വായുപുരാണമ്

വൃണേ നിത്യം ഹി സാലോക്യം ഗന്ധര്വാണാം മഹാത്മനാമ്। തഥേത്യുക്ത്വാ വരം വവ്രേ ഗന്ധര്വാശ്ച തഥാസ്ത്വിതി ।। ൨൯.

'ഞാൻ എപ്പോഴും മഹാത്മാക്കളായ ഗന്ധർവ്വന്മാരോടൊപ്പം ഒരേ ലോകത്ത് താമസിക്കണമെന്നു ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.' എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ വരം തേടി. ഗന്ധർവ്വന്മാർ 'അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ' എന്നു സമ്മതിച്ചു.

സ്ഥാലീമഗ്നേഃ പൂരയിത്വാ ഗന്ധര്വ്വാശ്ച തമബ്രുവന്। അനേന ഇഷ്ട്വാ ലോകന്തം പ്രാപ്സ്യസി ത്വം നരാധിപ ।। ൨൯.

അഗ്നിക്കായി ഒരു പാത്രം നിറച്ച്, ഗന്ധർവ്വന്മാർ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇതുപയോഗിച്ച് യജ്ഞം നടത്തി, രാജാവേ, നീ പരമലോകം നേടും.'

തമാദായ കുമാരന്തു നഗരായോപചക്രമേ। നിഃക്ഷിപ്യ തമരണ്യാഞ്ച സ പുത്രന്തു ഗൃഹം യയൌ ।। ൨൯.

ആ കുട്ടിയെ എടുത്ത്, അവൻ നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവനെ കാടിൽ വെച്ച്, വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.

പുനരാദായ ദൃശ്യാഗ്നിമശ്വത്ഥം തത്ര ദൃഷ്ടവാന്। സമീപതസ്തു തം ദൃഷ്ട്വാ ഹ്യശ്വത്ഥം തത്ര വിസ്മിതഃ ।। ൨൯.

വീണ്ടും ദൃശ്യമായ അഗ്നിയെ എടുത്ത്, അവിടെ ഒരു അശ്വത്ത്വൃക്ഷം കണ്ടു. അടുത്ത് ആ അശ്വത്തിനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ അതിശയിച്ചു.

ഗന്ധര്വ്വേഭ്യസ്തഥാഖ്യാതുമഗ്നിനാ ഗാം ഗതസ്തു സഃ । ശ്രുത്വാ തമര്ഥമശിലമരണിം തു സമാദിശത് ।। ൨൯.

അഗ്നിയോടൊപ്പം ഗന്ധർവ്വന്മാരെ കാണാൻ അവൻ പോയി. ആ കാര്യം കേട്ട അഗ്നി, അശ്വത്തിൽ നിന്ന് അരണി ഉണ്ടാക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.

അശ്വത്ഥാദരണിം കൃത്വാ മഥിത്വാഗ്നിം യഥാവിധി। തേനേഷ്ട്വാ തു സലോകം നഃ പ്രാപ്സ്യസി ത്വം നരാധിപ। മഥിത്വാഗ്നിം ത്രിധാ കൃത്വാ ഹ്യയജത്സ നരാധിപഃ ।। ൨൯.

അശ്വത്തിൽ നിന്ന് അരണി ഉണ്ടാക്കി, വിധിപ്രകാരം അഗ്നി ഉണർത്തി. അതുപയോഗിച്ച് യജ്ഞം ചെയ്താൽ, രാജാവേ, നീ ഞങ്ങളുടെ ലോകം നേടും. അഗ്നിയെ മൂന്നായി വിഭജിച്ച്, രാജാവ് യജ്ഞം നടത്തി.

ഇഷ്ട്വാ യജ്ഞൈര്ബഹുവിധൈര്ഗതസ്തേഷാം സലോകതാമ്। വാസായ ച സ ഗന്ധര്വ്വസ്ത്രേതായാം സ മഹാരഥഃ। ഏകോഽഗ്നിഃ പൂര്വമാസീദ്വൈ ഐലസ്ത്രീംസ്താനകല്പയത് ।। ൨൯.

