വായുപുരാണമ്

ഹിമവത്പ്രഭവാ നദ്യോ യാശ്ചാന്യാ ഋഷിപൂജിതാഃ । സരസ്തീര്ഥാഭിസംവേദ്യാ നദീ നവവഹാസ്തഥാ ।। ൧൭.

ഹിമവാനിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന നദികളും, മറ്റുള്ളവയും ഋഷികൾ ആദരിച്ചവയും, പുണ്യമായ തടാകങ്ങളും തീർത്ഥങ്ങളും, ഒപ്പം ഒൻപതു പ്രധാന നദികളും—

ഗത്വൈതാന് മുച്യതേ പാപൈഃ സ്വര്ഗേ നിത്യം മഹീയതേ। ദശരാത്രമശൌചന്തു പ്രോക്തം വൈ മൃതസൂതകേ ।। ൧൭.

ഇവിടങ്ങളിലേക്ക് പോയാൽ പാപങ്ങൾനിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും, സ്വർഗത്തിൽ എപ്പോഴും മാന്യനാകും; മരണത്തിലും ജനനത്തിലും പത്ത് രാത്രികളുടെ അശുദ്ധി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

ബ്രാഹ്മണസ്യ വിശേഷേണ ക്ഷത്രിയേ ദ്വാദശ സ്മൃതമ്। അര്ദ്ധം മാസന്തു വൈശ്യസ്യ മാസാച്ഛൂദ്രസ്തു ശുധ്യതി ।। ൧൭.

ബ്രാഹ്മണർക്കു പ്രത്യേകിച്ച് പത്ത് രാത്രികളും, ക്ഷത്രിയർക്കു പന്ത്രണ്ടു രാത്രികളും; വൈശ്യൻക്ക് പകുതി മാസം, ശൂദ്രൻക്ക് ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

ഉദക്യാ സര്വവര്ണാനാം ത്രിരാത്രേണ തു ശുദ്ധയതി। ഉദക്യാം സൂതികാഞ്ചൈവ ശ്വാനമന്ത്യാവസായിനമ് ।। ൧൭.

എല്ലാ വർണ്ണങ്ങൾക്കുമുള്ള ഉഡക്യയുടെ അശുദ്ധി മൂന്നു രാത്രിയിൽ ശുദ്ധിയാകും; പ്രസവിച്ച സ്ത്രീക്കും ശവം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവനും നായയെ സ്പർശിച്ചവനും ഇതുപോലെ.

നഗ്നാദീന് മൃതഹാരാംശ്ച സ്പൃഷ്ട്വാഽശൌചം വിധീയതേ। സ്നാത്വാ സചൈലോ മൃദ്ഭിസ്തു ദ്വാദശഭിസ്തു ശുധ്യതി ।। ൧൭.

നഗ്നരെയും ശവം ചുമക്കുന്നവരെയും സ്പർശിച്ചാൽ അശുദ്ധി വരും; വസ്ത്രം ധരിച്ച് മണ്ണുകൊണ്ട് പന്ത്രണ്ടു തവണ കഴുകി കുളിച്ചാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

ഏതദേവ ഭവേച്ഛൌചം മൈഥുനേ നവഭിസ്തഥാ। മൃദാ പ്രക്ഷാല്യ ഹസ്തൌ തു കുര്യാച്ഛൌചവിധിന്നരഃ ।। ൧൭.

ഇതേ ശുദ്ധി നിയമം ലൈംഗികസംസർഗത്തിന് ശേഷം ഒൻപതു തവണ മണ്ണ് ഉപയോഗിച്ചും ബാധകമാണ്; കൈകൾ മണ്ണുകൊണ്ട് കഴുകി ശുദ്ധിക്രമം പാലിക്കണം.

പ്രക്ഷാല്യ ചാദ്ഭിര്ഹസ്തൌ ച സ്നാത്വാ ചൈവ മൃദാ പുനഃ। മൃദം ഗുഹ്യേ തതോ ദ്വിസ്തു പുനരേവ മൃദം ബുധഃ ।। ൧൭.

കൈകൾ വെള്ളത്തിൽ കഴുകി, പിന്നെ വീണ്ടും മണ്ണുകൊണ്ട് കുളിച്ച്, രഹസ്യഭാഗത്ത് രണ്ടുതവണ മണ്ണ് ഉപയോഗിച്ച്, വീണ്ടും മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം.

