വായുപുരാണമ്

പവിത്രം പരമം ഹ്യേതത് പ്രത്യക്ഷമപി വര്ത്തതേ। അഗ്നൌ നിക്ഷിപ്യ ബധ്നീയാദ്ധസ്തൌ പ്രക്ഷിപ്യ യത്നതഃ ।। ൧൬.

ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ ശുദ്ധി; ഇത് വ്യക്തമായും കാണാം. അഗ്നിയിൽ വച്ച് കെട്ടി, കൈകൾ ശ്രദ്ധയോടെ മുക്കണം.

ഗമയേന്മസ്തകം ചൈവ ബ്രഹ്മതീര്ഥം ഹി തത്സ്മൃതമ്। ദ്രവ്യാണാം പ്രോക്ഷണം കാര്യ്യം തഥൈവാവപനം പുനഃ ।। ൧൬.

തലയിൽ സ്പർശിക്കണം, അതാണ് ബ്രഹ്മതീർത്ഥം എന്ന് പറയുന്നു; വസ്തുക്കളുടെ ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം, വീണ്ടും വെള്ളത്തിൽ മുക്കണം.

നിധായ ചാദ്ഭിഃ സിഞ്ചേത തഥൈവാപ്സു നിവേശനമ്। അരിഷ്ടതുമുലേ ബില്വം ത്വിങ്ഗുദശ്വദനാന്യപി ।। ൧൬.

വസ്തുക്കൾ വച്ച ശേഷം വെള്ളത്തിൽ തളിക്കണം, അതുപോലെ വെള്ളത്തിൽ മുക്കണം; അരിഷ്ടമരത്തിന്റെ വേരിലും ബില്വമരത്തിലും ഇങ്ങുടമരത്തിന്റെ തൊലിയിലും.

വിദലാനാഞ്ച സര്വ്വേഷാം ധര്മവച്ഛൌചമിഷ്യതേ। തഥാ ദന്താസ്ഥിദാരൂണാം ശ്രൃങ്ഗാണാഞ്ചാവലേഖനമ് ।। ൧൬.

എല്ലാ തരത്തിലുള്ള പയർക്കൾക്കും ധർമ്മം പ്രകാരം ശുദ്ധി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; പല്ല്, അസ്ഥി, മരച്ചില്ല, കൊമ്പ് എന്നിവയും ചുരണ്ടണം.

സര്വേഷാം മൃന്മയാനാന്തു പുനര്ദാഹ ഉദാഹൃതഃ। മണിവജ്രപ്രവാലാനാം മുക്താശങ്ഖമണേസ്തഥാ ।। ൧൬.

മണ്ണ് പാത്രങ്ങൾ എല്ലാം വീണ്ടും കത്തിക്കണം; മാണിക്യം, വജ്രം, പവഴ, മുത്ത്, ശംഖ്, സ്ഫടികം എന്നിവയും.

സിദ്ധാര്ഥകാനാം കല്കേന തിലകല്കേന വാ പുനഃ । സ്യാച്ഛൌചം സര്വവാലാനാമാവികാനാഞ്ച സര്വശഃ ।। ൧൬.

സിദ്ധാർത്ഥക വിത്തുകൾക്ക് അതിന്റെ ചതച്ചതോ എള്ളിന്റെ ചതച്ചതോ ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം; എല്ലാ തരത്തിലുള്ള ആട്ടുമുടിയും ആടുകളും ഇതേപോലെയാണ്.

ആവി കാനാഞ്ച സര്വ്വേഷാം മൃദ്ഭിരദ്ഭിര്വിധീയതേ। ആദ്യന്തയോസ്തു ശൌചാനാമദ്ഭിഃ പ്രക്ഷാലനം പുനഃ ।। ൧൬.

എല്ലാ ആടുകൾക്കും മണ്ണും വെള്ളവും ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം; ശുദ്ധിയുടെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും വീണ്ടും വെള്ളത്തിൽ കഴുകണം.

തഥാ കാര്പ്പാസികാനാഞ്ച ഭസ്മനാ സമുദാഹൃതമ്। ഫലപുഷ്പ ശലാകാനാം പ്ലാവനഞ്ചാദ്ഭിരിഷ്യതേ ।। ൧൬.

