വായുപുരാണമ്

ഈഷികാസ്തമ്ബമാസാദ്യ ജ്വലന്തമിവ പാവകമ്। ജാതമാത്രോഽഥ ഭഗവാന് ദേവാനാമാക്ഷിപദ്വപുഃ ।। ൨൮.

ഒരു ഈഷികാ കാട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അഗ്നിയെപ്പോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഭഗവാൻ ജനിച്ച ഉടൻ ദേവന്മാരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന രൂപം സ്വീകരിച്ചു.

തതഃ സംശയമാപന്നാസ്താരാമകഥയന് സുരാഃ। സത്യം ബ്രൂഹി സുതഃ കസ്യ സോമസ്യാഥ ബൃഹസ്പതേഃ ।। ൨൮.

അപ്പോൾ സംശയത്തിൽപ്പെട്ട ദേവന്മാർ താരയോട് ചോദിച്ചു: 'സത്യം പറയു, ഈ മകൻ സോമന്റേയോ ബ്രഹസ്പതിയുടേയോ?'

ഹ്രീയമാണാ യദാ ദേവാന്നാഹ സാ സാധ്വസാധു വാ । തദാ താം ശപ്തുമാരബ്ധഃ കുമാരോ ദസ്യുഹന്തമഃ ।। ൨൮.

ദേവന്മാരുടെ മുന്നിൽ ലജ്ജിച്ച താര, ശരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന് ഒന്നും പറഞ്ഞു ഇല്ല. അപ്പോൾ ശത്രുഹന്താവായ മകൻ അവളെ ശപിക്കാൻ തുടങ്ങി.

സന്നിവാര്യ തദാ ബ്രഹ്മാ താരാം ചന്ദ്രസ്യ സംശയഃ। യദത്ര തഥ്യന്തദ്‌ബ്രൂഹി താരേ കസ്യ സുതസ്ത്വയമ് ।। ൨൮.

അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് മകനെ തടഞ്ഞ് താരയോട് പറഞ്ഞു: 'താരേ, സത്യം പറയു, ഈ മകൻ സോമന്റേയോ അല്ലയോ?'

സാ പ്രാഞ്ജലിരുവാചേദം ബ്രഹ്മാണം വരദം പ്രഭുമ്। സോമസ്യേതി മഹാത്മാനം കുമാരന്ദസ്യുഹന്തമമ് ।। ൨൮.

അവൾ കൈകൂപ്പി അനുഗ്രഹദായിയായ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ സോമന്റേയും, മഹാത്മാവായ ശത്രുഹന്താവായ മകനാണ്.'

തതഃ സ തമുപാഘായ സോമോ ദാതാ പ്രജാപതിഃ। ബുധ ഇത്യകരോന്നാമ തസ്യ പുത്രസ്യ ധീമതഃ ।। ൨൮.

അപ്പോൾ സോമൻ, സകല ജീവജാലങ്ങളുടെയും ദാതാവും രക്ഷകനുമായവൻ, അവനെ സ്നേഹത്തോടെ അണക്കി. തന്റെ ബുദ്ധിമാൻ മകനു ബുദ്ധൻ എന്ന പേര് തന്നു.

പ്രതിപൂര്വ്വഞ്ച ഗമനേ സമഭ്യുത്തിഷ്ഠതേ ബുധൈഃ। ഉത്പാദയാമാസ തദാ പുത്രം വൈ രാജപുത്രികാ ।। ൨൮.

അവരുടെ ഐക്യകാലത്ത് രാജകുമാരിയും ബുദ്ധനെയും സമീപിച്ചു. അങ്ങനെ അവൾക്ക് ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.

തസ്യ പുത്രോ മഹാതേജാ ബഭൂവൈലഃ പുരൂരവാഃ । ഉര്വശ്യാം ജജ്ഞിരേ തസ്യ പുത്രാഃ ഷട് സുമഹൌജസഃ ।। ൨൮.

അവന്റെ മകൻ മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള പുരൂരവസായിരുന്നു. ഉർവശിയിൽ നിന്ന് അവൻ അത്യന്തം ശക്തിയുള്ള ആറു മക്കളെ ലഭിച്ചു.

