വായുപുരാണമ്

സിദ്ധക്ഷേത്രമൃഷിശ്രേഷ്ടാ യദുക്തം പരമം ഭുവി। സമ്മതോ ദേവദൈത്യാനാം ശ്ലോകമപ്യുശനാ ജഗൌ ।। ൧൫.

സിദ്ധക്ഷേത്രം, ഭൂമിയിലെ മഹർഷിമാരാൽ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടത്, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആദരിക്കുന്നതും, ഉശനസ് അതിന്റെ മഹത്വം ശ്ലോകത്തിൽ പാടിയതുമാണ്.

ധന്യാസ്തേ പുരുഷാ ലോകേ യേ പ്രാപ്യാമരകണ്ടകമ്। പിതൄന്സന്തര്പയിഷ്യന്തി ശ്രാദ്ധേ പിതൃപരായണാഃ ।। ൧൫.

ലോകത്തിൽ അമരകണ്ഠകത്തെ എത്തി, ശ്രാദ്ധം നടത്തി, പിതൃഭൂതന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവരും, പിതൃഭക്തരായവരും ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.

അല്പേന തപസാ സിദ്ധിം ഗമിഷ്യന്തി ന സംശയഃ। സകൃദേവാര്ചിതാസ്തത്ര സ്വര്ഗമമരകണ്ടകേ ।। ൧൫.

കുറഞ്ഞ തപസ്സുകൊണ്ട് അവിടെ നിർഭാഗ്യമായില്ലാതെ സിദ്ധി നേടാം; ഒരിക്കൽ മാത്രം ആരാധിച്ചാലും, അമരകണ്ഠകത്തിൽ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും.

മഹേന്ദ്രപര്വതേ രമ്യേ പുണ്യം ശക്രനിഷേവിതമ്। തത്രാരുഹ്യ ഭവേത് പ്രീതിഃ ശ്രാദ്ധം ചൈവ മഹത്ഫലമ് ।। ൧൫.

മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ, ഇന്ദ്രൻ പുണ്യമായി ചെയ്ത സ്ഥലത്ത്, അവിടെ കയറിയാൽ സന്തോഷവും, ശ്രാദ്ധം വലിയ ഫലവും ലഭിക്കും.

ബില്വാധഃശിഖരേ യുക്താ ദിവ്യം ചക്ഷുഃ പ്രവര്ത്തതേ। അദൃശ്യം ചൈവ ഭൂതാനാം ദേവവച്ചരതേ മഹീമ് ।। ൧൫.

ബിൽവവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിലുള്ള ശിഖരത്തിൽ, ദിവ്യദൃഷ്ടി ലഭിച്ചാൽ, അദൃശ്യമായി ജീവികളുടെ ഇടയിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ദേവനെപ്പോലെ ഭൂമിയിൽ നടക്കാം.

സപ്തഗോദാവരേ ചൈവ ഗോകര്ണേ ച തപോവനേ। അശ്വമേധഫലം തത്ര സ്നാത്വാ ച ലഭതേനരഃ ।। ൧൫.

സപ്തഗോദാവരയിലും, ഗോകർണത്തിലെ തപോവനത്തിലും, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, അശ്വമേധ യാഗത്തിന്റെ ഫലം മനുഷ്യന് ലഭിക്കും.

ധൂതപാപസ്ഥലം പ്രാപ്യ പൂതഃ സ്നാത്വാ ഭവേന്നരഃ। രുദ്രസ്തത്ര തപസ്തേപേ ദേവദേവോ മഹേശ്വരഃ ।। ൧൫.

പാപങ്ങൾ കഴുകിക്കളയുന്ന സ്ഥലത്തെ എത്തി, സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനാകും; അവിടെ, മഹേശ്വരനായ രുദ്രൻ തപസ്സു ചെയ്തു.

ഗോകര്ണേ വര്ണിതം വിപ്രൈര്നസ്തികാനാം നിദര്ശനമ്। അബ്രാഹ്മണസ്യ സാവിത്രീ പഠതഃ സമ്പ്രണശ്യതി ।। ൧൫.

ഗോകർണത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരല്ലാത്തവർ സാവിത്രി ജപിച്ചാൽ, അതിന്റെ ഫലം നശിക്കുന്നു എന്ന് മഹർഷിമാർ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതു നാസ്തികർക്കു ഉദാഹരണമാണ്.

ദേവര്ഷിഭവനേ ശ്രൃങ്ഗേ സിദ്ധചാരണസേവിതേ। ആരുഹ്യ തം തു നിയമാത്തതോ യാന്തി ത്രിവിഷ്ടപമ് ।। ൧൫.

ദേവർഷിമാരുടെ ഭവനത്തിൽ, സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും സേവിക്കുന്ന ശിഖരത്തിൽ, ആ ശിഖരത്തിൽ ശുദ്ധമായ ആചാരത്തോടെ കയറിയാൽ, അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു.

ദിവ്യൈശ്വന്ദനവൃക്ഷൈശ്ച പാദപൈരുപശോഭിതമ്। ആപഃ സ്വാദനസമ്പൃക്താ വഹന്തി സതതംയതഃ ।। ൧൫.

ദിവ്യമായ ചന്ദനവൃക്ഷങ്ങളും മറ്റ് വൃക്ഷങ്ങളും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതും, അവിടെയുള്ള വെള്ളം എപ്പോഴും മധുരം കലർന്നതും, തുടർച്ചയായി ഒഴുകുന്നതുമാണ്.

നദീ പ്രവര്ത്തതേ താഭ്യസ്താമ്രപര്ണീതി നാമതഃ। യോഷേവ സമഹാഖേദാ ദക്ഷിണം യാതി സാഗരമ് ।। ൧൫.

അവിടെ നിന്നു, താമ്രവർണി എന്ന പേരിലുള്ള നദി ഒഴുകുന്നു; വലിയ ക്ഷീണത്തോടെ, സ്ത്രീയെപ്പോലെ, അവൾ തെക്കോട്ട് കടലിലേക്ക് പോകുന്നു.

നദ്യാസ്തസ്യാസ്തു യാ ആപോ മൂര്ച്ഛമാനാ മഹോദധൌ। ശങ്ഖാ ഭവന്തി മുക്താശ്ച ജായന്തേ ശങ്ഖമുക്തികാഃ ।। ൧൫.

ആ നദിയുടെ വെള്ളം മഹാസമുദ്രത്തിൽ കട്ടിയാകുമ്പോൾ, ശംഖുകളും മുത്തുകളും, ശംഖമുത്തുകളും ഉണ്ടാകുന്നു.

ഉദകാനയനം കൃത്വാ ശങ്ഖമൌക്തികസംയുതമ്। ആധിഭിര്വ്യാധിഭിശ്ചൈവ മുക്താ യാന്ത്യമരാവതീമ് ।। ൧൫.

ശംഖവും മുത്തും കലർന്ന വെള്ളം കൊണ്ടു വരുമ്പോൾ, മാനസികവും ശാരീരികവും ആയ രോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ചു, അമരാവതിയിൽ എത്താം.

ചന്ദനേഭ്യഃ പ്രയുക്താനാം ശങ്ഖാനാം മൌക്തികസ്യ ച। പാപ കര്തൄനപി പിതൄംശ്താരയന്തി യഥാ ശ്രുതിഃ ।। ൧൫.

ചന്ദനത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്ത ശംഖവും മുത്തും, പാപം ചെയ്ത പിതൃഭൂതന്മാരെയും രക്ഷിക്കുന്നു എന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.

ചന്ദ്രതീര്ഥേ കുമാര്യ്യാന്തു കാവേര്യ്യാം പ്രഭവേഽക്ഷയേ। ശ്രീപര്വതസ്യ തീര്ഥേഷു വൈകൃതേ ച തഥാ ഗിരൌ ।। ൧൫.

ചന്ദ്രതീർത്ഥത്തിൽ, കാവേരിയുടെ ഉത്ഭവത്തിൽ, അക്ഷയമായതും, ശ്രീപർവതത്തിലെ തീർത്ഥങ്ങളിലും, വൈകൃതപർവതത്തിലും അതുപോലെ.

