വായുപുരാണമ്

പുത്രത്വം കല്പയാമാസ സ്വയമേവ പുരന്ദരഃ। ഗാധിര്നാമാഭവത്പുത്രഃ കൌശികഃ പാകശാസനഃ ।। ൨൯.

പുരന്ദരൻ തന്നെ, മകനായി ജനിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു; അങ്ങനെ കൌശികൻ എന്ന ഗാധി, പാകശാസനന്റെ മകനായി ജനിച്ചു.

പൌരുകുത്സാഭവദ്ഭാര്യാ ഗാധിസ്തസ്യാമജായത। പൂര്വ്വം കന്യാം മഹാഭാഗാം നാമ്നാ സത്യവതീം ശുഭാമ്। താം ഗാധിപുത്രഃ കാവ്യായ ഋചീകായ ദദൌ പ്രഭുഃ ।। ൨൯.

ഗാധിയുടെ ഭാര്യ പൌരുകുത്സ വംശത്തിൽ നിന്നവളായിരുന്നു; അവളിൽ നിന്ന് ഗാധി ജനിച്ചു. മുമ്പ്, സത്യവതി എന്ന മഹത്വമുള്ള, ശുഭമായ മകൾ ജനിച്ചു; ഗാധി അവളെ കാവ്യപുത്രൻ ഋചികന് നൽകിയിരുന്നു.

തസ്യാം പുത്രസ്തു വൈ ഭര്ത്താ ഭാര്ഗവോ ഭൃഗുനന്ദനഃ। പുത്രാര്ഥേ സാധയാമാസ ചരും ഗാധേസ്തഥൈവ ച ।। ൨൯.

അവളിൽ ഭാർഗവൻ, ഭൃഗുവിന്റെ വംശജനായ ഭർത്താവ്, ഒരു മകനെ ജനിപ്പിച്ചു; മകനായി ജനിക്കാൻ ഗാധിക്കായി യജ്ഞത്തിന് വേണ്ടി ഒരു കരു ഒരുക്കി.

തഥാ ചാഹൂയ സുധൃതിഋചീകോ ഭാര്ഗവസ്തദാ। ഉപയോജ്യശ്ചരുരയം ത്വയാ മാത്രാ ച തേശുഭേ ।। ൨൯.

അപ്പോൾ സുധൃതിയെന്ന ഋചികൻ, ഭാർഗവൻ, വിളിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഈ കരു നീയും നിന്റെ അമ്മയും ഉപയോഗിക്കണം, ശുഭയുള്ളവളേ.'

തസ്യാം ജനിഷ്യതേ പുത്രോ ദീപ്തിമാന് ക്ഷത്രിയര്ഷഭഃ। അജേയഃ ക്ഷത്രിയൈര്യുദ്ധേ ക്ഷത്രിയര്ഷഭസൂദനഃ ।। ൨൯.

അവളിൽ, പ്രകാശമുള്ള, യുദ്ധത്തിൽ ക്ഷത്രിയന്മാർക്ക് ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത, ക്ഷത്രിയരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും, ക്ഷത്രിയരായ വീരന്മാരെ തോൽപ്പിക്കുന്ന മകൻ ജനിക്കും.

തവാപി പുത്രം കല്യാണി ധൃതിന്തം തപോധനമ്। ശമാത്മകം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠം ചരുരേഷ വിധാസ്യതി ।। ൨൯.

നന്മയുള്ളവളേ, നിന്നും ഒരു മകനുണ്ടാകും. അവൻ ദൃഢനിഷ്ഠയുള്ളവനും, തപസ്സിൽ സമ്പന്നനും, സമാധാനസ്വഭാവിയുമായും, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായും ജനിക്കും. ഈ ചരുവിൽ നിന്ന് അവൻ ജനിക്കും.

ഏവമുക്ത്വാ തു താം ഭാര്യ്യാമൃചീകോ ഭൃഗുനന്ദനഃ। തപസ്യാഭിരതോ നിത്യമരണ്യം പ്രവിവേശ ഹ ।। ൨൯.