പ്രസഹ്യ ധര്ഷിതസ്തത്ര വിവശോ രാജയക്ഷ്മണാ । തതോ യക്ഷ്മാഭിഭൂതസ്തു സോമഃ പ്രക്ഷീണമണ്ഡലഃ । ജഗാമ ശരണായാഥ പിതരം സോഽത്രിമേവ തു ।। ൨൮.

അവിടെ സോമൻ ബലാത്സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ടു, രാജയക്ഷ്മ എന്ന രോഗം ബാധിച്ചു. രോഗം മൂലം ശക്തി കുറഞ്ഞ സോമൻ രക്ഷക്കായി തന്റെ അച്ഛനായ അത്രിയെ സമീപിച്ചു.

തസ്യ തത്പാപശമനം ചകാരാത്രിര്മഹായശാഃ। സ രാജയക്ഷ്മണാ മുക്തഃ ശ്രിയാ ജജ്വാല സര്വ്വശഃ ।। ൨൮.

അത്രി മഹർഷി അവന്റെ പാപം നീക്കാൻ പ്രായശ്ചിത്തം നടത്തി. അങ്ങനെ രാജയക്ഷ്മയിൽ നിന്ന് മോചിതനായ സോമൻ പൂർണ്ണമായും തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചു.

ഏതത്സോമസ്യ വൈ ജന്മ കീര്ത്തിതം ദ്വിജസത്തമാഃ। വംശന്തസ്യ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാഃ കീര്ത്യമാനം നിബോധത ।। ൨൮.

സോമന്റെ ജനനകഥ ഇതാണ്, മഹാനുഭാവികളേ. ഇപ്പോൾ അവന്റെ വംശത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു, ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

ധന്യമാരോഗ്യമായുഷ്യം പുണ്യം കല്മഷശോധനമ്। സോമസ്യ ജന്മ ശ്രുത്വൈവ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ ।। ൨൮.

സോമന്റെ ജനനം കേൾക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ, ആരോഗ്യവാനും ദീർഘായുസ്സും ലഭിക്കും. പുണ്യവും പാപശുദ്ധിയും ഉണ്ടാകും; എല്ലാപാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.

സൂത ഉവാച ।। സോമസ്യ തു ബുധഃ പുത്രോ ബുധസ്യ തു പുരൂരവാഃ। തേജസ്വീ ദാനശീലശ്ച യജ്വാ വിപുലദക്ഷിണഃ ।। ൨൯.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: സോമന്റെ മകനാണ് ബുദ്ധൻ, ബുദ്ധന്റെ മകനാണ് പുരൂരവൻ. അവൻ അത്യന്തം തേജസ്സുള്ളവനും ദാനശീലിയും യാഗങ്ങൾ നടത്തുകയും ധാരാളം ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തവനായിരുന്നു.

ബ്രഹ്മവാദീ പരാക്രാന്തഃ ശത്രുഭിര്യുധി ദുര്ജയഃ। ആഹര്ത്താ ചാഗ്നിഹോത്രസ്യ യജ്വനാഞ്ച ദദൌ മഹീമ് ।। ൨൯.

അവൻ ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യവും ധൈര്യവും ഉള്ളവനായിരുന്നു. ശത്രുക്കളെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, അഗ്നിഹോത്രം നടത്തി യജ്ഞകർമ്മങ്ങൾക്കായി ഭൂമി ദാനം ചെയ്തവനും ആയിരുന്നു.

സത്യവാക് കര്മ്മബുദ്ധിശ്ച കാന്തഃ സംവൃതമൈഥുനഃ। അതീവ പുത്രോ ലോകേഷു രൂപേണാപ്രതിമോഽഭവത് ।। ൨൯.

സത്യം സംസാരിക്കുന്നവൻ, പ്രവർത്തിയിൽ ബുദ്ധിമാനായവൻ, ആകർഷകനും സംയമനം പാലിക്കുന്നവനും ആയിരുന്നു. അവന്റെ മകൻ ലോകത്തിൽ സൗന്ദര്യത്തിൽ തുല്യൻ ഇല്ലാത്തവനായി ജനിച്ചു.

