വായുപുരാണമ്

പുണ്യോ യസ്ത്രിഷു ലോകേഷ്വമരകണ്ടകപര്വതഃ। പര്വതഃ പ്രവരഃ പുണ്യഃ സിദ്ധചാരണസേവിതഃ ।। ൧൫.

മൂന്നു ലോകങ്ങളിൽ അമരകണ്ഠക പർവതം പുണ്യമായതാണ്; അതാണ് പ്രധാനവും പുണ്യവുമുള്ള പർവതം, സിദ്ധന്മാരും ദിവ്യചാരന്മാരും സന്ദർശിക്കുന്നതും.

യത്ര വര്ഷസഹസ്രാണി പ്രയുതാന്യര്ബുദാനി ച। തപഃ സുദുശ്ചരം തേപേ ഭഗവാനങ്ഗിരാഃ പുരാ ।। ൧൫.

അവിടെ, ആയിരങ്ങൾക്കും കോടികൾക്കും വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപേ, ഭഗവാൻ അംഗിരസ് അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.

യത്ര മൃത്യോര്ഗതിര്നാസ്തി തഥൈവാസുരരക്ഷസാമ്। ന ഭയം ചൈവ വാഽലക്ഷ്മീര്യാവദ്ഭൂമിര്ധരിഷ്യതി ।। ൧൫.

അവിടെ മരണവും, അസുരരക്ഷസുകളുടെ വഴിയും ഇല്ല; ഭയവും ദാരിദ്ര്യവും ഇല്ല, ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച്.

തേജസാ യശസാ ചൈവ ഭ്രാജതേ സ നഗോത്തമഃ। ശ്രൃങ്ഗമാല്യവതോ നിത്യം വഹ്നിഃ സംവര്തകോ യഥാ ।। ൧൫.

ആ ഉത്തമപർവതം തേജസ്സും യശസ്സും കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്നു; അതിന്റെ ശൃംഗങ്ങൾ എപ്പോഴും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു, സംവർത്തകാഗ്നിയെപ്പോലെ.

മൃദവശ്ച സുഗന്ധാശ്ച ഹേമാഭാഃ പ്രിയദര്ശനാഃ । ശാന്താഃ കുശാ ഇതി ഖ്യാതാഃ പിബന്ദക്ഷിണനര്മദാമ് ।। ൧൫.

മൃദുവും സുഗന്ധമുള്ളതും പൊൻ നിറമുള്ളതും മനോഹരമായതും ശാന്തമായതുമാണ് കുശങ്ങൾ; അവ ദക്ഷിണനർമ്മദയെ കുടിക്കുന്നവയായി പ്രശസ്തമാണ്.

ദൃഷ്ടവാന് സ്വര്ഗസോപാനം ഭഗവാനങ്ഗിരാഃ പുരാ। അഗ്നിഹോത്രേ മഹാതേജാഃ പ്രസ്തരാര്ഥകുശോത്തമാന് ।। ൧൫.

ഭഗവാൻ അംഗിരസ് ഒരിക്കൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള പടിവാതിൽ കണ്ടു; അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ മഹാതേജസ്സും, പ്രസ്ഥാരത്തിനായുള്ള ഉത്തമകുശങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

തേഷു ദര്ഭേഷു യഃ പിണ്ഡാനമരകണ്ടകപര്വതേ। ദദ്യാത്സകൃദപി പ്രാജ്ഞസ്തസ്യ വക്ഷ്യാമി യത്ഫലമ് ।। ൧൫.

അവ കുശങ്ങളിൽ, അമരകണ്ഠകപർവതത്തിൽ, ആരെങ്കിലും ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ, ജ്ഞാനിയാണെങ്കിൽ, അതിന്റെ ഫലം ഞാൻ പറയാം.

തദ്ഭവത്യക്ഷയം ശ്രാദ്ധം പിതൄണാം പ്രീതിവര്ദ്ധനമ് । അന്തര്ദ്ധാനം ച ഗച്ഛന്തി ക്ഷേത്രമാസാദ്യ തത്സദാ ।। ൧൫.