അതു പോലെ, പഞ്ചസാരയുമായി ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്ക് ചാരുപയോഗം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. പഴം, പൂവ്, കഷ്ണങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവർക്ക് വെള്ളത്തിൽ കഴുകണമെന്നാണ് നിർദ്ദേശം.

സംമാര്ജനം പ്രോക്ഷണഞ്ച ഭൂമേശ്ചൈവോപലേപനമ്। നിഷ്ക്രമ്യ ബാഹ്യതോ ഗ്രാമാദ്വായുപൂതാ വസുന്ധരാ ।। ൧൬.

നിലം തൂളുകയും വെള്ളം തളിക്കുകയും നിലം പുരട്ടുകയും ചെയ്യണം. ഗ്രാമം വിട്ട് പുറത്തേക്കു പോയാൽ, കാറ്റിൽ ശുദ്ധമായ ഭൂമി ഉപയോഗിക്കണം.

ധനുഷ്മത്പക്ഷിണാഞ്ചൈവ മൃദ്ഭിഃ ശൌചം വിധീയതേ। ഏവമേഷ സമുദ്ദിഷ്ടഃ ശൌചാനാം വിധിരുത്തമഃ। അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി തന്മേ നിഗദതഃ ശ്രൃണു ।। ൧൬.

വില്ലോ പക്ഷികളോ ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്ക് മണ്ണുപയോഗിച്ച് ശുദ്ധീകരണം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ ശുദ്ധീകരണത്തിന് ഉത്തമമായ മാർഗം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനി ഞാൻ കൂടുതൽ വിശദീകരിക്കും, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

പ്രാതര്ഗൃഹാത്പശ്ചിമദക്ഷിണേന ഇഷുക്ഷേപഞ്ചാക്ഷമാത്രം പദഞ്ച। കുര്യ്യാത്പുരീഷം ശിരോവഗുണ്ഠ്യ ന ച സ്പൃശേത്തത്ര ശിരഃ കരേണ ।। ൧൬.

പ്രഭാതത്തിൽ, വീടുവിട്ട് തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് അമ്പ് അഞ്ചു ദൂരം അകലെ പോയി, തല മൂടി, അവിടെ തല കൈകൊണ്ടു തൊടാതെ ശൗചം ചെയ്യണം.

ശുഷ്കൈസ്തൃണൈര്വാ കാഷ്ഠൈര്വാ പത്രൈര്വേണുദലേന വാ। മൃണ്മയൈര്ഭാജനൈര്വാപി തിരോധായ വസുന്ധരാമ് ।। ൧൬.

ഉണങ്ങിയ പുല്ല്, മരക്കഷ്ണങ്ങൾ, ഇലകൾ, ഒറ്റനാരുകൾ അല്ലെങ്കിൽ മൺപാത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഭൂമി മൂടണം.

ഉദ്ധൃതോദകമാദായ മൃത്തികാഞ്ചൈവ വാഗ്യതഃ। ദിവാ ഉദങ്മുഖഃ കുര്യ്യാദ്രാത്രൌ വൈ ദക്ഷിണാമുഖഃ ।। ൧൬.

എടുത്ത വെള്ളവും മണ്ണും എടുത്ത്, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച്, പകലിൽ വടക്കോട്ടും രാത്രിയിൽ തെക്കോട്ടും മുഖം തിരിച്ച് ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം.

ദക്ഷിണേന ച ഹസ്തേന ഗൃഹ്ണീയാദ്വൈ കമണ്ഡലുമ്। ശൌചഞ്ച വാമഹസ്തേന ഗുദേ തിസ്രസ്തു മൃത്തികാഃ ।। ൧൬.

വലതുകൈയിൽ കമണ്ഡലും പിടിച്ച്, ഇടതുകൈയിൽ മൂന്നു തവണ മണ്ണ് എടുത്ത് ഗുദം ശുദ്ധീകരിക്കണം.