ഏവം ശൌച വിധിര്ദൃഷ്ടഃ സര്വവര്ണേഷു നിത്യദാ। പരിദദ്യാന്മൃദസ്തിസ്രോ ഹസ്തപാദാവസേചനമ് ।। ൧൭.

ഇങ്ങനെ ശുദ്ധി നിയമം എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലും എപ്പോഴും പ്രയോഗിക്കണം; കൈകളും കാലുകളും കഴുകാൻ മൂന്നു തവണ മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം.

ആരണ്യം ശൌചമേതത്തു ഗ്രാമ്യം വക്ഷ്യാമ്യതഃ പരമ്। മൃദസ്തിസ്രഃ പാദയോസ്തു ഹസ്തയോസ്തിസ്ര ഏവ ച ।। ൧൭.

കാടിൽ ഇതാണ് ശുദ്ധി നിയമം; ഇനി ഗ്രാമത്തിൽ പ്രയോഗിക്കേണ്ടത് പറയാം: കാലുകളിൽ മൂന്നു തവണയും കൈകളിൽ മൂന്നു തവണയും മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം.

മൃദഃ പഞ്ചദശാമേധ്യേ ഹസ്താദീനാം വിഭാഗശഃ। അനിര്ണിക്തേ മൃദം ദദ്യാന്മൃദന്തേ ത്വദ്ഭിരേവ തു ।। ൧൭.

മലിനമായാൽ കൈകൾക്കും മറ്റും പതിനഞ്ചു തവണ മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം; സ്ഥലം നിർണ്ണയിക്കാനാവില്ലെങ്കിൽ മണ്ണ് ഉപയോഗിച്ച് അവസാനം വെള്ളം ഉപയോഗിക്കണം.

കണ്ഠം ശിരോ വാ പ്രാവൃത്യ രഥ്യാ പാദഗതസ്തു വാ। അകൃത്വാ പാദയോഃ ശൌചമാചാന്തോഽപ്യശുചിര്ഭവേത് ।। ൧൭.

കഴുത്തോ തലയോ മൂടി, അല്ലെങ്കിൽ വഴിയിൽ മലിനമായ കാലുകളോടെ നടക്കുമ്പോഴും, കാലുകൾ കഴുകാതിരിക്കുകവൻ, വായ് കഴുകിയാലും അശുദ്ധിയാണ്.

പ്രക്ഷാല്യ പാത്രം നിഃക്ഷിപ്യ ആചമ്യാഭ്യുക്ഷണം പുനഃ। ദ്രവ്യസ്യാന്യസ്യ തു തഥാ കുര്യാദഭ്യുക്ഷണം പുനഃ ।। ൧൭.

പാത്രം കഴുകി വച്ചശേഷം, വെള്ളം കുടിച്ച് വീണ്ടും ചൊരിയണം. മറ്റേതെങ്കിലും വസ്തുവിനും അങ്ങനെ തന്നെ വീണ്ടും ചൊരിയണം.

പുഷ്പാദീനാം തൃണാനാഞ്ച പ്രോക്ഷണം ഹവിഷാന്തഥാ। പരാഹൃതാനാം ദ്രവ്യാണാം നിധായാഭ്യുക്ഷണം തഥാ ।। ൧൭.

പൂക്കൾക്കും പുല്ലുകൾക്കും, ഹവിസ്സിനും ചൊരിയണം. പുറത്തുനിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന വസ്തുക്കൾ വച്ചശേഷം അവയ്ക്കും അങ്ങനെ തന്നെ ചൊരിയണം.

പ്രോക്ഷിതന്തു ഹരേത് കിഞ്ചി ച്ഛ്രാദ്ധേ ദൈവ തഥാ പുനഃ। ഉത്തരേണ ഹരേദ്വേദ്യാം ദക്ഷിണേന വിസര്ജയേത് ।। ൧൭.

ചൊരിഞ്ഞത് ശ്രാദ്ധത്തിനോ ദേവർക്കോ വേണ്ടിയാണെങ്കിൽ എടുത്തു വേണം. വേദിയിൽ വച്ചാൽ വടക്കുവശത്ത് നിന്ന് എടുത്ത് തെക്കുവശത്ത് വലിച്ചെറിയണം.

വിച്ഛിന്നം സ്യാദ്വിപര്യാസേ ദൈവേ പിത്ര്യേ തഥൈവ ച। ദക്ഷിണേന തു ഹസ്തേന ദക്ഷിണാം വേദിമാലിഖേത് ।। ൧൭.