തം ബ്രഹ്മവാദിനം ദാന്തം ധര്മജ്ഞം സത്യവാദിനമ്। ഉര്വശീ വരയാമാസ ഹിത്വാ മാനം യശസ്വിനീ ।। ൨൯.

ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ നിപുണനും, ദമനശീലനും, ധർമ്മജ്ഞനും, സത്യവാദിയും ആയിരുന്ന അവനെ, ഉർവശി തന്റെ അഭിമാനം ഉപേക്ഷിച്ച് തെരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നു.

തയാ സഹാവസദ്രാജാ ദശവര്ഷാണി ചാഷ്ട ച। സപ്ത ഷട് സപ്ത ചാഷ്ടൌ ച ദശ ചാഷ്ടൌ ച വീര്യവാന് ।। ൨൯.

അവളോടൊപ്പം രാജാവ് പത്ത്, എട്ട്, ഏഴ്, ആറു, ഏഴ്, എട്ട്, പത്ത്, എട്ട് വർഷങ്ങൾ ശക്തിയോടെ ജീവിച്ചു.

വനേ ചൈത്രരഥേ രമ്യേ തഥാ മന്ദാകിനീതടേ। അലകായാം വിശാലായാം നന്ദനേ ച വനോത്തമേ ।। ൨൯.

ചൈത്രരഥം എന്ന മനോഹരമായ കാടിലും, മന്ദാകിനി നദിയുടെ തീരത്തും, അലകാ, വിശാലാ, നന്ദനം എന്ന ഉത്തമവനങ്ങളിലും അവർ താമസിച്ചു.

ഗന്ധമാദനപാദേഷു മേരുശ്രൃങ്ഗേ നഗോത്തമേ। ഉത്തരാംശ്ച കുരൂന് പ്രാപ്യ കലാപഗ്രാമമേവ ച ।। ൨൯.

ഗന്ധമാദനപർവ്വതത്തിന്റെ ചാരാലിലും, മെരു പർവ്വതത്തിന്റെ ഉച്ചിയിൽ, ഉത്തരകുരുക്കളിലും കലാപഗ്രാമത്തിലും അവർ എത്തി.

ഏതേഷു വനസുഖ്യേഷു സുരൈരാചരിതേഷു ച। ഉര്വശ്യാ സഹിതോ രാജാ രേമേ പരമയാ മുദാ ।। ൨൯.

ദേവന്മാർ സന്ദർശിക്കുന്ന ഈ മനോഹരമായ വനങ്ങളിൽ ഉർവശിയോടൊപ്പം രാജാവ് പരമാനന്ദത്തോടെ ജീവിച്ചു.

ഋഷയ ഊചുഃ।। ഗന്ധര്വാ ചോര്വശീ ദേവീ രാജാനം മാനുഷം കഥമ്। ദേവാനുത്സൃജ്യ സമ്പ്രാപ്താ തന്നോ ബ്രൂഹി ബഹുശ്രുത ।। ൨൯.

ഋഷിമാർ ചോദിച്ചു: ഗന്ധർവരിൽ ദേവിയായ ഉർവശി ദേവന്മാരെ ഉപേക്ഷിച്ച് മനുഷ്യനായ രാജാവിനോടൊപ്പം എങ്ങനെ എത്തിയു? അതിന്റെ കാര്യം, ജ്ഞാനിയേ, ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.

സൂത ഉവാച।। ബ്രഹ്മശാപാഭിഭൂതാ സാ മാനുഷം സമുപസ്ഥിതാ। ഐലം തു തം വരാരോഹാ സമയേന വ്യവസ്ഥിതാ ।। ൨൯.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മദോഷം മൂലം ബാധിച്ച അവൾ മനുഷ്യനോടൊപ്പം എത്തി. മനോഹരിയായ ഉർവശി, ചില നിബന്ധനകളോടെ ഐലനെ ചേർന്നു.