ദശ ചാപി പുനര്ദദ്യാദ്വാമഹസ്തക്രമേണ തു । ദ്വാഭ്യാം വാപി പുനര്ദദ്യാദ്ധസ്താനാം പഞ്ച മൃത്തികാഃ ।। ൧൬.

ഇടതുകൈ കൊണ്ട് പത്ത് തവണയും അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടുതവണ കൂടി, ആകെ അഞ്ച് തവണയും മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കാം.

മൃദാ പ്രക്ഷാല്യ പാദൌ ച ആചമ്യ ച യഥാവിധി। ആപസ്ത്യാജ്യാസ്ത്രയശ്ചൈവ സൂര്യ്യാഗ്നിപവനാമ്ഭസാമ് ।। ൧൬.

മണ്ണുകൊണ്ട് കാലുകൾ കഴുകി, വിധിപ്രകാരം ആചമനം ചെയ്ത്, വെള്ളത്തിനും സൂര്യനും അഗ്നിക്കും കാറ്റിനും വീണ്ടും വെള്ളം മൂന്നു തവണ അർപ്പിക്കണം.

കുര്യ്യാത് സന്നിഹിതം നിത്യം പ്രാജ്ഞസ്തീര്ഥേ കമണ്ഡലുമ്। അസത്കാര്യം കാര്യമേതൈര്യഥാവത്പാദധാവനമ് ।। ൧൬.

പണ്ഡിതൻ എപ്പോഴും തിരുത്തിൽ കമണ്ഡലു ഒരുക്കി വയ്ക്കണം. അയോഗ്യമായതും യോഗ്യമായതും കാര്യങ്ങൾക്കായി കാലുകൾ ശരിയായി കഴുകണം.

ആചമനം ദ്വിതീയേന ദേവകാര്യം തതഃ പരമ്। ഉപവാസ സ്ത്രിരാത്രന്തു ദുഷ്ടഹസ്തേ ഹ്യുദാഹൃതഃ ।। ൧൬.

രണ്ടാമത്തെ ആചമനത്തിൽ ദേവതാർപ്പണം നടത്തണം. അതിനുശേഷം കൈ അശുദ്ധമായാൽ മൂന്നു രാത്രി ഉപവാസം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വിപ്രകൃഷ്ടേന കൃച്ഛ്രേണ പ്രായശ്ചിത്തമുദാഹൃതമ്। സ്പൃഷ്ട്വാ ശ്വാനം ശ്വപാകം വാ തപ്തകൃച്ഛ്രം സമാചരേത് ।। ൧൬.

വളരെ അശുദ്ധി സംഭവിച്ചാൽ പ്രായശ്ചിത്തം നിർബന്ധമാണ്. നായയോ ചണ്ഡാലനോ തൊട്ടാൽ തപ്തകൃച്ഛ്രം എന്ന പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം.

മാനുഷാസ്ഥീനി സംസ്പൃശ്യ ഉപോഷ്യം ശുദ്ധികാരണമ് । ത്രിരാത്രമുക്തം സസ്നേഹമേകരാത്രമതോഽന്യഥാ ।। ൧൬.

മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥി തൊട്ടാൽ ശുദ്ധിക്കായി ഉപവാസം വേണം. നെയ്യോടെ മൂന്ന് രാത്രി അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുവിധത്തിൽ ഒരു രാത്രി ഉപവാസം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

കാരസ്കരാഃ പുലിന്ദാശ്ച തഥാന്ധശബരാദയ। പീത്വാ ചാപോഭൂതിലയേ ഗത്വാ ചൈവ യുഗന്ധരാമ് ।। ൧൬.

കള്ളന്മാർ, പുലിന്ദന്മാർ, അന്ധർ, ശബരന്മാർ എന്നിവരും, മലത്തിൽ വെള്ളം കുടിച്ചവരും, യുഗന്ധരപർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയവരും—

സിന്ധോരുത്തരപര്യ്യന്തം തഥാ ദിവ്യന്തരേ ശതമ്। പാപദേശാശ്ച യേ കേചിത്പാപരധ്യുഷിതാ ജനൈഃ ।। ൧൬.

