വായുപുരാണമ്

നിയുക്തോ വാഽനിയുക്തോ വാ പംക്ത്‌യാ ഹരതി ദുഷ്കൃതമ്। പാപേന ഗൃഹ്യതേ ക്ഷിപ്രമിഷ്ടാപൂര്ത്തം ച നശ്യതി ।। ൧൭.

ഭക്ഷണത്തിനായി പംക്തി ഒരുക്കുന്നവൻ, നിർദ്ദേശിച്ചാലോ ഇല്ലയോ എന്നതല്ലാതെ, പാപം ഏറ്റെടുക്കുന്നു; അവൻ പാപം കൊണ്ടു വേഗത്തിൽ പിടിക്കപ്പെടുന്നു, യാഗവും ദാനവും വഴി സമ്പാദിച്ച പുണ്യവും നശിക്കുന്നു.

യതിസ്തു സര്വ്വവിപ്രാണാം സര്വ്വേഷാമഗ്ര്യ ഉത്സവേ। ഇതിഹാസപഞ്ചമാന് വേദാന് യഃ പഠേത്തു ദ്വിജോത്തമഃ ।। ൧൭.

എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരിലും ഉത്സവത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടവൻ, ഇതിഹാസങ്ങളും അഞ്ചാമത്തെ വേദവും ചേർത്ത് വേദങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നവനാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.

അനന്തരം യഥായോഗ്യം നിയോക്തവ്യോ വിജാനതാ। ത്രിവേദോഽനന്തരസ്തസ്യ ദ്വിവേദസ്തദനന്തരഃ ।। ൧൭.

അവന്റെ പിന്നാലെ, യോഗ്യത അനുസരിച്ച്, മൂന്നു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവനെയാണ് അറിവുള്ളവർ നിയമിക്കേണ്ടത്; പിന്നെ രണ്ടു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ വരണം.

ഏകവേദസ്തഥാ പശ്ചാന്ന്യായാധ്യായീ തതഃ പരമ്। പാവനായൈവ പംക്ത്യാ വൈ താന് പ്രവക്ഷ്യേ നിബോധത ।। ൧൭.

അതിനുശേഷം ഒരു വേദം മാത്രം അറിയുന്നവൻ, പിന്നെ തർക്കശാസ്ത്രം പഠിക്കുന്നവൻ, പിന്നെ മറ്റുള്ളവർ ക്രമത്തിൽ; പംക്തിയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിശദീകരിക്കാം.

യ ഏതേ പൂര്വ്വനിര്ദ്ദിഷ്ടാഃ സര്വ്വേ തേ ഹ്യനുപൂര്വ്വശഃ। ഷഡങ്ഗീ വിനയീ യോഗീ സര്വ്വതന്ത്രസ്തഥൈവ ച ।। ൧൭.

മുന്‍പ് പറഞ്ഞവരെല്ലാവരും ക്രമത്തിൽ—ആറ് അംഗങ്ങൾ പഠിച്ചവൻ, വിനയമുള്ളവൻ, യോഗി, എല്ലാ ആചാരങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ—

യായാവരശ്ച പഞ്ചൈതേ വിജ്ഞേയാഃ പങ്ക്തിപാവനാഃ । അഷ്ടാദശാനാം വിദ്യാനാമേകസ്മിന് പാരഗോഽപി യഃ ।। ൧൭.

യാത്ര ചെയ്യുന്ന സന്ന്യാസിയും—ഇവൈവരും പംക്തിയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരായി അറിയപ്പെടണം; പതിനെട്ട് വിദ്യകളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിൽ പൂർണ്ണമായും പ്രാവീണ്യം നേടിയവനും ഇതിലേർപ്പെടുന്നു.

യഥാവദ്വര്ത്തമാനശ്ച സര്വേ തേ പങ്ക്തിപാവനാഃ। ത്രിണാചികേതാസ്ത്രൈവിദ്യോ യശ്ച ധര്മ്മാന് പഠേദ്ദ്വിജഃ ।। ൧൭.

