വായുപുരാണമ്

കിതവോ മദ്യപോ യക്ഷ്മീ പശുപാലോ നിരാകൃതിഃ। ഗ്രാമപ്രേഷ്യോ വാര്ദ്ധുഷികോ ഗായനോ വണിജസ്തഥാ ।। ൨൧.

ജൂയാളൻ, മദ്യം കുടിക്കുന്നവൻ, ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ചവൻ, കന്നുകാലി കാക്കുന്നവൻ, മോശം രൂപമുള്ളവൻ, ഗ്രാമത്തിൽ ദൂതനായവൻ, വസ്തുക്കൾ വിൽക്കുന്നവൻ, പാട്ടുകാരൻ, വ്യാപാരി—

അഗാരദാഹീ ഗരദഃ കുണ്ഡാശീ സോമവിക്രയീ। സമുദ്രയായീ ദുശ്ചര്മാ തൈലികഃ കൂടകാരകഃ ।। ൨൧.

വീടുകൾക്ക് തീ വെക്കുന്നവൻ, വിഷം കൊടുക്കുന്നവൻ, എല്ലാവരും ചേർന്ന് കഴിക്കുന്ന പാത്രത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ, സോമം വിൽക്കുന്നവൻ, കടൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നവൻ, ചർമ്മം വിൽക്കുന്നവൻ, എണ്ണ വ്യാപാരി, കള്ളവസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ—

പിത്രാ വിവദമാനശ്ച യസ്യ ചോപപതിര്ഗൃഹേ। അഭിശസ്തസ്തഥാ സ്തേനഃ ശില്പൈര്യശ്ചോപജീവതി ।। ൨൧.

തന്റെ അച്ഛനോടു വഴക്കിടുന്നവൻ, ഭാര്യ വീട്ടിൽ തന്നെ വിശുദ്ധിയില്ലാത്തവൾ, ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ, കള്ളൻ, കൈവൃത്തിയിലൂടെ ഉപജീവനം ചെയ്യുന്നവൻ—

സൂജകഃ പര്വകാരീ ച യസ്തു മിത്രേഷു ദ്രുഹ്യതി। ഗണയാചനകശ്ചൈവ നാസ്തികോ വേദവര്ജിതഃ ।। ൨൧.

വിവാഹം ചേര്ത്തുനൽകുന്നവൻ, ഉത്സവദിനങ്ങളിൽ നിരോധിതമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ, സുഹൃത്തുക്കളെ വഞ്ചിക്കുന്നവൻ, തൊഴിൽഭിക്ഷാടകൻ, ദൈവം ഇല്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവൻ, വേദജ്ഞാനമില്ലാത്തവൻ—

ഉന്മത്തഃ ഷണ്ഡകശഠൌ ഭ്രൂണഹാ ഗുരുതല്പഗഃ । ഭിഷക്‌ജീവഃ പ്രൈഷണികഃ പരസ്ത്രീം യശ്ച ഗച്ഛതി ।। ൨൧.

ഭ്രാന്തൻ, ശണ്ഡൻ, അപവാദം പറയുന്നവൻ, ഗർഭഹത്യ ചെയ്യുന്നവൻ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നവൻ, വൈദ്യവൃത്തിയിലൂടെ ജീവിക്കുന്നവൻ, ദൂതൻ, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നവൻ—

വിക്രീണാതി ച യോ ബ്രഹ്മ വ്രതാനി ച തപാംസി ച। നഷ്ടം സ്യാന്നാസ്തികേ ദത്തം കൃതഘ്നേ ചൈവ ശംസകേ ।। ൨൧.

വേദം, വ്രതങ്ങൾ, തപസ്സുകൾ വിൽക്കുന്നവൻ; ദൈവം ഇല്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവനോടോ, നന്ദിയില്ലാത്തവനോടോ, അപവാദം പറയുന്നവനോടോ നൽകിയതു നഷ്ടമാകും.

യച്ച വാണിജകേ ചൈവ നേഹ നാമുത്ര തദ്ഭവേത്। നിക്ഷേപഹാരിണേ ചൈവ കിതവേ വേദനിന്ദകേ ।। ൨൧.

വ്യാപാരിക്ക് നൽകിയതും, നിക്ഷേപം തട്ടിയെടുക്കുന്നവനോടും, ജൂയാളനോടും, വേദത്തെ നിന്ദിക്കുന്നവനോടും നൽകിയതും ഇവിടെയോ പരലോകത്തോ ഫലം തരില്ല.

