വായുപുരാണമ്

കാരസ്കരാഃ പുലിന്ദാശ്ച തഥാന്ധശബരാദയ। പീത്വാ ചാപോഭൂതിലയേ ഗത്വാ ചൈവ യുഗന്ധരാമ് ।। ൧൬.

കള്ളന്മാർ, പുലിന്ദന്മാർ, അന്ധർ, ശബരന്മാർ എന്നിവരും, മലത്തിൽ വെള്ളം കുടിച്ചവരും, യുഗന്ധരപർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയവരും—

സിന്ധോരുത്തരപര്യ്യന്തം തഥാ ദിവ്യന്തരേ ശതമ്। പാപദേശാശ്ച യേ കേചിത്പാപരധ്യുഷിതാ ജനൈഃ ।। ൧൬.

സിന്ധുവിന്റെ വടക്കൻ അതിരിലും ദിവ്യാന്തര പ്രദേശത്തും, പാപികൾ താമസിക്കുന്ന എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും—

ശിഷ്ടൈശ്ച വര്ജിതാ യേ ച ബ്രാഹ്മണൈര്വേദപാരഗൈഃ। ഗത്വാ ദേശാനപുണ്യാംസ്തു കൃത്സ്നം പാപം സമശ്നുതേ ।। ൧൬.

ശിഷ്ടന്മാരും വേദപാരായണ ബ്രാഹ്മണന്മാരും ഒഴിവാക്കുന്ന ദേശങ്ങളിൽ പോയാൽ, അങ്ങനെയുള്ള അശുദ്ധ പ്രദേശങ്ങളിൽ പോയാൽ മുഴുവൻ പാപവും ലഭിക്കും.

മനോവ്യക്തിരഥാഗ്നിശ്ച കാലേ ചൈവോപലേപനമ്। വിഖ്യാപനഞ്ച ശൌചാനാം നിത്യമജ്ഞാനമേവ ച ।। ൧൬.

മനസ്സിലെ അശുദ്ധി, അഗ്നി, കാലം, പുരട്ടൽ എന്നിവയും ശുദ്ധീകരണ മാർഗങ്ങളാണ്. പക്ഷേ, ഇതിന്റെ അറിവില്ലായ്മ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകാം.

അതോന്യഥാ തു യഃ കുര്യ്യാന്മോഹാച്ഛൌചസ്യ സങ്കരമ്। പിശാചാന് യാതുധാനാംശ്ച ഫലം ഗച്ഛത്യസംശയമ് ।। ൧൬.

ഇവയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി, മായയാൽ ആരെങ്കിലും അശുദ്ധി ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ പിശാചുകളും ദുഷ്ടാത്മാക്കളും അനുഭവിക്കുന്ന ഫലം തന്നെ നേടും.

ശൌചമശ്രദ്ദധാനശ്ച മ്ലേച്ഛജാതിഷു ജായതേ। അയജ്ഞാശ്ചൈവ പാപോ വാ തിര്യ്യഗ്യോനിഗതോഽപി വാ ।। ൧൬.

ശുദ്ധിയും വിശ്വാസവും ഇല്ലാത്തവൻ അന്യജാതികളിൽ ജനിക്കും; യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യാത്തവനും പാപം ചെയ്യുന്നവനും മൃഗങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെ.

ശൌചേന മോക്ഷം കുര്വാണഃ സ്വര്ഗവാസീ ഭവേന്നരഃ। ശുചികാമാ ഹി ദേവാ വൈ ദേവൈരേതദുദാഹൃതമ് ।। ൧൬.

ശുദ്ധിയാൽ മനുഷ്യൻ മോക്ഷം നേടുകയും സ്വർഗത്തിൽ വാസം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും; ദേവന്മാർക്ക് ശുദ്ധി വളരെ പ്രിയമാണ്, ദേവന്മാരാണ് ഇതു പ്രഖ്യാപിച്ചത്.

ബീഭത്സമശുചിഞ്ചൈവ വര്ജയന്തി സുരാഃ സദാ। ത്രീണി ശൌചാനി കുര്വന്തി ന്യായതഃ ശുഭകര്മണഃ ।। ൧൬.

