വായുപുരാണമ്

ശമാത്മകമൃജും ഭര്ത്തഃ പുത്രം മേ ദാതുമര്ഹസി। കാമമേവംവിധഃ പുത്രോ മമ സ്യാത്തു വദ പ്രഭോ ।। ൨൯.

ഭർത്താവേ, സമാധാനവും നേരും നിറഞ്ഞ ഒരു പുത്രനെ എന്നെക്കായി നൽകേണ്ടതുണ്ട്; ഭഗവനേ, ഇങ്ങനെ ഒരു പുത്രൻ എനിക്ക് ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

മയ്യന്യഥാ ന ശക്യം വൈ കര്തുമേവ ദ്വിജോത്തമ। തതഃ പ്രസാദമകരോത് സ തസ്യാസ്തപസോ ബലാത് ।। ൨൯.

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, എനിക്ക് വേറെ വിധത്തിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല; അതിനാൽ അവളുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയിൽ അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു.

പുത്രേ നാസ്തി വിശേഷോ മേ പൌത്രേ വാ വരവര്ണിനി। ത്വയാ യഥോക്തം വചനം തഥാ ഭദ്രേ ഭവിഷ്യതി ।। ൨൯.

പുത്രനിലും മകനിലും എനിക്ക് വ്യത്യാസമില്ല, മനോഹരിയായവളേ; നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ സംഭവിക്കും, ഭദ്രയേ.

തസ്മാത് സത്യവതീ പുത്രം ജനയാമാസ ഭാര്ഗവമ്। തപസ്യഭിരതന്ദാന്തം ജമദഗ്നിഃ ശമാത്മകമ് ।। ൨൯.

അതിനാൽ, സത്യവതി ഭാർഗവവംശത്തിൽ പെട്ട, തപസ്സിലും ആത്മനിയന്ത്രണത്തിലും ലീനനായ, സമാധാനസ്വഭാവമുള്ള ജമദഗ്നിയെ പ്രസവിച്ചു.

ഭൃഗോശ്ചരുവിപര്യാസേ രൌദ്രവൈഷ്ണവയോഃ പുരാ। യമനാദ്വൈഷ്ണവസ്യാഗ്നേര്ജമദഗ്നിരജായത ।। ൨൯.

പണ്ടേ ഭൃഗുവിന്റെ അഗ്നിചാരുവും വൈഷ്ണവചാരുവും മാറിയതുകൊണ്ട്, വൈഷ്ണവാഗ്നിയിൽ നിന്നാണ് ജമദഗ്നി ജനിച്ചത്.

വിശ്വാമിത്രം തു ദായാദം ഗാധിഃ കുശികനന്ദനഃ। പ്രാപ്യ ബ്രഹ്മര്ഷിസഹിതോ (സവിതാ) ജഗാമ ബ്രഹ്മണാവൃതഃ ।। ൨൯.

കുശികന്റെ മകനായ ഗാധി, വിശ്വാമിത്രനെ തന്റെ വംശാവതാരനായി ലഭിച്ച ശേഷം, ബ്രഹ്മർഷിമാരോടൊപ്പം, ബ്രാഹ്മണന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, സവിതൃഭഗവാന്റെ അടുക്കൽ പോയി.

സാ ഹി സത്യവതീ പുണ്യാ സത്യവ്രതപരായണാ। കൌശികീതി സമാഖ്യാതാ പ്രവൃത്തേയം മഹാനദീ ।। ൨൯.

ആ സത്യവതിയായിരുന്നവൾ, സത്യം പ്രമാണമാക്കി ജീവിച്ചും, പുണ്യവതിയായും, 'കൗശികി' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മഹാനദിയായി ഒഴുകിത്തുടങ്ങി.

പരിസ്രുതാ മഹാഭാഗാ കൌശികീ സരിതാം വരാ। ഇക്ഷ്വാകുവംശേ ത്വഭവത്സുവേണുര്നാമ പാര്ഥിവഃ ।। ൨൯.