തഥാ വാണിജകേ ചൈവ കാരുകേ ധര്മ്മവര്ജിതേ। നിന്ദന് ക്രീണാതി പണ്യാനി വിക്രീണംശ്ച പ്രശംസതി ।। ൨൧.

അങ്ങനെ തന്നെ, വ്യാപാരിക്കും, ധർമ്മം ഇല്ലാത്ത കയ്യൊപ്പുകാരനും, വാങ്ങുമ്പോൾ വസ്തുക്കളെ നിന്ദിച്ച് വിൽക്കുമ്പോൾ പ്രശംസിക്കുന്നവനും—

അനൃതസ്യ സമാവാസോ ന വണിക് ശ്രാദ്ധമര്ഹതി। ഭസ്മ നീവ ഹുതം ഹവ്യം ദത്തം പൌനര്ഭവേ ദ്വിജേ ।। ൨൧.

അസത്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവനും, വ്യാപാരിയും ശ്രാദ്ധത്തിന് അർഹരല്ല. വീണ്ടും വിവാഹം ചെയ്ത ദ്വിജനോടു നൽകിയ ഹോമം, ചിതാഭസ്മംപോലെയാണ്; അതിന് ഫലം ഇല്ല.

ഷഷ്ടിം കാണഃ ശതം ഷണ്ഡഃ ശ്വിത്രീ യാവത് പ്രപശ്യതി। പാപരോഗീ സഹസ്രസ്യ ദാതുര്നാശയതേ ഫലമ് ।। ൨൧.

ഒരു കണ്ണില്ലാത്തവൻ അറുപത് ദാനകരുടെ ഫലം നശിപ്പിക്കും, ശണ്ഡൻ നൂറുപേർദേയും, കുഷ്ഠരോഗിയുള്ളവൻ കാണുന്നവരെ വരെ, പാപരോഗം ബാധിച്ചവൻ ആയിരം ദാനകരുടെ ഫലം നശിപ്പിക്കും.

ഭ്രശ്യതേ സത്ഫലാത്തസ്മാദ്ദാതാ യസ്യ തു ബാലിശഃ। യോ വേഷ്ടിതശിരാ ഭുങ്ക്തേ യോ ഭുങ്ക്തേ ദക്ഷിണാമുഖഃ ।। ൨൧.

അതിനാൽ, ദാനി മണ്ടനാണെങ്കിൽ നല്ല ഫലം നഷ്ടപ്പെടും; തല മൂടി ഭക്ഷിക്കുന്നവനും തെക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്നവനും അതുപോലെയാണ്.

സോപാനത്കശ്ച യോ ഭുങ്ക്തേ യച്ച ദദ്യാത്തിരസ്കൃതമ് । സര്വം തദസുരേന്ദ്രാണാം ബ്രഹ്മാ ഭാഗമകല്പയത് ।। ൨൧.

ചപ്പലുകൾ ധരിച്ച് ഭക്ഷിക്കുന്നവനും, അപമാനത്തോടെ ദാനം ചെയ്യുന്നവനും നൽകിയതെല്ലാം അസുരാധിപൻ തന്റെ ഭാഗമാക്കി ഏറ്റെടുക്കുന്നു.

ശ്വാനശ്ച യാതുധാനാശ്ച നാവേക്ഷേരന് കഥഞ്ചന। തസ്മാത്പരിവൃതിം ദദ്യാത്തിലൈശ്ചാന്വവകീരയന് ।। ൨൧.

നായ്ക്കളും പിശാചുകളും ഒരിക്കലും ഈ കർമ്മം കാണാൻ പാടില്ല; അതിനാൽ, ചുറ്റും എള്ള് വിതറി സംരക്ഷണവലയം ഉണ്ടാക്കണം.

രാക്ഷസാനാം തിലാഃ പ്രോക്താഃ ശുനാം പരിവൃതിസ്തഥാ। ദര്ശനാത്സൂകരോ ഹന്തി പക്ഷപാതേന കുക്കുടഃ ।। ൨൧.

എള്ള് പിശാചുകൾക്കുള്ളതാണെന്നും സംരക്ഷണവലയം നായ്ക്കൾക്കുള്ളതാണെന്നും പറയുന്നു; കർമ്മം കാണുമ്പോൾ പന്നി നശിപ്പിക്കും, പക്ഷപാതം കാണിച്ചാൽ കോഴി നശിപ്പിക്കും.