ഏകസ്ഥാ യത്ര ദൃശ്യന്തേ വൃക്ഷാ ഹ്യോശിരപര്വതേ। പാലാശാഃ ഖാദിരാ ബില്വാ പ്ലക്ഷാശ്വത്ഥവികങ്കതാഃ ।। ൧൫.

ഒശിരപർവതത്തിൽ, ഒരേ സ്ഥലത്ത് കാണുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ — പാലാശം, ഖാദിരം, ബിൽവം, പ്ലക്ഷം, അശ്വത്തം, വികങ്കതം — ഇവയെല്ലാം അങ്ങ് ചേർന്ന് വളരുന്നു.

ഏതദ്ധി മണ്ഡലം സിദ്ധം യജ്ഞീയം ദ്വിജസത്തമാഃ। അസ്മിന് മുക്ത്വാ ജനോഽങ്ഗാനി ക്ഷിപ്രം യാത്യമരാവതീമ് ।। ൧൫.

ഈ മണ്ഡലം യജ്ഞങ്ങൾക്ക് വിശുദ്ധമായതായി സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, ഇവിടെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചവർ വേഗത്തിൽ അമരാവതിയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

കര്മാണി സ്വപ്രയുക്താനി സിധ്യന്തി പ്രഭവാത്യയേ । ദുഷ്പ്രസക്താനി പിതൃഷു പ്രയുക്താനി ഭവന്ത്യുത ।। ൧൫.

സ്വയം ചെയ്ത പ്രവർത്തികൾ അതിന്റെ ഫലസമാപ്തിയിൽ വിജയിക്കുന്നു; പിതൃഭക്തിയോടെ ചെയ്തവ, പിതാക്കന്മാർക്കായി അർപ്പിച്ചാൽ, അതും ഫലപ്രദമാണ്.

പിതൄണാം ദുഹിതാ പുണ്യാ നര്മദാ സരിതാം വരാ। തത്ര ശ്രാദ്ധാനി ദത്താനി അക്ഷയാണി ഭവന്ത്യുത ।। ൧൫.

പിതാക്കന്മാരുടെ പുണ്യകുമാരി നർമ്മദയാണ്, നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠ; അവിടെ അർപ്പിച്ച ശ്രാദ്ധങ്ങൾ അക്ഷയമായിരിക്കും.

മാഠരസ്യ വനേ പുണ്യേ സിദ്ധചാരണസേവിതേ। അന്തര്ദ്ധാനം ന ഗച്ഛന്തി സത്താസ്തസ്മിന്മഹാഗിരൌ ।। ൧൫.

മാഠരയുടെ വിശുദ്ധവനത്തിൽ, സിദ്ധരും ചാരണരും സഞ്ചരിക്കുന്നതിൽ, ആ മഹാഗിരിയിൽ ജീവികൾ അദൃശ്യരാവുന്നില്ല.

വിന്ധ്യേ ചൈവ ഗിരൌ പുണ്യേ ധര്മാധര്മനിദര്ശനമ്। പാപധാരാം ന പശ്യന്തി ധാരാം പശ്യന്തി സാധവഃ ।। ൧൫.

വിംധ്യപർവതത്തിൽ, ധർമ്മവും അധർമ്മവും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന വിശുദ്ധഭൂമിയിൽ, സദ്പുരുഷന്മാർ പാപത്തിന്റെ പ്രവാഹം കാണുന്നില്ല; അവർ പുണ്യത്തിന്റെ പ്രവാഹം മാത്രം കാണുന്നു.

തസ്യാം ന ദൃശ്യതേ പാപം കേഷാഞ്ചിത് പാപകര്മണാമ്। സ്പഷ്ടാ ഭവതി സാ ധാരാ പ്രായശഃ ശുഭകര്മണാമ് ।। ൧൫.

അവിടെ, ചില പാപകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്കും പാപം കാണുന്നില്ല; ശുഭകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്കാണ് ആ പ്രവാഹം സുതാര്യമായിരിക്കുന്നത്.

കൌശലായാം മതങ്ഗസ്യ വാപീ പാപനിഷൂദനീ। സ്നാതാസ്തസ്യാം ദിവം യാന്തി കാമചാരവിഹങ്ഗമാഃ ।। ൧൫.

കൗശലയിൽ, മതംഗന്റെ കുളം പാപനാശിനിയാണ്; അവിടെ കുളിച്ചവർ പക്ഷികളെപ്പോലെ സ്വതന്ത്രമായി സ്വർഗത്തിൽ എത്തുന്നു.

കുമാരകോശലാതീര്ഥേ പര്വതേ പാലപഞ്ജരേ। പാണ്ഡു കൂലേ സമുദ്രാന്തേ പണ്ഡാരകവനേ തഥാ ।। ൧൫.

കുമാരകോശല തീരത്തിൽ, രക്ഷകരുടെ വേലിയുള്ള പർവതത്തിൽ, സമുദ്രത്തിന്റെ അറ്റത്തുള്ള പാണ്ഡു തീരത്ത്, പണ്ഡാരകവനത്തിൽ — ഇവിടങ്ങളിലുമാണ്.

വിമലേ ച വിപാപേ ച സത്കൃത്യ പ്രഭവേഽഭയേ। ഭീവൃക്ഷേ ഗൃധ്രകൂടേ ച ജമ്ബൂമാര്ഗേ ച നിത്യശഃ ।। ൧൫.

വിമലയും വിപാപയും, ഭയരഹിതത്വത്തിന്റെ ഉറവിടം ആദരിച്ച്, ഭീവൃക്ഷത്തിൽ, ഗൃധ്രകൂറ്റിൽ, ജംബുമാർഗത്തിൽ എന്നും.

അസിതസ്യ ഗുരോഃ പുണ്യേ യോഗാചാര്യസ്യ ധീമതഃ। തത്രാപി ശ്രാദ്ധമാനന്ത്യമസിതായാഞ്ച നിത്യശഃ ।। ൧൫.

യോജഗുരു അസിതന്റെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ, അവിടെയും, അസിതയുടെ സ്ഥലത്ത് എന്നും, പിതൃകർമ്മങ്ങൾ അനന്തമായിരിക്കും.

പുഷ്കരേഷ്വക്ഷയം ശ്രാദ്ധം തപശ്ചൈവ മഹാഫലമ്। മഹോദധൌ പ്രഭാസേ ച തസ്മാദേവം വിനിര്ദ്ദിശേത് ।। ൧൫.

പുഷ്കരത്തിൽ, ശ്രാദ്ധം അക്ഷയമാണ്; തപസ്സ് വലിയ ഫലമുണ്ടാക്കുന്നു; മഹാസമുദ്രത്തിലും പ്രഭാസയിലും, അങ്ങനെ നിർദ്ദേശിക്കേണ്ടതാണ്.

ദേവികായാം വൃഷോ നാമ കൂപഃ സിദ്ധനിഷേവിതഃ। സമുത്പതന്തി തസ്യാപോ ഗവാം ശബ്ദേന നിത്യശഃ ।। ൧൫.

ദേവികയിൽ, വൃഷ എന്ന പേരിലുള്ള കിണർ സിദ്ധന്മാർ സഞ്ചരിക്കുന്നതാണ്; അതിന്റെ വെള്ളം എപ്പോഴും പശുക്കളുടെ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം ഉയരുന്നു.

യോഗേശ്വരൈഃ സദാ ജുഷ്ടഃ സര്വപാപബഹിഷ്കൃതൈഃ। ദദ്യാച്ഛ്രാദ്ധന്തു യസ്തസ്മിംസ്തസ്യ വക്ഷ്യാമി യത്ഫലമ് ।। ൧൫.

യോജേശ്വരന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും സ്നേഹിക്കുന്ന, എല്ലാ പാപങ്ങളും വിട്ടവരായ സ്ഥലത്ത്, അവിടെ ശ്രാദ്ധം അർപ്പിക്കുന്നവർക്കു ഫലം എന്തെന്ന് ഞാൻ പറയാം.