വായുപുരാണമ്

സൂത ഉവാച।। ബാഹോര്വ്യസനിനസ്തസ്യ ഹൃതം രാജ്യം പുരാ കില। ഹൈഹയൈസ്താലജംവൈശ്ച ശകൈഃ സാര്ദ്ധം സമാഗതൈഃ ।। ൨൬.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ബാഹു ദുഃഖിതനായിരുന്നു. അവന്റെ രാജ്യം ഹൈഹയന്മാരും താളജംഘന്മാരും ശകന്മാരുമായി ചേർന്ന് എടുത്തു.

യവനാഃ പാരദാശ്ചൈവ കാമ്ബോജാഃ പഹ്ലവാസ്തഥാ। ഹൈഹയാര്ഥം പരാക്രാന്താ ഏതേ പഞ്ചഗണാസ്തദാ ।। ൨൬.

യവനന്മാർ, പാരദന്മാർ, കാംബോജന്മാർ, പഹ്ലവന്മാർ ഇവരും അന്നത്തെ അഞ്ച് കൂട്ടങ്ങൾ ഹൈഹയന്മാരുടെ വേണ്ടി മുന്നോട്ട് വന്നു.

ഹൃതം രാജ്യം ബലീയോഭിരേഭിഃ ക്ഷത്രിയപുങ്ഗവൈഃ । ഹൃതരാജ്യസ്തദാ ബാഹുഃ സംന്യസ്യ നു തദാ നൃപഃ। വനം പ്രവിശ്യ ധര്മ്മാത്മാ സഹ പത്ന്യാ തപോഽചരത് ।। ൨൬.

ഈ ശക്തനായ ക്ഷത്രിയന്മാർ രാജ്യം പിടിച്ചെടുത്തു. രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട ബാഹു രാജാവ് രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ഭാര്യയോടൊപ്പം കാടിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ധാർമ്മികതയോടെ തപസ്സ് ചെയ്തു.

കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ തോയാര്ഥം പ്രസ്ഥിതോ നൃപഃ। വൃദ്ധത്വാദ്ദുര്ബ്ബലത്വാച്ച അന്തരാ സ മമാര ച ।। ൨൬.

അപ്പോൾ കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞ്, രാജാവ് വെള്ളം എടുക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു. വയസ്സും ദുർബലതയും കാരണം വഴിയിൽ അവൻ മരിച്ചു.

പത്നീ തു യാദവീ തസ്യ സഗര്ഭാ പൃഷ്ഠതോഽന്വഗാത് । സപത്ന്യാ തു ഗരസ്തസ്യൈ ദത്തോ ഗര്ഭജിഘാംസയാ ।। ൨൬.

അവന്റെ യാദവവംശത്തിലെ ഗർഭിണിയായ ഭാര്യ പിന്നിൽ പിന്തുടർന്നു. അവളുടെ സഹപത്നി ഗർഭം നശിപ്പിക്കാൻ വിഷം കൊടുത്തു.

സാ തു ഭര്തുശ്ചിതാം കൃത്വാ വഹ്നൌ തം സമരോഹയത്। ഔര്വസ്താം ഭാര്ഗവോ ദൃഷ്ട്വാ കാരുണ്യാദ്വിന്യവര്ത്തയത് ।। ൨൬.

അവൾ ഭർത്താവിന്റെ ചിത ഒരുക്കി, അവനെ അഗ്നിയിൽ വെച്ചു. ഭൃഗുവിന്റെ വംശജനായ ഔർവൻ അവളെ കണ്ടു, കാരുണ്യത്തോടെ തടഞ്ഞു.

തസ്യാശ്രമേ തു തങ്ഗര്ഭം സാഗരേണ തദാ സഹ। വ്യജായത മഹാബാഹും സഗരം നാമ ധാര്മികമ് ।। ൨൬.

അവന്റെ ആശ്രമത്തിൽ അവൾ വിഷം കൂടെക്കൊണ്ട് ഗർഭം പ്രസവിച്ചു. ശക്തനായ, ധാർമ്മികനായ സഗരൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.

ഔര്വസ്തു ജാതകര്മാദീന് കൃത്വാ തസ്യ മഹാത്മനഃ। അധ്യാപ്യ വേദശാസ്ത്രാണി തതോഽസ്ത്രം പ്രത്യപാദയത് ।। ൨൬.

ഔർവൻ ആ മഹാത്മാവിന്റെ ജനനകർമ്മാദികൾ നടത്തി, വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചു, പിന്നെ ഒരു ആയുധവും നൽകി.

ജാമദഗ്ന്യാത്തദാഗ്നേയമസുരൈരപി ദുഃസഹമ്। സ തേനാസ്ത്രബലേനൈവ ബലേന ച സമന്വിതഃ । ജഘാന ഹൈഹയാന് ക്രുദ്ധോ രുദ്രഃ പശുഗണാനിവ ।। ൨൬.

ജാമദഗ്ന്യനിൽ നിന്ന് അഗ്നിയസ്ത്രം ലഭിച്ചു, അത് അസുരന്മാർക്കു പോലും സഹിക്കാനാവില്ലാത്തതായിരുന്നു. ആ ആയുധശക്തിയാൽ, സ്വന്തം ശക്തിയാലും, കോപത്തോടെ സഗരൻ ഹൈഹയന്മാരെ കൊല്ലുകയും, രുദ്രൻ മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു.

തതഃ ശകാന് സയവനാന് കാമ്ബോജാന് പാരദാംസ്തഥാ। പഹ്ലവാംശ്ചൈവ നിഃശേഷാന് കര്തും വ്യവസിതോ നൃപഃ ।। ൨൬.

പിന്നീട് രാജാവ് ശകന്മാരെയും യവനന്മാരെയും കാംബോജന്മാരെയും പാരദന്മാരെയും പഹ്ലവന്മാരെയും മുഴുവനായി നശിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

തേ വധ്യമാനാ വീരേണ സഗരേണ മഹാത്മനാ। വസിഷ്ഠം ശരണം സര്വ്വേ പ്രപന്നാഃ ശരണൈഷിണഃ ।। ൨൬.

ശക്തനായ സഗരൻ അവരെ കൊല്ലുമ്പോൾ, രക്ഷ തേടിയ എല്ലാവരും വസിഷ്ഠനെ ആശ്രയിച്ചു.

വസിഷ്ഠസ്താന് തഥേത്യുക്ത്വാ സമയേന മഹാമുനിഃ । സഗരം വാരയാമാസ തേഷാന്ദത്ത്വാഽഭയന്തദാ ।। ൨൬.

വസിഷ്ഠൻ, മഹാമുനി, അവരുടെ അപേക്ഷ അംഗീകരിച്ച്, സഗരനെ തടഞ്ഞു, അവർക്കു ഭയം വേണ്ടെന്ന് ഉറപ്പു നൽകി.

സഗരഃ സ്വാമ്പ്രതിജ്ഞാഞ്ച ഗുരോര്വാസ്യം നിശമ്യ ച। ധര്മ്മം ജഘാന തേഷാം വൈ വേഷാന്യത്വം ചകാര ഹ ।। ൨൬.

സഗരൻ, ഗുരുവിന്റെ വാഗ്ദാനം കേട്ട്, അവർക്കു വേണ്ടിയുള്ള ധർമ്മം അനുസരിച്ചു, അവരുടെ വേഷം മാറ്റി.

അര്ദ്ധം ശകാനാം ശിരസോ മുണ്ഡയിത്വാ വ്യസര്ജയത്। യവനാനാം ശിരഃ സര്വം കാമ്ബോജാനാന്തഥൈവ ച।। ൨൬.

ശകന്മാരുടെ തല പകുതി മുണ്ഡനം ചെയ്ത് അയച്ചു; യവനന്മാരുടെയും കാംബോജന്മാരുടെയും തല മുഴുവൻ മുണ്ഡനം ചെയ്തു.

പാരദാ മുക്തകേശാശ്ച പഹ്ലവാഃ ശ്മശ്രു ധാരിണഃ। നിഃസ്വാധ്യായവഷട്കാരാഃ കൃതാസ്തേന മഹാത്മനാ ।। ൨൬.

പാരദന്മാർക്ക് ചുരുളിയ മുടി വെക്കാൻ, പഹ്ലവന്മാർക്ക് ദാഢി വളർത്താൻ നിർദ്ദേശിച്ചു; എല്ലാവരെയും വേദപാരായണവും യജ്ഞമന്ത്രങ്ങളും നിന്ന് അകറ്റി.

ശകാ യവനകാമ്ബോജാഃ പഹ്ലവാഃ പാരദൈഃ സഹ। കേലിസ്പര്ശാ മാഹിഷികാ ദാര്വാശ്ചോലാഃ ഖസാസ്തഥാ ।। ൨൬.

ശകന്മാർ, യവനന്മാർ, കാംബോജന്മാർ, പഹ്ലവന്മാർ, പാരദന്മാർ, കൂടാതെ കേലിസ്പർശന്മാർ, മാഹിഷികന്മാർ, ദാർവന്മാർ, ചോളന്മാർ, ഖസന്മാർ ഇവരും

സര്വ്വേ തേ ക്ഷത്രിയഗണാ ധര്മ്മസ്തേഷാം നിരാകൃതഃ। വസിഷ്ഠവചനാത്പൂര്വം സഗരേണ മഹാത്മനാ ।। ൨൬.

ഈ എല്ലാ ക്ഷത്രിയവർഗങ്ങളെയും സഗരൻ, വസിഷ്ഠന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, അവരുടെ ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കി.

സ ധര്മവിജയീ രാജാ വിജിത്യേമാം വസുന്ധരാമ്। അശ്വം വിചാരയാമാസ വാജിമേധായ ദീക്ഷിതഃ ।। ൨൬.

ധർമ്മത്തിൽ ജയിച്ച രാജാവ്, ഭൂമി കീഴടക്കി, അശ്വമെധയാഗത്തിന് അശ്വത്തെ വിടുവിച്ചു.

തസ്യ ചാരയതഃ സോഽശ്വഃ സമുദ്രേ പൂര്വദക്ഷിണേ। വേലാസമീപേഽപഹൃതോ ഭൂമിഞ്ചൈവ പ്രവേശിതഃ ।। ൨൬.

അശ്വം സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, അതു കിഴക്കേയും തെക്കേയും കടലിന്റെ തീരത്ത് എത്തി, ഭൂമിയിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി.

സ തന്ദേശം സുതൈഃ സര്വൈഃ ഖനയാമാസ പാര്ഥിവഃ। ആസേദുശ്ച തതസ്തസ്മിംസ്തദന്തസ്തേ മഹാര്ണവേ ।। ൨൬.

അവിടം രാജാവും പുത്രന്മാരും ചേർന്ന് ഉഴുതി, വലിയ സമുദ്രത്തിന്റെ അറ്റം വരെ എത്തി.

തമാദിപുരുഷം ദേവം ഹരിം കൃഷ്ണം പ്രജാപതിമ്। വിഷ്ണും കപിലരൂപേണ ഹംസം നാരായണം പ്രഭുമ് ।। ൨൬.

അവിടെ അവർ ആദിപുരുഷനായ ദൈവമായ ഹരിയെ, കൃഷ്ണനെ, പ്രജാപതിയെ, കപിലരൂപത്തിലുള്ള വിഷ്ണുവിനെ, ഹംസനെയും നാരായണനെയും കണ്ടു.

തസ്യ ചക്ഷുഃ സമാസാദ്യ തേജസ്തത് പ്രതിപദ്യതേ। ദഗ്ധാഃ പുത്രാസ്തദാ സര്വേ ചത്വാരസ്ത്വവശേഷിതാഃ ।। ൨൬.

അവന്റെ കാഴ്ചയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അവന്റെ തേജസ് ഏറ്റു; അപ്പോൾ എല്ലാ പുത്രന്മാരും ദഹിച്ചുപോയി, നാലുപേർ മാത്രം ശേഷിച്ചു.