ദേവന്മാർ എപ്പോഴും അശുദ്ധവും വിരസവുമായതിനെ ഒഴിവാക്കുന്നു; ന്യായമായി നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവർ മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ശുദ്ധി പാലിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മണ്യായാതിഥേയായ ശൌചയുക്തായ ധീമതേ। പിതൃഭക്തായ ദാന്തായ സാനുക്രോശായ ച ദ്വിജാഃ ।। ൧൬.

ബ്രഹ്മത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവർക്കും അതിഥികൾക്കും ശുദ്ധിയും വിവേകവും ഉള്ളവർക്കും പിതൃഭക്തിയുള്ളവർക്കും ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവർക്കും കരുണയുള്ളവർക്കും ദ്വിജന്മാർ ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നു.

തൈസ്തൈഃ പ്രീതാഃ പ്രയച്ഛന്തി പിതരോ യോഗവര്ദ്ധനാഃ। മനസാ കാംക്ഷിതാന് കാമാംസ്ത്രൈലോക്യപ്രഭവാനിതി ।। ൧൬.

അങ്ങനെയുള്ളവരാൽ സന്തുഷ്ടരായ പിതാക്കന്മാർ യോഗം വർദ്ധിപ്പിച്ച് മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും, മൂന്നു ലോകത്തെയും ഭരിക്കുന്നവ, നൽകുന്നു.

അഹോ ധീമംസ്ത്വയാ സൂത ശ്രാദ്ധകല്പസ്തു കീര്തിതഃ। ശ്രുതോ നഃ ശ്രാദ്ധകല്പോ വൈ ഋഷിഭിഃ പരികീര്തിതഃ ।। ൧൭.

സൂതാ, എത്ര ബുദ്ധിമാനാണ് നീ! ശ്രാദ്ധവിധി നീ വിശദമായി പറഞ്ഞു; ഞങ്ങൾക്കും ഈ ശ്രാദ്ധവിധി മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞതുപോലെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

അതീവ വിസ്തരോ യസ്യ വിശേഷേണ പ്രകീര്തിതഃ। വദ ശേഷം മഹാപ്രാജ്ഞ ഋഷേസ്തസ്യ യഥാമതമ് ।। ൧൭.

അത് വളരെ വിശദമായി വിശദീകരിച്ചു; മഹാപണ്ഡിതാ, ഇപ്പോൾ അവശിഷ്ടം ആ മഹർഷിയുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം പറയൂ.

കീര്തയിഷ്യാമി തേ വിപ്രാ ഋഷേസ്തസ്യ മതന്തു തത്। ശ്രാദ്ധം പ്രതി മഹാഭാഗാസ്തന്മേ ശ്രൃണുത വിസ്തരാത് ।। ൧൭.

ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആ മഹർഷിയുടെ ശ്രാദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയാം; ഭാഗ്യശാലികളായ നിങ്ങൾ അതു വിശദമായി കേൾക്കൂ.

ഉക്തം ശ്രാദ്ധം മയാ പൂര്വം വിധിശ്ച ശ്രാദ്ധകര്മ്മണി। പരിശിഷ്ടം പ്രവക്ഷ്യാമി ബ്രാഹ്മണാനാം യഥാക്രമമ് ।। ൧൭.

ശ്രാദ്ധവും അതിന്റെ യുക്തമായ ക്രമവും ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കുറിച്ച് ശേഷിക്കുന്നതെല്ലാം ക്രമമായി ഞാൻ വിശദീകരിക്കും.

ന മീമാംസ്യാഃ സദാ വിപ്രാഃ പവിത്രം ഹ്യേതദുത്തമമ്। ദൈവേ പിത്ര്യേ ച സതതം ശ്രൂയതേ വൈ പരീക്ഷണമ് ।। ൧൭.

ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും സംശയിക്കേണ്ട; ഇതാണ് ഏറ്റവും വിശുദ്ധം. ദൈവികവും പിതൃകർമങ്ങളിലും എല്ലായ്പ്പോഴും പരിശോധന നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

യസ്മിന് ദോഷാഃ പ്രദൃശ്യേരന് സദ്ഭിര്വാ വര്ജിതസ്തു യഃ। ജാനീയാദ്വാപി സംവാസാദ്വര്ജ്ജയേത്തം പ്രയത്നതഃ ।। ൧൭.