അത് അക്ഷയമായ ശ്രാദ്ധമായി മാറുന്നു, പിതൃഭൂതന്മാരുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു; ആ പുണ്യസ്ഥലത്തെ എത്തുമ്പോൾ, അവർ എപ്പോഴും അദൃശ്യരായി പോകുന്നു.

തത്ര ജ്വാലാരസഃ പുണ്യോ ദൃശ്യതേഽദ്യാപി സര്വശഃ। സശല്യാനാം ച സത്ത്വാനാം വിശല്യകരണീ നദീ ।। ൧൫.

അവിടെ, പുണ്യമായ ജ്വാലയുടെ സാരാംശം ഇന്നും എല്ലായിടത്തും കാണാം; ബാണം കൊണ്ടു വേദനിച്ചിരിക്കുന്ന ജീവികൾക്ക്, അവരുടെ വേദന നീക്കുന്ന ഒരു നദിയും അവിടുണ്ട്.

പ്രാഗ്ദക്ഷിണാ തു സാവര്ത്താ വാപീ സാ പര്വതോത്തമേ। കലിങ്ഗദേശപാര്ശ്വാര്ദ്ധേ പിതൄണാം പ്രീതിവര്ദ്ധനമ് ।। ൧൫.

കിഴക്കും തെക്കും, പരമോന്നതമായ പർവതത്തിൽ, കലിംഗ ദേശത്തിന്റെ അതിരിൽ, വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഒരു കുളം ഉണ്ട്; അത് പിതൃഭൂതന്മാരുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

സിദ്ധക്ഷേത്രമൃഷിശ്രേഷ്ടാ യദുക്തം പരമം ഭുവി। സമ്മതോ ദേവദൈത്യാനാം ശ്ലോകമപ്യുശനാ ജഗൌ ।। ൧൫.

സിദ്ധക്ഷേത്രം, ഭൂമിയിലെ മഹർഷിമാരാൽ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടത്, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആദരിക്കുന്നതും, ഉശനസ് അതിന്റെ മഹത്വം ശ്ലോകത്തിൽ പാടിയതുമാണ്.

ധന്യാസ്തേ പുരുഷാ ലോകേ യേ പ്രാപ്യാമരകണ്ടകമ്। പിതൄന്സന്തര്പയിഷ്യന്തി ശ്രാദ്ധേ പിതൃപരായണാഃ ।। ൧൫.

ലോകത്തിൽ അമരകണ്ഠകത്തെ എത്തി, ശ്രാദ്ധം നടത്തി, പിതൃഭൂതന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവരും, പിതൃഭക്തരായവരും ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.

അല്പേന തപസാ സിദ്ധിം ഗമിഷ്യന്തി ന സംശയഃ। സകൃദേവാര്ചിതാസ്തത്ര സ്വര്ഗമമരകണ്ടകേ ।। ൧൫.

കുറഞ്ഞ തപസ്സുകൊണ്ട് അവിടെ നിർഭാഗ്യമായില്ലാതെ സിദ്ധി നേടാം; ഒരിക്കൽ മാത്രം ആരാധിച്ചാലും, അമരകണ്ഠകത്തിൽ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും.

മഹേന്ദ്രപര്വതേ രമ്യേ പുണ്യം ശക്രനിഷേവിതമ്। തത്രാരുഹ്യ ഭവേത് പ്രീതിഃ ശ്രാദ്ധം ചൈവ മഹത്ഫലമ് ।। ൧൫.

മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ, ഇന്ദ്രൻ പുണ്യമായി ചെയ്ത സ്ഥലത്ത്, അവിടെ കയറിയാൽ സന്തോഷവും, ശ്രാദ്ധം വലിയ ഫലവും ലഭിക്കും.

ബില്വാധഃശിഖരേ യുക്താ ദിവ്യം ചക്ഷുഃ പ്രവര്ത്തതേ। അദൃശ്യം ചൈവ ഭൂതാനാം ദേവവച്ചരതേ മഹീമ് ।। ൧൫.

ബിൽവവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിലുള്ള ശിഖരത്തിൽ, ദിവ്യദൃഷ്ടി ലഭിച്ചാൽ, അദൃശ്യമായി ജീവികളുടെ ഇടയിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ദേവനെപ്പോലെ ഭൂമിയിൽ നടക്കാം.

സപ്തഗോദാവരേ ചൈവ ഗോകര്ണേ ച തപോവനേ। അശ്വമേധഫലം തത്ര സ്നാത്വാ ച ലഭതേനരഃ ।। ൧൫.

സപ്തഗോദാവരയിലും, ഗോകർണത്തിലെ തപോവനത്തിലും, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, അശ്വമേധ യാഗത്തിന്റെ ഫലം മനുഷ്യന് ലഭിക്കും.

ധൂതപാപസ്ഥലം പ്രാപ്യ പൂതഃ സ്നാത്വാ ഭവേന്നരഃ। രുദ്രസ്തത്ര തപസ്തേപേ ദേവദേവോ മഹേശ്വരഃ ।। ൧൫.

പാപങ്ങൾ കഴുകിക്കളയുന്ന സ്ഥലത്തെ എത്തി, സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനാകും; അവിടെ, മഹേശ്വരനായ രുദ്രൻ തപസ്സു ചെയ്തു.

ഗോകര്ണേ വര്ണിതം വിപ്രൈര്നസ്തികാനാം നിദര്ശനമ്। അബ്രാഹ്മണസ്യ സാവിത്രീ പഠതഃ സമ്പ്രണശ്യതി ।। ൧൫.

ഗോകർണത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരല്ലാത്തവർ സാവിത്രി ജപിച്ചാൽ, അതിന്റെ ഫലം നശിക്കുന്നു എന്ന് മഹർഷിമാർ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതു നാസ്തികർക്കു ഉദാഹരണമാണ്.

ദേവര്ഷിഭവനേ ശ്രൃങ്ഗേ സിദ്ധചാരണസേവിതേ। ആരുഹ്യ തം തു നിയമാത്തതോ യാന്തി ത്രിവിഷ്ടപമ് ।। ൧൫.

ദേവർഷിമാരുടെ ഭവനത്തിൽ, സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും സേവിക്കുന്ന ശിഖരത്തിൽ, ആ ശിഖരത്തിൽ ശുദ്ധമായ ആചാരത്തോടെ കയറിയാൽ, അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു.

ദിവ്യൈശ്വന്ദനവൃക്ഷൈശ്ച പാദപൈരുപശോഭിതമ്। ആപഃ സ്വാദനസമ്പൃക്താ വഹന്തി സതതംയതഃ ।। ൧൫.

ദിവ്യമായ ചന്ദനവൃക്ഷങ്ങളും മറ്റ് വൃക്ഷങ്ങളും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതും, അവിടെയുള്ള വെള്ളം എപ്പോഴും മധുരം കലർന്നതും, തുടർച്ചയായി ഒഴുകുന്നതുമാണ്.

നദീ പ്രവര്ത്തതേ താഭ്യസ്താമ്രപര്ണീതി നാമതഃ। യോഷേവ സമഹാഖേദാ ദക്ഷിണം യാതി സാഗരമ് ।। ൧൫.

അവിടെ നിന്നു, താമ്രവർണി എന്ന പേരിലുള്ള നദി ഒഴുകുന്നു; വലിയ ക്ഷീണത്തോടെ, സ്ത്രീയെപ്പോലെ, അവൾ തെക്കോട്ട് കടലിലേക്ക് പോകുന്നു.

നദ്യാസ്തസ്യാസ്തു യാ ആപോ മൂര്ച്ഛമാനാ മഹോദധൌ। ശങ്ഖാ ഭവന്തി മുക്താശ്ച ജായന്തേ ശങ്ഖമുക്തികാഃ ।। ൧൫.

ആ നദിയുടെ വെള്ളം മഹാസമുദ്രത്തിൽ കട്ടിയാകുമ്പോൾ, ശംഖുകളും മുത്തുകളും, ശംഖമുത്തുകളും ഉണ്ടാകുന്നു.