ആത്മനഃ ശാപമോക്ഷാര്ഥം നിയമം സാ ചകാര തു । അനഗ്നദര്ശനഞ്ചൈവ അകാമാത സഹ മൈഥുനമ് ।। ൨൯.

തനിക്കുള്ള ശാപമോചനത്തിനായി അവൾ ചില നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തി: തീയിൽ കാണപ്പെടരുത്, ഇഷ്ടമില്ലാതെ ഐക്യത്തിൽ ഏർപ്പെടരുത് എന്നിങ്ങനെ.

ദ്വൌ മേഷൌ ശയനാഭ്യാശേ സ താവദ് വ്യവതിഷ്ഠതേ। ഘൃതമാത്രം തഥാഹാരഃ കാലമേകന്തു പാര്ഥിവ ।। ൨൯.

രണ്ടു ആടുകളെ കിടക്കയ്ക്കു സമീപം വെക്കണം; ഭക്ഷണം വെറും നെയ്യിനോളം മാത്രം മതിയാകും; ഈ കാലം തന്നെയാണ്, രാജാവേ.

യദ്യേഷ സമയോ രാജന് യാവത്കാലഞ്ച തേ ദൃഢമ്। താവത്കാലന്തു വത്സ്യാമി ഏഷ നഃ സമയഃ കൃതഃ ।। ൨൯.

രാജാവേ, ഈ നിബന്ധന നീ എത്രകാലം ആഗ്രഹിക്കുമ്പോഴും ഉറപ്പായി പാലിച്ചാൽ, ആ കാലം മുഴുവൻ ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കും; ഇതാണ് നമുക്ക് തമ്മിൽ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ളത്.

തസ്യാസ്തം സമയം സര്വം സ രാജാ പര്യപാലയത്। ഏവം സാ ചാവസത് തസ്മിന് പുരൂരവസി ഭാമിനീ ।। ൨൯.

അവ നിബന്ധനകൾ എല്ലാം ആ രാജാവ് വിശ്വസ്തമായി പാലിച്ചു; അങ്ങനെ ആ ഭാസുരയായ സ്ത്രീ പുരൂരവസിനൊപ്പം താമസിച്ചു.

വര്ഷാണ്യഥ ചതുഃഷഷ്ടിം തദ്ഭക്ത്യാ ശാപമോഹിതാ। ഉര്വശീ മാനുഷം പ്രാപ്താ ഗന്ധര്വ്വാ ശ്ചിന്തയാന്വിതാഃ ।। ൨൯.

അങ്ങനെ, ആ ശാപം മൂലം ഭ്രമിച്ചിട്ടും ഭക്തിയോടെ, ഊർവശി അറുപത്തിനാല്‍ വർഷം മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ജീവിച്ചു; ഗന്ധർവന്മാർ അതിനാൽ വിഷമിച്ചു.

ഗന്ധര്വ്വാ ഊചുഃ। ചിന്തയധ്വം മഹാഭാഗാ യഥാ സാ തു വരാങ്ഗനാ। ആഗച്ഛേത്തു പുനര്ദ്ദേവാനുര്വശീ സ്വര്ഗഭൂഷണാ ।। ൨൯.

ഗന്ധർവന്മാർ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗന്മാരേ, ആ ഉത്തമസ്ത്രീയായ ഊർവശി, സ്വർഗത്തിന്റെ അലങ്കാരം, ദേവന്മാരുടെ അടുക്കൽ വീണ്ടും എങ്ങനെ എത്താം എന്ന് ആലോചിക്കൂ.

തതോ വിശ്വാവസുര്നാമ തത്രാഹ വദതാം വരഃ। തയാ തു സമയസ്തത്ര ക്രിയമാണോ മതോഽനഘഃ ।। ൨൯.

അപ്പോൾ വിശ്വാവസു എന്ന ഗന്ധർവൻ അവിടെ പറഞ്ഞു: അവളുമായി ഉണ്ടായ നിബന്ധന കുറ്റമില്ലാത്തതാണെന്ന് കരുതുന്നു.