ശരിയായ രീതിയിൽ പെരുമാറുന്നവരൊക്കെയും പംക്തിയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരാണ്; മൂന്ന് നചികേതാഗ്നികൾ അറിയുന്നവൻ, മൂന്ന് വേദങ്ങൾ പഠിച്ചവൻ, ധർമ്മങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്ന ദ്വിജൻ—ഇവരും അതുപോലെയാണ്.

ബാര്ഹസ്പത്യേ തഥാ ശാസ്ത്രേ പാരം യശ്ച ദ്വിജോ ഗതഃ। സര്വ തേ പാവനാ വിപ്രാഃ പങ്ക്തീനാം സമുദാഹൃതാഃ ।। ൧൭.

ബാർഹസ്പത്യ ശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ബ്രാഹ്മണനും—ഇവരൊക്കെയും പംക്തിയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ആമന്ത്രിതസ്തു യഃ ശ്രാദ്ധേ യോഷിതം സേവതേ ദ്വിജഃ। പിതരസ്തസ്യ തം മാസം തസ്യ രേതസി ശേരതേ ।। ൧൭.

ശ്രാദ്ധത്തിന് ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട ദ്വിജൻ ഒരു സ്ത്രീയുമായി ശാരീരിക ബന്ധം പുലർത്തുകയാണെങ്കിൽ, ആ മാസം അവന്റെ പിതാക്കന്മാർ അവന്റെ വീര്യത്തിൽ വസിക്കുന്നു.

ശ്രാദ്ധം ദത്ത്വാ ച ഭുക്ത്വാ ച മൈഥുനം യോ നിഷേവതേ। പിതരസ്തസ്യ തം മാസം രേതഃസ്ഥാ നാത്ര സംശയഃ ।। ൧൭.

ശ്രാദ്ധം നൽകി ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം ലൈംഗിക ബന്ധം പുലർത്തുന്നവന്റെ പിതാക്കന്മാർ ആ മാസം അവന്റെ വീര്യത്തിൽ വസിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

തസ്മാദതിഥയേ ദേയം ഭോജയേദ്ബ്രഹ്മചാരിണമ്। ധ്യാനനിഷ്ഠായ ദാതവ്യം സാനുക്രോശായ ധാര്മികമ് ।। ൧൭.

അതിനാൽ, അതിഥിക്ക് നൽകണം, ബ്രഹ്മചാരിയെ ഭക്ഷിപ്പിക്കണം, ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായവനും കരുണയുള്ള ധാർമ്മികനുമായവനു നൽകണം.

യതിം വാ വാലഖില്യാന് വാ ഭോജയേച്ഛ്രാദ്ധകര്മ്മണി। വാനപ്രസ്ഥോപകുര്വ്വാണഃ പൂജാമാത്രേണ തോഷിതഃ ।। ൧൭.

ശ്രാദ്ധത്തിൽ യതിയെയോ വാലഖില്യന്മാരെയോ ഭക്ഷിപ്പിക്കാം; വാനപ്രസ്ഥൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആദരവ് മാത്രം മതിയാകും.

ഗൃഹസ്ഥം ഭോജയേദ്യസ്തു വിശ്വേദേവാസ്തു പൂജിതാഃ। വാനപ്രസ്ഥേന ഋഷയോ വാലഖില്യൈഃ പുരന്ദരഃ ।। ൧൭.

ഗൃഹസ്ഥനെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നവൻ വിശ്വദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചവനാകുന്നു; വാനപ്രസ്ഥൻ വഴി ഋഷിമാർ തൃപ്തരാകുന്നു, വാലഖില്യന്മാർ വഴി ഇന്ദ്രൻ സന്തുഷ്ടനാകുന്നു.

യതീനാം പൂജനേ ചാപി സാക്ഷാദ്ബ്രഹ്മാ തു പൂജിതഃ। ആശ്രമാഃ പാവനാഃ പഞ്ച ഉപധാഭിരനാശ്രമാഃ ।। ൧൭.

യതിമാരെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിനെയാണ് നേരിട്ട് ആരാധിക്കുന്നത്; അഞ്ചു ആശ്രമങ്ങൾ ശുദ്ധിയുള്ളവയാണ്, പക്ഷേ കപടചിഹ്നങ്ങളുള്ള ആശ്രമത്തിന് പുറത്തുള്ളവർ അല്ല.