രജസ്വലാനുസ്പര്ശേന ക്രുദ്ധോ യശ്ച പ്രയച്ഛതി। യസ്യ മിത്രപ്രദേ യാനി ശ്രാദ്ധാനി ച ഹവീംഷി ച। ന പ്രീണാതി പിതൄന് ദേവാന് സ്വര്ഗം ന ച സ ഗച്ഛതി ।। ൨൧.

രജസ്രാവിണിയെ സ്പർശിച്ചാലോ, കോപത്തോടെ ദാനം ചെയ്താലോ, സുഹൃത്ത് നിർദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ ഹോമം ചെയ്താലോ, പിതാക്കന്മാരും ദേവതകളും സന്തോഷിക്കില്ല; സ്വർഗ്ഗവും ലഭിക്കില്ല.

നദീതീരേഷു രമ്യേഷു സരിത്സു ച സരസ്സു ച। വിവിക്തേഷു ച പ്രീയന്തേ ദത്തേനേഹ പിതാമഹാഃ ।। ൨൧.

നദീതീരങ്ങളിലും, ഒഴുകുന്ന വെള്ളങ്ങളിലും, തടാകങ്ങളിലും, ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങളിലും ഇവിടെ നൽകിയതിൽ പിതാമഹന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നു.

ന ചാശ്രും പാതയേജ്ജാതു ന യുക്തോ വാചമീരയേത്। ന ച കുര്വീത ഭുഞ്ജാനോ ഹ്യന്യോഽന്യം മത്സരസ്തദാ ।। ൨൧.

ഒരിക്കലും കണ്ണുനീർ വീഴിക്കരുത്, അനാവശ്യമായ വാക്കുകൾ പറയരുത്, ഭക്ഷണസമയത്ത് പരസ്പരം അസൂയ കാണിക്കരുത്.

അപസവ്യേ കൃതേ തേന വിധിവദ്ദര്ഭപാണിനാ । പിത്ര്യമാനിധനം കാര്യമേവം പ്രീണാതി വൈ പിതൄന് ।। ൨൧.

ഇടതുവശം നോക്കി ദർഭം കൈയിൽ പിടിച്ച് ശരിയായ രീതിയിൽ പിതൃകർമ്മം നടത്തുമ്പോൾ, അങ്ങനെ ചെയ്താൽ പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷിക്കും.

അനുമത്യാദിതോ വിപ്രാനഗ്നൌ കുര്യാദ്യഥാവിധി। പിതൄണാം നിര്വ്വപേദ്ഭൂമൌ ശൂര്പേ വാ ദര്ഭസംസ്തരേ ।। ൨൧.

അനുമതി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അഗ്നിയിൽ വിധിപ്രകാരം അർപ്പിക്കണം; പിതാക്കന്മാർക്കുള്ള അർപ്പണം നിലത്തോ, ചാളയിലോ, ദർഭപ്പുല്ല് വിരിച്ച മട്ടിലോ ഇടാം.

ശുക്ലപക്ഷസ്യ പൂര്വ്വാഹ്നേ ശ്രാദ്ധം കുര്യാദ്വിചക്ഷണഃ। കൃഷ്ണപക്ഷേഽപരാഹ്നേ തു രൌഹിണം ന വിലങ്ഘയേത് ।। ൨൧.

വിദ്വാൻമാർ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ രാവിലെ തന്നെ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം; കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ചെയ്യണം. രോഹിണി നക്ഷത്രത്തിന്റെ നിയമം ലംഘിക്കരുത്.

ഏവമേതേ മഹാത്മാനോ മഹാ യോഗാ മഹൌജസഃ। സദാ വൈ പിതരഃ പൂജ്യാ ദ്രഷ്ടാരോ ദേശകാലയോഃ ।। ൨൧.

ഇങ്ങനെ മഹാത്മാക്കളായ, മഹായോഗവും മഹാശക്തിയും ഉള്ള പിതാക്കന്മാർ എല്ലായ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്; അവർ ദേശവും കാലവും മനസ്സിലാക്കുന്നവരാണ്.

പിതൃഭക്തിരതോ നിത്യം യോഗം പ്രാപ്നോത്യനുത്തമമ്। ധ്യാനേന മോക്ഷം ഗച്ഛന്തി ഹിത്വാ കര്മ ശുഭാശുഭമ് ।। ൨൧.

അതിനാൽ, പിതൃഭക്തി എപ്പോഴും പുലർത്തുന്നവൻ ഉന്നതമായ യോഗം നേടുന്നു; ധ്യാനത്തിലൂടെ, നല്ലതും ചീത്തയുമെന്ന കർമ്മങ്ങൾ വിട്ട് മോക്ഷം പ്രാപിക്കും.