ഉദകാനയനം കൃത്വാ ശങ്ഖമൌക്തികസംയുതമ്। ആധിഭിര്വ്യാധിഭിശ്ചൈവ മുക്താ യാന്ത്യമരാവതീമ് ।। ൧൫.

ശംഖവും മുത്തും കലർന്ന വെള്ളം കൊണ്ടു വരുമ്പോൾ, മാനസികവും ശാരീരികവും ആയ രോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ചു, അമരാവതിയിൽ എത്താം.

ചന്ദനേഭ്യഃ പ്രയുക്താനാം ശങ്ഖാനാം മൌക്തികസ്യ ച। പാപ കര്തൄനപി പിതൄംശ്താരയന്തി യഥാ ശ്രുതിഃ ।। ൧൫.

ചന്ദനത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്ത ശംഖവും മുത്തും, പാപം ചെയ്ത പിതൃഭൂതന്മാരെയും രക്ഷിക്കുന്നു എന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.

ചന്ദ്രതീര്ഥേ കുമാര്യ്യാന്തു കാവേര്യ്യാം പ്രഭവേഽക്ഷയേ। ശ്രീപര്വതസ്യ തീര്ഥേഷു വൈകൃതേ ച തഥാ ഗിരൌ ।। ൧൫.

ചന്ദ്രതീർത്ഥത്തിൽ, കാവേരിയുടെ ഉത്ഭവത്തിൽ, അക്ഷയമായതും, ശ്രീപർവതത്തിലെ തീർത്ഥങ്ങളിലും, വൈകൃതപർവതത്തിലും അതുപോലെ.

ഏകസ്ഥാ യത്ര ദൃശ്യന്തേ വൃക്ഷാ ഹ്യോശിരപര്വതേ। പാലാശാഃ ഖാദിരാ ബില്വാ പ്ലക്ഷാശ്വത്ഥവികങ്കതാഃ ।। ൧൫.

ഒശിരപർവതത്തിൽ, ഒരേ സ്ഥലത്ത് കാണുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ — പാലാശം, ഖാദിരം, ബിൽവം, പ്ലക്ഷം, അശ്വത്തം, വികങ്കതം — ഇവയെല്ലാം അങ്ങ് ചേർന്ന് വളരുന്നു.

ഏതദ്ധി മണ്ഡലം സിദ്ധം യജ്ഞീയം ദ്വിജസത്തമാഃ। അസ്മിന് മുക്ത്വാ ജനോഽങ്ഗാനി ക്ഷിപ്രം യാത്യമരാവതീമ് ।। ൧൫.

ഈ മണ്ഡലം യജ്ഞങ്ങൾക്ക് വിശുദ്ധമായതായി സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, ഇവിടെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചവർ വേഗത്തിൽ അമരാവതിയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

കര്മാണി സ്വപ്രയുക്താനി സിധ്യന്തി പ്രഭവാത്യയേ । ദുഷ്പ്രസക്താനി പിതൃഷു പ്രയുക്താനി ഭവന്ത്യുത ।। ൧൫.

സ്വയം ചെയ്ത പ്രവർത്തികൾ അതിന്റെ ഫലസമാപ്തിയിൽ വിജയിക്കുന്നു; പിതൃഭക്തിയോടെ ചെയ്തവ, പിതാക്കന്മാർക്കായി അർപ്പിച്ചാൽ, അതും ഫലപ്രദമാണ്.

പിതൄണാം ദുഹിതാ പുണ്യാ നര്മദാ സരിതാം വരാ। തത്ര ശ്രാദ്ധാനി ദത്താനി അക്ഷയാണി ഭവന്ത്യുത ।। ൧൫.

പിതാക്കന്മാരുടെ പുണ്യകുമാരി നർമ്മദയാണ്, നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠ; അവിടെ അർപ്പിച്ച ശ്രാദ്ധങ്ങൾ അക്ഷയമായിരിക്കും.