാഃ ।। ൩൪.

ഉപബിംബൻ, ബിംബൻ, സത്ത്വദന്തൻ, മഹൗജസ് എന്നിങ്ങനെ ഈ നാലുപേരും പ്രശസ്തരായ ഭദ്രയുടെ മഹാബലശാലികളായ പുത്രന്മാരാണ്.

വൈശാഖ്യാം സമദാച്ഛൌരിഃ പുത്രം കൌശികമുത്തമമ്। ദേവക്യാം ജജ്ഞിരേ ശൌരിഃ സുഷേണഃ കീര്തിമാനപി ।। ൩൪.

വൈശാഖിയിൽ നിന്ന് സമദനും ശൗരിയും ചേർന്ന് ഉത്തമനായ കൗശികനെ ജനിപ്പിച്ചു. ദേവകിയിൽ നിന്ന് ശൗരി സുപ്രസിദ്ധനായ സുഷേണനെ ജനിപ്പിച്ചു.

തദയോ ഭദ്രസേനശ്ച യജുദായശ്ച പഞ്ചമഃ। ഷഷ്ഠോ ഭദ്രവിദേകശ്ച കംസഃ സര്വാഞ്ജഘാന താന് ।। ൩൪.

തദയൻ, ഭദ്രസേനൻ, അഞ്ചാമനായ യജുദായൻ, ആറാമനായ ഭദ്രവിദേകൻ ഇവരെല്ലാം കംസൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

അഥ തസ്യാമവസ്ഥായാമായുഷ്മാന് സംബഭൂവ ഹ। ലോക നാഥഃ പുനര്വിഷ്ണുഃ പൂര്വകൃഷ്ണഃ പ്രജാപതിഃ ।। ൩൪.

അപ്പോൾ ആ സമയത്ത് ദീർഘായുസ്സുള്ള ലോകനാഥനായ വിഷ്ണു, മുമ്പത്തെ കൃഷ്ണൻ, പ്രജാപതി, വീണ്ടും ജനിച്ചു.

അനുജാതാഽഭവത് കൃഷ്ണാ സുഭദ്രാ ഭദ്രഭാഷിണീ। കൃഷ്ണാ സുഭദ്രേതി പുനര്വ്യാഖ്യാതാ വൃഷ്ണിനന്ദിനീ ।। ൩൪.

അവന്റെ അനിയത്തിയായി കൃഷ്ണ എന്ന സുഭദ്രയും ഭദ്രഭാഷിണിയും ജനിച്ചു. കൃഷ്ണ, സുഭദ്ര എന്ന പേരിലും, വൃഷ്ണികളുടെ സന്തോഷം എന്ന നിലയിലും വീണ്ടും വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

സുഭദ്രായാം രഥീ പാര്ഥാദഭിമന്യുരജായത। വസുദേവസ്യ ഭാര്യാസു മഹാഭാഗാസു സപ്തസു। യേ പുത്രാ ജജ്ഞിരേശൂരാ നാമതസ്താന്നിബോധത ।। ൩൪.

സുഭദ്രയിൽ നിന്ന് രഥിയനായ പാർഥൻ അഭിമന്യുവിനെ ജനിപ്പിച്ചു. വസുദേവന്റെ ഏഴു മഹാഭാഗ്യശാലിയായ ഭാര്യമാരിൽ ജനിച്ച വീരപുത്രന്മാരുടെ പേരുകൾ കേൾക്കൂ.

അതോഽസ്യ സഹ ദേവായാം ശൂരോ ജജ്ഞേഽഭയാസഖഃ। ശാര്ങ്ഗദേവാജനത്തമ്ബും ശൌരീ ജജ്ഞേ കുലോദ്വഹമ് ।। ൩൪.

ഇങ്ങനെ ദേവയയോടൊപ്പം ശൂരൻ അഭയാസഖനെ ജനിപ്പിച്ചു. ശാർംഗദേവൻ തമ്പുവിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ശൗരി കുലോദ്വഹനെയും ജനിപ്പിച്ചു.

ഉപസങ്ഗം വസുഞ്ചാപി തനയൌ ദേവരക്ഷിതൌ। ഏവം ദശ സുതാസ്തസ്യ കംസസ്താനപ്യഘാതയത് ।। ൩൪.

ദേവരക്ഷിതരായ ഉപസംഗനും വസുവും പുത്രന്മാരായി ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെ കംസൻ ഈ പത്തു പുത്രന്മാരെയും കൊല്ലപ്പെട്ടു.

വിജയം രോജനഞ്ചൈവ വര്ദ്ധമാനം തഥൈവ ച। ഏതാന് സര്വ്വാന് മഹാഭാഗാനുപദേവാ വ്യജായത ।। ൩൪.

വിജയൻ, രോജനൻ, വർദ്ധമാനൻ എന്നിങ്ങനെ മഹാഭാഗ്യശാലികളായ പുത്രന്മാർ ഉപദേവയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.