കൗശികി എന്ന മഹാനദി, നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായവളായി പ്രശസ്തയായി. ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിൽ, സുവേണു എന്ന രാജാവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

തസ്യ കന്യാ മഹാഭാഗാ കാമലീ നാമ രേണുകാ। രേണു കായാന്തു കാമല്യാം തപോധൃതിസമന്വിതഃ। ആര്ചീകോ ജനയാമാസ ജമദഗ്നിഃ സുദാരുണമ് ।। ൨൯.

അവനു കാമലീ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട രേണുകാ എന്ന ഭാഗ്യശാലിയായ മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കാമലിയിൽ നിന്നും രേണുവിൽ നിന്നും, വലിയ തപസ്സും ധൈര്യവും ഉള്ളവനായി ജമദഗ്നി എന്ന ഭയങ്കരനായ മകനു ആർചീകൻ ജനിച്ചു.

സര്വവിദ്യാന്തഗം ശ്രേഷ്ഠം ധനുര്വേദസ്യ പാരഗമ്। രാമം ക്ഷത്രിയ ഹന്താരം പ്രദീപ്തമിവ പാവകമ് ।। ൨൯.

ജമദഗ്നി, എല്ലാ വിദ്യകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായി, ധനുര്‍വേദത്തിൽ നിപുണനായി, ക്ഷത്രിയരെ സംഹരിക്കുന്നവനായി, തീപോലെ ജ്വലിച്ച രാമനെ ജനിച്ചു.

ഔര്വ്വസ്യൈവമൃചീകസ്യ സത്യവത്യാം മഹാമനാഃ। ജമദഗ്നിസ്തതോ വീര്യ്യാജ്ജജ്ഞേ ബ്രഹ്മവിദാം വരഃ। മധ്യമശ്ച ശുനഃശേഫഃ ശുനഃപുച്ഛഃ കനിഷ്ഠകഃ ।। ൨൯.

ഇങ്ങനെ ഔർവനും ആർചീകനും ചേർന്ന്, സത്യവതിയിൽ, മഹാമനസ്സുള്ള ജമദഗ്നി, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ളവനായി, തന്റെ ശക്തിയാൽ ജനിച്ചു. അവന്റെ നടുവൻ മകൻ ശുനഃശേഫനും, ഇളയവൻ ശുനഃപുഛനും ആയിരുന്നു.

വിശ്വാമിത്രസ്തു ധര്മാത്മാ നാമ്നാ വിശ്വരഥഃ സ്മൃതഃ । ജജ്ഞേ ഭൃഗുപ്രസാദേന കൌശികാദ്വംശവര്ദ്ധനഃ ।। ൨൯.

ധർമ്മാത്മാവായ വിശ്വാമിത്രൻ, 'വിശ്വരഥൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഭൃഗുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, കൗശിക വംശത്തെ വർദ്ധിപ്പിച്ചവനായി ജനിച്ചു.

വിശ്വാമിത്രസ്യ പുത്രസ്തു ശുനഃശേഫോഽഭവന്മുനിഃ। ഹരിശ്ചന്ദ്രസ്യ യജ്ഞേ തു പശുത്വേ നിയുതഃ സവൈ। ദേവൈര്ദത്തഃ സ വൈ യസ്മാദ്ദേവരാതസ്തതോഽഭവത് ।। ൨൯.

ശുനഃശേഫൻ എന്ന മുനി, വിശ്വാമിത്രന്റെ മകനായി. ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ യാഗത്തിൽ, യാഗബലിയായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും, ദേവന്മാർ അവനെ രക്ഷിച്ചു. അതിനാൽ അവൻ 'ദേവരാതൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.

വിശ്വാമിത്രസ്യ പുത്രാണാം ശുനഃ ശേഫോഽഗ്രജഃ സ്മൃതഃ। മധുച്ഛന്ദോ നയശ്ചൈവ കൃതദേവൌ ധ്രുവാഷ്ടകൌ ।। ൨൯.

വിശ്വാമിത്രന്റെ മക്കളിൽ, ശുനഃശേഫൻ മൂത്തവനായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. മധുഛന്ദൻ, നയൻ, കൃതദേവൻ, ധ്രുവാഷ്ടകൻ എന്നിവരും പേരെടുത്തവരാണ്.

കച്ഛപഃ പൂരണശ്ചൈവ വിശ്വാമിത്രസുതാസ്തു വൈ। തേഷാം ഗോത്രാണി ബഹുധാ കൌശികാനാം മഹാത്മനാമ് ।। ൨൯.