ചത്വാര ആശ്രമാഃ പൂജ്യാഃ ശ്രാദ്ധേ ദൈവേ തഥൈവ ച। ചതുരാശ്രമബാഹ്യേഭ്യഃ ശ്രാദ്ധം നൈവ പ്രദാപയേത് ।। ൧൭.

നാലു ആശ്രമങ്ങളിലുള്ളവരെ ശ്രാദ്ധത്തിലും ദൈവിക കർമ്മങ്ങളിലും ആദരിക്കണം; ഈ നാലു ആശ്രമത്തിന് പുറത്തുള്ളവരാൽ ശ്രാദ്ധം നടത്തിക്കൊടുക്കരുത്.

സ തിഷ്ഠേദ്വാ ബുഭുക്ഷുസ്തു ചതുരാശ്രമബാഹ്യതഃ। അയതി ര്മോക്ഷവാദീ ച ഉഭൌ തൌ പങ്ക്തിദൂഷകൌ ।। ൧൭.

നാലു ആശ്രമത്തിന് പുറത്തു വിശപ്പോടെ ഇരിക്കുന്നവനോ, അശാന്തനോ കപടസന്ന്യാസിയോ ആണെങ്കിൽ, ഇരുവരും പംക്തിയെ അശുദ്ധമാക്കുന്നവരാണ്.

വൃഥാമുണ്ഡാശ്ച ജടിലാഃ സര്വേ കാര്പ്പടികാസ്തഥാ। നിര്ഘൃണാന് ഭിന്നവൃത്താംശ്ച സര്വഭക്ഷാന് വിവര്ജയേത് ।। ൧൭.

നിരർഥകമായി തലമുണ്ഡയുള്ളവരെയും ജടയുള്ളവരെയും കച്ചവസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവരെയും, ക്രൂരരെയും തെറ്റായ വഴിയിൽ നടക്കുന്നവരെയും എല്ലാം തിന്നുന്നവരെയും ഒഴിവാക്കണം.

കാരുകാദീനനാചാരാന് സര്വവേദബഹിഷ്കൃതാന്। ഗായനാന് ദേവവൃത്താംശ്ച ഹവ്യകവ്യേഷു വര്ജയേത് ।। ൧൭.

നൃത്തം, ഗാനം, നാടകങ്ങൾ, എല്ലാ വേദങ്ങളിൽ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ടവർ, ദൈവത്തിന്റെ കഥകൾ പാടുന്നവർ എന്നിവരെ ദേവതകൾക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പണങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ഒഴിവാക്കണം.

ദ്വിജേഷ്വപി കൃതം നിത്യം ശ്രാദ്ധകര്മ്മണി വര്ജയേത് ।। ൧൭.

അവരെ ദ്വിജന്മാരാണെങ്കിലും, അത്തരത്തിലുള്ള പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവർക്ക് ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഇടം നൽകരുത്.

ഏതേഷു വര്ത്തതേ യശ്ച കൃത്സ്വവര്ണം സ ഗച്ഛതി। യോഽശ്നാതി സഹ ശൂദ്രേണ സര്വേ തേ പങ്ക്തിദൂഷകാഃ ।। ൧൭.

ഈ പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവർ തങ്ങളുടെ മുഴുവൻ വർണ്ണം നഷ്ടപ്പെടുന്നു; ശൂദ്രനോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവരും ശ്രാദ്ധത്തിൽ അശുദ്ധരായി മാറുന്നു.

വ്യാപാദനം ശക്തിനിബര്ഹണം കൃഷിര്വാണിജ്യകാര്യ്യം പശുപാലനം ച। ശുശ്രൂഷണം വാപ്യഗുരോ രഹോ വാ കാര്യ്യം നൈതദ്വിദ്യതേ ബ്രാഹ്മണസ്യ ।। ൧൭.

ബ്രാഹ്മണൻക്ക് കൊലപാതകം, ബലപ്രയോഗം, കൃഷി, വ്യാപാരം, പശുപാലനം, ബ്രാഹ്മണനല്ലാത്തവരെ സേവിക്കുക, രഹസ്യപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുക എന്നിവയൊന്നും യോജിച്ച തൊഴിൽ അല്ല.

യേ തു വിപ്രാഃ സ്ഥിതാ നിത്യം ജ്ഞാനിനോ ധ്യാനിനസ്തഥാ। മിഥ്യാസങ്കല്പിനഃ സര്വേ ദുര്വൃത്താ വാ ദ്വിജാതയഃ ।। ൧൭.

ജ്ഞാനത്തിലും ധ്യാനത്തിലും സ്ഥിരതയുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർ, പക്ഷേ തെറ്റായ ഉദ്ദേശവും ദുഷ്പ്രവൃത്തിയും ഉള്ളവർ, അവരും ദ്വിജന്മാരിൽ വീണവരാണ്.

മിഥ്യാതത്ത്വവിദോ വര്ജ്ജ്യാസ്തഥാ ദമ്ഭവിഷൂചകാഃ। ഉപപാതകസംയുക്താഃ പാതകൈശ്ച വിശേഷതഃ ।। ൧൭.

തെറ്റായ തത്വങ്ങൾ അറിയുന്നവർ, കപടന്മാർ, വഞ്ചകർ, ചെറിയ പാപങ്ങളോ വലിയ പാപങ്ങളോ ചെയ്തവർ, ഇവരെ ഒഴിവാക്കണം.

വേദേ നിയോഗദാതാരോ ലോഭമോഹഫലാര്ഥിനഃ। ബ്രഹ്മവിക്രയിണശ്ചൈവ ശ്രാദ്ധകര്മ്മണി വര്ജിതാഃ ।। ൧൭.

വേദം പാടാൻ പണം വാങ്ങുന്നവർ, ലാഭത്തിനോ മോഹത്തിനോ വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ, വേദം വിൽക്കുന്നവർ, ഇവരെ ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തരുത്.

ന നിയോഗോഽസ്തി വേദാനാം യോ നിയുങ്ക്തേ സ പാപകൃത്। ഭോക്താ വേദഫലാദ്ഭ്രശ്യേദ്ദാതാ ദാനഫലാത്തഥാ ।। ൧൭.

വേദം പണത്തിനായി നൽകുന്നത് ശരിയല്ല; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവർ പാപം ചെയ്യുന്നു. വേദഫലത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവൻ അതിന്റെ ഫലം നഷ്ടപ്പെടും, ദാനം നൽകുന്നവനും ദാനഫലത്തിൽ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെടും.

ഭൃതോഽധ്യാപയതേ യസ്തു ഭൃതകാധ്യാപിതസ്തു യഃ । നാര്ഹതസ്താവപി ശ്രാദ്ധം ബ്രഹ്മണഃ ക്രിയവിക്രയീ ।। ൧൭.

പണത്തിനായി പഠിപ്പിക്കുന്നവനും പണത്തിനായി പഠിക്കുന്നവനും ശ്രാദ്ധത്തിന് അർഹരല്ല; അവർ ബ്രഹ്മകർമം വിൽക്കുന്നു.

ക്രയവിക്രയിണൌ ചൈവ ജീവിതാര്ഥം വിഗര്ഹിതൌ। വൃത്തിരേഷാ തു വൈശ്യസ്യ ബ്രാഹ്മണസ്യ തു പാതകമ് ।। ൧൭.

ജീവനോക്കായി വാങ്ങുന്നവനും വിൽക്കുന്നവനും അപമാനിക്കപ്പെടുന്നു; ഇത് വൈശ്യന്റെ തൊഴിൽ ആണ്, ബ്രാഹ്മണനു പാപം.

പ്രാഹുര്വേദാന് വേദവിദോ വേദാന് യശ്ചോപജീവതി ൧൭.

വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവർ പറയുന്നു: വേദം ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവനും അപമാനിക്കപ്പെടുന്നു.

വൃഥാ ദാരാംശ്ച യോ ഗച്ഛേദ്യോ യജേത വൃഥാധ്വരേ। നാര്ഹതസ്താവപി ശ്രാദ്ധം ദ്വിജോ യശ്ചൈവ നാസ്തികഃ ।। ൧൭.

അനാവശ്യമായി മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നവനും, ഉദ്ദേശമില്ലാതെ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനും, ദ്വിജന്മാരിൽ നാസ്തികൻ ആയവനും ശ്രാദ്ധത്തിന് അർഹരല്ല.