യജ്ഞഹേതോര്യദുദ്ധൃത്യ മോഹയിത്വാ ജഗത്തദാ। ഗുഹായാം നിഹതം യോഗം കശ്യപേന മഹാത്മനാ ।। ൨൧.

യജ്ഞത്തിനായി, മഹാത്മാവായ കശ്യപൻ ലോകത്തെ ഭ്രമിപ്പിച്ച് രഹസ്യമായ യോഗം ഒരു ഗുഹയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു.

അമൃതം ഗുഹ്യമൃദ്ധൃത്യ യോഗം യോഗവിദാം വര। പ്രോക്തം സനത്കുമാരേണ മഹത്തദ്ധര്മ്മശാശ്വതമ് ।। ൨൧.

രഹസ്യമായ അമൃതം, ഉന്നതമായ യോഗം എടുത്ത്, യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള സനത്കുമാരൻ ഈ മഹത്തായ ശാശ്വതധർമ്മം പ്രസ്താവിച്ചു.

ദേവാനാം പരമം ഗുഹ്യമൃഷീണാം ച പരായണമ്। പിതൃഭക്ത്യാ പ്രയത്നേന പിതൃഭക്തൈശ്ച നിത്യശഃ ।। ൨൧.

ഇത് ദേവന്മാരുടെ പരമരഹസ്യവും, ഋഷിമാരുടെ പരമലക്ഷ്യവുമാണ്; പിതൃഭക്തിയോടെയും പരിശ്രമത്തോടെയും, പിതൃഭക്തരായവർക്ക് എപ്പോഴും ഇത് ലഭ്യമാണ്.

തഞ്ച യോഗം സമാസേന പിതൃഭക്തസ്തു കൃത്സ്നശഃ। പ്രയത്നാത്പ്രാപ്നുയാത്തത്ര സര്വമേവ ന സംശയഃ ।। ൨൧.

ആ യോഗം സംക്ഷിപ്തമായി പിതൃഭക്തൻ പരിശ്രമത്തോടെ പൂര്‍ണമായി നേടാം; അതിൽ എല്ലാം ലഭിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

യസ്മൈ ശ്രാദ്ധാനി ദേയാനി യച്ച ദത്തം മഹാഫലമ്। യേഷു വാപ്യക്ഷയം ശ്രാദ്ധം തീര്ഥഷു ച നദീഷു ച । യേഷു ച സ്വര്ഗമാപ്നോതി തത്തേ പ്രോക്തം സസംഗ്രഹമ് ।। ൨൧.

ആർക്കാണ് ശ്രാദ്ധം അർപ്പിക്കേണ്ടത്, ഏത് ദാനങ്ങൾ വലിയ ഫലം നൽകുന്നു, എവിടെയാണ് ശ്രാദ്ധം ക്ഷയിക്കാത്തത്, തീർത്ഥങ്ങളിലും നദികളിലും, എവിടെയാണ് സ്വർഗം ലഭിക്കുന്നത്—ഇവയെല്ലാം സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ബൃഹസ്പതിരുവാച।। ശ്രുത്വൈവം ശ്രാദ്ധകല്പം തു യോഽസൂയാം കുരുതേ നരഃ। സ മജ്ജേന്നരകേ ഘോരേ നാസ്തികസ്തമസാവൃതഃ ।। ൨൧.

ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: ഈ ശ്രാദ്ധവിധി കേട്ടിട്ടും ആരെങ്കിലും അസൂയ കാണിച്ചാൽ, ആ മനുഷ്യൻ അന്ധകാരത്തിൽ മൂടപ്പെട്ട് ഭയങ്കരമായ നരകത്തിൽ വീഴും; അവൻ നാസ്തികനാണ്.

മഹാരോഗാവസായസ്തു സ യഃ സംയതമാനസഃ। വേദാശ്രമാന്മുക്തചിത്തഃ കുമ്ഭീകാ നധിഗച്ഛതി। ജിഹ്വാച്ഛേദം സ്തേനമേത്യ പ്രാപ്നുയുസ്തേന ചൈവ ഹ ।। ൨൧.

വലിയ രോഗം ബാധിച്ചിട്ടും മനസ്സു നിയന്ത്രിച്ചവനും വേദാശ്രമങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായവനും കുംഭീപാക നരകത്തിൽ വീഴില്ല; പക്ഷേ, നാവു മുറിക്കുന്നവരും കള്ളന്മാരും അവിടെ എത്തും.