സിന്ധുവിന്റെ വടക്കൻ അതിരിലും ദിവ്യാന്തര പ്രദേശത്തും, പാപികൾ താമസിക്കുന്ന എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും—

ശിഷ്ടൈശ്ച വര്ജിതാ യേ ച ബ്രാഹ്മണൈര്വേദപാരഗൈഃ। ഗത്വാ ദേശാനപുണ്യാംസ്തു കൃത്സ്നം പാപം സമശ്നുതേ ।। ൧൬.

ശിഷ്ടന്മാരും വേദപാരായണ ബ്രാഹ്മണന്മാരും ഒഴിവാക്കുന്ന ദേശങ്ങളിൽ പോയാൽ, അങ്ങനെയുള്ള അശുദ്ധ പ്രദേശങ്ങളിൽ പോയാൽ മുഴുവൻ പാപവും ലഭിക്കും.

മനോവ്യക്തിരഥാഗ്നിശ്ച കാലേ ചൈവോപലേപനമ്। വിഖ്യാപനഞ്ച ശൌചാനാം നിത്യമജ്ഞാനമേവ ച ।। ൧൬.

മനസ്സിലെ അശുദ്ധി, അഗ്നി, കാലം, പുരട്ടൽ എന്നിവയും ശുദ്ധീകരണ മാർഗങ്ങളാണ്. പക്ഷേ, ഇതിന്റെ അറിവില്ലായ്മ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകാം.

അതോന്യഥാ തു യഃ കുര്യ്യാന്മോഹാച്ഛൌചസ്യ സങ്കരമ്। പിശാചാന് യാതുധാനാംശ്ച ഫലം ഗച്ഛത്യസംശയമ് ।। ൧൬.

ഇവയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി, മായയാൽ ആരെങ്കിലും അശുദ്ധി ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ പിശാചുകളും ദുഷ്ടാത്മാക്കളും അനുഭവിക്കുന്ന ഫലം തന്നെ നേടും.

ശൌചമശ്രദ്ദധാനശ്ച മ്ലേച്ഛജാതിഷു ജായതേ। അയജ്ഞാശ്ചൈവ പാപോ വാ തിര്യ്യഗ്യോനിഗതോഽപി വാ ।। ൧൬.

ശുദ്ധിയും വിശ്വാസവും ഇല്ലാത്തവൻ അന്യജാതികളിൽ ജനിക്കും; യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യാത്തവനും പാപം ചെയ്യുന്നവനും മൃഗങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെ.

ശൌചേന മോക്ഷം കുര്വാണഃ സ്വര്ഗവാസീ ഭവേന്നരഃ। ശുചികാമാ ഹി ദേവാ വൈ ദേവൈരേതദുദാഹൃതമ് ।। ൧൬.

ശുദ്ധിയാൽ മനുഷ്യൻ മോക്ഷം നേടുകയും സ്വർഗത്തിൽ വാസം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും; ദേവന്മാർക്ക് ശുദ്ധി വളരെ പ്രിയമാണ്, ദേവന്മാരാണ് ഇതു പ്രഖ്യാപിച്ചത്.

ബീഭത്സമശുചിഞ്ചൈവ വര്ജയന്തി സുരാഃ സദാ। ത്രീണി ശൌചാനി കുര്വന്തി ന്യായതഃ ശുഭകര്മണഃ ।। ൧൬.

ദേവന്മാർ എപ്പോഴും അശുദ്ധവും വിരസവുമായതിനെ ഒഴിവാക്കുന്നു; ന്യായമായി നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവർ മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ശുദ്ധി പാലിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മണ്യായാതിഥേയായ ശൌചയുക്തായ ധീമതേ। പിതൃഭക്തായ ദാന്തായ സാനുക്രോശായ ച ദ്വിജാഃ ।। ൧൬.

ബ്രഹ്മത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവർക്കും അതിഥികൾക്കും ശുദ്ധിയും വിവേകവും ഉള്ളവർക്കും പിതൃഭക്തിയുള്ളവർക്കും ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവർക്കും കരുണയുള്ളവർക്കും ദ്വിജന്മാർ ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നു.