വായുപുരാണമ്

പിതൄണാമാധിപത്യഞ്ച ലോകപാലത്വമേവ ച। മനുഃ പ്രജാപതിശ്ചൈവ സാവര്ണിഃ സ മഹായശാഃ ।। ൨൨.

അവൻ പിതൃഭാഗ്യവും ലോകപാലനായ സ്ഥാനവും നേടി. മനു, മഹാശ്രേഷ്ഠനായ സാവർണി പ്രജാപതി, അതുപോലും ലഭിച്ചു.

ഭാവ്യസൌ നാഗതേ തസ്മിന് മനുഃ സാവര്ണികേഽന്തരേ। മേരുപൃഷ്ഠേ സുരമ്യേ വൈ അദ്യാപി ചരതേ പ്രഭുഃ ।। ൨൨.

ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന സാവർണി മനുവാണ്, ഇപ്പോഴും മെരുവിന്റെ മനോഹരമായ ശിഖരത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

ഭ്രാതാ ശനൈശ്ചരസ്തത്ര ഗ്രഹത്വം സ തു ലബ്ധവാന്। ത്വഷ്ടാഽനു തേന രൂപേണ വിഷ്ണോശ്ചക്രമകല്പയത്। മഹാഽപ്രതിഹതം യുദ്ധേ ദാനവ പ്രതിവാരണേ ।। ൨൨.

അവിടെ, അവന്റെ സഹോദരൻ ശനൈശ്ചരൻ ഗ്രഹമായ സ്ഥാനം നേടി. ത്വഷ്ടാവ് ആ രൂപം ഉപയോഗിച്ച് വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രം നിർമ്മിച്ചു; അതു മഹത്തായ യുദ്ധത്തിൽ ദാനവരെ തടയാൻ കഴിയുന്ന ശക്തിയുള്ളതായിരുന്നു.

യവീയസീ തയോര്യാ തു യമുനാ ച യശസ്വിനീ। അഭവത് സാ സരിച്ഛ്രേഷ്ഠാ യമുനാ ലോകഭാവിനീ ।। ൨൨.

അവരിൽ ഏറ്റവും ചെറുതായ യമുനാ, പ്രശസ്തയായ യമുനാ, ലോകങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന, നദികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയായ യമുനയായി.

യസ്തു ജ്യേഷ്ഠോ മഹാതേജാഃ സര്ഗോ യസ്യ തു സാമ്പ്രതമ്। വിസ്തരം തസ്യ വക്ഷ്യാമി മനോര്വൈവസ്വതസ്യ ഹ ।। ൨൨.

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഏറ്റവും മുതിർന്നവന്റെ, മഹാശക്തിയുള്ളവന്റെ, ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന സൃഷ്ടിയുടെ, വൈവസ്വത മനുവിന്റെ വംശത്തെ വിശദമായി പറയാം.

ഇദം തു ജന്മ ദേവാനാം ശ്രൃണുയാദ്വാ പഠേത വാ। വൈവസ്വതസ്യ പുത്രാണാം സപ്താനാന്തു മഹൌജസാമ്। ആപദം പ്രാപ്യ മുച്യേത പ്രാപ്നുയാച്ച മഹദ്യശഃ ।। ൨൨.

വൈവസ്വത മനുവിന്റെ ഏഴു മഹാശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാരുടെ ജനനം ആരെങ്കിലും കേട്ടോ വായിച്ചോ, ആപത്ത് വിട്ടു രക്ഷപ്പെടും, വലിയ പ്രശസ്തിയും നേടും.

സൂത ഉവാച।। തതോ മന്വന്തരേഽതീതേ ചാക്ഷുഷേ ദൈവതൈഃ സഹ। വൈവസ്വതായ മഹതേ പൃഥിവീരാജ്യമാദിശത് ।। ൨൩.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവതകളോടൊപ്പം, മഹത്തായ ഭൂമിരാജ്യം വൈവസ്വതനു ഏൽപ്പിച്ചു.