ദേവർക്കോ പിതാക്കൾക്കോ വേണ്ടിയുള്ള ക്രമത്തിൽ തടസ്സമോ മറിച്ചായാലോ, വലതുകൈ കൊണ്ട് തെക്കുവശത്തെ വേദി വരയ്ക്കണം.

കരാഭ്യാമേവ ദേവാനാം പിതൄണാം വികരം ശുഭമ്। ക്ഷുഭിതസ്വപ്നയോശ്ചൈവ തഥാ മൂത്രപുരീഷയോഃ ।। ൧൭.

ദേവർക്കും പിതാക്കൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള ശുഭപ്രവൃത്തികൾ, ഉറക്കം ഭംഗപ്പെട്ടപ്പോൾ, മൂത്രം കക്കയൊക്കെയായശേഷം, ഇരുകൈ കൊണ്ടാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.

നിഷ്ഠീവിതേ യഥാ വ്യക്തേ ഭുക്ത്വാ വിപരിധായ ച। ഉച്ഛിഷ്ടസ്യ ച സംസ്പര്ശേ തഥാ പാദാവസേചനേ ।। ൧൭.

വെളിപ്പെട്ട് തുപ്പിയശേഷം, ഭക്ഷണം കഴിച്ച് മേൽവസ്ത്രം ധരിച്ചശേഷം, ഉണക്കഭക്ഷണം തൊട്ടാൽ, കാലുകൾ കഴുകിയാൽ, അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം.

ഉത്സൃഷ്ടസ്യ സുമമ്ഭാഷേ ഹ്യശുചിം പ്രയതസ്യ ച। സന്ദേഹേഷു ച സര്വേഷു ശിഖാം മുക്ത്വാ തഥൈവ ച ।। ൧൭.

വെള്ളം ഒഴിച്ചശേഷം, കഠിനമായി സംസാരിച്ചശേഷം, അശുദ്ധനാകുമ്പോൾ, സംശയമുള്ളപ്പോൾ, ശിഖ അഴിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അപ്പോൾ അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം.

വിനാ യജ്ഞോപവീതേന മോഹാത്തു യദ്യുപസ്പൃഷേത്। ഔഷ്ഠസ്യ ദന്തസംസ്പര്ശേ ദര്ശനേ ചാന്ത്യവാസിനാമ് ।। ൧൭.

യജ്ഞോപവീതം ഇല്ലാതെ തെറ്റിദ്ധരിച്ച് വെള്ളം കുടിച്ചാൽ, ചുണ്ടോ പല്ലോ തൊട്ടാൽ, ഗ്രാമത്തിന്റെ അറ്റവാസികളെ കണ്ടാൽ, അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം.

ജിങ്വയാ ചൈവ സംസ്പൃശ്യ ദന്താസക്തം തഥൈവ ച। സശബ്ദമങ്ഗുലീഭിശ്ച പ്രണതശ്ചാവലോ കയന് ।। ൧൭.

നാവുകൊണ്ട് പല്ല് തൊട്ടാൽ, പല്ലിൽ എന്തെങ്കിലും ഒട്ടിയാൽ, വിരലുകൾ കൊണ്ട് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കിയാൽ, താഴോട്ട് നമസ്കരിച്ച് മേലോട്ടു നോക്കിയാൽ, അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം.

യശ്ചാധര്മേ സ്ഥിതോ മോഹാദായാന്തോഽപ്യശുചിര്ഭവേത്। ഉപവിശ്യ ശുചൌ ദേശേ പ്രണതഃ പ്രാഗുദങ്മുഖഃ ।। ൧൭.

തെറ്റിദ്ധരിച്ച് അശുദ്ധനായി ഇരിക്കുന്നവൻ ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് കിഴക്കോ വടക്കോ നോക്കി ഇരിക്കണം, നമസ്കരിച്ച്.

പാദൌ പ്രക്ഷാല്യ ഹസ്തൌ തു അന്തര്ജാനുരുപ സ്പൃശേത്। പ്രസന്നാസ്ത്രിഃ പിബേച്ചാപഃ പ്രയതഃ സുസമാഹിതഃ ।। ൧൭.

കാലുകളും കൈകളും കഴുകി, കൈകൾ മുട്ടിൽ വച്ച്, മനസ്സ് ശാന്തമാക്കി, ശ്രദ്ധയോടെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം വെള്ളം കുടിക്കണം.

ദ്വിരേവ മാര്ജനം കുര്യാത്സകൃദഭ്യുക്ഷണം തതഃ। ഖാനി മൂര്ദ്ധാനമാത്മാനം ഹസ്തൌ പാദൌ തഥൈവ ച ।। ൧൭.

രണ്ടു പ്രാവശ്യം കഴുകി, ഒറ്റപ്രാവശ്യം ചൊരിയണം. ശേഷം വായ്, തല, ശരീരം, കൈ, കാൽ എന്നിവയും അങ്ങനെ തന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണം.

അഭ്യുക്ഷണം തഥാ തസ്യ യദ്യമീമാംസിതം ഭവേത്। ഏവമാചമനം തസ്യ വേദാ യജ്ഞാസ്തപാംസി ച ।। ൧൭.

ചൊരിയലിൽ സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ വീണ്ടും ചെയ്യണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ആചമനം, വേദപഠനം, യജ്ഞം, തപസ്സു എന്നിവ ഫലപ്രദമാകും.

ദാനാനി ബ്രഹ്മചര്യഞ്ച ഭവന്തി സഫലാസ്തഥാ। ക്രിയാം യഃ കുരുതേ മോഹാദനാചമ്യൈവ നാസ്തികഃ ।। ൧൭.

ദാനം, ബ്രഹ്മചര്യവും അങ്ങനെ ഫലപ്രദമാകും. എന്നാൽ ആരെങ്കിലും തെറ്റിദ്ധരിച്ച് അല്ലെങ്കിൽ വിശ്വാസമില്ലാതെ ആചമനം ചെയ്യാതെ കര്‍മ്മം ചെയ്താൽ അതിന് ഫലം ഉണ്ടാകില്ല.

ഭവന്തി ച വൃഥാ തസ്യ ക്രിയാ ഹ്യേതാ ന സംശയഃ। വാഗ്ഭാവശുദ്ധനിര്ണിക്തമദുഷ്ടം വാപ്യനിന്ദിതമ് ।। ൧൭.

അവന്റെ കര്‍മ്മങ്ങൾ ഫലമില്ലാതാകും — ഇതിൽ സംശയമില്ല. വാക്കിലും മനസിലും ശുദ്ധിയോടെ, ദോഷമോ അപവാദമോ ഇല്ലാതെ ചെയ്തവ മാത്രം ഫലപ്രദമാകും.

മേധ്യാന്യേതാനി ജ്ഞേയാനി ദുഷ്ടമേഭ്യോ വിപര്യയഃ। ന വക്തവ്യഃ സദാ വിപ്രഃ ക്ഷുധിതോ നാസ്തി കിഞ്ചന ।। ൧൭.

ഇവ ശുദ്ധമായ പ്രവൃത്തികളാണ് അറിയേണ്ടത്; ഇതിന് വിപരീതം അശുദ്ധമാണ്. ബ്രാഹ്മണൻ ഒരിക്കലും 'എനിക്ക് വിശപ്പാണ്, എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല' എന്നു പറയരുത്.

തസ്മൈ സത്കൃത്യ യോ ദദ്യാദയൂപോ യജ്ഞ ഉച്യതേ। അപ്ലുഷ്ടാന്നം ശ്രൃതാന്നന്തു കൃശവൃത്തിമയാചകമ് ।। ൧൭.

അവനു ആദരത്തോടെ കൊടുക്കുന്നതാണ് യജ്ഞം എന്നു പറയുന്നത്. വെള്ളം ചൊരിയാത്ത അന്നം, ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവൻ ഭിക്ഷയെടുത്ത അന്നം, അങ്ങനെ അല്ല.

ഏകാന്തശീലം ഹ്രീമന്തം സദാ ശ്രാദ്ധേഷു ഭോജയേത് । യോ ദദാത്യാന്തിമഭ്യേശ്ച സ ബ്രഹ്മഘ്നോ ദുരാത്മവാന് ।। ൧൭.

ഏകാഗ്രതയും ലജ്ജയും ഉള്ളവനെയാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഭക്ഷിപ്പിക്കേണ്ടത്. യോഗ്യനല്ലാത്തവന് അവസാനം കൊടുക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മഹത്യയും ദുഷ്ടതയും ചെയ്യുന്നതാണ്.