വായുപുരാണമ്

ആഗ്നിഷ്ടോമം തു പയസാ പ്രാപ്നുയാദ്വൈ തഥാശ്രുതമ്। സര്പിഷാ തു ശുഭം ചക്ഷുഃ ഷോഡശാഹഫലം ലഭേത്। മധുനാ ത്വതിരാത്രസ്യ ഫലം ച സമവാപ്നുയാത് ।। ൧൭.

പാലുകൊണ്ട് അഗ്നിഷ്ടോമയാഗഫലം ലഭിക്കും എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്; നെയ്യാൽ ദൃശ്യശുദ്ധിയും പതിനാറുദിവസയാഗഫലവും കിട്ടും; തേനാൽ അതിരാത്രയാഗഫലവും ലഭിക്കും.

തത്പ്രാപ്നുയാച്ഛ്രദ്ദധാനോ നരോ വൈ സര്വൈഃ കാമൈര്ഭോജയേദ്യസ്തു വിപ്രാന്। സര്വാര്ഥദഃ സര്വവിപ്രാതിഥൌ യഃ ഫലം ഭുങ്ക്തേ സര്വമേധസ്യ നിത്യമ് ।। ൧൭.

വിശ്വാസത്തോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ എല്ലാ ഇഷ്ടവസ്തുക്കളും നൽകി ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നവൻ എല്ലാ ഫലങ്ങളും നേടും; എല്ലാ ബ്രാഹ്മണാതിഥികളെ ആദരിക്കുന്നവൻ എല്ലായാഗഫലവും എപ്പോഴും അനുഭവിക്കും.

യസ്തു ശ്രാദ്ധേഽതിഥിം പ്രാപ്യ ദൈവേ വാപ്യവമന്യതേ। തം വൈ ദേവാ വിശ്വയന്തി ഹോതാ യദ്വത് പരാം വസുമ് ।। ൧൭.

ശ്രാദ്ധത്തിലും ദൈവികകർമങ്ങളിലും അതിഥിയെ അവഗണിക്കുന്നവനെ ദേവന്മാർ ഉപേക്ഷിക്കും, യജ്ഞത്തിൽ ഹോതാവ് മൂല്യമില്ലാത്ത ഹോമം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ.

ദേവാശ്ച പിതരശ്ചൈവ വഹ്നിശ്ചൈവ ഹി താന് ദ്വിജാന് । ആവിശ്യ ഭുഞ്ജതേ തദ്വൈ ലോകാനുഗ്രഹകാരണാത് ।। ൧൭.

ദേവന്മാരും പിതാക്കളും അഗ്നിയും ഈ ദ്വിജന്മാരിൽ പ്രവേശിച്ച് ലോകത്തിന് അനുഗ്രഹം നൽകാനായി അവരോടൊപ്പം അനുഭവിക്കുന്നു.

അപൂജിതാ ദഹന്ത്യേതേ ദദ്യുഃ കാമാംശ്ച പൂജിതാഃ। സര്വസ്വേനാപി തസ്മാദ്വൈ പൂജയേദതിഥീന് സദാ ।। ൧൭.

ആതിഥ്യം ലഭിച്ചവരെ ആദരിക്കാതിരിക്കുകവൻ അവർ ദഹിപ്പിക്കും; ആദരിച്ചാൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകും. അതുകൊണ്ട്, സ്വന്തമായുള്ള എല്ലാംകൊണ്ടായാലും അതിഥികളെ എപ്പോഴും ആദരിക്കണം.

വാനപ്രസ്ഥോ ഗൃഹസ്ഥശ്ച ഗൃഹമഭ്യാഗതോഽഥവാ। ബാലാഃ ഖിന്നാ യതിശ്ചൈവ ജാനീയാദതിഥീന് സദാ ।। ൧൭.

വാനപ്രസ്ഥനും ഗൃഹസ്ഥനും വീട്ടിൽ വന്നവരും കുട്ടികളും ക്ഷീണിച്ചവരും സന്യാസിയും ഇവരെ എല്ലാം എപ്പോഴും അതിഥികളായി പരിഗണിക്കണം.

അഭ്യാഗതോ യാചകഃ സ്യാദതിഥിഃ സ്യാദയാചകഃ। അതിഥേരതിഥിഃ ശ്രേഷ്ഠഃ സോഽതിഥിര്യോഗ ഉച്യതേ ।। ൧൭.