കച്ചപനും പൂരണനും വിശ്വാമിത്രന്റെ മക്കളാണ്. ഇവരുടെ വംശങ്ങൾ, മഹാത്മാക്കളായ കൗശികന്മാരുടെ പലവിധമായ ഗാത്രങ്ങൾ ആയി നിലകൊണ്ടു.

പാര്ഥിവാ ദേവരാതാശ്ച യാജ്ഞവല്ക്യാ സമര്ഷണാഃ । ഉദുമ്ബരാ ഉദുമ്ലാനാസ്താരകാ യമമുഞ്ചതാഃ ।। ൨൯.

പാർഥിവർ, ദേവരാതന്മാർ, യാജ്ഞവൽക്ക്യർ, സമർഷണർ, ഉദുംബരർ, ഉദുമ്ലാനർ, താരകർ, യമമുഞ്ചതർ എന്നിവരും ഈ വംശത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ലോഹിണ്യോ രേണവശ്ചൈവ തഥാ കാരീഷവഃ സ്മൃതാഃ। ബഭ്രവഃ പാണിനശ്ചൈവ ധ്യാവജപ്യാസ്തഥൈവ ച ।। ൨൯.

ലോഹിന്യർ, രേണവർ, കാരീഷവർ, ബഭ്രവർ, പാണിനർ, ധ്യാനജപ്യർ എന്നിവരും ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

ശാലാവത്യാ ഹിരണ്യാക്ഷാഃ സ്യങ്കൃതാ ഗാലവാഃ സ്മൃതാഃ । ദേവലാ യാമദൂതാശ്ച ശാലങ്കായനബാഷ്കലാഃ ।। ൨൯.

ശാലാവത്യയിൽ നിന്ന് ഹിരണ്യാക്ഷർ, സ്യങ്കൃതർ, ഗാലവർ ജനിച്ചു. ദേവലർ, യമദൂതർ, ശാലങ്കായനർ, ബാഷ്കലർ എന്നിവരും ഉണ്ടായി.

ദദാതി ബാദരാശ്ചാന്യേ വിശ്വാമിത്രസ്യ ധീമതഃ। ഋഷ്യന്തരവിവാങ്യാസ്തേ ബഹവഃ ശൌശികാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൨൯.

ദദാതി, ബാദരർ, മറ്റു ചിലർ എന്നിവരും ധീരനായ വിശ്വാമിത്രന്റെ സന്തതികളാണ്. മറ്റു പല ഋഷിമാരിൽ നിന്നുമുള്ള ശൗശിക വംശങ്ങൾ ഉണ്ടായി.

കൌശികാസോശ്രുമാശ്ചൈവ തഥാന്യേ സൈധവായനാഃ। പൌരോരവസ്യ പുണ്യസ്യ ബ്രഹ്മര്ഷേഃ കൌശികസ്യ തു ।। ൨൯.

കൗശികർ, ഓശ്രുമാശർ, സൈധവായനർ എന്നിവരും ഉണ്ട്. ഇവർ എല്ലാം പുണ്യശാലിയായ പൗരോരവനായ ബ്രഹ്മർഷി കൗശികന്റെ സന്തതികളാണ്.

ദൃഷദ്വതീസുതശ്ചാപി വിശ്വാമിത്രാത്തഥാഷ്ടകഃ। അഷ്ടകസ്യ സുതോ യോ ഹി പ്രോക്തോ ജഹ്നുഗണോമയാ ।। ൨൯.

ദൃഷദ്വതിയുടെ മകനായ അഷ്ടകൻ വിശ്വാമിത്രനിൽ നിന്നാണ്. അഷ്ടകന്റെ മകൻ ജഹ്നു വംശത്തിൽ പെടുന്നു എന്നും പറയുന്നു.

ഋഷയ ഊചുഃ ।। കിം ലക്ഷണേന ധര്മേണ തപസേഹ ശ്രുതേന വാ। ബ്രാഹ്മണ്യം സമനുപ്രാപ്തം വിശ്വാമിത്രാദിഭിര്നൃപൈഃ ।। ൨൯.

