വായുപുരാണമ്

ത്വയേഹ ഭവനേ മഹ്യം വസ്തവ്യം നിര്വിശങ്കയാ। ഇമൌ ച ബാലകൌ മഹ്യം കന്യാ ച വരവര്ണിനീ ।। ൨൨.

"നീ ഭയമില്ലാതെ ഈ വീട്ടിൽ എന്നെപ്പോലെ തന്നെ താമസിക്കണം; ഈ രണ്ടു പുത്രന്മാരെയും മനോഹരമായ എന്റെ മകളെയും ഞാൻ നിനക്കു ഏല്പിക്കുന്നു."

ഭര്ത്രേ വൈ നൈവമാഖ്യേയമിദം ഭഗവതേ ത്വയാ। ഏവമുക്താബ്രവീത് സംജ്ഞാം സംജ്ഞായാഃ പാര്ഥിവീ തു സാ ।। ൨൨.

"ഇത് എന്റെ ഭർത്താവിനോ, ഭഗവാനെക്കോ നീ ഒരിക്കലും വെളിപ്പെടുത്തരുത്." ഇങ്ങനെ നിർദ്ദേശം ലഭിച്ചപ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള അവൾ സംജ്ഞയോട് പറഞ്ഞു.

ആകാശഗ്രഹണാദ്ദേവി ആശയം നൈവ കര്ഹിചിത്। ആഖ്യാസ്യാമി മതം തുഭ്യം ഗച്ഛ ദേവി സ്വമാലയമ് ।। ൨൨.

"ദേവി, ആകാശം പിടിച്ചാൽ ലക്ഷ്യം ലഭിക്കില്ല; ഞാൻ നിന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കും. ദേവി, നീ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവുക."

സമാധായ ച താം സംജ്ഞാ തഥേത്യുക്താ തയാ ച സാ। ത്വഷ്ടുഃ സമീപമഗമദ്വ്രീഡിതേവ തപസ്വിനീ ।। ൨൨.

അവളുടെ വാക്ക് സമ്മതിച്ച്, സംജ്ഞ അവളാൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, ലജ്ജയോടെ ത്വഷ്ടാവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു.

പിതാ താമാഗതാം ദൃഷ്ട്വാ ക്രുദ്ധഃ സംജ്ഞാമഥാബ്രവീത്। ഭര്തുഃ സമീപം ഗച്ഛ ത്വം മാ ജുഗുപ്സ ദിവാകരമ് ।। ൨൨.

അച്ഛൻ അവളെ വന്നതുകണ്ട് കോപത്തോടെ സംജ്ഞയോട് പറഞ്ഞു: "നീ ഭർത്താവിന്റെ അടുക്കൽ പോവണം; ദിവാകരനെ അവഹേളിക്കരുത്."

സൈവമുക്താ തദാ പിത്രാ നിയുക്താ ച പുനഃ പുനഃ। വര്ഷാണാന്തു സഹസ്രം വൈ വസതി സ്മ പിതുര്ഗൃഹേ ।। ൨൨.

അച്ഛൻ ഇങ്ങനെ പലതവണ നിർദ്ദേശം നൽകിയപ്പോൾ, അവൾ ആയിരം വർഷം അച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചു.

ഭര്തുഃ സമീപം ഗച്ഛ ത്വം നിയുക്താ ച പുനഃ പുനഃ। അഗമദ്വഡവാ ഭൂത്വാച്ഛാദ്യ രൂപമനിന്ദിതാ। ഉത്തരാന് സാ കുരൂന് ഗത്വാ തൃണാന്യഥ ചചാര സാ ।। ൨൨.

പലതവണ ഭർത്താവിന്റെ അടുക്കൽ പോകാൻ നിർദ്ദേശം ലഭിച്ചപ്പോൾ, അവൾ കുതിരയായി രൂപം മറച്ചു, ഉത്തര കുരുക്കളിൽ ചെന്നു, അവിടെ പുല്ല് മേയാൻ തുടങ്ങി.