ആളിൽ ദോഷങ്ങൾ കാണപ്പെടുകയോ നല്ലവർ അവനെ ഒഴിവാക്കുകയോ ബന്ധത്തിലൂടെ അറിയുകയോ ചെയ്താൽ, അവനെ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ഒഴിവാക്കണം.

അവിജ്ഞാതം ദ്വിജം ശ്രാദ്ധേ പരീക്ഷേത സദാ ബുധഃ । സിദ്ധാ ഹി വിപ്രരൂപേണ ചരന്തി പൃഥിവീമിമാമ് ।। ൧൭.

ശ്രാദ്ധത്തിൽ അറിയാത്ത ബ്രാഹ്മണനെ എപ്പോഴും ബുദ്ധിമാൻ പരിശോധിക്കണം; കാരണം, സിദ്ധന്മാർ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

തസ്മാദതിഥിമായാന്തമഭിഗച്ഛേത് കൃതാഞ്ജലിഃ। പൂജയേച്ചാപി പാദ്യേന പാദാഭ്യഞ്ജനഭോജനൈഃ ।। ൧൭.

അതിനാൽ, അതിഥി വരുമ്പോൾ കയ്പ്പൊത്തുകൈകൾകൂടി സമീപിക്കണം; അവനെ പാദ്യജലം, പാദമർദ്ദനം, ഭക്ഷണം എന്നിവകൊണ്ട് ആദരിക്കണം.

ഉര്വീം സാഗരപര്യന്താം ദേവാ യോഗേശ്വരാസ്തഥാ। നാനാ രൂപൈശ്ചരന്ത്യേതേ പ്രജാ ധര്മ്മേണ പാലയന് ।। ൧൭.

ഭൂമി സമുദ്രപര്യന്തം ദേവന്മാരും യോഗശക്തിയുള്ളവരും വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച് ജനങ്ങളെ ധർമ്മത്തോടെ രക്ഷിക്കുന്നു.

അര്ചയിത്വാ തതോ ദദ്യാദ്വിപ്രായാതിഥയേ നരഃ। വ്യഞ്ജനാനി ച ഭക്ഷ്യാണി ഫലം തേഷാം തഥൈവ ച ।। ൧൭.

ആദരിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ, മനുഷ്യൻ ബ്രാഹ്മണാതിഥിക്ക് വിഭവങ്ങളും ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും പഴങ്ങളും നൽകണം.

ആഗ്നിഷ്ടോമം തു പയസാ പ്രാപ്നുയാദ്വൈ തഥാശ്രുതമ്। സര്പിഷാ തു ശുഭം ചക്ഷുഃ ഷോഡശാഹഫലം ലഭേത്। മധുനാ ത്വതിരാത്രസ്യ ഫലം ച സമവാപ്നുയാത് ।। ൧൭.

പാലുകൊണ്ട് അഗ്നിഷ്ടോമയാഗഫലം ലഭിക്കും എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്; നെയ്യാൽ ദൃശ്യശുദ്ധിയും പതിനാറുദിവസയാഗഫലവും കിട്ടും; തേനാൽ അതിരാത്രയാഗഫലവും ലഭിക്കും.

തത്പ്രാപ്നുയാച്ഛ്രദ്ദധാനോ നരോ വൈ സര്വൈഃ കാമൈര്ഭോജയേദ്യസ്തു വിപ്രാന്। സര്വാര്ഥദഃ സര്വവിപ്രാതിഥൌ യഃ ഫലം ഭുങ്ക്തേ സര്വമേധസ്യ നിത്യമ് ।। ൧൭.

വിശ്വാസത്തോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ എല്ലാ ഇഷ്ടവസ്തുക്കളും നൽകി ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നവൻ എല്ലാ ഫലങ്ങളും നേടും; എല്ലാ ബ്രാഹ്മണാതിഥികളെ ആദരിക്കുന്നവൻ എല്ലായാഗഫലവും എപ്പോഴും അനുഭവിക്കും.

യസ്തു ശ്രാദ്ധേഽതിഥിം പ്രാപ്യ ദൈവേ വാപ്യവമന്യതേ। തം വൈ ദേവാ വിശ്വയന്തി ഹോതാ യദ്വത് പരാം വസുമ് ।। ൧൭.

ശ്രാദ്ധത്തിലും ദൈവികകർമങ്ങളിലും അതിഥിയെ അവഗണിക്കുന്നവനെ ദേവന്മാർ ഉപേക്ഷിക്കും, യജ്ഞത്തിൽ ഹോതാവ് മൂല്യമില്ലാത്ത ഹോമം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ.

ദേവാശ്ച പിതരശ്ചൈവ വഹ്നിശ്ചൈവ ഹി താന് ദ്വിജാന് । ആവിശ്യ ഭുഞ്ജതേ തദ്വൈ ലോകാനുഗ്രഹകാരണാത് ।। ൧൭.

ദേവന്മാരും പിതാക്കളും അഗ്നിയും ഈ ദ്വിജന്മാരിൽ പ്രവേശിച്ച് ലോകത്തിന് അനുഗ്രഹം നൽകാനായി അവരോടൊപ്പം അനുഭവിക്കുന്നു.

അപൂജിതാ ദഹന്ത്യേതേ ദദ്യുഃ കാമാംശ്ച പൂജിതാഃ। സര്വസ്വേനാപി തസ്മാദ്വൈ പൂജയേദതിഥീന് സദാ ।। ൧൭.

ആതിഥ്യം ലഭിച്ചവരെ ആദരിക്കാതിരിക്കുകവൻ അവർ ദഹിപ്പിക്കും; ആദരിച്ചാൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകും. അതുകൊണ്ട്, സ്വന്തമായുള്ള എല്ലാംകൊണ്ടായാലും അതിഥികളെ എപ്പോഴും ആദരിക്കണം.

വാനപ്രസ്ഥോ ഗൃഹസ്ഥശ്ച ഗൃഹമഭ്യാഗതോഽഥവാ। ബാലാഃ ഖിന്നാ യതിശ്ചൈവ ജാനീയാദതിഥീന് സദാ ।। ൧൭.

വാനപ്രസ്ഥനും ഗൃഹസ്ഥനും വീട്ടിൽ വന്നവരും കുട്ടികളും ക്ഷീണിച്ചവരും സന്യാസിയും ഇവരെ എല്ലാം എപ്പോഴും അതിഥികളായി പരിഗണിക്കണം.

അഭ്യാഗതോ യാചകഃ സ്യാദതിഥിഃ സ്യാദയാചകഃ। അതിഥേരതിഥിഃ ശ്രേഷ്ഠഃ സോഽതിഥിര്യോഗ ഉച്യതേ ।। ൧൭.

വരുന്നവൻ യാചകനായാലും അല്ലാതെയായാലും അതിഥിയാണ്; അതിഥികളിൽ ക്ഷണിക്കാതെ വന്നവൻ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, അവനെയാണ് യഥാർത്ഥ അതിഥി എന്നുപറയുന്നത്.

ന ഘോരോ നാപി സങ്കീര്ണോ നാവിദ്യോ ന വിശേഷവിത്। ന ച സന്തോ ന സമൃദ്ധോ ന സേവീ നാചരോഽതിഥിഃ ।। ൧൭.

അതിഥി ഭയാനകനല്ല, കലർന്നവനുമല്ല, അജ്ഞാനിയുമല്ല, വ്യത്യാസങ്ങൾ അറിയുന്നവനുമല്ല; സദാചാരിയുമല്ല, സമ്പന്നനുമല്ല, സേവകനുമല്ല, ആചാരനുമല്ല.

പിപാസിതായ ശ്രാന്തായ ഭ്രാന്തായാതിബുഭുക്ഷതേ। തസ്മൈ സത്കൃത്യ ദാതവ്യം യജ്ഞസ്യ ഫലമിച്ഛതാ ।। ൧൭.

ദാഹമുള്ളവനും ക്ഷീണിച്ചവനും വഴിതെറ്റിയവനും അതിയായി വിശപ്പുള്ളവനും ആർക്കും, യജ്ഞഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആദരപൂർവ്വം നൽകണം.