വരുന്നവൻ യാചകനായാലും അല്ലാതെയായാലും അതിഥിയാണ്; അതിഥികളിൽ ക്ഷണിക്കാതെ വന്നവൻ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, അവനെയാണ് യഥാർത്ഥ അതിഥി എന്നുപറയുന്നത്.

ന ഘോരോ നാപി സങ്കീര്ണോ നാവിദ്യോ ന വിശേഷവിത്। ന ച സന്തോ ന സമൃദ്ധോ ന സേവീ നാചരോഽതിഥിഃ ।। ൧൭.

അതിഥി ഭയാനകനല്ല, കലർന്നവനുമല്ല, അജ്ഞാനിയുമല്ല, വ്യത്യാസങ്ങൾ അറിയുന്നവനുമല്ല; സദാചാരിയുമല്ല, സമ്പന്നനുമല്ല, സേവകനുമല്ല, ആചാരനുമല്ല.

പിപാസിതായ ശ്രാന്തായ ഭ്രാന്തായാതിബുഭുക്ഷതേ। തസ്മൈ സത്കൃത്യ ദാതവ്യം യജ്ഞസ്യ ഫലമിച്ഛതാ ।। ൧൭.

ദാഹമുള്ളവനും ക്ഷീണിച്ചവനും വഴിതെറ്റിയവനും അതിയായി വിശപ്പുള്ളവനും ആർക്കും, യജ്ഞഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആദരപൂർവ്വം നൽകണം.

ആരുഹ്യ ഭൃഗുതുങ്ഗോഷു ഗത്വാ പുണ്യാം സരസ്വതീമ്। ആപഗാം തു നദീ പുണ്യാം ഗങ്ഗാ ദേവീ മഹാനദീ ।। ൧൭.

ഭൃഗു പർവ്വതങ്ങളിൽ കയറി, പുണ്യമായ സരസ്വതി നദിയിലേക്കും, ദൈവമായ മഹാനദിയായ ഗംഗയിലേക്കും പോയാൽ—

ഹിമവത്പ്രഭവാ നദ്യോ യാശ്ചാന്യാ ഋഷിപൂജിതാഃ । സരസ്തീര്ഥാഭിസംവേദ്യാ നദീ നവവഹാസ്തഥാ ।। ൧൭.

ഹിമവാനിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന നദികളും, മറ്റുള്ളവയും ഋഷികൾ ആദരിച്ചവയും, പുണ്യമായ തടാകങ്ങളും തീർത്ഥങ്ങളും, ഒപ്പം ഒൻപതു പ്രധാന നദികളും—

ഗത്വൈതാന് മുച്യതേ പാപൈഃ സ്വര്ഗേ നിത്യം മഹീയതേ। ദശരാത്രമശൌചന്തു പ്രോക്തം വൈ മൃതസൂതകേ ।। ൧൭.

ഇവിടങ്ങളിലേക്ക് പോയാൽ പാപങ്ങൾനിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും, സ്വർഗത്തിൽ എപ്പോഴും മാന്യനാകും; മരണത്തിലും ജനനത്തിലും പത്ത് രാത്രികളുടെ അശുദ്ധി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

ബ്രാഹ്മണസ്യ വിശേഷേണ ക്ഷത്രിയേ ദ്വാദശ സ്മൃതമ്। അര്ദ്ധം മാസന്തു വൈശ്യസ്യ മാസാച്ഛൂദ്രസ്തു ശുധ്യതി ।। ൧൭.

ബ്രാഹ്മണർക്കു പ്രത്യേകിച്ച് പത്ത് രാത്രികളും, ക്ഷത്രിയർക്കു പന്ത്രണ്ടു രാത്രികളും; വൈശ്യൻക്ക് പകുതി മാസം, ശൂദ്രൻക്ക് ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

ഉദക്യാ സര്വവര്ണാനാം ത്രിരാത്രേണ തു ശുദ്ധയതി। ഉദക്യാം സൂതികാഞ്ചൈവ ശ്വാനമന്ത്യാവസായിനമ് ।। ൧൭.

എല്ലാ വർണ്ണങ്ങൾക്കുമുള്ള ഉഡക്യയുടെ അശുദ്ധി മൂന്നു രാത്രിയിൽ ശുദ്ധിയാകും; പ്രസവിച്ച സ്ത്രീക്കും ശവം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവനും നായയെ സ്പർശിച്ചവനും ഇതുപോലെ.

നഗ്നാദീന് മൃതഹാരാംശ്ച സ്പൃഷ്ട്വാഽശൌചം വിധീയതേ। സ്നാത്വാ സചൈലോ മൃദ്ഭിസ്തു ദ്വാദശഭിസ്തു ശുധ്യതി ।। ൧൭.

നഗ്നരെയും ശവം ചുമക്കുന്നവരെയും സ്പർശിച്ചാൽ അശുദ്ധി വരും; വസ്ത്രം ധരിച്ച് മണ്ണുകൊണ്ട് പന്ത്രണ്ടു തവണ കഴുകി കുളിച്ചാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

ഏതദേവ ഭവേച്ഛൌചം മൈഥുനേ നവഭിസ്തഥാ। മൃദാ പ്രക്ഷാല്യ ഹസ്തൌ തു കുര്യാച്ഛൌചവിധിന്നരഃ ।। ൧൭.

ഇതേ ശുദ്ധി നിയമം ലൈംഗികസംസർഗത്തിന് ശേഷം ഒൻപതു തവണ മണ്ണ് ഉപയോഗിച്ചും ബാധകമാണ്; കൈകൾ മണ്ണുകൊണ്ട് കഴുകി ശുദ്ധിക്രമം പാലിക്കണം.

പ്രക്ഷാല്യ ചാദ്ഭിര്ഹസ്തൌ ച സ്നാത്വാ ചൈവ മൃദാ പുനഃ। മൃദം ഗുഹ്യേ തതോ ദ്വിസ്തു പുനരേവ മൃദം ബുധഃ ।। ൧൭.

കൈകൾ വെള്ളത്തിൽ കഴുകി, പിന്നെ വീണ്ടും മണ്ണുകൊണ്ട് കുളിച്ച്, രഹസ്യഭാഗത്ത് രണ്ടുതവണ മണ്ണ് ഉപയോഗിച്ച്, വീണ്ടും മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം.

ഏവം ശൌച വിധിര്ദൃഷ്ടഃ സര്വവര്ണേഷു നിത്യദാ। പരിദദ്യാന്മൃദസ്തിസ്രോ ഹസ്തപാദാവസേചനമ് ।। ൧൭.

ഇങ്ങനെ ശുദ്ധി നിയമം എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലും എപ്പോഴും പ്രയോഗിക്കണം; കൈകളും കാലുകളും കഴുകാൻ മൂന്നു തവണ മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം.

ആരണ്യം ശൌചമേതത്തു ഗ്രാമ്യം വക്ഷ്യാമ്യതഃ പരമ്। മൃദസ്തിസ്രഃ പാദയോസ്തു ഹസ്തയോസ്തിസ്ര ഏവ ച ।। ൧൭.

കാടിൽ ഇതാണ് ശുദ്ധി നിയമം; ഇനി ഗ്രാമത്തിൽ പ്രയോഗിക്കേണ്ടത് പറയാം: കാലുകളിൽ മൂന്നു തവണയും കൈകളിൽ മൂന്നു തവണയും മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം.

മൃദഃ പഞ്ചദശാമേധ്യേ ഹസ്താദീനാം വിഭാഗശഃ। അനിര്ണിക്തേ മൃദം ദദ്യാന്മൃദന്തേ ത്വദ്ഭിരേവ തു ।। ൧൭.

മലിനമായാൽ കൈകൾക്കും മറ്റും പതിനഞ്ചു തവണ മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം; സ്ഥലം നിർണ്ണയിക്കാനാവില്ലെങ്കിൽ മണ്ണ് ഉപയോഗിച്ച് അവസാനം വെള്ളം ഉപയോഗിക്കണം.

കണ്ഠം ശിരോ വാ പ്രാവൃത്യ രഥ്യാ പാദഗതസ്തു വാ। അകൃത്വാ പാദയോഃ ശൌചമാചാന്തോഽപ്യശുചിര്ഭവേത് ।। ൧൭.

കഴുത്തോ തലയോ മൂടി, അല്ലെങ്കിൽ വഴിയിൽ മലിനമായ കാലുകളോടെ നടക്കുമ്പോഴും, കാലുകൾ കഴുകാതിരിക്കുകവൻ, വായ് കഴുകിയാലും അശുദ്ധിയാണ്.

പ്രക്ഷാല്യ പാത്രം നിഃക്ഷിപ്യ ആചമ്യാഭ്യുക്ഷണം പുനഃ। ദ്രവ്യസ്യാന്യസ്യ തു തഥാ കുര്യാദഭ്യുക്ഷണം പുനഃ ।। ൧൭.