നാനാവിധ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി, അവൻ ഗന്ധർവ്വന്മാരുടെ ലോകം നേടി. ത്രേതായുഗത്തിൽ ആ മഹാരഥിയായ ഗന്ധർവ്വൻ അവിടെ താമസിച്ചു. ആദ്യം ഒരേ അഗ്നിയായിരുന്നു; ഇലൻ ആ സ്ത്രീകളെ സ്ഥാപിച്ചു.

ഏവംപ്രഭാവോ രാജാസീദൈലസ്തു ദ്വിജസത്തമാഃ। ദേശേ പുണ്യതമേ ചൈവ മഹര്ഷിഭിരലംകൃതേ ।। ൨൯.

ഇങ്ങനെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഇലൻ എന്ന രാജാവിന് ഇങ്ങനെയൊരു മഹത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു, മഹർഷിമാർ അലങ്കരിച്ച ഏറ്റവും പുണ്യമായ ദേശത്ത്.

രാജ്യം സ കാരയാമാസ പ്രയാഗേ പൃഥിവീ പതിഃ। ഉത്തരേ യാമുനേ തീരേ പ്രതിഷ്ഠാനേ മഹായശാഃ ।। ൨൯.

ഭൂമിയുടെ അധിപൻ ആയ രാജാവ്, പ്രയാഗത്തിൽ, യമുനയുടെ വടക്കേ കരയിലെ പ്രതിഷ്ഠാനത്തിൽ, തന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു.

തസ്യ പുത്രാ ബഭൂവുര്ഹി ഷഡിന്ദ്രോപമതേജസഃ। ഗന്ധര്വ്വലോകേ വിദിതാ ആയുര്ദ്ധീമാനമാവസുഃ ।। ൨൯.

അവനു ആറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരൊക്കെയും ഇന്ദ്രനു സമാനമായ തേജസ്സുള്ളവർ. ഗന്ധർവ്വലോകത്ത് അറിയപ്പെട്ടവരായിരുന്നു ആയു, ധീമാൻ, അമാവസു, വിശ്വായു, ശതായു, ഗതായു എന്നിങ്ങനെ.

വിശ്വായുശ്ച ശതായുശ്ച ഗതായുശ്ചോര്വശീസുതാഃ। അമാവസോസ്തു വൈ ജാതോ ഭീമോ രാജാഥ വിശ്വജിത് ।। ൨൯.

വിശ്വായു, ശതായു, ഗതായു ഇവർ ഉർവശിയുടെ പുത്രന്മാരാണ്. അമാവസുവിൽ നിന്ന് ഭീമൻ എന്ന രാജാവും പിന്നീട് വിശ്വജിത് എന്നവനും ജനിച്ചു.

ശ്രീമാന് ഭീമസ്യ ദായാദോ രാജാസീത്കാഞ്ചനപ്രഭഃ। വിദ്വാംസ്തു കാഞ്ചനസ്യാപി സുഹോത്രോഽഭൂന്മഹാബലഃ ।। ൨൯.

ഭീമന്റെ വംശാവളിയായ രാജാവായിരുന്നു കാഞ്ചനപ്രഭൻ. കാഞ്ചനന്റെ പണ്ഡിതനും മഹാബലശാലിയുമായ പുത്രൻ സുഹോത്രനായിരുന്നു.

സുഹോത്രസ്യാഭജ്ജഹ്നുഃ കേശികാഗര്ഭസമ്ഭവഃ। പ്രതിഗത്യ തതോ ഗങ്ഗാ വിതതോ യജ്ഞകര്മ്മണി ।। ൨൯.

സുഹോത്രന്റെ പുത്രനായിരുന്നു ജഹ്നു, അവൻ കേശികയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചു. മഹായജ്ഞം നടത്തിയ ശേഷം ഗംഗാനദി അവിടെ ഒഴുകി.

പ്ലാവയാമാസ തം ദേശം ഭാവിനോഽര്ഥസ്യ ദര്ശനാത്। ഗങ്ഗയാ പ്ലാവിതം ദൃഷ്ട്വാ യജ്ഞവാടം സമന്തതഃ ।। ൨൯.

ഭാവിയിൽ ഒരു ഉദ്ദേശത്താൽ ഗംഗാ ആ ദേശം മുഴുവൻ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിച്ചു. ഗംഗയാൽ യജ്ഞവാടം മുഴുവൻ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയതും അവൻ കണ്ടു.