ഋഷിമാർ ചോദിച്ചു: ഏത് ലക്ഷണത്താൽ, ഏത് ധർമ്മത്താൽ, ഏത് തപസ്സിനാലോ, പഠനത്തിലോ, വിശ്വാമിത്രനും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും ബ്രാഹ്മണത്വം നേടാൻ സാധിച്ചു?

യേന യോനാഭിധാ നേന ബ്രാഹ്മണ്യം ക്ഷത്രിയാ ഗതാഃ । വിശേഷം ജ്ഞാതുമിച്ഛാമി തപസാ ദാനതസ്തഥാ ।। ൨൯.

ഏത് മാർഗ്ഗത്തിലൂടെയും, ഏത് ജന്മത്തിലൂടെയും, ക്ഷത്രിയർക്ക് ബ്രാഹ്മണത്വം നേടാൻ സാധിച്ചു? തപസ്സിനാലോ, ദാനത്താലോ എന്ന വ്യത്യാസം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ഏവമുക്തസ്തതോ വാക്യമബ്രവീദിദമര്ഥവത്। അന്യായോപഗതൈര്ദ്രവ്യൈരാഹൃത്യ യജനേ ധിയാ। ധര്മാഭികാംക്ഷീ യജതേ ന ധര്മഫലമശ്നുതേ ।। ൨൯.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, അർത്ഥവത്തായ വാക്കുകൾ അവൻ പറഞ്ഞു: അന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനത്തിൽ യജ്ഞം നടത്തുന്നവൻ, ധർമ്മഫലം ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ ചെയ്താലും, ധർമ്മഫലം ലഭിക്കില്ല.

ധര്മ്മം ചൈതം സമാഖ്യായ പാപാത്മാ പുരുഷാധമഃ। ദദാതി ദാനം വിപ്രേഭ്യോ ലോകാനാം ദമ്ഭകാരണാത് ।। ൨൯.

ഈ ധർമ്മം വിശദീകരിച്ചിട്ടും, പാപഭാവമുള്ള, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവൻ, ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രശംസ നേടാനായി ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം നൽകുന്നു.

ജപം കൃത്വാ തഥാ തീവ്രം ധനലോഭാന്നിരങ്കുശഃ। രാഗമോഹാന്വിതോ ഹ്യന്തേ പാവനാര്ഥം ദദാതി യഃ ।। ൨൯.

അങ്ങനെ, ധനലോഭം കൊണ്ടും, അകമ്പടിയില്ലാതെ, രാഗവും മോഹവും നിറഞ്ഞ്, ഒരാൾ ശക്തമായ ജപം നടത്തി, അവസാനം ശുദ്ധീകരണത്തിനായി ദാനം നൽകുന്നു.

തേന ദത്താനി ദാനാനി അഫലാനി ഭവന്ത്യുത। തസ്യ ധര്മ്മപ്രവൃത്തസ്യ ഹിംസകസ്യ ദുരാത്മനഃ ।। ൨൯.

അത്തരം ദാനങ്ങൾ ഫലപ്രദമാകുന്നില്ല; അശുദ്ധമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ട, ഹിംസകനും ദുഷ്ടനും ആയവന്റെ ദാനങ്ങൾ ഫലം കാണില്ല.

ഏവം ലബ്ധ്വാ ധനം മോഹാദ്ദദതോ യജതശ്ച ഹ। സക്ലിഷ്ടകര്മണോ ദാനം ന തിഷ്ഠതി ദുരാത്മനഃ ।। ൨൯.

ഇങ്ങനെ, മോഹത്തിൽ പെട്ട് സമ്പാദിച്ച ധനം ദാനം ചെയ്താലും യജ്ഞം നടത്തിയാലും, അശുദ്ധമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവന്റെ ദാനം നിലനിൽക്കില്ല.

ന്യായാഗതാനാം ദ്രവ്യാണാം തീര്ഥേ സമ്പ്രതിപാദനമ്। കാമാനനഭിസന്ധായ യജതേ ച ദദാതി ച ।। ൨൯.

ന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനം തീർത്ഥങ്ങളിൽ അർപ്പിച്ച്, ഫലലോഭം ഇല്ലാതെ യജ്ഞം നടത്തുകയും ദാനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ് സത്യത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ.