വായുപുരാണമ്

അര്ദ്ധേന പാദസാമ്യസ്യ പാദഭാഗാച്ച പഞ്ചകേ। പാദഭാഗം സപാദം തു പ്രകൃത്യാമപി സംസ്ഥിതമ് ।। ൨൫.

പാദത്തിന്റെ അർദ്ധസമത്വവും, അഞ്ചാമത്തെ പാദഭാഗവും ചേർത്ത്, പാദഭാഗം സഹിതം പ്രകൃതിയിലും നിലനിൽക്കുന്നു.

ചതുര്ഥമുത്തരേ ചൈവ മദ്രവത്യാം ച മദ്രകേ। മദ്രകേ ദക്ഷിണസ്യാപി യഥോക്താ വര്ത്തതേ കലാ ।। ൨൫.

നാലാമത്തേത് വടക്കിലും, മദ്രവതിയിലും മദ്രകയിലും, ദക്ഷിണത്തിലെ മദ്രകയിലും, പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അളവ് നിലനിൽക്കുന്നു.

പൂര്വ്വമേവാനുയോഗന്തു ദ്വിതീയാ ബുദ്ധിരിഷ്യതേ। പാദൌ ചാഹരണം ചാസ്മത് പാരം നാത്ര വിധീയതേ ।। ൨൫.

ആദ്യം ഉപയോഗം, രണ്ടാമത്തേത് ബുദ്ധി എന്നിങ്ങനെ കണക്കാക്കുന്നു; കാലുകൾ എടുത്തുകൊണ്ടുള്ള കടന്നുപോകൽ ഇവിടെ അനുവദിച്ചിട്ടില്ല.

ഏകത്വമുപയോഗസ്യ ദ്വയോര്യദ്ധി ദ്വിജോത്തമ। അനേകസമവായസ്തു പതാകാഹരിണം സ്മൃതമ് ।। ൨൫.

ഉപയോഗത്തിന്റെ ഏകത്വം രണ്ടിനാണ്, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ; പലതും ചേർന്നതിനെ 'പതാകാഹരിണം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

തിസൄണാം ചൈവ വൃത്തീനാം വൃത്തൌ വൃത്താ ച ദക്ഷിണാ। അഷ്ടൌ തു സമവായാസ്തേ സൌവീരാ മൂര്ച്ഛനാ തഥാ। കുശത്യനുത്തരഃ സത്യം സപ്ത സത്ത്വസ്വരം തു യഃ ।। ൨൫.

മൂന്നു വൃത്തങ്ങളിലെയും വൃത്തം ദക്ഷിണമാണ്; എട്ട് സംയോജനങ്ങൾ 'സൗവീര'യും 'മൂർച്ചന'യുമാണ്; കുശത്യയെ അതിക്രമിക്കുന്നവൻ ഏഴു ശുദ്ധസ്വരങ്ങൾ ഉള്ളവനാണ്.

സൂത ഉവാച।। കകുദ്മിനസ്തു തം ലോകം രൈവതസ്യ ഗതസ്യ ഹ। ഹതാഃ പുണ്യജനൈഃ സര്വ്വാ രാക്ഷസൈഃ സാ കുശസ്ഥലീ ।। ൨൬.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: റൈവതൻ ആ ലോകത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ, എല്ലാ പുണ്യജനങ്ങളും റാക്ഷസന്മാർകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ കുശസ്ഥലിയും നശിച്ചു.

തദ്വൈ ഭ്രാതൃശതം തസ്യ ധാര്മ്മികസ്യ മഹാത്മനഃ। നിബധ്യമാനാ രക്ഷോഭിര്ദിശഃ സംപ്രാദ്രവന് ഭയാത് ।। ൨൬.

ആ ധാർമ്മികനും മഹാത്മാവും ആയവന്റെ നൂറ് സഹോദരന്മാർ, റാക്ഷസന്മാർ പിടിച്ചപ്പോൾ ഭയത്തോടെ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

തേഷാന്തു തേ ഭയാക്രാന്താഃ ക്ഷത്രിയാസ്തത്ര തത്ര ഹി। അന്വവായസ്തു സുമഹാന് മഹാംസ്തത്ര ദ്വിജോത്തമാഃ ।। ൨൬.

അവരിൽ ഭയത്തിൽ ആ ക്ഷത്രിയർ ഇവിടെ അവിടെ ചിതറിപ്പോയി; എന്നാൽ അവിടെ വലിയ വംശം ഉദിച്ചു, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ.

പ്രയതാ ഇതി വിഖ്യാതാ ദിക്ഷു സര്വ്വാസു ധാര്മ്മികാഃ। ധൃഷ്ടസ്യ ധാര്ഷ്ടകം ക്ഷത്രം രണധൃഷ്ടം ബഭൂവ ഹ ।। ൨൬.

അവരെ എല്ലാ ദിശകളിലും 'പ്രയതാ' എന്നറിയപ്പെട്ടു, ധാർമ്മികരായി; ധൃഷ്ടനിൽ നിന്ന് 'ധാർഷ്ടക' ക്ഷത്രിയർ, യുദ്ധത്തിൽ ധൈര്യശാലികൾ ആയവരും.

ത്രിസാഹസ്രന്തു സഗണം ക്ഷത്രിയാണാം മഹാത്മനാമ്। നഭഗസ്യ ച ദായാദോ നാഭാഗോ നാമ വീര്യ്യവാന് ।। ൨൬.

അവരുടെ അനുയായികളോടൊപ്പം, ആ മഹാത്മാക്കളായ ക്ഷത്രിയർ മൂന്ന് ആയിരം പേർ; നഭഗന്റെ വംശാവലി, വീര്യശാലിയായ നഭാഗൻ.

അമ്ബരീഷസ്തു നാഭാഗിര്വിരൂപസ്തസ്യ ചാത്മജഃ। പൃഷദശ്വോ വിരൂപസ്യ തസ്യ പുത്രോ രഥീതരഃ ।। ൨൬.

നഭാഗന്റെ മകനാണ് അംബരീഷൻ; അവന്റെ മകൻ വിരൂപൻ; വിരൂപന്റെ മകൻ പൃഷദശ്വൻ, അവന്റെ മകൻ രഥീതരൻ.

ഏതേ ക്ഷത്രപ്രസൂതാ വൈ പുനശ്ചാങ്ഗിരസഃ സ്മൃതാഃ । രഥീതരാണാം പ്രവരാഃ ക്ഷാത്രോപേതാ ദ്വിജാതയഃ ।। ൨൬.

ഇവർ ക്ഷത്രിയരിൽ ജനിച്ചവരാണ്, പക്ഷേ അങ്കിരസിന്റെ വംശജരായും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; രഥീതരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ, ക്ഷത്രിയ വംശം ഉള്ള ബ്രാഹ്മണർ.

ക്ഷുവതസ്തു മനോഃ പൂര്വ്വമിക്ഷ്യാകുരഭിനിഃസൃതഃ । തസ്യ പുത്രശതം ത്വാസീദിക്ഷ്വാകോര്ഭൂരിദക്ഷിണമ് ।। ൨൬.

ക്ഷുവതൻ, മനുവിന്റെ മൂത്തവൻ, ഇക്ഷ്വാകുവിനെ ജനിപ്പിച്ചു; അവന് നൂറ് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇക്ഷ്വാകു വളരെ ദാനശീലനായിരുന്നു.

തേഷാം ജ്യേഷ്ഠോ വികുക്ഷിശ്ച നേമിര്ദണ്ഡശ്ച തേ ത്രയഃ। ശകുനിപ്രമുഖാസ്തസ്യ പുത്രാഃ പംചാശതസ്തു തേ ।। ൨൬.

അവരിൽ മൂത്തവൻ വികുക്ഷി, നെമി, ദണ്ഡൻ — ഈ മൂന്ന് പേരും; അവന്റെ പുത്രന്മാർ, ശകുനിയെ മുഖ്യനാക്കി, അമ്പത് പേർ.

ഉത്തരാപഥദേശസ്യ രക്ഷിതാരോ മഹീക്ഷിതഃ। ചത്വാരിംശത്തഥാഷ്ടൌ ച ദക്ഷിണസ്യാഞ്ച തേ ദിശി ।। ൨൬.