സൌഹോത്രിര്വരദഃ ക്രുദ്ധോ ഗങ്ഗാം സംരക്തലോചനഃ। അസ്യ ഗങ്ഗേഽവലേപസ്യ സദ്യഃ ഫലമവാപ്നുഹി ।। ൨൯.

സുഹോത്രന്റെ പുത്രനായ വരദൻ, കോപത്തോടെ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ ഗംഗയോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ അഹങ്കാരത്തിന് ഫലം ഉടൻ അനുഭവിക്കു.'

ഏതത്തേ വിഫലം സര്വ്വം പീതമമ്ഭഃ കരോമ്യഹമ്। രാജര്ഷിണാ തതഃ പീതാം ഗങ്ഗാം ദൃഷ്ട്വാ സുരര്ഷയഃ ।। ൨൯.

'ഇതെല്ലാം നിനക്ക് ഫലമില്ലാതെ പോകട്ടെ, ഞാൻ ഈ വെള്ളം കുടിച്ചുകളയും,' എന്ന് രാജർഷി പറഞ്ഞു. രാജർഷി ഗംഗയെ കുടിച്ചുകളഞ്ഞപ്പോൾ ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും

ഉപനിന്യുര്മഹാഭാഗാ ദുഹിതൃത്വേന ജാഹ്നവീമ്। യൌവനാശ്വസ്യ പൌത്രീന്തു കാവേരീഞ്ജഹ്നുരാവഹത് ।। ൨൯.

പുണ്യശാലികൾ ജഹ്നുവിന് ജാഹ്നവിയെ മകളായി സമ്മാനിച്ചു. യുവനാശ്വന്റെ മമമരുമകളായ കാവേരിയെ ജഹ്നു ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു.

യുവനാശ്വസ്യ ശാപേന ഗങ്ഗാ യേന വിനിര്മമേ । കാവേരീം സരിതാം ശ്രേഷ്ഠാം ജഹ്നുഭാര്യ്യാമനിന്ദിതാമ് ।। ൨൯.

യുവനാശ്വന്റെ ശാപം മൂലം ഗംഗാ അങ്ങനെ ഉദ്ഭവിച്ചു. നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ കാവേരി ജഹ്നുവിന്റെ നിരപരാധിയായ ഭാര്യയായി.

ജഹ്നുശ്ച ദയിതം പുത്രം സുഹോത്രം നാമ ധാര്മികമ്। കാവേര്യ്യാം ജനയാമാസ അജകസ്തസ്യ ചാത്മജഃ ।। ൨൯.

ജഹ്നു കാവേരിയിൽ നിന്ന് പ്രിയപ്പെട്ടും ധാർമ്മികനുമായ സുഹോത്രനെ പുത്രനായി ജനിപ്പിച്ചു. അവന്റെ പുത്രനായിരുന്നു അജകൻ.

അജകസ്യ തു ദായാദോ ബലാകാശ്വോ മഹായശാഃ। ബഭൂവുശ്ച ഗയഃ ശീലഃ കുശസ്തസ്യാത്മജഃ സ്മൃതഃ ।। ൨൯.

അജകന്റെ പ്രശസ്തനായ വംശാവളി ബലാകാശ്വൻ ആയിരുന്നു. നല്ല സ്വഭാവത്തിനായി പ്രശസ്തനായ ഗയൻ അവന്റെ പുത്രനായിരുന്നു. ഗയന്റെ പുത്രനായി കുശൻ അറിയപ്പെടുന്നു.

കുശപുത്രാ ബഭൂവുശ്ച ചത്വാരോ വേദവര്ചസഃ। കുശാശ്വഃ കുശനാഭശ്ച അമൂര്ത്താരയശോവസുഃ ।। ൨൯.

കുശന് നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ വേദശോഭയുള്ളവർ: കുശാശ്വൻ, കുശനാഭൻ, അമൂർത്തൻ, അരശോവസു എന്നിങ്ങനെ.

കുശസ്തമ്ബസ്തപസ്തേപേ പുത്രാര്ഥീ രാജസത്തമഃ। പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേ വൈ ശതക്രതുമപശ്യത ।। ൨൯.

കുശസ്തംബൻ, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, പുത്രനുണ്ടാകണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ കഠിനതപസ്സ് ചെയ്തു. ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ ശതക്രതു അവനെ കണ്ടു.

തമുഗ്രതപസം ദൃഷ്ട്വാ സഹസ്രാക്ഷഃ പുരന്ദരഃ। സമര്ഥഃ പുത്രജനനേ സ്വയമേവാസ്യ ശാശ്വതഃ ।। ൨൯.

അവന്റെ കഠിനതപസ്സു കണ്ട സഹസ്രാക്ഷിയായ പുരന്ദരൻ, അവനു പുത്രനായി ജനിക്കാൻ തക്കതായ ശക്തി സ്വന്തമായി നേടി.

പുത്രത്വം കല്പയാമാസ സ്വയമേവ പുരന്ദരഃ। ഗാധിര്നാമാഭവത്പുത്രഃ കൌശികഃ പാകശാസനഃ ।। ൨൯.

പുരന്ദരൻ തന്നെയാണ് അവനു പുത്രത്വം നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചത്. അങ്ങനെ ഗാധി എന്ന പേരിൽ, കൗശികൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.

പൌരുകുത്സാഭവദ്ഭാര്യാ ഗാധിസ്തസ്യാമജായത। പൂര്വ്വം കന്യാം മഹാഭാഗാം നാമ്നാ സത്യവതീം ശുഭാമ്। താം ഗാധിപുത്രഃ കാവ്യായ ഋചീകായ ദദൌ പ്രഭുഃ ।। ൨൯.

ഗാധിയുടെ ഭാര്യ പൗരുകുത്സ വംശത്തിൽ പെട്ടവളായിരുന്നു. അവളിൽ നിന്നാണ് ഗാധി ജനിച്ചത്. അതിന് മുമ്പ് അവൾക്ക് സത്യവതി എന്ന ശുഭയുള്ള ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗാധി ആ സത്യവതിയെ കാവ്യനായ ഋചീകമുനിക്ക് നൽകി.

തസ്യാം പുത്രസ്തു വൈ ഭര്ത്താ ഭാര്ഗവോ ഭൃഗുനന്ദനഃ। പുത്രാര്ഥേ സാധയാമാസ ചരും ഗാധേസ്തഥൈവ ച ।। ൨൯.

അവളിൽ ഭർഗവകുലത്തിൽ പെട്ട ഭൃഗുവിന്റെ വംശജനായ മഹർഷി ഭർത്താവായി. പുത്രനുവേണ്ടി അവൻ ഗാധിക്കായി യജ്ഞഹവിസും ഒരുക്കി.

തഥാ ചാഹൂയ സുധൃതിഋചീകോ ഭാര്ഗവസ്തദാ। ഉപയോജ്യശ്ചരുരയം ത്വയാ മാത്രാ ച തേശുഭേ ।। ൨൯.

അപ്പോൾ ധൈര്യശാലിയായ ഋചീകമുനി അവരെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: 'ഈ ഹവിസ്സു നീയും നിന്റെ അമ്മയും ഉപയോഗിക്കണം, ഭാഗ്യശാലിയേ.'

തസ്യാം ജനിഷ്യതേ പുത്രോ ദീപ്തിമാന് ക്ഷത്രിയര്ഷഭഃ। അജേയഃ ക്ഷത്രിയൈര്യുദ്ധേ ക്ഷത്രിയര്ഷഭസൂദനഃ ।। ൨൯.

അവളിൽ ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും; അതീവ പ്രകാശമുള്ളവനും, ക്ഷത്രിയന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായിരിക്കും. യുദ്ധത്തിൽ ക്ഷത്രിയന്മാർക്ക് ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും, ക്ഷത്രിയ വീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനും ആയിരിക്കും.

തവാപി പുത്രം കല്യാണി ധൃതിന്തം തപോധനമ്। ശമാത്മകം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠം ചരുരേഷ വിധാസ്യതി ।। ൨൯.

നിനക്കും, ഭാഗ്യവതിയേ, ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും; ധൈര്യവും തപസ്സും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ.