വായുപുരാണമ്

വിന്ധ്യേ ചൈവ ഗിരൌ പുണ്യേ ധര്മാധര്മനിദര്ശനമ്। പാപധാരാം ന പശ്യന്തി ധാരാം പശ്യന്തി സാധവഃ ।। ൧൫.

വിംധ്യപർവതത്തിൽ, ധർമ്മവും അധർമ്മവും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന വിശുദ്ധഭൂമിയിൽ, സദ്പുരുഷന്മാർ പാപത്തിന്റെ പ്രവാഹം കാണുന്നില്ല; അവർ പുണ്യത്തിന്റെ പ്രവാഹം മാത്രം കാണുന്നു.

തസ്യാം ന ദൃശ്യതേ പാപം കേഷാഞ്ചിത് പാപകര്മണാമ്। സ്പഷ്ടാ ഭവതി സാ ധാരാ പ്രായശഃ ശുഭകര്മണാമ് ।। ൧൫.

അവിടെ, ചില പാപകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്കും പാപം കാണുന്നില്ല; ശുഭകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്കാണ് ആ പ്രവാഹം സുതാര്യമായിരിക്കുന്നത്.

കൌശലായാം മതങ്ഗസ്യ വാപീ പാപനിഷൂദനീ। സ്നാതാസ്തസ്യാം ദിവം യാന്തി കാമചാരവിഹങ്ഗമാഃ ।। ൧൫.

കൗശലയിൽ, മതംഗന്റെ കുളം പാപനാശിനിയാണ്; അവിടെ കുളിച്ചവർ പക്ഷികളെപ്പോലെ സ്വതന്ത്രമായി സ്വർഗത്തിൽ എത്തുന്നു.

കുമാരകോശലാതീര്ഥേ പര്വതേ പാലപഞ്ജരേ। പാണ്ഡു കൂലേ സമുദ്രാന്തേ പണ്ഡാരകവനേ തഥാ ।। ൧൫.

കുമാരകോശല തീരത്തിൽ, രക്ഷകരുടെ വേലിയുള്ള പർവതത്തിൽ, സമുദ്രത്തിന്റെ അറ്റത്തുള്ള പാണ്ഡു തീരത്ത്, പണ്ഡാരകവനത്തിൽ — ഇവിടങ്ങളിലുമാണ്.

വിമലേ ച വിപാപേ ച സത്കൃത്യ പ്രഭവേഽഭയേ। ഭീവൃക്ഷേ ഗൃധ്രകൂടേ ച ജമ്ബൂമാര്ഗേ ച നിത്യശഃ ।। ൧൫.

വിമലയും വിപാപയും, ഭയരഹിതത്വത്തിന്റെ ഉറവിടം ആദരിച്ച്, ഭീവൃക്ഷത്തിൽ, ഗൃധ്രകൂറ്റിൽ, ജംബുമാർഗത്തിൽ എന്നും.

അസിതസ്യ ഗുരോഃ പുണ്യേ യോഗാചാര്യസ്യ ധീമതഃ। തത്രാപി ശ്രാദ്ധമാനന്ത്യമസിതായാഞ്ച നിത്യശഃ ।। ൧൫.

യോജഗുരു അസിതന്റെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ, അവിടെയും, അസിതയുടെ സ്ഥലത്ത് എന്നും, പിതൃകർമ്മങ്ങൾ അനന്തമായിരിക്കും.

പുഷ്കരേഷ്വക്ഷയം ശ്രാദ്ധം തപശ്ചൈവ മഹാഫലമ്। മഹോദധൌ പ്രഭാസേ ച തസ്മാദേവം വിനിര്ദ്ദിശേത് ।। ൧൫.

പുഷ്കരത്തിൽ, ശ്രാദ്ധം അക്ഷയമാണ്; തപസ്സ് വലിയ ഫലമുണ്ടാക്കുന്നു; മഹാസമുദ്രത്തിലും പ്രഭാസയിലും, അങ്ങനെ നിർദ്ദേശിക്കേണ്ടതാണ്.

ദേവികായാം വൃഷോ നാമ കൂപഃ സിദ്ധനിഷേവിതഃ। സമുത്പതന്തി തസ്യാപോ ഗവാം ശബ്ദേന നിത്യശഃ ।। ൧൫.