പാത്രം കഴുകി വച്ചശേഷം, വെള്ളം കുടിച്ച് വീണ്ടും ചൊരിയണം. മറ്റേതെങ്കിലും വസ്തുവിനും അങ്ങനെ തന്നെ വീണ്ടും ചൊരിയണം.

പുഷ്പാദീനാം തൃണാനാഞ്ച പ്രോക്ഷണം ഹവിഷാന്തഥാ। പരാഹൃതാനാം ദ്രവ്യാണാം നിധായാഭ്യുക്ഷണം തഥാ ।। ൧൭.

പൂക്കൾക്കും പുല്ലുകൾക്കും, ഹവിസ്സിനും ചൊരിയണം. പുറത്തുനിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന വസ്തുക്കൾ വച്ചശേഷം അവയ്ക്കും അങ്ങനെ തന്നെ ചൊരിയണം.

പ്രോക്ഷിതന്തു ഹരേത് കിഞ്ചി ച്ഛ്രാദ്ധേ ദൈവ തഥാ പുനഃ। ഉത്തരേണ ഹരേദ്വേദ്യാം ദക്ഷിണേന വിസര്ജയേത് ।। ൧൭.

ചൊരിഞ്ഞത് ശ്രാദ്ധത്തിനോ ദേവർക്കോ വേണ്ടിയാണെങ്കിൽ എടുത്തു വേണം. വേദിയിൽ വച്ചാൽ വടക്കുവശത്ത് നിന്ന് എടുത്ത് തെക്കുവശത്ത് വലിച്ചെറിയണം.

വിച്ഛിന്നം സ്യാദ്വിപര്യാസേ ദൈവേ പിത്ര്യേ തഥൈവ ച। ദക്ഷിണേന തു ഹസ്തേന ദക്ഷിണാം വേദിമാലിഖേത് ।। ൧൭.

ദേവർക്കോ പിതാക്കൾക്കോ വേണ്ടിയുള്ള ക്രമത്തിൽ തടസ്സമോ മറിച്ചായാലോ, വലതുകൈ കൊണ്ട് തെക്കുവശത്തെ വേദി വരയ്ക്കണം.

കരാഭ്യാമേവ ദേവാനാം പിതൄണാം വികരം ശുഭമ്। ക്ഷുഭിതസ്വപ്നയോശ്ചൈവ തഥാ മൂത്രപുരീഷയോഃ ।। ൧൭.

ദേവർക്കും പിതാക്കൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള ശുഭപ്രവൃത്തികൾ, ഉറക്കം ഭംഗപ്പെട്ടപ്പോൾ, മൂത്രം കക്കയൊക്കെയായശേഷം, ഇരുകൈ കൊണ്ടാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.

നിഷ്ഠീവിതേ യഥാ വ്യക്തേ ഭുക്ത്വാ വിപരിധായ ച। ഉച്ഛിഷ്ടസ്യ ച സംസ്പര്ശേ തഥാ പാദാവസേചനേ ।। ൧൭.

വെളിപ്പെട്ട് തുപ്പിയശേഷം, ഭക്ഷണം കഴിച്ച് മേൽവസ്ത്രം ധരിച്ചശേഷം, ഉണക്കഭക്ഷണം തൊട്ടാൽ, കാലുകൾ കഴുകിയാൽ, അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം.

ഉത്സൃഷ്ടസ്യ സുമമ്ഭാഷേ ഹ്യശുചിം പ്രയതസ്യ ച। സന്ദേഹേഷു ച സര്വേഷു ശിഖാം മുക്ത്വാ തഥൈവ ച ।। ൧൭.

വെള്ളം ഒഴിച്ചശേഷം, കഠിനമായി സംസാരിച്ചശേഷം, അശുദ്ധനാകുമ്പോൾ, സംശയമുള്ളപ്പോൾ, ശിഖ അഴിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അപ്പോൾ അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം.

വിനാ യജ്ഞോപവീതേന മോഹാത്തു യദ്യുപസ്പൃഷേത്। ഔഷ്ഠസ്യ ദന്തസംസ്പര്ശേ ദര്ശനേ ചാന്ത്യവാസിനാമ് ।। ൧൭.

യജ്ഞോപവീതം ഇല്ലാതെ തെറ്റിദ്ധരിച്ച് വെള്ളം കുടിച്ചാൽ, ചുണ്ടോ പല്ലോ തൊട്ടാൽ, ഗ്രാമത്തിന്റെ അറ്റവാസികളെ കണ്ടാൽ, അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം.