വായുപുരാണമ്

രാജോവാച ।। ന ശക്യം സ്ഥാവരം സര്വ്വം തേജസാ മാനുഷേണ തു। നിര്ദ്ദഗ്ധും തപതാം ശ്രേഷ്ഠ ത്വാമേവ പ്രണമാമ്യഹമ് ।। ൩൩.

രാജാവ് പറഞ്ഞു: മനുഷ്യന്റെ ശക്തിയാൽ എല്ലാം അചഞ്ചലമായതും ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല; ദഹിപ്പിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സൂര്യനേ, ഞാൻ നിന്നെ മാത്രം നമസ്കരിക്കുന്നു.

ആദിത്യ ഉവാച।। തുഷ്ടസ്തേഽഹം ശരാന് ദഝി അക്ഷയാന് സര്വതഃ സുഖാന്। പ്രക്ഷിപ്താഃ പ്രജ്വലിഷ്യന്തി മമ തേജഃസമന്വിതാഃ ।। ൩൩.

സൂര്യൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്; നീ അക്ഷയവും സുഖകരവുമായ അമ്പുകൾ എറിയുക; അവ എന്റെ തേജസ്സോടെ ജ്വലിച്ച് പൊള്ളിക്കും.

ആദിഷ്ടം തേജസാ മേഘസാഗരം ശോഷയിഷ്യതി। ശുഷ്കം ഭസ്മ കരിഷ്യാമി തേന പ്രീതോ നരാധിപ ।। ൩൩.

എന്റെ ആജ്ഞയാൽ, നിന്റെ ശക്തി മേഘസമുദ്രം ഉണക്കും; ഞാൻ അതിനെ ഉണക്കി ചാരമാക്കും; ഇതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്, രാജാവേ.

തതഃ ശരാനഥാദിത്യസ്ത്വര്ജുനായ പ്രയച്ഛതി। തതഃ സംപ്രാപ്യ സുമഹത്സ്ഥാവരം സര്വ്വമേവ ഹി ।। ൩൩.

അതിനുശേഷം സൂര്യൻ അർജ്ജുനനു അമ്പുകൾ നൽകി; അവ സ്വീകരിച്ച ശേഷം, അവൻ അചഞ്ചലമായതെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു.

ആശ്രമാനഥ ഗ്രാമാംശ്ച ഘോഷാംശ്ച നഗരാണി ച। തപോവനാനി രമ്യാണി വനാന്യുപവനാനി ച ।। ൩൩.

അശ്രമങ്ങൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, കൃഷിസ്ഥലങ്ങൾ, നഗരങ്ങൾ, മനോഹരമായ തപോവനങ്ങൾ, കാടുകൾ, തോട്ടങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം അന്നവൻ ദഹിപ്പിച്ചു.

ഏവം പ്രാചീനമദഹത്തതഃ സൂര്യ്യപ്രദക്ഷിണമ്। നിര്വൃക്ഷാ നിസ്തൃണാ ഭൂമിര്ദഗ്ധാ സൂര്യേണ തേജസാ ।। ൩൩.

ഇങ്ങനെ കിഴക്കിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് സൂര്യനെ ചുറ്റി, ഭൂമി സൂര്യന്റെ തേജസ്സാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; മരങ്ങളും പുല്ലും ഇല്ലാത്തതായി മാറി.

ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു അപോ നിലയമാശ്രിതഃ। ദശവര്ഷസഹസ്രാണി ജലവാസാ മഹാനൃഷിഃ ।। ൩൩.

അത് സംഭവിക്കുമ്പോൾ, ഒരു മഹർഷി പത്ത് ആയിരം വർഷം വെള്ളത്തിൽ വസിച്ച് തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.

പൂര്ണേ വ്രതേ മഹാതേജാ ഉദതിഷ്ഠത്തപോധനഃ। സോഽപശ്യദാശ്രമം ദഗ്ധമര്ജുനേന മഹാനൃഷിഃ। ക്രോധാച്ഛശാപ രാജര്ഷിം കീര്ത്തിതം വോ യഥാ മയാ ।। ൩൩.

വ്രതം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, മഹാതപസ്സുകാരനായ ആ മഹർഷി എഴുന്നേറ്റു; അർജ്ജുനൻ തന്റെ അശ്രമം ദഹിപ്പിച്ചതു കണ്ടു, കോപത്തിൽ രാജർഷിയെ ശപിച്ചു, ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞതുപോലെ.

സൂത ഉവാച।। ക്രോഷ്ടോഃ ശ്രൃണുത രാജര്ഷേര്വംശമുത്തമപൂരുഷമ്। യസ്യാന്വവായേ സംഭൂതോ വൃഷ്ണിര്വൃഷ്ണികുലോദ്വഹഃ ।। ൩൩.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ വംശമായ കൃഷ്ണവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാജർഷിയുടെ മഹത്തായ വംശം നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ; അതിൽ നിന്നാണ് വൃഷ്ണി എന്ന വൃഷ്ണികുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ ജനിച്ചത്.

ക്രോഷ്ടോരേകോഽഭവത് പുത്രോ വൃജിനീവാന് മഹായശാഃ। വാര്ജിനീവതമിച്ഛന്തി സ്വാഹിം സ്വാഹോവതാം വരമ് ।। ൩൩.

ക്രോഷ്ടുവിന് ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടായി—വൃജിനീവാൻ എന്ന മഹാപ്രശസ്തൻ; സ്വാഹിയും സ്വാഹോവതും വംശത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വാർജിനീവാനെ തേടുന്നു.

സ്വാഹേഃ പുത്രോഽഭവദ്രാജാ രശാദുര്ദദതാം വരഃ। ഘൃതമ്പ്രസൂതമിച്ഛന്തി രശാദോരഗ്ര്യമാത്മജമ് ।। ൩൩.

സ്വാഹയ്ക്ക് രാജാവായ രശാദു എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു; ദാനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ; രശാദുവിന്റെ ഉത്തമനായ പുത്രനെ, നെയ്യിൽ ജനിച്ചവനെ, ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവനെ തേടുന്നു.

മഹാക്രതുഭിരീജേ സ വിവിധൈരാപ്തദക്ഷിണൈഃ। ചിത്രൈശ്ചിത്രരഥസ്തസ്യ പുത്ര കര്മ്മഭിരന്വിതഃ ।। ൩൩.

അവൻ വലിയ യാഗങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു, പലവിധവും സമൃദ്ധമായ ദാനങ്ങളോടുകൂടിയവയും. അവന്റെ മകൻ ചിത്രരഥൻ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികളാൽ പ്രശസ്തനായി.

ഏവം ചിത്രരഥോ വീരോ യജ്ഞാന് വിപുലദക്ഷിണാന്। ശശബിന്ദുഃ പരം വൃത്തോ രാജര്ഷീണാമനുഷ്ഠിതഃ ।। ൩൩.

ഇങ്ങനെ ധൈര്യശാലിയായ ചിത്രരഥൻ ധാരാളം ദാനങ്ങളോടെ യാഗങ്ങൾ നടത്തി. രാജർഷിമാരിൽ ശശബിന്ദു ഉത്തമമായ പെരുമാറ്റം കൊണ്ടു പ്രശസ്തനായിരുന്നു.

ചക്രവര്ത്തീ മഹാസത്ത്വോ മഹാവീര്യോ ബഹുപ്രജഃ। തത്രാനുവംശശ്ലോകോഽയം യസ്മിന് ഗീതഃ പുരാവിദൈഃ ।। ൩൩.

അവൻ ലോകം മുഴുവൻ ഭരിച്ച മഹാശക്തിയും മഹാവീര്യവും ഉള്ള രാജാവായിരുന്നു; അവനെ കുറിച്ച് പഴയ ഋഷിമാർ ഈ വംശശ്ലോകം പാടിയിരുന്നു.

ശശബിന്ദോസ്തു പുത്രാണാം ശതാനാമഭവച്ഛതമ്। ധീമതാമനുരൂപാണാം ഭൂരിദ്രവിണതേജസാമ് ।। ൩൩.

ശശബിന്ദുവിന് നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരൊക്കെയും ബുദ്ധിശാലികളും ധനവും തേജസ്സും സമൃദ്ധമായവരുമായിരുന്നു.

തേഷാം ഷട് ച പ്രധാനാസ്തു പൃഥുഷാട്കാ മഹാബലാഃ। പൃഥുശ്രവാ പൃഥുയശാഃ പൃഥുധര്മ്മാ പൃഥുഞ്ജയഃ ।। ൩൩.

അവരിൽ ആറുപേർ പ്രധാനപ്പെട്ടവരും അതിവിശാലമായ ബലവും ശക്തിയും ഉള്ളവരുമായിരുന്നു: പൃഥുഷാടക, പൃഥുശ്രവ, പൃഥുയശ, പൃഥുധർമ്മ, പൃഥുഞ്ജയ.

പൃഥുകീര്ത്തിഃ പൃഥുന്ദാതാ രാജാനഃ ശാശിബിന്ദവാഃ। ശംസന്തി ച പുരാണാനി പാര്ഥശ്രവസമന്തരമ്। അന്തരഃ സ പുരാ യസ്തു യജ്ഞസ്യ തനയോഽഭവത് ।। ൩൩.

പൃഥുകീർത്തിയും പൃഥുന്ദാതാവും ശശബിന്ദുവിന്റെ രാജാക്കന്മാരായിരുന്നു; പുരാണങ്ങൾ പറയുന്നു, പാർഥശ്രവസിനെ കൂടാതെ, യജ്ഞത്തിൽ ജനിച്ച പുത്രൻ അന്തരൻ ആയിരുന്നു.

ഉശനാ സുതധര്മ്മാത്മാ അവാപ്യ പൃഥിവീമിമാമ്। ആജഹാരാശ്വമേധാനാം ശതമുത്തമധാര്മ്മികഃ ।। ൩൩.

നീതിമാനായ ഉശനാ ഈ ഭൂമി സ്വന്തമാക്കി, നൂറു ഉത്തമമായ അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി.

മരുത്തസ്തസ്യ തനയോ രാജര്ഷീണാമനുഷ്ഠിതഃ। വീരഃ കമ്ബലബര്ഹിസ്തു മരുത്തതനയഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൩.

അവന്റെ മകൻ മരുത്തൻ രാജർഷിമാരിൽ പ്രശസ്തനായിരുന്നു; ധൈര്യശാലിയായ കംബലബർഹി മരുത്തന്റെ മകനായി അറിയപ്പെടുന്നു.

പുത്രസ്തു രുക്മകവചോ വിദ്വാന് കമ്ബലവര്ഹിഷഃ। നിഹത്യ രുക്മകവചഃ പുരാ കവചിനോ രണേ ।। ൩൩.

കംബലബർഹിയുടെ മകൻ രുക്മകവചൻ ബുദ്ധിമാനായിരുന്നു; പുരാതനകാലത്ത് രുക്മകവചൻ യുദ്ധത്തിൽ കവചിന്മാരെ സംഹരിച്ചു.

ധന്വിനോ നിശിതൈര്ബാണൈരവാപ ശ്രിയമുത്തമാമ്। ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദദൌ വിത്തമശ്വമേധമഹായശാഃ ।। ൩൩.

വളരെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ അച്ചുതൻ വലിയ സമ്പത്ത് നേടി; അശ്വമേധയാഗത്തിൽ പ്രശസ്തനായ അവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ധനം ദാനം ചെയ്തു.

രാജ്ഞസ്തു രുക്മകവചാദപരാവൃത്ത്യ വീരഹാഃ। ജജ്ഞിരേ പഞ്ച പുത്രാസ്തു മഹാസത്ത്വാ മഹാബലാഃ ।। ൩൩.

രുക്മകവചൻ രാജാവിൽ നിന്ന്, വീരഹത്യയിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുമ്പോൾ, മഹാശക്തിയും ബലവും ഉള്ള അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

രുക്മേഷുഃ പൃഥുരുക്മശ്ച ജ്യാമഘഃ പരിഘോ ഹരിഃ। പരിഘഞ്ച ഹരിഞ്ചൈവ വിദേഹേ സ്ഥാപയത്പിതാ ।। ൩൩.

രുക്മേഷു, പൃഥുരുക്മ, ജ്യാമഘ, പരിഘ, ഹരി; അവരിൽ പരിഘയെയും ഹരിയെയും പിതാവ് വിദേഹദേശത്ത് സ്ഥാപിച്ചു.

ബ്രഹ്മേഷുരഭവദ്രാജാ പൃഥുരുക്മസ്തദാശ്രയഃ। തേഭ്യഃ പ്രവ്രജിതോ രാജ്യാ ജ്ജ്യാമഘോഽഭവദാശ്രമേ ।। ൩൩.

ബ്രഹ്മേഷു രാജാവായി, പൃഥുരുക്മന്റെ പിന്തുണയോടെ ഭരിച്ചുവന്നു; ജ്യാമഘൻ രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ആശ്രമത്തിൽ താമസിച്ചു.

പ്രശാന്തസ്തു വനേ ഘോരേ ബ്രാഹ്മണേനാവബോധിതഃ। ജഗാമ ധനുരാദായ ദേശമധ്യം രഥീ ധ്വജീ ।। ൩൩.

ഭയാനകമായ കാട്ടിൽ ശാന്തനായ ജ്യാമഘൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, വില്ലും രഥവും പതാകയും എടുത്ത് ദേശത്തിന്റെ നടുവിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

നര്മ്മദാനൂപ ഏകാകീ മേകലാവൃത്തികാ അപി। ഋക്ഷവന്തം ഗിരിം ഗത്വാ ശുക്തിമന്യാമഥാവിശത് ।। ൩൩.

നർമദാനദീതടത്തിൽ, മേക്കലാപ്രദേശത്ത്, ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു അവൻ. അവൻ ഋക്ഷവന്തപർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി, പിന്നെ ശുക്തിമാനിൽ പ്രവേശിച്ചു.

ജ്യാമഘസ്യാഭവദ്ഭാര്യാ ശൈഭ്യാ ബലവതീ ഭൃശമ്। അപുത്രോഽപി സ വൈ രാജാ ഭാര്യാമന്യാം ന വിന്ദതി ।। ൩൩.

ജ്യാമഘന്റെ ഭാര്യ ശൈഭ്യ വളരെ ശക്തിയുള്ളവളായിരുന്നു; രാജാവിന് മക്കൾ ഇല്ലെങ്കിലും, അവൻ മറ്റൊരു ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചില്ല.

തസ്യാസീദ്വിജയോ യുദ്ധേ തതഃ കന്യാമവാപ സഃ। ഭാര്യാമുവാച രാജാ സ സ്നുഷേതി തു നരേശ്വരഃ ।। ൩൩.

യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ച ശേഷം, അവൻ ഒരു കന്യയെ നേടി; രാജാവ് ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവൾ നമ്മുടെ മരുമകളാണ്'.

ഏവമുക്താബ്രവീദേവം കാമ്യേ യന്തേ സ്നുഷേതി സാ। യസ്തേ ജനിഷ്യതേ പുത്രസ്തസ്യ ഭാര്യാ ഭവിഷ്യതി ।। ൩൩.

അങ്ങനെ ഭാര്യ പറഞ്ഞു: 'ശരി, അവൾ മരുമകളാകട്ടെ; നിനക്ക് ജനിക്കുന്ന മകനാണ് അവളുടെ ഭർത്താവാകുക'.