ദേവികയിൽ, വൃഷ എന്ന പേരിലുള്ള കിണർ സിദ്ധന്മാർ സഞ്ചരിക്കുന്നതാണ്; അതിന്റെ വെള്ളം എപ്പോഴും പശുക്കളുടെ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം ഉയരുന്നു.

യോഗേശ്വരൈഃ സദാ ജുഷ്ടഃ സര്വപാപബഹിഷ്കൃതൈഃ। ദദ്യാച്ഛ്രാദ്ധന്തു യസ്തസ്മിംസ്തസ്യ വക്ഷ്യാമി യത്ഫലമ് ।। ൧൫.

യോജേശ്വരന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും സ്നേഹിക്കുന്ന, എല്ലാ പാപങ്ങളും വിട്ടവരായ സ്ഥലത്ത്, അവിടെ ശ്രാദ്ധം അർപ്പിക്കുന്നവർക്കു ഫലം എന്തെന്ന് ഞാൻ പറയാം.

അക്ഷയം സാര്വകാമീയം ശ്രാദ്ധം പ്രീണാതി വൈ പിതൄന്। ജാതവേദഃ ശിലാ തത്ര സാക്ഷാദഗ്നേഃ സനാതനീ ।। ൧൫.

അവിടെ അർപ്പിക്കുന്ന ശ്രാദ്ധം അക്ഷയവും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നതുമാണ്; പിതാക്കന്മാർ അതിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു; ജാതവേദ, അവിടെയുള്ള ശില, അഗ്നിയുടെ ശാശ്വത സാക്ഷിയാണ്.

യസ്ത്വാഗ്നിം പ്രവിശേത്തത്ര നാകപൃഷ്ഠേ സ മോദതേ। അഗ്നിഃ ശാന്തഃ പുനര്ജാതസ്തസ്മിന്ദത്തം തദക്ഷയമ് ।। ൧൫.

അവിടെ അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവർ സ്വർഗത്തിലെ ഏറ്റവും ഉന്നത ഭാഗത്ത് സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നില്ല; അഗ്നി ശാന്തമായി വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു; അവിടെ അർപ്പിച്ചത് അക്ഷയമാണ്.

ദശാശ്വമദികേ തീര്ഥേ തീര്ഥേ പഞ്ചാശ്വമേധികേ। യഥോദ്ദിഷ്ടം ഫലം തേഷാം ക്രതൂനാം നാത്ര സംശയഃ ।। ൧൫.

പത്ത് അശ്വമേധങ്ങൾ നടന്ന തീർത്തിൽ, അമ്പത് അശ്വമേധങ്ങൾ നടന്ന തീർത്തിൽ, ആ യാഗങ്ങളുടെ ഫലം പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്; അതിൽ സംശയമില്ല.

ഖ്യാതം ഹയശിരോ നാമ തീര്ഥം സദ്യോ വരപ്രദമ്। ശ്രാദ്ധം തത്ര തദാക്ഷയ്യം ദത്ത്വാ സ്വര്ഗേ ച മോദതേ ।। ൧൫.

ഹയശിര എന്ന പേരിലുള്ള തീർത്ത് പ്രശസ്തമാണ്; അതു ഉടൻ വരങ്ങൾ നൽകുന്നു; അവിടെ അർപ്പിച്ച ശ്രാദ്ധം അക്ഷയമാണ്, അതിലൂടെ സ്വർഗത്തിൽ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു.

ശ്രാദ്ധം കുമ്ഭേ വിമുച്യന്തി ജ്ഞേയം പാപനിഷൂദനമ്। ശ്രാദ്ധം തത്രാക്ഷയം പ്രോക്തം ജപ്യഹോമതപാംസി ച ।। ൧൫.

കുംഭത്തിൽ ശ്രാദ്ധം അർപ്പിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ നീങ്ങും എന്ന് അറിയണം. അവിടെ നിർവഹിക്കുന്ന ശ്രാദ്ധവും ജപവും ഹോമവും വ്രതങ്ങളും അക്ഷയമായ ഫലമാണ് നൽകുന്നത്.

അഝതുങ്ഗേ ശുഭേ തീര്ഥേ തര്പയേത്സതതം പിതൄന്। ദൃശ്യതേ പര്വസു ച്ഛായാ യത്ര നിത്യം ദിവൌകസാമ്। പൃഥിവ്യാമക്ഷയം ദത്തം നിരുജാ യത്ര പാണ്ഡവാഃ ।। ൧൫.