ഇങ്ങനെ ഭാര്യയോടു പറഞ്ഞ ശേഷം, ഭൃഗുവംശജനായ ഋചീകൻ എപ്പോഴും തപസ്സിൽ ലീനനായി കാടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

ഗാധിഃ സദാരസ്തു തദാ ഋചീകാശ്രമമഭ്യഗാത്। തീര്ഥയാത്രാപ്രസങ്ഗേന സുതാം ദ്രഷ്ടും നരേശ്വരഃ ।। ൨൯.

അപ്പോൾ ഗാധിയും ഭാര്യയും തീർത്ഥയാത്രയുടെ പേരിൽ, മകളെ കാണാനായി ഋചീകന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു.

ചരുദ്വയം ഗൃഹീത്വാ തു ഋഷേഃ സത്യവതീ സദാ। ഭര്ത്തുര്വചനമവ്യഗ്രാ ഹൃഷ്ടാ മാത്രേ ന്യവേദയത് ।। ൨൯.

സത്യമതിയായ സത്യവതിയ്‌ എപ്പോഴും ഭർത്താവിന്റെ വാക്ക് മാനിച്ച്, ആ ഋഷിയുടെ രണ്ട് ചരുവുകളും സന്തോഷത്തോടെ എടുത്ത് അമ്മയോട് അറിയിച്ചു.

മാതാ തു തസ്യൈ ദൈവേന ദുഹിത്രേ സ്വം ചരും ദദൌ । തസ്യാശ്ചരുമഥാജ്ഞാനാദാത്മനഃ സാ ചകാര ഹ ।। ൨൯.

ദൈവസംയോജനം കൊണ്ടു അമ്മ തന്റെ ചരു മകളെ കൊടുത്തു. അറിവില്ലാതെ മകൾ അമ്മയുടെ ചരു കഴിച്ചു.

അഥ സത്യവതീ ഗര്ഭം ക്ഷത്രിയാന്തകരം ശുഭമ്। ധാരയാമാസ ദീപ്തേന വപുഷാ ഘോരദര്ശനാ ।। ൨൯.

അതിനുശേഷം സത്യവതി ഒരു പ്രകാശമുള്ളതും ഭയാനകമായതുമായ, ക്ഷത്രിയരെ നശിപ്പിക്കാൻ ജനിക്കുന്ന മകനെ ഗർഭം ധരിച്ചു.

തമൃചീകസ്തതോ ദൃഷ്ട്വാ യോഗേനാപ്യനുമൃശ്യ ച। തദാബ്രവീദ്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠഃ സ്വാം ഭാര്യ്യാം വരവര്ണിനീമ് ।। ൨൯.

അത് കണ്ടും യോഗബലത്തിൽ ഗ്രഹിച്ചും, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഋചീകൻ തന്റെ ഭംഗിയുള്ള ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു.

മാതുഃ സിദ്ധ്യതി തേ ഭദ്രേ ചരുവ്യത്യാസഹേതുനാ। ജനിഷ്യതി ഹി പുത്രസ്തേ ക്രൂരകര്മാതിദാരുണഃ ।। ൨൯.

സൗമ്യയേ, അമ്മയുടെ ചരു മാറിയതുകൊണ്ടാണ് നിന്റെ മകൻ ക്രൂരപ്രവൃത്തിയുള്ളവനും അത്യന്തം ഭയങ്കരനുമായും ജനിക്കുന്നത്.

മാതാ ജനിഷ്യതേ വാപി തഥാഭൂതം തപോധനമ് । വിശ്വം ഹി ബ്രഹ്മ തപസാ മയാ തത്ര സമര്പിതമ് ।। ൨൯.

നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് തപസ്സിന്റെ ശക്തിയുള്ള മകനാണ് ജനിക്കുന്നത്. അതിനായി എന്റെ എല്ലാ തപസ്സും ഞാൻ സമർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഏവമുക്താ മഹാഭാഗാ ഭര്ത്രാ സത്യവതീ തദാ। പ്രസാദയാമാസ പതിം സുതോ മേ നേദൃശോ ഭവേത്। ബ്രാഹ്മണാപസദസ്ത്വന്യ ഇത്യുക്തോ മുനിരബ്രവീത് ।। ൨൯.

ഭർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മഹാഭാഗ്യവതിയായ സത്യവതി ഭർത്താവിനെ ശമിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു: 'എന്റെ മകൻ ഇങ്ങനെയാവരുതേ; ബ്രാഹ്മണരല്ലാത്ത മറ്റൊരാൾ അങ്ങനെയാകട്ടെ,' എന്നു പറഞ്ഞു. അതിന് മുനി മറുപടി പറഞ്ഞു.

നൈഷ സങ്കല്പിതഃ കാമോ മയാ ഭദ്രേ തഥാ ത്വയാ । ഉഗ്രകര്മാ ഭവേത് പുത്രഃ പിതുര്മാതുശ്ച കാരണാത് ।। ൨൯.

സൗമ്യയേ, ഇതൊന്നും ഞാനും നീയും ആഗ്രഹിച്ചതല്ല. പക്ഷേ, അച്ഛനും അമ്മയും ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ് നിന്റെ മകൻ ക്രൂരപ്രവൃത്തിയുള്ളവനാവുന്നത്.

പുനഃ സത്യവതീ വാക്യമേവമുക്താബ്രവീദിദമ്। ഇച്ഛഁല്ലോകാനപി മുനേ സൃജേഥാഃ കിം പുനഃ സുതമ് ।। ൨൯.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സത്യവതി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'മുനിവരേ, നീ ആഗ്രഹിച്ചാൽ ലോകങ്ങൾ പോലും സൃഷ്ടിക്കാമല്ലോ, പിന്നെ ഒരു മകൻ സൃഷ്ടിക്കാൻ എന്ത് പ്രയാസം?

ശമാത്മകമൃജും ഭര്ത്തഃ പുത്രം മേ ദാതുമര്ഹസി। കാമമേവംവിധഃ പുത്രോ മമ സ്യാത്തു വദ പ്രഭോ ।। ൨൯.

ഭർത്താവേ, സമാധാനസ്വഭാവിയുമായും നേരായവനായും ഒരു മകനെ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണം. ഭഗവനേ, ഇങ്ങനെയുള്ള മകനാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്.

മയ്യന്യഥാ ന ശക്യം വൈ കര്തുമേവ ദ്വിജോത്തമ। തതഃ പ്രസാദമകരോത് സ തസ്യാസ്തപസോ ബലാത് ।। ൨൯.

ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇത് മാറ്റാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. എന്നിരുന്നാലും, നിന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു.

പുത്രേ നാസ്തി വിശേഷോ മേ പൌത്രേ വാ വരവര്ണിനി। ത്വയാ യഥോക്തം വചനം തഥാ ഭദ്രേ ഭവിഷ്യതി ।। ൨൯.

ഭംഗിയുള്ളവളേ, മകനിലും മുമ്ബിലും എനിക്ക് വ്യത്യാസമില്ല. നീ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് സംഭവിക്കുക, സൗമ്യയേ.

തസ്മാത് സത്യവതീ പുത്രം ജനയാമാസ ഭാര്ഗവമ്। തപസ്യഭിരതന്ദാന്തം ജമദഗ്നിഃ ശമാത്മകമ് ।। ൨൯.

അതിനാൽ, സത്യവതി തപസ്സിൽ ലീനനും, ഇന്ദ്രിയജയമുള്ളവനും, സമാധാനസ്വഭാവിയുമായ ഭാർഗവനായ ജമദഗ്നിയെ പ്രസവിച്ചു.

ഭൃഗോശ്ചരുവിപര്യാസേ രൌദ്രവൈഷ്ണവയോഃ പുരാ। യമനാദ്വൈഷ്ണവസ്യാഗ്നേര്ജമദഗ്നിരജായത ।। ൨൯.

പണ്ടു ഭൃഗുവംശത്തിൽ രൗദ്രവും വൈഷ്ണവവുമായ ചരുകൾ മാറിയതുകൊണ്ടാണ്, അഗ്നിയിൽ നിന്ന് വൈഷ്ണവസ്വഭാവമുള്ള ജമദഗ്നി ജനിച്ചത്.

വിശ്വാമിത്രം തു ദായാദം ഗാധിഃ കുശികനന്ദനഃ। പ്രാപ്യ ബ്രഹ്മര്ഷിസഹിതോ (സവിതാ) ജഗാമ ബ്രഹ്മണാവൃതഃ ।। ൨൯.

കുശികന്റെ മകനായ ഗാധി, വിശ്വാമിത്രനെ ദായാദനായി ലഭിച്ച ശേഷം, ബ്രഹ്മർഷിമാരോടൊപ്പം ബ്രാഹ്മണന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് യാത്രയായി.

സാ ഹി സത്യവതീ പുണ്യാ സത്യവ്രതപരായണാ। കൌശികീതി സമാഖ്യാതാ പ്രവൃത്തേയം മഹാനദീ ।। ൨൯.

സത്യവതിയായ ആ പുണ്യവതി സത്യം പാലിക്കുന്നതിലും സത്യവ്രതത്തിൽ അർപ്പിതയായവളായി, പിന്നീട് കൗശികി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായ മഹാനദിയായി.

പരിസ്രുതാ മഹാഭാഗാ കൌശികീ സരിതാം വരാ। ഇക്ഷ്വാകുവംശേ ത്വഭവത്സുവേണുര്നാമ പാര്ഥിവഃ ।। ൨൯.

പ്രശസ്തയും മഹത്വമുള്ളതുമായ കൗശികി നദി ദൂരദൂരെയായി പ്രസിദ്ധിയായി. ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ സുവേണു എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.

തസ്യ കന്യാ മഹാഭാഗാ കാമലീ നാമ രേണുകാ। രേണു കായാന്തു കാമല്യാം തപോധൃതിസമന്വിതഃ। ആര്ചീകോ ജനയാമാസ ജമദഗ്നിഃ സുദാരുണമ് ।। ൨൯.

അവനു കാമലി എന്ന പേരിൽ രേണുകാ എന്ന മഹാഭാഗ്യശാലിയായ മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കാമലിയിൽ നിന്ന്, തപസ്സിലും സ്ഥിരതയിലും സമ്പന്നയായവളിൽ നിന്ന്, ഋചീകൻ ജമദഗ്നിയെ ജനിപ്പിച്ചു; ജമദഗ്നി അത്യന്തം ശക്തിയുള്ളവനായിരുന്നു.

സര്വവിദ്യാന്തഗം ശ്രേഷ്ഠം ധനുര്വേദസ്യ പാരഗമ്। രാമം ക്ഷത്രിയ ഹന്താരം പ്രദീപ്തമിവ പാവകമ് ।। ൨൯.

അവൻ എല്ലാ വിദ്യകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും, ധനുര്‍വേദത്തിൽ നിപുണനുമായവനും, ക്ഷത്രിയന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനും, തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്നവനുമായ രാമനായിരുന്നു.

ഔര്വ്വസ്യൈവമൃചീകസ്യ സത്യവത്യാം മഹാമനാഃ। ജമദഗ്നിസ്തതോ വീര്യ്യാജ്ജജ്ഞേ ബ്രഹ്മവിദാം വരഃ। മധ്യമശ്ച ശുനഃശേഫഃ ശുനഃപുച്ഛഃ കനിഷ്ഠകഃ ।। ൨൯.

ഇങ്ങനെ, ഔർവന്റെ മകൻ ഋചീകനും സത്യവതിയും ചേർന്ന് മഹാമനസ്സുള്ള ജമദഗ്നിയെ, ധർമ്മബലത്തിൽ നിന്ന്, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ളവനായി ജനിപ്പിച്ചു. മധ്യനായി ശുനശ്ശേഫനും, ഇളയവനായി ശുനശ്പുച്ഛനും ജനിച്ചു.

വിശ്വാമിത്രസ്തു ധര്മാത്മാ നാമ്നാ വിശ്വരഥഃ സ്മൃതഃ । ജജ്ഞേ ഭൃഗുപ്രസാദേന കൌശികാദ്വംശവര്ദ്ധനഃ ।। ൨൯.

വിശ്വാമിത്രൻ, ധാർമ്മികനും വിശ്വരഥൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനും, ഭൃഗുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് കൗശികവംശത്തെ വളർത്തിയവനായി ജനിച്ചു.