ദ്വിതീയായാന്തു സംജ്ഞായാം സംജ്ഞേയമിതി ചിന്ത്യതാമ്। ആദിത്യോ ജനയാമാസ പുത്രാവാദിത്യവര്ചസൌ ।। ൨൨.

രണ്ടാമത്തെ സംജ്ഞയിൽ നിന്ന്, സൂര്യൻ സൂര്യപ്രഭയുള്ള രണ്ടു പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.

പൂര്വജസ്യ മനോസ്തുല്യൌ സാദൃശ്യേന തു തൌ പ്രഭൂ । ശ്രുതശ്രവം തു ധര്മ്മജ്ഞം ശ്രുതകര്മ്മാണമേവ ച ।। ൨൨.

അവർ രണ്ടുപേരും മൂത്ത മനുവിനോടു രൂപത്തിൽ സമാനരായിരുന്നു; ഒരാൾ ധർമ്മത്തിൽ പാണ്ഡിത്യം ഉള്ള ശ്രുതശ്രവസും, മറ്റാൾ ശ്രുതകർമ്മനുമായിരുന്നു.

ശ്രുതശ്രവാ മനുഃ സോഽപി സാവര്ണിര്വൈഭവിഷ്യതി। ശ്രുതകര്മ്മാ തു വിജ്ഞേയോ ഗ്രഹോ വൈ യഃ ശനൈശ്ചരഃ ।। ൨൨.

ശ്രുതശ്രവസാണ് ഭാവിയിൽ സവർണി എന്നറിയപ്പെടുന്ന മനു; ശ്രുതകർമ്മൻ ശനൈശ്ചരനെന്ന ഗ്രഹമായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

മനുരേവാഭവത്സോ വൈ സാവര്ണ്യ ഇതി ബുധ്യതേ। സംജ്ഞാ തു പാര്ഥിവീ സാ വൈ സ്വസ്യ പുത്രസ്യ വൈ തദാ ।। ൨൨.

അവൻ സവർണി എന്നറിയപ്പെടുന്ന മനുവായി; അപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള സംജ്ഞ തന്റെ പുത്രനോടു കൂടുതൽ സ്നേഹം കാണിച്ചു.

ചകാരാഭ്യധികം സ്നേഹം ന തഥാ പൂര്വജേഷു വൈ। മനുസ്തച്ചാക്ഷമത്സര്വം യമസ്തദ്വൈ ന ചാക്ഷമത് ।। ൨൨.

അവൾ മുൻപത്തെ മക്കളെക്കാൾ കൂടുതൽ സ്നേഹം കാണിച്ചു; മനു അതെല്ലാം സഹിച്ചു, എന്നാൽ യമൻ അതു സഹിച്ചില്ല.

ബഹുശോ യസ്യമാനസ്തു സാപത്ന്യാദതിദുഃഖിതഃ। താം വൈ രോഷാച്ച ബാല്യാച്ച ഭാവിനോഽര്ഥസ്യ വൈ ബലാത് ।। ൨൨.

പലതവണ സപത്നിയുടെ കൈവശം വന്നു, അതിനാൽ ഏറെ ദുഃഖിതനായ യമൻ, ക്രോധത്താലും ബാല്യത്താലും ഭാവിയിലെ വിധിയാൽ—

പദാ സന്തര്ജയാമാസ സംജ്ഞാം ചൈവ സ്വതോ യമഃ। സാ ശശാവ തതഃ ക്രോധാത് സവര്ണാ ജനനീ യമമ് ।। ൨൨.

യമൻ തന്റെ കാലുകൊണ്ട് സംജ്ഞയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി; അതോടെ, ക്രോധത്തിൽ സവർണയായ അമ്മ യമനെ ശപിച്ചു.

പദാ തര്ജയസേ യസ്മാത് പിതൃഭാര്യാം യശസ്വിനീമ്। തസ്മാത്തവൈഷ ചരണഃ പതിഷ്യതി ന സംശയഃ ।। ൨൨.