തസ്യ വൈവസ്വതോ വക്ഷ്യേ സാമ്പ്രതസ്യ മഹാത്മനഃ। ആനുപൂര്വ്യേണ വൈ വിപ്രാഃ കീര്ത്ത്യമാനം നിബോധത ।। ൨൩.

ഇപ്പോൾ ഞാൻ മഹാത്മാവായ വൈവസ്വതന്റെ വംശം ക്രമത്തിൽ പറയാം; സന്യാസികൾക്ക് ഇത് കേൾക്കുവാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

മനോര്വൈവസ്വതസ്യേഹ സര്ഗമാദായ സാമ്പ്രതമ് । മനോഃ പ്രഥമജസ്യാസന് നവപുത്രാസ്തു തത്സമാഃ ।। ൨൩.

വൈവസ്വത മനുവിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ സൃഷ്ടി എടുത്തു, ആ ആദിമ മനുവിന് ഒമ്പത് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

ഇക്ഷ്വാകുര്നഹുഷശ്ചൈവ ധൃഷ്ടഃ ശര്യാതിരേവ ച। നരിഷ്യന്തസ്തഥാ പ്രാംശു ര്നാഭാഗോഽരിഷ്ട ഏവ ച। കരൂഷശ്ച പൃഷധ്രശ്ച നവൈതേ മാനവാഃ സ്മൃതാഃ ।। ൨൩.

ഇക്ഷ്വാകു, നഹുഷൻ, ധൃഷ്ടൻ, ശര്യാതി, നരിഷ്യന്തൻ, പ്രാംശു, നാഭാഗൻ, അരിഷ്ടൻ, കരൂഷൻ, പൃഷധ്രൻ—ഈ ഒമ്പത് പേരും മനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

ബ്രഹ്മണാ തു മനുഃ പൂര്വം ചോദിതസ്തു നിബോധത। സ്രഷ്ടും പ്രചക്രമേ കാമം നിഷ്ഫലം സമവര്ത്തത ।। ൨൩.

ബ്രഹ്മാവ് മനുവിനെ ആദ്യം ഉദ്ദേശിച്ച്, സൃഷ്ടിക്കാനായി പ്രേരിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ ആഗ്രഹം ഫലപ്രദമായില്ല.

അഥാകരോത്പുത്രകാമഃ പരാമിഷ്ടിം പ്രജാപതിഃ। മിത്രാവരുണയോരംശേ മനുരാഹുതിമാവപത് ।। ൨൩.

അതിനുശേഷം മകനെ ആഗ്രഹിച്ച പ്രജാപതി ഉത്തമ യാഗം നടത്തി; മിത്രനും വരുണനും പങ്ക് വഹിച്ച ഭാഗത്തിൽ മനു ഹോമം അർപ്പിച്ചു.

തത്ര ദിവ്യാമ്ബരധരാ ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതാ। ദിവ്യസന്നഹനാ ചൈവ ഇഡാ ജജ്ഞേ ഇതി ശ്രുതിഃ ।। ൨൩.

അവിടെ ദിവ്യ വസ്ത്രം ധരിച്ചും ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞും ദിവ്യ കവർച്ചയോടെ ഇഡാ ജനിച്ചു എന്നാണ് ശ്രുതി പറയുന്നു.

താമിലേത്യഥ ഹോവാച മനുര്ദ്ദണ്ഡധരഃ സ്മൃതഃ। അനുഗച്ഛാമി ഭദ്രന്തേ തമിലാ പ്രത്യുവാച ഹ ।। ൨൩.

അതിനുശേഷം ദണ്ഡം കൈവശം വച്ച മനു അവളോട്, "ഭദ്രയേ, ഞാൻ നിന്നെ അനുഗമിക്കാം," എന്ന് പറഞ്ഞു. ഇഡാ മറുപടി നൽകി.

ധര്മ്മയുക്തമിദം വാച്യം പുത്രകാമം പ്രജാപതിമ്। മിത്രാവരുണയോരംശേ ജാതാസ്മി വദതാം വര ।। ൨൩.

"ധർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ച് പറയേണ്ടത് ഇതാണ്; മകനെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രജാപതിയേ, ഞാൻ മിത്രനും വരുണനും പങ്ക് വഹിച്ച ഭാഗത്തിൽ ജനിച്ചവളാണ്," എന്ന് ഇഡാ പറഞ്ഞു.