ഉത്തരാപഥ ദേശത്തെ സംരക്ഷിച്ച രാജാക്കന്മാർ, ദക്ഷിണ ദിശയിലും നാല്പത്തിയെട്ട് പേർ.

വിംശതിപ്രമുഖാസ്തേ തു ദക്ഷിണാപഥരക്ഷിണഃ। ഇക്ഷ്വാകുസ്തു വികുക്ഷിം വൈ അഷ്ടകായാമഥാദിശേത് ।। ൨൬.

അവിടെ ദക്ഷിണഭാഗം കാത്തുനിൽക്കുന്ന ഇരുപത് പ്രധാനരക്ഷകരെ ഇക്ഷ്വാകു അഷ്ടക ചടങ്ങിനായി വികുക്ഷിയെ നിർദ്ദേശിച്ചു.

രാജോവാച।। മാംസമാനയ ശ്രാദ്ധേയം മൃഗാന് ഹത്വാ മഹാബല। ശ്രാദ്ധമദ്യ നു കര്തവ്യമഷ്ടകായാം ന സംശയഃ ।। ൨൬.

രാജാവ് പറഞ്ഞു: 'ശ്രാദ്ധത്തിനായി മാംസം കൊണ്ടുവരിക, ശക്തനായവനേ, മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടി കൊല്ലുക. ഇന്ന് അഷ്ടക Schraddha നിർവഹിക്കേണ്ടതാണു, ഇതിൽ സംശയമില്ല.'

സ ഗതസ്തു മൃഗവ്യാം വൈ വചനാത്തസ്യ ധീമതഃ। മൃഗാന് സഹസ്രശോ ഹത്വാ പരിശ്രാന്തശ്ച വീര്യ്യവാന്। ഭക്ഷയച്ഛശകന്തത്ര വികുക്ഷിര്മൃഗയാങ്ഗതഃ ।। ൨൬.

അവൻ ആ ജ്ഞാനിയുടെ വാക്കനുസരിച്ച് വേട്ടയാടാൻ പോയി. ആയിരക്കണക്കിന് മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടി, ക്ഷീണിച്ചും ശക്തിയോടെ തിരിച്ചുവന്നു. അവിടെ വികുക്ഷി ഒരു മുയൽ കഴിച്ചു.

ആഗതേ സ വികുക്ഷൌ തു സമാംസേ സഹസൈനികേ। വസിഷ്ഠഞ്ചോദയാമാസ മാംസം പ്രോക്ഷയതാമിതി ।। ൨൬.

വികുക്ഷിയും അവന്റെ സൈന്യവും മാംസവുമായി തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, വികുക്ഷി വസിഷ്ഠനോട് മാംസം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

തഥേതി ചോദിതോ രാജ്ഞാ വിധിവത്സമുപസ്ഥിതഃ। സ ദൃഷ്ട്വോപഹതം മാംസം ക്രുദ്ധോ രാജാനമബ്രവീത് ।। ൨൬.

രാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വസിഷ്ഠൻ ആചാരമനുസരിച്ച് മാംസം ഒരുക്കി. എന്നാൽ അത് അശുദ്ധമായതായി കണ്ടപ്പോൾ, കോപത്തോടെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.

ശൂദ്രേണോപഹതം മാംസം പുത്രേണ തവ പാര്ഥിവ। ശശഭക്ഷാദഭോജ്യം വൈ തവ മാംസം മഹാദ്യുതേ ।। ൨൬.

രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ മകൻ, ഒരു ശൂദ്രൻ, മുയൽ കഴിച്ചതിനാൽ ഈ മാംസം അശുദ്ധമായിരിക്കുന്നു. മഹാതേജസ്വിനേ, നിങ്ങളുടെ മാംസം ഇനി ഭോജ്യമായില്ല.

ശശോ ദുരാത്മനാ പൂര്വമരണ്യേ ഭക്ഷിതോഽനഘ। തേന മാംസമിദം ദുഷ്ടം പിതൄണാം നൃപസത്തമ ।। ൨൬.

ദുഷ്ടനായവൻ മുമ്പ് കാട്ടിൽ മുയൽ കഴിച്ചു, പാപരഹിതനായ രാജാവേ. അതുകൊണ്ട് ഈ മാംസം പിതൃകൾക്കായി അർപ്പിക്കാൻ അയോഗ്യമാണ്.

ഇക്ഷ്വാകുസ്തു തതഃ ക്രുദ്ധോ വികുക്ഷിമിദമബ്രവീത്। പിതൃകര്മ്മണി നിര്ദ്ദിഷ്ടോ മയാ ത്വം മൃഗയാങ്കതഃ। ശശം ഭക്ഷയസേഽരണ്യേ നിര്ഘൃണഃ പൂര്വ്വമദ്യ നു ।। ൨൬.

ഇക്ഷ്വാകു കോപത്തോടെ വികുക്ഷിയോട് പറഞ്ഞു: 'പിതൃകർമ്മത്തിന് നിന്നെ നിയോഗിച്ചപ്പോൾ നീ വേട്ടയാടാൻ പോയി; ചടങ്ങിന് മുമ്പ് കാട്ടിൽ മുയൽ കഴിച്ചുവല്ലോ, ദയയില്ലാതെ.'

തസ്മാത്പരിത്യജാമി ത്വാം ഗച്ഛ ത്വം സ്വേന കര്മ്മണാ। ഏവമിക്ഷ്വാകുനാ ത്യക്തോ വസിഷ്ഠവചനാത് സുതഃ ।। ൨൬.

അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; നീ ഇനി നിന്റെ വഴിക്ക് പോവുക. ഇങ്ങനെ വസിഷ്ഠന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് ഇക്ഷ്വാകു തന്റെ മകനെ ഉപേക്ഷിച്ചു.

ഇക്ഷ്വാകൌ സംസ്ഥിതേ തസ്മിഞ്ഛശീ സ പൃഥിവീമിമാമ് । പ്രാപ്തഃ പരമധര്മ്മാത്മാ സ ചായോധ്യാധിപോഽഭവത് ।। ൨൬.

ഇക്ഷ്വാകു ലോകം വിട്ടപ്പോൾ, ശശി ഉത്തമധർമ്മം പുലർത്തി ഭൂമി കൈവശപ്പെടുത്തി, അയോധ്യയുടെ രാജാവായി.

തദാകരോത്സ രാജ്യം വൈ വസിഷ്ഠപരിനോദിതഃ। തതഃ സ്തേനേന സാ പൂര്ണോ രാജ്യാവസ്ഥാ മഹീപതേഃ ।। ൨൬.

വസിഷ്ഠൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതിനാൽ അവൻ രാജ്യം ഭരിച്ചു; അതിനുശേഷം രാജാവിന്റെ ഭരണകാലം സമൃദ്ധിയാൽ നിറഞ്ഞു.

കാലേന ഗതവാംസ്തത്ര സ ച ന്യൂനതരാങ്ഗതിമ്। ജ്ഞാത്വൈവമേതദാഖ്യാനം നാ വിധിര്ഭക്ഷയേത്തു വൈ ।। ൨൬.

കാലക്രമേണ അവൻ അവിടം വിട്ടു, കുറവായ സ്ഥിതിയിൽ എത്തി. ഈ കഥ അറിഞ്ഞാൽ, ആചാരത്തിൽ മാംസം കഴിക്കരുതെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

മാം സഭക്ഷയിതാമുത്ര യസ്യ മാംസമിഹാജ്യഹമ്। ഏതന്മാംസസ്യ മാംസത്വം പ്രവദന്തി മനീഷിണഃ ।। ൨൬.

ഇവിടെ ആരെങ്കിലും മാംസം കഴിച്ചാൽ, അവന്റെ മാംസം ഞാൻ അവിടം കഴിക്കും; അതാണ് മാംസത്തിന്റെ സ്വഭാവമെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

ശശാദസ്യ തു ദായാദഃ കകുത്സ്ഥോ നാമ വീര്യ്യവാന്। ഇന്ദ്രസ്യ വൃഷഭൂതസ്യ കകുത്സ്ഥോ ജായതേ പുരാ ।। ൨൬.

ശശിയുടെ വംശാവലി ശക്തനായ കകുത്സ്ഥനായിരുന്നു. ഇന്ദ്രൻ കാളയായി രൂപം ധരിച്ചപ്പോൾ കകുത്സ്ഥൻ ജനിച്ചു.