"നീ പിതാവിന്റെ മഹത്വമുള്ള ഭാര്യയെ കാലുകൊണ്ട് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയതിനാൽ, നിന്റെ ഈ കാൽ തീർച്ചയായും വീഴും—ഇതിൽ സംശയമില്ല."

യമസ്തു തേന ശാപേന ഭൃശം പീഡിതമാനസഃ। മനുനാ സഹ ധര്മ്മാത്മാ പിതുഃ സര്വ്വം ന്യവേദയത് ।। ൨൨.

ആ ശാപം മൂലം മനസ്സിൽ വലിയ വേദനയോടെ യമൻ, ധർമ്മപരനായ മനുവിനൊപ്പം, പിതാവിനോട് എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞു.

ഭൃശം ശാപഭയോദ്വിഗ്നഃ സംജ്ഞാവാക്യൈര്വിനിര്ജിതഃ। ബാല്യാദ്വാ യദി വാ മോഹാന്മാം ഭവാംസ്ത്രാതുമര്ഹതി ।। ൨൨.

ശാപഭയത്തിൽ അതിയായി ഉലക്കപ്പെട്ട്, ബോധപൂർവ്വമായ വാക്കുകളിൽ കീഴടങ്ങി, ബാല്യത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ അജ്ഞതയിലോ നിന്നോ, ദയവായി നീ എന്നെ രക്ഷിക്കണമെന്നു ഞാൻ അർഹനാണ്.

ശപ്തോഽഹമസ്മിഁല്ലോകേശ ജനന്യാ തപതാം വര। തവ പ്രസാദോ നസ്ത്രാതും ഹ്യേതസ്മാന്മഹതോ ഭയാത് ।। ൨൨.

ലോകത്തിലെ പ്രഭുവേ, കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, അമ്മയുടെ ശാപം എന്നെ ബാധിച്ചു; ഈ വലിയ ഭയത്തിൽ നിന്നു നിന്റെ കൃപ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

വിവസ്വാനേവമുക്തസ്തു യമം പ്രോവാച വൈ പ്രഭുഃ। അസംശയം പുത്ര മഹദ്ഭവിഷ്യം തത്ര കാരണമ് ।। ൨൨.

ഇങ്ങനെ യമൻ പറഞ്ഞതുകേട്ട്, വിവസ്വാൻ തന്റെ മകനോടു പറഞ്ഞു: 'മകനേ, ഇതിന് വലിയൊരു കാരണം ഉണ്ടെന്നതിൽ സംശയമില്ല.'

യേന ത്വാമാവിശത്ക്രോധോ ധര്മ്മജ്ഞം സത്യവാദിനമ്। ന ശക്യമേതന്മിഥ്യാ തു കര്ത്തും മാതുര്വചസ്തവ ।। ൨൨.

നീതിജ്ഞനും സത്യവാദിയുമായ നിന്നിൽ കോപം കടന്നുവന്നത് കൊണ്ടാണ് ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചത്; അമ്മ പറഞ്ഞത് അസത്യമാക്കാൻ കഴിയില്ല.

കൃമയോ മാംസമാദായ യാസ്യന്തി തു മഹീം തവ। തതഃ പാദം മഹാപ്രാജ്ഞ പുനഃ സംപ്രാപ്സ്യസേ സുഖമ് ।। ൨൨.

പുഴുക്കൾ നിന്റെ മാംസം എടുത്തു ഭൂമിയിൽ കൊണ്ടുപോകും; അതിനുശേഷം, മഹാപണ്ഡിതനേ, നീ വീണ്ടും നിന്റെ കാൽയും സന്തോഷവും വീണ്ടെടുക്കും.

കൃതമേവം വചഃ സത്യം മാതുസ്തവ ഭവിഷ്യതി। ശാപസ്യ പരിഹാരേണ ത്വം ച ത്രാതാ ഭവിഷ്യസി ।। ൨൨.