ബര്ഹികേതുഃ സകേതുശ്ച തഥാ ധര്മ്മരതസ്ത്രയഃ। ശൂരഃ പഞ്ചവനശ്ചൈവ തസ്യ വംശകരാഃ പ്രഭോ ।। ൨൬.

ബർഹികേതു, സകേതു, ധർമ്മത്തിൽ പ്രിയമുള്ള മൂവരും, ശൂരനും പഞ്ചവനനും—ഇവരാണ് അവന്റെ വംശത്തിന്റെ തുടക്കം.

പ്രാദാച്ച തസ്യ ഭഗവാന് ഹരിര്നാരായണോ വരാന്। അക്ഷയത്വം സ്വവംശസ്യ വാജിമേധശതം തഥാ। വിഭും പുത്രം സമുദ്രഞ്ച സ്വര്ഗേ വാസം തഥാക്ഷയമ് ।। ൨൬.

ഭഗവാൻ ഹരിയും നാരായണനും അവനു അനുഗ്രഹമായി വംശം ക്ഷയിക്കാതിരിക്കുക, നൂറ് അശ്വമെധയാഗങ്ങൾ, ശക്തനായ പുത്രൻ, സമുദ്രം, സ്വർഗത്തിൽ ശാശ്വതവാസം എന്നിവ നൽകി.

സ സമുദ്രോഽശ്വമാദായ വന്ദദേ (?) സരിതാംപതിഃ। സാഗരത്വം ച ലേഭേ സ കര്മണാ തേന തസ്യ വൈ ।। ൨൬.

അശ്വത്തെ ഏറ്റെടുത്ത്, നദികളുടെ അധിപതിയെ വണങ്ങി, ആ കര്‍മ്മഫലമായി സമുദ്രം 'സാഗരൻ' എന്ന പേര് നേടി.

തം ചാശ്വമേധികം സോഽശ്വം സമുദ്രാത് പ്രാപ്യ പാര്ഥിവഃ। ആജഹാരാശ്വമേധാനാം ശതം ചൈവ പുനഃ പുനഃ ।। ൨൬.

രാജാവ് സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് അശ്വത്തെ തിരികെ നേടി, അശ്വമെധയാഗം നൂറ് പ്രാവശ്യം വീണ്ടും വീണ്ടും നടത്തി.

ഷഷ്ടിപുത്രസഹസ്രാണി ദഗ്ധാന്യശ്വാനുസാരിണാമ്। തേഷാം നാരായണം തേജഃ പ്രവിഷ്ടാനാം മഹാത്മനാമ്। പുത്രാണാന്തു സഹസ്രാണി ഷഷ്ടിസ്തു ഇതി നഃ ശ്രുതമ് ।। ൨൬.

അശ്വത്തെ പിന്തുടർന്ന അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ ദഹിച്ചു; അവരുടെ തേജസ് നാരായണനിൽ ലയിച്ചു. പുത്രന്മാർ അറുപതിനായിരം ആയിരുന്നു എന്നു ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഋഷയ ഊചുഃ।. സഗരസ്യാത്മജാ രാജ്ഞഃ കഥം ജാതാ മഹാബലാഃ। വിക്രാന്താഃ ഷഷ്ടിസാഹസ്രാ വിധിനാ കേന വാ വദ ।। ൨൬.

ഋഷിമാർ ചോദിച്ചു: സഗരരാജാവിന്റെ ശക്തനായ പുത്രന്മാർ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? അറുപതിനായിരം ധൈര്യശാലികൾ എങ്ങനെ ജനിച്ചു എന്ന് പറയൂ.

സൂത ഉവാച।। ദ്വേ പത്ന്യൌ സഗരസ്യാസ്താം തപസാ ദഗ്ധകില്ബിഷേ। ജ്യേഷ്ഠാ വിദര്ഭദുഹിതാ കേശിനീ നാമ നാമതഃ ।। ൨൬.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: സഗരന് രണ്ട് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ തപസ്സിലൂടെ പാപങ്ങൾ അകറ്റിയവരായിരുന്നു. മുതിർന്നവൾ വിദർഭരാജാവിന്റെ മകൾ, പേരിൽ കേശിനി.