വായുപുരാണമ്

കൃച്ഛ്രേണ മഹതാ സോഽപി പ്രനഷ്ടാസ്വോഷധീഷു വൈ । സ കല്പയിത്വാ വത്സന്തു ചാക്ഷുഷം മനുമീശ്വരഃ । പൃഥുര്ദുദോഹ സസ്യാനി സ്വതലേ പൃഥിവീം തതഃ

വലിയ പ്രയാസത്തോടെ അവൻ ഔഷധികൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു; അതിനുശേഷം, കിടാവായി ചാക്ഷുഷ മനുവിനെ നിശ്ചയിച്ച്, ഇശ്വരനായ പൃഥു ഭൂമിയിൽ നിന്ന് വിളകൾ ഉത്പാദിപ്പിച്ചു.

സസ്യാനി തേന ദുഗ്ധാനി വൈന്യേന തു വസുന്ധരാമ് । മനുഞ്ച ചാക്ഷുഷം കൃത്വാ വത്സമ്പാത്രേ ച ഭൂമയേ । തേനാന്നേന തദാ താ വൈ വര്ത്തയന്തേ പ്രജാഃ സദാ

വൈന്യൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് വിളകൾ ഉത്പാദിപ്പിച്ചു; കിടാവായി ചാക്ഷുഷ മനുവിനെ, പാത്രമായി ഭൂമിയെ എടുത്ത്, ആ ഭക്ഷണത്തിലൂടെ ജനങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ജീവിച്ചു.

ഋഷിഭിഃ സ്തൂയതേ വാപി പുനര്ദുഗ്ധാ വസുന്ധരാ । വത്സഃ സോമസ്ത്വഭൂത്തേഷാം ദോഗ്ധാ ചാപി ബൃഹസ്പതിഃ

പുനഃ, ഋഷികൾ ഭൂമിയെ സ്തുതിച്ചു, അവൾ വീണ്ടും ഉത്പാദിപ്പിച്ചു; അവർക്കു കിടാവായി സോമനും, ദോധകനായി ബൃഹസ്പതിയും ആയിരുന്നു.

പാത്രമാസീത്തു ഛന്ദാംസി ഗായത്ര്യാദീനി സര്വശഃ । ക്ഷീരമാസീത്തദാ തേഷാം തപോ ബ്രഹ്മ ച ശാശ്വതമ്

പാത്രം ആയിരുന്നു വേദമാനങ്ങൾ, ഗായത്രി മുതലായവ എല്ലാം; അവരുടെ പാൽ ആയിരുന്നു തപസ്സും ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മവും.

പുനഃ സ്തുത്വാ ദേവഗണൈഃ പുരന്ദരപുരോഗമൈഃ । സൌവര്ണം പാത്രമാദായ അമൃതം ദുദുഹേ തദാ । തേനൈവ വര്ത്തയന്തേ ച ദേവാ ഇന്ദ്രപുരോഗമാഃ

പുനഃ, പുരന്ദരൻ നേതൃത്വം നൽകുന്ന ദേവതകൾ ഭൂമിയെ സ്തുതിച്ചു; സ്വർണ്ണപാത്രം എടുത്ത്, അവർ അമൃതം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു; അതിലൂടെ ഇന്ദ്രൻ നേതൃത്വം നൽകുന്ന ദേവതകൾ ജീവിക്കുന്നു.

നാഗൈശ്ച സ്തൂയതേ ദുഗ്ധാ വിഷം ക്ഷീരം തദാ മഹീ । തേഷാഞ്ച വാസുകിര്ദോഗ്ധാ കാദ്രവേയാ മഹൌജസഃ

നാഗങ്ങൾ ഭൂമിയെ സ്തുതിച്ചു, അവൾ വിഷം പാൽപോലെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചു; അവരിൽ ദോധകനായി വാസുകിയും, കിടാവായി ശക്തമായ കദ്രുവിന്റെ മക്കളും ആയിരുന്നു.