ഉയർന്നും പുണ്യവുമായ തീർത്ഥത്തിൽ എപ്പോഴും പിതാക്കളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. അവിടെ ഉത്സവദിനങ്ങളിൽ ദേവന്മാരുടെ നിഴൽ കാണാം. ഭൂമിയിൽ അവിടെ നൽകിയതൊന്നും നശിക്കില്ല. അവിടെ പാണ്ഡവന്മാർ രോഗരഹിതരായിരുന്നു.

യോഗേശ്വരൈഃ സദാ ജുഷ്ടം സര്വപാപബഹിഷ്കൃതൈഃ। ദദ്യാച്ഛ്രാദ്ധന്തു യസ്തസ്മിസ്തസ്യ വക്ഷ്യാമി യത്ഫലമ് ।। ൧൫.

ആ സ്ഥലം എപ്പോഴും പാപരഹിതരായ യോഗശ്രേഷ്ഠന്മാർക്ക് പ്രിയമാണ്. അവിടെ ആരെങ്കിലും ശ്രാദ്ധം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ, അതിനുള്ള ഫലം ഞാൻ പറയാം.

അര്ചിതാസ്തേന വൈ സാക്ഷാദ്ഭവന്തി പിതരഃ സദാ। അസ്മിഁല്ലോകേ വശീ യഃ സ്യാത്പ്രേത്യ സ്വര്ഗേ സ മോദതേ ।। ൧൫.

അവന്റെ വഴി പിതാക്കന്മാർ സാക്ഷാൽ ആദരിക്കുകയും പൂജിക്കുകയും ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഈ ലോകത്ത് അവൻ ശക്തനാവുകയും മരണത്തിനു ശേഷം സ്വർഗത്തിൽ ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യും.

പ്രായശഃ പ്രവരഃ പുണ്യഃ ശിവോ നാമ ഹ്രദസ്തഥാ। തത്ര വ്യാസസരഃ പുണ്യം ദിവ്യം ബ്രഹ്മസരസ്തഥാ ।। ൧൫.

ശിവ എന്ന പേരിലുള്ള തടാകം ഏറ്റവും ഉത്തമവും പുണ്യവുമാണ്. അവിടെ വ്യാസസരസും ദിവ്യമായ ബ്രഹ്മസരസും ഉണ്ട്.

ഉജ്ജന്തഃ പര്വതഃ പുണ്യോ വസിഷ്ഠസ്യ മഹാത്മനഃ। ഋഗ്യജുഃസാമശിരസഃ കാപോതഃ പുഷ്പസാഹ്വയഃ। ആഖ്യാതഃ പഞ്ചമോ വേദഃ സൃഷ്ട്വാ ഹ്യേതേഷു ബ്രഹ്മണാ ।। ൧൫.

വസിഷ്ഠമഹർഷിക്ക് സ്വന്തമായ ഉജ്ജന്തപർവ്വതം അവിടെ ഉണ്ട്. കാപോതകപർവ്വതം, പുഷ്പസാഹ്വയമെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്, ഋക്, യജുർ, സാമവേദങ്ങളുടെ തലവനാണ്. അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് അഞ്ചാമത്തെ വേദം സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന് പറയുന്നു.

ഗത്വൈതാന് മുച്യതേ പാപാദ്ദ്വിജോ വഹ്നിഃ സനാതനഃ ൧൫.

ദ്വിജന്മാർ ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ പോയാൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാവും, ശാശ്വതമായ അഗ്നിപോലെ.

പുണ്ഡരീകേ മഹാതീര്ഥേ പുണ്ഡരീകസമം ഫലമ്। ബ്രഹ്മതീര്ഥേ മഹാതീര്ഥേ അശ്വമേധഫലം ലഭേത് ।। ൧൫.

പുണ്ഡരീകമെന്ന മഹാതീർത്ഥത്തിൽ പുണ്ഡരീകത്തിന് തുല്യമായ ഫലം ലഭിക്കും. ബ്രഹ്മതീർത്ഥത്തിൽ അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.

സിന്ധുസാഗരസമ്ഭേദേ തദാ പഞ്ചനദേഽക്ഷയമ് । കീരകാത്മാ തതഃ പുണ്യോ മണ്ഡവായാം ച പര്വതേ ।। ൧൫.

സിന്ധുവും സമുദ്രവും സംഗമിക്കുന്ന സ്ഥലത്തും, പഞ്ചനദിയിലും, അവിടെ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം അക്ഷയമാണ്. അതിനുശേഷം മണ്ടവാ പർവ്വതത്തിൽ ആത്മാവ് വിശുദ്ധിയാകും.

ദേയം സപ്തഹ്രദേ ശ്രാദ്ധം മാനസേ ച വിശേഷതഃ। മഹാകൂടേ ച വന്ദേ ച ഗിരൌ ത്രിരൌ ത്രികകുദേ തഥാ ।। ൧൫.

ഏഴു തടാകങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് മാനസത്തിൽ, ശ്രാദ്ധം അർപ്പിക്കണം. മഹാകൂട്ട്, വന്ദ, ഗിരൗ, ത്രിരൗ, ത്രികകുടം എന്നീ പർവ്വതങ്ങളിലും അർപ്പിക്കണം.

സന്ധ്യായാം ച മഹാവേദ്യാം ദൃശ്യതേ മഹദദ്ഭുതമ്। അശ്രദ്ദധാനാന്നാഭ്യേതി സാഭ്യേതി ച ധൃതവ്രതാന് ।। ൧൫.

സന്ധ്യാസമയത്ത് മഹാവേദിയിൽ വലിയ അത്ഭുതം കാണാം. വിശ്വാസമില്ലാത്തവർ സമീപിക്കാറില്ല, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവർ മാത്രം എത്തും.

ജാതവേദഃ ശിലാ തത്ര സാക്ഷാദഗ്നേഃ സനാതനീ। ശ്രാദ്ധാനി ചാഗ്നികാര്യം ച തത്ര കുര്യാത് സദാക്ഷയമ് ।। ൧൫.

അവിടെ ജാതവേദ എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു ശിലയുണ്ട്, അത് സാക്ഷാൽ ശാശ്വതാഗ്നിയുടെ രൂപമാണ്. അവിടെ നടത്തുന്ന ശ്രാദ്ധവും ഹോമവും എപ്പോഴും അക്ഷയമാണ്.

സംശ്രയിത്വൈകമേകേന സായാഹ്നം പ്രതി നിത്യശഃ। തസ്മിന്ദേയം സദാ ശ്രാദ്ധം പിതൄണാമക്ഷയാര്ഥിനാ ।। ൧൫.

അവിടെ ഓരോ സായാഹ്നവും ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിച്ച്, അക്ഷയമായ ഫലത്തിനായി പിതാക്കൾക്കായി ശ്രാദ്ധം അർപ്പിക്കണം.

കൃതാത്മാ വാഽകൃതാത്മാ വാ യത്ര വിജ്ഞായതേ നരഃ। സ്വര്ഗ്യമാര്ഗപ്രദം നാമ തീര്ഥം സദ്യോ വരപ്രദമ്। വൈരാണ്യുത്സൃജ്യ തസ്മിസ്തു ദിവം സപ്തര്ഷയോ ഗതാഃ ।। ൧൫.

അവിടെ ആരെങ്കിലും, whether they are pure or not, മനുഷ്യനെന്നു അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, ആ തീർത്ഥം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി നൽകുന്നവനാണ്, ഉടൻ തന്നെ വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനാണ്. അവിടെ വൈരം ഉപേക്ഷിച്ച് സപ്തർഷിമാർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.

അദ്യാപി താനി ദൃശ്യന്തേ വൈരാണ്യേവ ഗതാനി തു। സ്നാത്വാ സ്വര്ഗമവാപ്നോതി തസ്മിസ്തീര്ഥോത്തമേ നരഃ ।। ൧൫.

ഇന്നും അവിടെ സപ്തർഷിമാർ വൈരം ഉപേക്ഷിച്ച് പോയ സ്ഥലങ്ങൾ കാണാം. ആ മഹാതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും.

ഖ്യാതമായതനം തത്ര നന്ദിസിദ്ധ നിഷേവിതമ്। നന്ദീശ്വരസ്യ യാ മൂര്ത്തിര്ദുരാജാരൈര്ന ദൃശ്യതേ ।। ൧൫.

അവിടെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ക്ഷേത്രം ഉണ്ട്, നന്ദിയും സിദ്ധന്മാരും ആരാധിക്കുന്നത്. നന്ദീശ്വരന്റെ രൂപം ദുഷ്ടന്മാർക്ക് കാണാനാവില്ല.