ഇങ്ങനെ, അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ യാഥാർത്ഥ്യമായിത്തീരും; ശാപം നീങ്ങിയാൽ നീയും രക്ഷപെടും.

ആദിത്യസ്ത്വബ്രവീത് സംജ്ഞാം കിമര്ഥം തനയേഷു വൈ। തുല്യേഷ്വപ്യധികഃ സ്നേഹ ഏകസ്മിന് ക്രിയതേ ത്വയാ ।। ൨൨.

പക്ഷേ, ആദിത്യൻ സംജ്ഞയോടു ചോദിച്ചു: 'നിന്റെ മക്കൾ എല്ലാവരും ഒരുപോലെയാണ് എങ്കിലും, ഒരാളോടു മാത്രമേ നീ അധികം സ്നേഹം കാണിക്കുന്നുള്ളൂ. അതെന്തുകൊണ്ടാണ്?'

സാ തത്പരിഹരന്തീ വൈ നാചചക്ഷേ വിവസ്വതഃ। ആത്മനാ സ സമാധായ യോഗന്തഥ്യമപശ്യത ।। ൨൨.

അവൾ അതിന് മറുപടി പറയാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ വിവസ്വാൻ ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച് യോഗശക്തിയാൽ സത്യാവസ്ഥ കണ്ടെടുത്തു.

താം ശപ്തുകാമോ ഭഗവാന് നാശായ കുപിതഃ പ്രഭുഃ । സാ തത്സര്വം യഥാതത്ത്വമാചചക്ഷേ വിവസ്വതഃ ।। ൨൨.

കോപത്തോടെ ശപിക്കാനായി ഭഗവാൻ അവളെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ അവൾ എല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ വിവസ്വാനോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു.

വിവസ്വാനഥ തച്ഛ്രുത്വാ ക്രുദ്ധസ്ത്വഷ്ടാരമഭ്യയാത്। ത്വഷ്ടാ തു തം യഥാന്യായമര്ചയിത്വാ വിഭാവസുമ് ।। ൨൨.

അത് കേട്ട വിവസ്വാൻ കോപത്തോടെ ത്വഷ്ടാവിനരികിൽ എത്തി; ത്വഷ്ടാവ് പതിവുപോലെ അതിശക്തനായവനെ ആദരിച്ചു.

നിര്ദ്ദഗ്ധുകാമം രോഷേണ സാന്ത്വയാമാസ വൈ ശനൈഃ। തവാതിതേജസാ യുക്തമിദം രൂപം ന ശോഭതേ ।। ൨൨.

കോപത്തിൽ അവനെ ദഹിപ്പിക്കാൻ ത്വഷ്ടാവ് ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ ശാന്തമായി ആശ്വസിപ്പിച്ചു: 'നിന്റെ അത്യധികമായ തേജസ്സുള്ള ഈ രൂപം നിനക്കോന്നും യോജിക്കുന്നില്ല.'

അസഹന്തീ തു തത് സംജ്ഞാ വനേ ചരതി ശാദ്വലേ। ദ്രക്ഷ്യതേ താം ഭവാനദ്യ സ്വാം ഭാര്യാം ശുഭചാരിണീമ് ।। ൨൨.

അത് സഹിക്കാനാകാതെ സംജ്ഞ പച്ചപ്പുള്ള കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഇന്ന് നീ നിന്റെ സദാചാരമുള്ള ഭാര്യയെ കാണും.

ശ്ലാഘ്യാം യൌവനസമ്പന്നാം യോഗമാസ്ഥായ ഗോപതേ। അനുകൂലം ഭവേദേവം യദി സ്യാത് സമയോ മതഃ ।। ൨൨.

യൗവനം നിറഞ്ഞ, പ്രശംസനീയയായ അവൾ യോഗം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; കാലം അനുയോജ്യമായാൽ എല്ലാം അനുകൂലമാകും.