നാഗാനാം വൈ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ സര്പാണാഞ്ചൈവ സര്വശഃ । തേനൈവ വര്ത്തയന്ത്യുഗ്രാ മഹാകായാ മഹോല്ബണാഃ । തദാഹാരാസ്തദാചാരാസ്തദ്വീര്യാസ്തു സദാശ്രയാഃ

നാഗങ്ങൾക്കും എല്ലാ സർപ്പങ്ങൾക്കും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, അതിലൂടെ ഭയാനകവും വലിയ ശരീരമുള്ളവരും ശക്തരും ആയവർ ജീവിക്കുന്നു; അവരുടെ ഭക്ഷണവും ആചാരവും ശക്തിയും അതിലാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്.

ശ്രാമ(ആമ)പാത്രേ പുനര്ദുഗ്ധാ ത്വന്തര്ദ്ധാനമിയം മഹീ । വത്സം വൈശ്രവണം കൃത്വാ യക്ഷൈഃ പുണ്യജനൈസ്തഥാ ॥൨.൧.

ജതുപാത്രത്തിൽ, ഈ ഭൂമി വീണ്ടും രഹസ്യ ധനങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിച്ചു; കിടാവായി വൈശ്രവണനെയും, യക്ഷന്മാരെയും പുണ്യജനങ്ങളെയും ചേർത്തു.

൬൨.൧൮൨ ദോഗ്ധാ ച ജതുനാഭസ്തു പിതാ മണിവരസ്യ സഃ । യക്ഷാത്മജോ മഹാതേജാ വശീ സ സുമഹാബലഃ । തേന തേ വര്ത്തയന്തീതി പരമര്ഷിരുവാച ഹ

ദോധകനായി ജതുനാഭൻ, മണിവരന്റെ പിതാവും, യക്ഷപുത്രനും, മഹാതേജസ്സുള്ളവനും, ശക്തനും ആയിരുന്നു; അതിലൂടെ അവർ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് മഹർഷി പറഞ്ഞു.

രാക്ഷസൈശ്ച പിശാചൈശ്ച പുനര്ദുഗ്ധാ വസുന്ധരാ । ബ്രഹ്മോപേതസ്തു ദോഗ്ധാ വൈ തേഷാമാസീത്കുബേരകഃ

രാക്ഷസന്മാരും പിശാചുകളും വീണ്ടും ഭൂമിയെ പാൽപോലെ ദോഹിച്ചു; അവർക്കു ദോഹകൻ ബ്രഹ്മാനുഗ്രഹം ലഭിച്ച കുബേരനായിരുന്നു.

രക്ഷഃ സുമാലീ ബലവാന്ക്ഷീരം രുധിരമേവ ച । കപാലപാത്രേ നിര്ദുഗ്ധാ അന്തര്ദ്ധാനഞ്ച രാക്ഷസൈഃ । തേന ക്ഷീരേണ രക്ഷാംസി വര്ത്തയന്തീഹ സര്വശഃ

ശക്തനായ സുമാലി എന്ന രാക്ഷസൻ രക്തം പാൽപോലെ ദോഹിച്ചു, കപാലം പാത്രമാക്കി; ദോഹിച്ച രക്തം രാക്ഷസന്മാർ അദൃശ്യമാക്കി; ആ രക്തം കൊണ്ടാണ് അവർക്കിവിടെ എല്ലാം നിലനിൽക്കുന്നത്.

പദ്മപാത്രേ പുനര്ദുഗ്ധാ ഗന്ധര്വൈരപ്സരോഗണൈഃ । വത്സം ചിത്രരഥം കൃത്വാ ശുചീന് ഗന്ധാസ്തഥൈവ ച

ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരാസുകളും വീണ്ടും ഭൂമിയെ ദോഹിച്ചു; പാത്രമായി താമരയിലെടുത്തു, കിടാവായി ചിത്രരഥനെ വച്ചു, ശുദ്ധമായ സുഗന്ധങ്ങളും അങ്ങനെ ലഭിച്ചു.

തേഷാം വിശ്വാവസുസ്ത്വാസീദ്ദോഗ്ധാ പുത്രോ മുനേഃ ശുചിഃ । ഗന്ധര്വരാജോഽതിബലോ മഹാത്മാ സൂര്യസന്നിഭഃ

അവരിൽ, മഹർഷിയുടെ പുത്രനായ വിശ്വാവസു ദോഹകനായിരുന്നു; സൂര്യനുപോലെയുള്ള മഹാത്മാവും ശക്തനുമായ ഗന്ധർവരാജാവായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

ശൈലൈശ്ച സ്തൂയതേ ദുഗ്ധാ പുനര്ദേവീ വസുന്ധരാ । തത്രൌഷധീര്മൂര്ത്തിമതീ രത്നാനി വിവിധാനി ച

പർവതങ്ങൾ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഭൂമിയെ ദോഹിച്ചു; അവിടെ രൂപമുള്ള ഔഷധികളും പലവിധ രത്നങ്ങളും ലഭിച്ചു.

വത്സസ്തു ഹിമവാംസ്തേഷാം മേരുര്ദോഗ്ധാ മഹാഗിരിഃ । പാത്രന്തു ശൈലമേവാസീത്തേന ശൈലഃ പ്രതിഷ്ഠിതഃ

അവർക്കു ഹിമവാൻ കിടാവായിരുന്നു, മഹാപർവതമായ മേരു ദോഹകനായിരുന്നു; പാത്രവും പർവതം തന്നെയായിരുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് പർവതം സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടത്.

സ്തൂയതേ വൃക്ഷവീരുദ്ഭിഃ പുനര്ദുഗ്ധാ വസുന്ധരാ । പലാശപാത്രമാദായ ദുഗ്ധം ഛിന്നപ്രരോഹണമ്

വൃക്ഷങ്ങളും ചെടികളും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഭൂമിയെ ദോഹിച്ചു; പാത്രമായി പലാശ ഇല എടുത്തു, ദോഹിച്ചതു മുറിച്ചും മുളച്ചും വരുന്ന കൊമ്പുകളായിരുന്നു.

കാമധുക് പുഷ്പിതഃ ശൈലഃ പ്ലക്ഷോ വത്സോ യശസ്വിനീ । സര്വകാമദുഘാ ദോഗ്ധ്രീ പൃഥിവീ ഭൂതഭാവിനീ

പുഷ്പിതമായ പർവതം ആശാപൂരകമായ പശുവായിരുന്നു, പ്രശസ്തനായ പ്ലക്ഷവൃക്ഷം കിടാവായിരുന്നു; ഭൂമി എല്ലാ ഭൂതങ്ങൾക്കും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്ന ദോഹകയായിരുന്നു.

സൈഷാ ധാത്രീ വിധാത്രീ ച ധാരണീ ച വസുന്ധരാ । ദുഗ്ധാ ഹിതാര്ഥം ലോകാനാം പൃഥുനാ ഇതി നഃ ശ്രുതമ് । ചരാചരസ്യ ലോകസ്യ പ്രതിഷ്ഠാ യോനിരേവ ച ॥൨.൧.

ഭൂമി പോഷകയും സൃഷ്ടികർത്താവും ധാരകയും ആണു; ലോകങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി പൃഥു ദോഹിച്ചുവെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവുമായ ലോകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും ജനനസ്ഥാനവുമാണ് അവൾ.

ഉത്തരാര്ദ്ധമ് -

വടക്കേ അർദ്ധം —

സൂത ഉവാച ।। ആസീദിയം സമുദ്രാന്താ മേദിനീതി പരിശ്രുതാ। വസു ധാരയതേ യസ്മാദ്വസുധാ തേന ചോച്യതേ ।। ൨.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: സമുദ്രം ചുറ്റിയ ഈ ഭൂമി 'മേദിനി' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായിരുന്നു; ധനം ധരിക്കുന്നതിനാൽ അവളെ 'വസുധാ' എന്നും വിളിക്കുന്നു.

ഇയഞ്ചാസീത് സമുദ്രാന്താ മേദിനീതി പരിശ്രുതാ। ദുഹിതൃത്വമനുപ്രാപ്താ പൃഥിവീത്യുച്യതേ തതഃ ।। ൨.

ഈ ഭൂമി സമുദ്രം ചുറ്റിയതായും 'മേദിനി' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയുമായതും ആണ്; പുത്രിയായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ അവളെ 'പൃഥിവി' എന്നും വിളിക്കുന്നു.

പ്രഥിതാ പ്രവിഭക്താ ച ശോഭിതാ ച വസുന്ധരാ। സസ്യാകരവതീ രാജ്ഞാ പത്തനാകരമാലിനീ। ചാതുര്വര്ണ്യസമാകീര്ണാ രക്ഷിതാ തേന ധീമതാ ।। ൨.

വ്യാപകവും വിഭജിക്കപ്പെട്ടതും ഭംഗിയുമുള്ള ഭൂമി, വയലുകളും നഗരങ്ങളും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; നാലു വർണങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും ആ ബുദ്ധിമാനായ രാജാവാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്.

ഏവംപ്രഭാവോ രാജാസീദ്വൈന്യഃ സ നൃപസത്തമഃ। നമസ്യശ്ചൈവ പൂജ്യശ്ച ഭൂതഗ്രാമേണ സര്വശഃ ।। ൨.

അങ്ങനെ ശക്തിയുള്ള രാജാവായ വൈന്യൻ ഭരണാധിപികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു; എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളാലും ആദരിക്കപ്പെടുകയും പൂജിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടവനായിരുന്നു.

ബ്രാഹ്മണൈശ്ച മഹാഭാഗൈര്വേദവേദാങ്ഗപാരഗൈഃ। പൃഥുരേവ നമസ്കാര്യോ ബ്രഹ്മയോനിഃ സനാതനഃ ।। ൨.

വേദവും വേദാംഗങ്ങളും പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞ മഹാഭാഗ്യശാലികളായ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ബ്രഹ്മയോനിയായ ശാശ്വതനായ പൃഥുവിനെയാണ് നമസ്കരിക്കേണ്ടത്.

പാര്ഥിവൈശ്ച മഹാഭാഗൈഃ പ്രാര്ഥയദ്ഭിര്മഹദ്യശഃ। ആദിരാജാ ന മസ്കാര്യഃ പൃഥുര്വൈന്യഃ പ്രതാപവാന് ।। ൨.

മഹാഭാഗ്യശാലികളായ രാജാക്കന്മാർ മഹത്തായ യശസ്സിനായി ആഗ്രഹിച്ചാൽ, ആദിരാജാവായ പൃഥു വൈന്യനെ അവഗണിക്കരുത്.

യോധൈരപി ച സംഗ്രാമേ പ്രാര്ഥയാനൈര്ജയം യുധി। ആദികര്ത്താ നരാണാം വൈ നമസ്യഃ പൃഥുരേവ ഹി ।। ൨.

യുദ്ധത്തിൽ ജയത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന യോദ്ധാക്കളും, മനുഷ്യരിൽ ആദികർത്താവായ പൃഥുവിനെയാണ് നമസ്കരിക്കേണ്ടത്.

യോ ഹി യോദ്ധാ രണം യാതി കീര്ത്തയിത്വാ പൃഥും നൃപമ്। സ ഘോരരൂപേ സംഗ്രാമേ ക്ഷേമീ തരതി കീര്തിമാന് ।। ൨.

ആരെങ്കിലും യോദ്ധാവായി, പൃഥു രാജാവിനെ സ്തുതിച്ചശേഷം യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചാൽ, ഭയാനകമായ യുദ്ധത്തിൽ സുരക്ഷിതനായി വിജയിക്കുകയും, മഹത്വം നേടുകയും ചെയ്യും.

വൈശ്യൈരപി ച രാജര്ഷിര്വൈശ്യവൃത്തിസമാസ്ഥിതൈഃ। പൃഥുരേവ നമസ്കാര്യോ വൃത്തിദാതാ മഹായശാഃ ।। ൨.

വൈശ്യന്മാരിൽ പോലും, വൈശ്യരുടെ ജീവിതം പിന്തുടർന്നിരുന്ന രാജർഷിയായ പൃഥു മഹാനായും, ജീവിതോപാധി നൽകിയവനുമായതിനാൽ, എല്ലാവരും ആദരിക്കേണ്ടവനാണ്.

ഏതേ വത്സവിശേഷാശ്ച ദോഗ്ധാരഃ ക്ഷീരമേവ ച। പാത്രാണി ച മയോക്താനി സര്വാണ്യേവ യഥാക്രമമ് ।। ൨.

ഈ പ്രത്യേകമായ കാളക്കുട്ടികൾ, പാൽകറിയർ, പാൽ തന്നെ, പാത്രങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ഞാൻ ക്രമമായി വിശദീകരിച്ചു.