തയോഃ സകശം യാസ്യാമി മാ നോ ധര്മോ ഹതോഽവധീത്। സൈവമുക്ത്വാ പുനര്ദ്ദേവീ തയോരന്തികമാഗമത് ।। ൨൩.

"ഞാൻ അവരോടൊപ്പം പോകും; നമ്മിൽ ധർമ്മം നശിക്കരുത്," എന്ന് പറഞ്ഞ്, ദേവി വീണ്ടും അവരോടൊപ്പം ചെന്നു.

ഗത്വാന്തികം വരാരോഹാ പ്രാഞ്ജലിര്വാക്യമബ്രവീത് । അംശേഽസ്മിന്യുവയോര്ജാതാ ദേവൌ കിം കരവാണി ച ।। ൨൩.

അവരെ സമീപിച്ച്, ഉത്തമ സ്ത്രി കൈകൾ ചേർത്ത് പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ഭാഗത്തിൽ ജനിച്ച ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?"

മനുനൈവാഹമുക്താസ്മി അനുഗച്ഛസ്വ മാമിതി। തഥാ തു വദതീം സാധ്വീമിഡാമാശ്രിത്യ താവുഭൌ ।। ൨൩.

"മനു തന്നെയാണ് എന്നോട്, 'നീ എന്നെ അനുഗമിക്കു' എന്ന് പറഞ്ഞത്," എന്ന് സത്വവതിയായ അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഇരുവരും ഇഡയെ സംരക്ഷണത്തിൽ എടുത്തു.

ദേവൌ ച മിത്രാവരുണാവിദം വചനമൂചതുഃ । അനേന തവ ധര്മജ്ഞേ പ്രശ്രയേണ ദമേന ച ।। ൨൩.

മിത്രനും വരുണനും ഇഡയോട് പറഞ്ഞു: "ധർമ്മം അറിയുന്നവളേ, നിന്റെ വിനയവും ആത്മസംയമനവും കൊണ്ടാണ്—"

സത്യേന ചൈവ സുശ്രോണി പ്രീതൌ സ്വോ വരവര്ണിനി। ആവയോസ്ത്വം മഹാഭാഗേ ഖ്യാതിം കന്യാ പ്രയാസ്യസി ।। ൨൩.

"സത്യവും, സുന്ദരമായ അരയുള്ളവളേ, നിന്റെ ഭക്തിയും കൊണ്ടും, മഹാഭാഗ്യവതിയായ നീ ഞങ്ങളുടെ മകളായി പ്രശസ്തി നേടും."

സുദ്യുമ്ന ഇതി വിഖ്യാതസ്ത്രിഷു ലോകേഷു പൂജിതഃ। ജഗത്പ്രിയോ ധര്മ്മശീലോ മനോര്വംശ വിവര്ദ്ധനഃ ।। ൨൩.

"സുദ്യുമ്നൻ എന്ന പേരിൽ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ആദരിക്കപ്പെടും; ലോകത്തിന് പ്രിയനായി, ധർമ്മപരമായ പെരുമാറ്റം പുലർത്തി, മനുവിന്റെ വംശം വർദ്ധിപ്പിക്കും."

മാനവഃ സ തു സുദ്യുമ്നഃ സ്ത്രീഭാവമഗമത് പ്രഭുഃ। സാ തു ദേവീ വരം ലബ്ധ്വാ നിവൃത്താ പിതരം പ്രതി ।। ൨൩.

മനുവിൽ നിന്നു ജനിച്ച സുദ്യുമ്നൻ സ്ത്രീ രൂപം സ്വീകരിച്ചു; ദേവി, തനിക്കു ലഭിച്ച വരം നേടി, അച്ഛനോടു തിരിച്ചുപോയി.

ബുധേനാന്തരമാസാദ്യ മൈഥുനായോപമന്ത്രിതാ। സോമപുത്രാദ്ബുധാച്ചാസ്യാ ഐലോ ജജ്ഞേ പുരൂരവാഃ ।। ൨൩.