സ്വഗാഹവം മഹാത്മാനം വൃക ദേവീ ത്വജായത । ആഗാഹീ ച സ്വസാ ചൈവ സുരൂപാ ശിശിരായിണീ ।। ൩൪.

വൃകദേവി സ്വഗാഹവ എന്ന മഹാത്മാവിനെ ജനിപ്പിച്ചു. ആഗാഹി, സ്വസ, സുരൂപ, ശിശിരായിണി എന്നിവരും അവിടെ ജനിച്ചു.

സപ്തമം ദേവകീപുത്രം സുനാസാ സുഷുവേ ഭുവമ്। ഗവേഷണം മഹാഭാഗം സങ്ഗ്രാമേ ചിത്ര യോധിനമ് ।। ൩൪.

ദേവകിയുടെ ഏഴാമത്തെ പുത്രൻ സുനാസാ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു; മഹാഭാഗ്യശാലിയും യുദ്ധത്തിൽ പ്രശസ്തനായ ഗവേഷണനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശ്രാദ്ധദേവം പുരാ യേന വനേ വിരചിതാ ദ്വിജാഃ। ശൈബ്യായാമദദച്ഛൌരിഃ പുത്രം കൌശികമവ്യയമ് ।। ൩൪.

ശ്രാദ്ധദേവനു വേണ്ടി, അരണ്യത്തിൽ ദ്വിജന്മാർ കർമ്മങ്ങൾ നടത്തി. ശൗരി ശൈബ്യയ്ക്ക് അവിനാശിയായ പുത്രനായ കൗശികനെ നൽകി.

സുഗന്ധീ വനരാജീ ച ശൌരേരാസ്താം പരിഗ്രഹഃ। പുണ്ഡ്രശ്ച കപിലശ്ചൈവ വസുദേവാത്മജൌ ഹി തൌ। തയോ രാജാഽഭവത് പുണ്ഡ്രഃ കപിലസ്തു വനം യയോ ।। ൩൪.

സുഗന്ധിയും വനരാജിയും ശൗരിയുടെ ഭാര്യമാരായിരുന്നു. വസുദേവന്റെ പുത്രന്മാരായ പുണ്ഡ്രനും കപിലനും അവരിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. പുണ്ഡ്രൻ രാജാവായി, കപിലൻ വനത്തിലേക്ക് പോയി.

തസ്യാം സമഭവദ്വീരോ വസുദേവാത്മജോ ബലീ। രാജാ നാമ നിഷാദോഽസൌ പ്രഥമഃ സ ധനുര്ദ്ധരഃ ।। ൩൪.

അവളിൽ നിന്ന് വസുദേവന് വീരനായ മഹാബലശാലിയായ പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവൻ നിഷാദൻ എന്ന ആദ്യ രാജാവായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, വില്ലധാരിയും ആയിരുന്നു.

വിഖ്യാതോ ദേവരാതസ്യ മഹാഭാഗഃ സുതോഽഭവത്। പണ്ഡിതാനാം മതം പ്രാഹുര്ദേവശ്രവസമുദ്ഭവമ് ।। ൩൪.

ദേവരാതന്റെ മഹാഭാഗനായ പുത്രൻ പ്രശസ്തനായി. പണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നത്, ദേവശ്രവസിൽ നിന്നാണ് അവൻ ജനിച്ചതെന്ന് ആണ്.

അസ്മക്യാം ലഭതേ പുത്രമനാദൃഷ്ടിം യശസ്വിനമ്। നിവര്ത്തഃ ശക്രശത്രുഘ്നം ശ്രാദ്ധദേവം മഹാബലമ് ।। ൩൪.

അസ്മക വംശത്തിൽ പ്രശസ്തനും മാന്യനുമായ ഒരു പുത്രൻ ലഭിച്ചു; നിവർത്തൻ, ഇന്ദ്രന്റെ ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവൻ, വലിയ ശക്തിയുള്ളവൻ, പിതൃകർമ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ.

അജായത ശ്രാദ്ധദേവോ നിഷധാദിര്യതഃ ശ്രുതഃ। ഏകലവ്യോ മഹാവീര്യോ നിഷാദൈഃ പരിവര്ദ്ധിതഃ ।। ൩൪.

ശ്രാദ്ധദേവൻ ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്നാണ് നിഷധനും മറ്റുള്ളവരും അറിയപ്പെടുന്നത്. മഹാവീര്യശാലിയായ ഏകലവ്യൻ നിഷാദരിൽ വളർന്നു.

ഗണ്ഡൂഷായാനപത്യായ കൃഷ്ണസ്തുഷ്ടോഽദദത് സുതൌ। ചാരുദേഷ്ണഞ്ച സാമ്ബഞ്ച കൃതാസ്ത്രൌ ശസ്തലക്ഷണൌ ।। ൩൪.

ഗണ്ടൂഷയ്ക്ക് മക്കളില്ലാതിരുന്നപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ സന്തോഷത്തോടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ നൽകി; ചാരുദേഷ്ണനും സാമ്ബനും ആയിരുന്നു അവർ, ഇരുവരും ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യവും ശുഭലക്ഷണങ്ങളും ഉള്ളവർ.

തന്തിജസ്തന്തിമാലശ്ച സ്വപുത്രൌ കനകസ്യ തു। വസ്താവനേസ്ത്വപുത്രായ വസുദേവഃ പ്രതാപവാന്। സൌതിര്ദദൌ സുതം വീരം ശൌരിം കൌശികമേവ ച ।। ൩൪.

തന്തിജനും തന്തിമാലനും കനകന്റെ സ്വന്തം മക്കളായിരുന്നു. മക്കളില്ലാത്ത വസ്താവനിന്, ശക്തനായ വസുദേവൻ ദത്തപുത്രനായി വീരനായ ശൗരിയും കൗശികനും നൽകി.

തപാശ്ച കോധനുശ്ചൈവ വിരജാഃ ശ്യാമസൃഞ്ജിമൌ। അനപത്യോഽഭവച്ഛ്യാമഃ ശ്യാമകസ്തു വനം യയൌ। ജുഗുപ്സമാനോ ഭോജത്വം രാജര്ഷിത്വമവാപ്നുയാത് ।। ൩൪.

തപാ, കോടനു, വിരജ, ശ്യാമസൃഞ്ജി എന്നിവരും ജനിച്ചു. ശ്യാമൻ മക്കളില്ലാതെയായി; ശ്യാമകൻ വനത്തിലേക്ക് പോയി, ഭോജനായ നില അവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു, രാജർഷിത്വം നേടിയെടുത്തു.

യ ഇദം ജന്മ കൃഷ്ണസ്യ പഠതേ നിയതവ്രതഃ। ശ്രാവയേദ്ബ്രാഹ്മണഞ്ചാപി സുമഹത്സുഖമാപ്നുയാത് ।। ൩൪.

ആർ ഈ കൃഷ്ണന്റെ ജനനം ശുദ്ധവ്രതത്തോടെ വായിക്കുകയോ, ഒരു ബ്രാഹ്മണനോട് വായിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, വലിയ സന്തോഷം ലഭിക്കും.

ദേവദേവോ മഹാതേജാഃ പൂര്വ്വം കൃഷ്ണഃ പ്രജാപതിഃ । വിഹാരാര്ഥം മനുഷ്യേഷു ജജ്ഞേ നാരായണഃ പ്രഭുഃ ।। ൩൪.

ദേവന്മാരിൽ ദേവനായ മഹാതേജസ്വിയായ കൃഷ്ണൻ, മുൻപേ പ്രജാപതിയായിരുന്നവൻ, മനുഷ്യരിൽ വിനോദത്തിനായി, നാരായണൻ ആയ് ജനിച്ചു.

ദേവക്യാം വസുദേവേന തപസാ പുഷ്കരേക്ഷണഃ। ചതുര്ബാഹുഃ സ വിജ്ഞേയോ ദിവ്യരൂപഃ ശ്രിയാന്വിതഃ ।। ൩൪.

ദേവകിയും വസുദേവനും ചെയ്ത തപസ്സിലൂടെ, താമരക്കണ്ണനായ, നാലു കൈകളുള്ള, ദിവ്യരൂപവും ഐശ്വര്യവും ഉള്ളവൻ ജനിച്ചു.

പ്രകാശോ ഭഗവാന് യോഗീ കൃഷ്ണോ മാനുഷമാഗതഃ। അവ്യക്തോഽവ്യക്തലിങ്ഗസ്ഥഃ സ ഏവ ഭഗവാന് പ്രഭുഃ ।। ൩൪.

ഭഗവാനായ യോഗിയായ കൃഷ്ണൻ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായി. അവൻ അപ്രത്യക്ഷനും അപ്രത്യക്ഷലക്ഷണത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും ആ ഭഗവാനേ പ്രഭുവാണ്.

നാരായണോ യതശ്ചക്രേ പ്രഭവം ചാവ്യയോ ഹി സഃ। ദേവോ നാരായണോ ഭൂത്വാ ഹരിരാസീത്സനാതനഃ ।। ൩൪.

നാരായണനിൽ നിന്നാണ് സൃഷ്ടി ഉണ്ടായത്; അവൻ അക്ഷയനാണ്. ദേവനായ് നാരായണനായി, ഹരി എന്ന ശാശ്വതൻ ആയി.

യോഽസൃജച്ചാദിപുരുഷം പുരാ ചക്രേ പ്രജാപതിമ്। അദിതേരപി പുത്രത്വമേത്യ യാദവനന്ദനഃ। ദേവോ വിഷ്ണുരിതി ഖ്യാതഃ ശക്രാദവരജോഽഭവത് ।। ൩൪.

ആദിപുരുഷനെ സൃഷ്ടിച്ച്, പ്രജാപതിയാക്കി, ആദിതിയുടെ പുത്രനായി, യാദവരുടെ സന്തോഷമായും, വിഷ്ണു ദേവനായി, ഇന്ദ്രന്റെ അനുജനായി ജനിച്ചു.