ബുധനെ കണ്ടു, അവളെ സാംയോജ്യത്തിന് ക്ഷണിച്ചു; സോമപുത്രനായ ബുധനിൽ നിന്നു അവൾക്ക് ഒരു മകൻ ജനിച്ചു—ഐല വംശത്തിൽ പ属于രുരവസ്.

ബുധാത് സാ ജനയിത്വാ തു സുദ്യുമ്നം പുനരാഗതാ। സുദ്യുമ്നസ്യ ച ദായാദാസ്ത്രയഃ പരമധാര്മ്മികാഃ ।। ൨൩.

ബുധനിൽ നിന്നു സുദ്യുമ്നനെ പ്രസവിച്ച ശേഷം അവൾ വീണ്ടും തിരിച്ചുവന്നു; സുദ്യുമ്നന് മൂന്ന് വംശജർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അത്യന്തം ധർമ്മപരമായവർ.

ഉത്കലശ്ച ഗയശ്ചൈവ വിനതാശ്വസ്തഥൈവ ച। ഉത്കലസ്യോത്കലം രാഷ്ട്രം വിനതാശ്വസ്യ പശ്ചിമമ് । ദിക്ഷു വാതസ്യ രാജര്ഷേര്ഗയസ്യ തു ഗയാ പുരീ ।। ൨൩.

അവർ ഉത്കലൻ, ഗയൻ, വിനതാശ്വൻ; ഉത്കലന്റെ രാജ്യം ഉത്കലവും, വിനതാശ്വന്റെ രാജ്യം പടിഞ്ഞാറും, ഗയ രാജർഷിയുടെ നഗരം ഗയയും ആയിരുന്നു.

പ്രവിസൃഷ്ടേ മനൌ തസ്മിന് പ്രജാഃ സൃഷ്ട്വാ ദിവാകരഃ। ദശധാ തദ്ദധത് ക്ഷേത്രമകരോത് പൃഥിവീമിമാമ് ।। ൨൩.

അങ്ങനെ മനു സ്ഥാപിതനായപ്പോൾ, സൂര്യൻ ജനങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ച് ഈ ഭൂമിയെ പത്ത് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചു.

ഇക്ഷ്വാകുരേവ ദായാദാനന്യാന് ദശ സമാപ്നുയാത്। കന്യാഭാവാത്തു സുദ്യുമ്നോ നൈനം ഭാഗമവാപ്നുയാത് ।। ൨൩.

ഇക്ഷ്വാകു മാത്രം പത്ത് വംശജരെ നേടി; സുദ്യുമ്നൻ സ്ത്രീ ആയതിനാൽ ആ ഭാഗം ലഭിച്ചില്ല.

വസിഷ്ഠവചനാച്ചാസീത് പ്രതിഷ്ഠാനോ മഹാദ്യുതിഃ। പ്രതിഷ്ഠാ ധര്മരാജസ്യ സുദ്യുമ്നസ്യ മഹാത്മനഃ ।। ൨൩.

വസിഷ്ഠന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, മഹാ പ്രഭയുള്ള പ്രതിഷ്ഠാന നഗരം സ്ഥാപിച്ചു; അത് മഹാത്മാവായ സുദ്യുമ്നന്റെ, ധർമ്മരാജാവിന്റെ നഗരം ആയിരുന്നു.

തത് പുരൂരവസേ പ്രാദാദ്രാഷ്ഠ്രം പ്രാപ്യ മഹായശാഃ। മാനവേഭ്യോ മഹാഭാഗാ സ്ത്രീപുംസോര്ലക്ഷണം പ്രതി। മാനവഃ സ തു സുദ്യുമ്നഃ സ്ത്രീഭാവമഗമത് പുനഃ ।। ൨൩.

ആ മഹാ യശസ്സുള്ളവൻ രാജ്യം പുരുരവസിന് നൽകി; മനുവിന്റെ മഹാഭാഗ്യവതികളായ വംശജർക്ക്, സ്ത്രീ-പുരുഷ ലക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച്, മനുവിൽ നിന്നു ജനിച്ച സുദ്യുമ്നൻ വീണ്ടും സ്ത്രീയായി.